Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
30 augustus 2013, om 08:11 uur
Bekeken:
494 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
202 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Catering Galore (deel 2)"


 

Catering Galore of wel een ei met een rottende vogeltje in je hol hoort erbij (deel 2)

 

Tussen de middag kwam ze thuis op de fiets om de kinderen op te halen van de openbare school die daar op anti christelijke wijze een stuk propaganda ter promotie van tegennatuurlijke sex kregen ingelepeld waar de honden geen brood van lusten en toen ze de fiets had neer gekwakt voor het huis en de tuin in liep, eens goed keek, en ja hoor op bijna dezelfde plek als het dode vogeltje lagen nu ook nog twee eieren.

Broertjes in de dop. Even dacht ze dat Calimero er ook nog bij was, maar niks hoor, ie at op het weblog met zijn halve dop. Ze liep verder de tuin in. Toch nog een aardige lap grond van vier bij vijf meter die efficiënt geplaveid was met betontegels. Onder haar handen ging elke plant dood.

 

Haar man Smartie Smacker, die puistenkop hield ook van vogeltjes. Als kippenneuker. Eerst neuken en dan het wijf meppen naar de keuken. In kippenkont en in ander kippengat.

Gelukkig was hij geen neger anders was die kip dood, dan zou zijn lul die kippenkut in gaan en bij de snavel er weer naar buiten uit piepen. Smartie was een echte koude kippenneuker. Gelukkig bleef hij van zijn dochtertje en zonen af, die liet hij kneden in bad bij zijn vader die er wel van hield een kindje dat nog niet kon praten op zijn lul te zetten en dan heen en weer te schudden tot ie klaar kwam.

 

Ze probeerde de gebutste eieren bij wijze van reddingsoperatie in een schaaltje te leggen met watten, maar 1 was helemaal stuk en er liep ei geel en groen van een slijmerige drab soort  uit. Het  andere ei was nog erger gebutst, alleen zat er een heel klein gaatje in dat suggereerde dat een snaveltje van een vogeltje zich een weg naar buiten had willen banen.

Wat stond haar te doen. Zou het nog kans hebben om te gaan groeien, uit de dood op te staan of zou zij op haar werk die middag een practical joke uithalen en het de gasten serveren als ei in dop? Een nieuwe culinaire sensatie? Nee, dat zou haar zeker haar baan kosten. Terecht bouwden nieuwe werknemers tegenwoordig geen rechten meer op en konden ze om tien uur een broodje staan smeren en om elf uur op straat staan met een ontslagbrief.

 

Het ene ei was lichtblauw met zwarte stipjes alsof het een besmettelijke ziekte had opgelopen. Het andere mosgroen gelijk de tanden van een vriend van haar. Een nieuwe vorm van vogelgriep.

 

Een dood vogeltje als metafoor voor de menselijke conditie. Niets leidde ooit tot iets, zei de werkeloze academicus op het VKblog. Je kwam alleen en je ging alleen en daartussendoor was het allemaal ander halve man en een paardenkop. Behelluppe met tante Bep en tante Margreet uit Margraten, woonachtig in die achterbuurt die in de wandeling het Krudzokwartier werd genoemd en ook de pettenflat stond van aso Bonzos met arbeiderspetten die ze nog niet afzetten tijdens een diner in een hotel.

En de rest hield ook niet over, maar zo was het leven, krot en bescheten als het kinderhemd van je kleine zusje waar net de beuk van Ome Cees bij was in gegooid.

Vanaf het begin is daar om ons heen de geur van bloed, etter, pis, leewater en stront en bij de gro te finale gereutel en gerochel uit de verstikte bek vol kwakkemone en geelgroene gumkwatten, het corpus delicti van een niet begane misdaad vast gekoppeld aan een dozijn in het dorre vel gestoken slangen die via een afdruiprek een stinkend lichaamssap lieten doordruppelen in een zinken teil onder het bed…de lucht die er van af sloeg in de zieknzaal derde klasse…zachtjes tikt de regen tegen het zolderraam en loop je leeg in het afvalvat…het leven lijkt gotsamme wel een smartlap van die Rob de Nijs, d zanger met de oorbellen.

Marleen was er gek op. Okee, het was en bleef een performer van grote klasse met een eigen melancholische sound. Het viel niet te ontkennen. En Rob had de driejarige gereformeerde HBS afgelopen als klasgenoot van Els D. Zij noemde hem een lulletje.

 

Ik, Fred van de Wallen, auteur, kunstschilder, bon vivant èn genie, ben al zeventig jaren gegist en ruik daarentegen nog steeds fris uit mijn reet, dat mag iedereen zelf uitvogelen met zijn of haar verneukte neus en anale beftong, want de ware artiest bemint de achterwaartse achteruit oefning even zeer als het voorwaarts bokken op naar Hogere Wegen en aan Zijn zegen is alles gelegen, maar wat ik laatst me toch mee maakte als kunstenaar en genie…dat is, dat is…ik kan er nog steeds niet over uit.

Zó beschamend èn ontluisterend! Als ik het had geweten dan had ik ’t vanzelfsprekend nooit gedaan! In brede, academische gevormde weblog kringen spreekt men er nog steeds schande van! Alsof je een emmer leeg gooide!

Zo erg was het door de bank genomen en op de keper beschouwd.

Ik ben weer een ander tiepe kippenneuker. Pak een kip, trek zijn poten er eerst af zodat ie niet kan krabben, zet ‘m op mijn stijfje, ros um hardhandig heen en weer en op en neer en als ik op het punt van klaar komen sta en zelf begin te kraaien als een kip die een ei moet leggen draai ik de kippekop op het moment suprême gewoon rond tot je krak hoort zodat ie kassiewijlen is en door de anale reflexen heftig reageert met de kippen anus spieren die heerlijk je luststaaf kneden van boven naar beneden.

Het is gewoon alsof tienduizend smurfen handjes je l*l masseren en dan begin ik toch te jubelen! In het boekje Vies is Lekker Met je Zweetstekker wordt reclame gemaakt voor hondjes neuken, maar geeft mij maar een goed doorgeneukte kip piri pirri. De partij voor de dieren zal het wel weer niks vinden en Green Peace ook niet, maar als je groen piest heb je vast en zeker een dozijn plofkippen op je tokeledokus gezet en afgeragd, anders werd ie niet groen, maar pas als je ballen zwart zien door het kippenneuken moet je gauw naar de lullensmid een kuurtje halen, anders ligt ie er de volgen de ochtend helemaal af en kan ie de bakpan in met gefruite uitjes.

Een kippenkut kom je trouwens niet elke dag bij de dames tegen. Vaker uitgewoonde ouwe naar rotte vis stinkende dozen die zo wijd zijn als de IJtunnel met genoeg ruimte om een peloton mariniers doorheen te laten marcheren met getrokken bajonetten!

 

(wordt vervolgd)

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.