Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
29 juli 2013, om 08:07 uur
Bekeken:
501 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
230 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Een veel te slap afgestelde fietsketting"


Dan denk ik weer terug aan die gloednieuwe opoefiets van een ver familielid waar de veel te slap afgestelde ketting steeds af liep. Ik heb ‘m tegen de brug leuning bij de Runstraat gezet, de wielen eerst dubbel getrapt in mijn kolere, de koplamp en de Mickey Mouse bel er af ge draaid, de banden lek gestoken en daarna het rijwiel op slot gedaan met een ketting slot en over de brugleuning het water in gekwakt. Ik vond het al vreemd dat ik geen plons hoorde.
Tenminste; dat was de bedoeling om een plons te horen. Watersport. De Golden Shower. Wildwater varen. Ik wilde niemand er mee lastig vallen met mijn hobby! Wist ik veel dat er een met toeters en bellen versierde motorsloep net onder de brug door kwam waar een aantal corpsstudenten van de faculteit kunstgeschiedenis een verlovingsfeestje in aan het vieren waren? Studenten zijn toch etterbakken in overvloed, daar zijn er genoeg van en aan een boom zo vol geladen….mist men een paar kersverse pruimpjes van de dames niet! Het gevolg:

Drie zwaar gewonden en de verloofde in smoking in paniek over boord gesprongen en niet meer boven gekomen doordat hij een tik van de draaiende schroef tegen zijn voorhoofd kreeg. Eigen schuld, dikke bult; moet je je maar niet willen verloven of op de verkeerde tijd op het verkeerde moment op de verkeerde plaats zijn!

De mensheid heeft het toch ook allemaal aan zichzelf te danken. Een gekrijs uit die sloep toen de fiets vanuit het Blaaue hinein kwam alsof een hond met zijn poten in het prikkel draad zat. 
"Alle zegen komt van omhoog", brulde ik nog lachend, want ik was weer eens stomdronken en dacht lollig te wezen. Studenten waren aanstellers.
Ik liep gelijk door met mijn neus in de wind, zelfs een beetje nuffig en nichterig, tuitte mijn lippen en floot de blues “No particular place to go”. Ik had ook geen idee waar ik naar toe ging of waar ik vandaan kwam. Een kleine absence. Heb ik wel meer na de gedane daad. Weg geilen. Vluchtgedrag. Kop onder de dekens. Eigen lucht is lekkere lucht. Kan ik er wat aan doen? Het is allemaal de schuld van de maatschappij dat ik zo ben en dat pleit mij vrij.
Las weken later het resultaat van mijn gooien met die fiets in de wijkkrant en mijn signalement. Ik wist niet wat ik las.
Hele voor hoofdskwab weg bij de getroffene, geen redden meer aan. Schedeldak gelicht, niks er onder. Verdampt. Nou, ja, niet mijn pakkie an, alhoewel ik wel werd aan gehouden voor dood door schuld, maar ze hebben me niks kunnen maken, die boys in het blauw. Goeie advocaat, Meester Modderwitz. Ze gaven me bij de polietsies zelfs groot gelijk want als één beroepsstand de pest heeft aan studenten zijn het onze wetshand havers wel! Montere knapen met glimmend gepoetste pistool tasjes opzij. Zo ontzettend koket. Ze gniffelden wat en vervalsten het proces verbaal op mijn aanraden. De politie is mijn beste vriend sindsdien. Ze kunnen altijd een keil bij mij komen halen als ze zelf de fles mee nemen. Uiteindelijk is het toch nog een rechtszaak geworden met een civiele en een straf rechterlijke vordering. De uitspraak liet me onverschillig.

