Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
30 augustus 2013, om 08:10 uur
Bekeken:
375 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
206 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Catering Galore (deel 3)"


 

Catering Galore of wel een ei met een rottend vogeltje in je hol hoort erbij (deel 3)

 

Ik streek nadenkend met mijn middelvinger langs mijn sappige, door dagelijkse, achterwaartse achteruitoefeningen met een andere matennaaier goed afgetrainde lustgleuf en bracht hem naar mijn neus. Ik snoof met welbehagen de zoete geur van een mix van billensjuu en zoete babypoep op, dankzij al die biergist, gistvlokken en glazen bier die ik naar binnen klokte de hele dag.

Bierstront. Een normaal mensch werd er schijtziek van.

Je zoop vier flessen Prosecco op. De hele nacht liggen ruften en buik rommelen. Zes keer naar het schijthok. Vliegende schijtstorm de pot in jagend met een noodvaart. Zure lucht. Dag erna dunne gele stront met witte drollen. Ps op de derde dag weer gezonde choco bruine jongen in de spoelbak gelegd waarbij ik de bruine splinter met veel gesteun, gekreun en gekrijs mijn lijf uit moest duwen. Veel bloed. Leek de rode zee wel toen ik mijn worp bekeek. Zure krent.

Ik had net met een stuk wc papier de met aceton schoon gemaakt, omdat er opspattende stront aan de  onderkant van de bril was beland die keihard was geworden in de loop van de tijd.

Wat ik met die aceton aan moest? Ik had niks anders bij de hand. 

Ik zal het maar eerlijk zeggen, behlave de bril cleanen even een vlekje weg werken van mijn geurige, ranzige gulp, die behoorlijk begon uit te slaan door te weinig bewassing en het residu van al die kippen die ik plat had geneukt bij gebrek aan serieuze werkzaamheden omdat ik bij het UWV liep en daar geadministreerd stond als de sectie onbemiddelbaar, u kent dat trouwens wel van huis uit als gehuwde vrouw hoe dat gaat ruiken bij de man allemaal vanuit zijn lustgleuf en ik wist van huis uit dat het goedje aceton snel verdampt, dus opschieten met die hap, niet lullen, maar poetsen.

Life in a stolen moment. Ik veeg met de tissue met aceton  even zonder verder na te denken speels langs mijn voortdurend natte reet en wat ik toen ervoer …niet om over naar huis te schrijven. Het hapte er behoorlijk in.

Geest verruimend.

Extasy! Pret voor drie?

Ja hoor!

Geloof het maar!

Helemáál niet! Integendeel. Alsof je als gleufdier een emmer vuur blokjes leeg gooide in je eigen binnenste!

Het brandde mijn holpijp uit. Ik voelde een onheilige, vurige gloed op komen zetten in mijn lusthol. Mijn endeldarm en anus leken verlengstukken van de hel, alsof ik op die brandende poel van zwavel een pijpje had aangeslagen dat regelrecht naar mijn lusthol voerde. Dat was toch niet normaal voor een gezonde Hollandsche jongen? Zou het ooit nog goed komen?

 

Anaal discipline in SM setting, schoot door mij heen. De folteringen van de lust. Ik kende het uit ervaring in SM klup De Zilveren Zweep. Mijn tot voor kort opgezwollen paarsbruine naar buiten uitstulpende roos van vlees, die lokvogel tussen mijn weelderige billen kromp van schrik ineen als een naakt slak waar je op stond te pissen en begon te rimpelen met sneltreinvaart. Het craquelee van mijn anus was het verdiende loon voor al mijn anale escapades. Ik ervoer een wonder boven wonder van onderen. Demonie alom. Het leek alsof mijn strikt geheime opening door het brandende goedje een eigen leven was gaan leiden.

Vervolgens ging mijn anus onwillekeurig open en dicht alsof dit gevoelige lust orgaan aan het knip ogen was naar een gevoelsgenoot en werd het vlees van mijn sterretje van paarsbruin schimmelwit en is nu-weken later- nog steeds niet bij getrokken.

Later la sik in de Viva dat de aceton behandeling een goedkope manier was om buiten het wellness centrum om je anus te laten bleken. Het trok van schrik gewoon bleek weg, ook als je daar een tattoo had laten zetten.

 

Ik heb dat op een andere manier vaker mee gemaakt als je net een reusachtige pot had zitten schijten en na afloop in de spiegel keek dan zag ik mijn bleke gelaatskleur die anders zacht roze was. Wangen van stopverf.  Het zal wel iets met de stofwisseling te maken hebben. Afvoer van gifstoffen. Even de pijp door raggen. Ik zoek het wel even op met Google.

Ik wist van achteren onderdehand wèl weer dat ik van voren leefde, de pijn geilde mij op, dat kenmerkt de ware Es Emmer en stond dus minuten lang op en neer te springen met een scheve toren van Pisa die als een ijzeren lustroede ten hemel was geheven gelijk het zwaard van de centurion Marcus Aurelius, maar dan op het visgraat parket op mijn pumps door die bijtende aceton en leek meer op een Hollandse versie van Fred Astaire, de kokette tapdancer, dan op een introverte hard boiled kunst artiest. Trappelen geblazen en jodelen.

 

(wordt vervolgd)

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.