Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
22 mei 2013, om 21:49 uur
Bekeken:
537 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
256 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ik ben een borsten- en tepelman, die gevoelige uiteinden..."


 

Ik ben een borsten- en tepelman, die gevoelige uiteinden van man en vrouw, meer nog dan dat ik eeen billen of benenman ben alhoewel de verhoudingen wel moeten kloppen en de kop moet mooi zijn. De lingerie erotiserend. Het is goed dat U het weet lezeres. Voordat wij verder gaan...

 

Dinsdag 12 aug. 1986.

 

 Om half vier loop ik de tuin in van T. Ze zit topless te zonnen in de tuin. Ze schrikt als ze mij ziet.

 Ik zie hoe betrapt ze zich voelt. Haar verhalen hoe vrij ze altijd was op het naaktstrand, dat iedereen haar borsten mochten zien, dat ze zich nergens voor schaamde, hoe fier ze was op haar borsten, worden nu gelogenstraft.

 Ik glimlach begrijpend.

 Ze bedekt haar borsten met beide handen, maar ik heb haar grote tepels met tepelhoven ter grootte van jampotdeksels al lang gezien en ze is dan gelijk weer het gereformeerde, bekrompen, preutse huisvrouwtje die ze in werke lijkheid is, maar dat ze met pikante, opwindende sexverhalen altijd probeert te maskeren.

 Die gereformeerde vrouwtjes toch! Ze zijn zo doorzichtig.

 Ze vlucht naar binnen om snel een truitje aan te trekken.

 Haar zoon en dochter mogen in het dorp niet met onze dochters gezien worden van haar, horen we van haar kinderen.

 Tegen mij vertelt ze een heel ander verhaal: "Dat ze toch zo blij is dat haar zoon en dochter met  onze dochters om gaan in plaats van met die boeren kinkels in het dorp.

 "Ja, ja", dacht ik; "jij past je verhaaltjes wel erg gemakkelijk bij de juiste persoon aan, hypokriet krengetje!"

 Hoe vaak is T. niet bij mij langs gekomen om te praten over "buitenechtelijke relaties die in theorie moesten kunnen" en dat ze zo "lijfelijk was aangelegd", dat ik maar naast haar hoefde te gaan zitten om de eerste poging te wagen, die ze onmiddellijk zou belonen met....maar ik zou wel de eerste stap moeten nemen, want zij was een vrouw en het inititiatief hoorde van de man uit te gaan."

 Ik heb haar nooit gevraagd wat haar beloning zou zijn. Ik kon het raden.  De honingpot. Bovendien houd ik alleen van vrouwen die initiatief nemen, domi nant zijn, bandeloos, non-conformistisch en weten wat ze willen; de man onderwerpen.

 De relatie tussen man en vrouw komt altijd weer neer op lepeltje in suikerpotje en draaien rond de hete brij heen waar ieedereen pap van lust tot ze geeen pap meer kunnen zeggen.

 En elke keer weer zei ik haar dat buitenechtelijke relaties niet in theorie beston den, maar alleen in de praktijk en dat alleen oefening kunst baart. Ze hoefde niet bang te zijn voor een zwangerschap want ik had me in 1981 al laten steriliseren.

 Ik heb haar ondanks alle aanmoedigingen van haar kant, nooit met een vinger aan geraakt, maar de dorpsbevolking van Garijp dacht er anders over.

 Ik liet ze in de waan!  Het droeg bij aan mijn image in Friesland van als alles verslindende hyperpotente sex vogel.

 Het was in die tijd mijn stijl niet om gehuwde vrouwen achter na te lopen en al helemaal niet als je bij voorbaat al het vertrouwen van de echtgenoot hebt. Ik was al in die tijd blasé wat de vrouwtjes betrof als mooie, meedogenloze jongen met een broek vol liefde.

 Er zijn wel momenten geweest dat ik zin in haar had. Heel veel zin zelfs. Ik heb het haar nooit gezegd...waarom zou ik de k*t op het spek binden?

Vijfentwintig jaar later in 2010 zie ik haar in Leeuwarden met echtgenoot zitten in de zon op een terras aan de Nieuwstad. Zij kijkt niet erg gelukkig. Lijkt sterk vermagerd. Sjaggerijnige uitstraling. Hij nog even tonnetje rond zoals vroeger. Tiepe patertje weltevree. 

De begroeting is formeel. Zij nodigen mij niet uit plaats te nemen. 

Ik heb een afspraak met Misja op een terras  op een kwartier lopen afstand, dus houd het kort.

Enige behoefte om ze nog ooit terug te zien heb ik niet. 

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.