Veertig uur dienstverlening in een Pizzabakkerij gekregen van de rechter. Ik lachte me het schompes in de rechtszaal en de rechter eigenlijk ook. We zaten op één lijn. Gelijk door naar slachtofferhulp die nu ook daders aan een vrijbrief helpt. Ik ben gek op Pizzas. Vraag maar aan Isis Nedloni die gisteravond boerenkool met rookworst en uien heeft klaar gemaakt.
Ik heb tijdens die werkstraf periode alleen maar de hele dag Pepperoni Pizzas staan vreten en de gasten vermaakt met verhalen uit het ware artistieke leven met een grote el. Een enorme Pizza pens was het gevolg. Het leek wel alsof ik een kindje van acht maanden in mijn togus had. Nee, daar vertel ik niets over; dat is te goor om los te lopen! Gelukkig kun je als man nog steeds geen kindje via je poepertje werpen, ook niet als je je door de flik kers anaal laat neuken of je moet eerst een dozijn dioxine eieren je endeldarm in proppen dan willen de spermatozowen wel los gaan als ze die rotte eierlucht opsnuiven.
Daar moet ik niet te veel over mede delen anders krijg ik sowieso moeilijkheden met de lezers en weettikveel wie ik dan nog meer op mijn dak krijg aan multi culti aanhang! Je zou er wel een hartverzakking van kunnen op lopen toch? Of Flowers wordt weer ontzettend boos op mij op Basic Publishing en Marije ook. Laat Doortje nou door hebben dat ik gewoon een schapekop ben en helegaar geen krimmeneel met een steel as een kameel. Excusez voor de puur pornografologische opmerking.

Die grote woede in mij! Ik heb er alleen mijzelf maar mee. Ik, een naamloze uit talloos veel miljoenen op een slof en een schoen die aan dezelfde kwaal lijden. Je schiet er niks mee op! Een maatschappelijke schade dat het oplevert als je  de mentaliteit van een ijsbreker hebt op je klapschaats!
Kijk eens naar de gemiddelde automobilist. Niet voor niets is mijn rijbewijs afgepakt na dat ene fatale ongeluk in 1963 waarbij een blonde tennisspeelster op de fiets om kwam in haar smetteloos witte tennisrokje. Ze hebben toen alleen haar kunstgebit terug gevonden, een maandverband en een zonnebril. Niks aan verloren zo’n verwend welstandsmormel van de Heemsteedse Dreef. Als ze de maand niet had gehad was er niks gebeurd. Bloed roept bloed op! Een wet van meten en persen! Als ik bloed ruik krijg ik een rooie vlaag voor mijn ogen.
Ik houd helemaal niet van hoogblonde teven als ze niet zwaar masochistisch of sadistisch zijn of allebei!

Ik heb geen zin in een lammetje in bed dat alleen maar Bèhhhh…kan zeggen als z eklaar komt, ze moeten krijsen, bokken, snokken, naar adem snakken, huilen als een hyena tegen de maan, dan nog liever een roze badspons met een gleuf er in om hem in te stoppen, alleen gaat dat na een paar uur ontzettend schuren en uit logen door die agressieve zeep en dan loop ik weer rond met een lul als een stoplicht dat op rood staat.

Ik ben toch niet gek! Ik viel trouwens altijd op donkerharige Duitse vrouwen voor de Endlösung en Joodse relteven vol mesjomme die je om niks met de deegroller geven zoals iedere Jiddiesje Momme gewend is. En als er niks anders te scoren is dan maar een Chineesje, Pekineesje of een Spaanse om de flamenco mee te dansen op mijn castgagnetten en dwarsfluit. 

Het ware geluk ligt in de slavernij, de pijn, de erotiek, de onderwerping, de kete nen, de boeien, de zweep. De Hogeschool van de dresssuur. De suprematie van de vrouw,de matriarchale maatschappij, de dominante vrouw, die haar tumtum niet laat versloffen en dicht slibben.

Veilig Verkeer Nederland heeft onlangs een wedstrijd uitgeschreven voor een officieel Sorry Gebaar. Ik heb al lang zo’n gebaar in petto; de middelvinger van mijn getatoeërde linker arm rechtstandig omhoog, waarbij ik de medeweggebruiker door het open raampje toe schreeuw: “Lul met vingers! Matten? Of neuken?” Dan scheurde ik wel gelijk weg, want ik ben geen held! Een auto als wapen.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.