Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
28 april 2013, om 20:57 uur
Bekeken:
390 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
221 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"De vrouw van zijn/haar dromen (deel 1)"


 

 “IK WILDE PAS VROUWENKLEREN AAN TREKKEN NADAT IK ECHT VROUW WAS GEWORDEN, EERDER NIET, DAT HAD IK VERRAAD AAN MIJZELF GEVONDEN…”

 

Franka, die via heel wat kunst en vliegwerk een Marilyn Monroe-achtige verschijning is geworden, heeft een keiharde strijd moeten leveren om dit resultaat te bereiken.

"Kijk eens," zegt de kunstenaar, wiens relaas op de pagina La Vie Privee van gisteren in heel de Bourgogne stof tot gesprek opleverde ; "ik wilde er niet als een vogel verschrikker bij lopen alsof ik lid was van de vereniging voor plattelands vrouwen in Friesland. Ik wilde er honderd, misschien wel tweehonderd procent als grootsteedse, mondaine vrouw uitzien en me ook zo voelen."

 

Franka heeft bij zijn loffelijke streven de vrouw van haar dromen te worden wel een heel goede begeleiding gehad. Hij heeft zich in Engeland laten om opereren.

"In Nederland verricht men deze operaties ook wel, maar ik vind de methode te ouderwets. Ik heb voorbeelden ge zien van mannen die zich hier hebben laten opereren en daar werd ik niet vrolijk van. De resultaten gaven mij geen vertrouwen. Een kut als een stel slordig door malkander gegooide rosbieflappen, tieten als kubussen met tepels als roestige spijkers, billen als een bord kwark boven een paar blubberdijen. Een slordig weg gefrunnikte balzak die er nog half uithangt.

Een clitoris van likmereet. Mag ik daar voor bedanken ? Bovendien heb ik groot bezwaar tegen de zogenaamde real-life-test die, voor men je wil opereren in Nederland een vereiste is. Die test verlangt dat je voor je geopereerd wordt je al anderhalf jaar lang in vrouwen kleding moet hebben rondgelopen net als een travestiet en ik loop al sinds mijn dertiende in dameslingerie en voel me daar super goed bij. Veel mannen raken hierdoor meteen hun baan kwijt als het uitkomt dat ze onder hun driedelig pak nylons, jarretelgordel, tangaslipje, bustehouder en een zijden hemdje dragen om over tepelringen en make up of oorbellen nog maar te zwijgen . Plotseling leiden ze een geïsoleerd bestaan in de WW of de bijstand en gaan voor hun gerief naar d ep[laatselijke homo ontmoetingsplaats. Men vraagt van hen ook, terwijl ze nog een diepe stem hebben en een mannelijke baardgroei als een vrouw rond te wandelen. Dan loop je toch voor Jan met de korte achternaam rond ? In Friesland heb je een kunstconsulent, Huub Mous , die zich wil laten ombouwen, maar hij is eigenlijk nog niet zo ver dat hij in een jurk naar zijn werk gaat. Hij is een drempel geval; iemand die nog niet weet wat hij wil. Hij kan nog alle kanten op. In elk geval heeft hij al een kop als een oud wijf, dus dat is mooi mee ge nomen, dat scheelt weer heel wat chirurgiese reconstructie operaties.

Ik wilde zelf pas vrouwenkleren aandoen als ik echt een vrouw was geworden. Na mijn operatie dus. Je ziet in Nederland bij die real-life-tests ook vaak hoe die mannen totaal geen ervaring hebben met make-up en hoe ze struikelen bij het lopen op hoge hakken, dat is net een lachfilm van de Dikke en de Dunne. Het is allemaal heel pijnlijk en mensonterend. Dat wilde ik vermijden. Ik pak de zaken serieus aan. Niet zo van : een tik, weg die pik, een hak, weg die zak !

Na mijn operatie wil ik bewijzen dat ik als een volwaardige vrouw in de maatschappij kan functioneren. Ook seksju weel stevig te keer gaan in het vooronder. Als ik omgebouwd ben ga ik pas helemaal de hoer uithangen met mijn handel ! Dan schuim ik alle bars af die er maar te vinden zijn in de hoofdstad. Daarom vertel ik dit verhaal en kom ik uit mijn zelfgekozen anonimiteit." De vraag rijst waarom Fred nu pas de beslissing nam. Hij is bijna 64 jaar. De helft van zijn leven was hij toch een man - een man met veel succes in zijn beeldend werk en hele ritsen vriendinnen en vrienden. Een ster in de internationale kunstwereld die alles had wat zijn hartje begeerde. Zo leek dat tenminste aan de buitenkant, maar de werkelijkheid was anders. Hoe vaak zat hij niet zichzelf te strelen als in dameslingerie ge hulde bleke jongeling in de torenkamer, om na de climax in wenen uit te barsten ?

Fred: "Ik heb sinds ik als kind op de academie kwam en uit duizenden jongens werd uitgekozen een opleiding te volgen voor een beroep dat niet bepaald mannelijk is, in de besloten wereld geleefd van de kunstflikkers met een grote Ka; een ziekelijke, ingeteerde sprookjeswereld later, van oppervlakkig succes, gespeelde bewondering en aandacht.

 

(wordt vervolgd)

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.