Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
19 april 2013, om 20:34 uur
Bekeken:
378 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
195 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Walhallas van wespentailles, paradijselijke tietenbeteugelaars"


 

IK SCHOTEL U WALHALLAS VAN WESPENTAILLES EN PARADIJZEN VAN PLAATSTALEN TIETENBEDWINGERS VOOR ALSOF HET NIKS KOST

 

Aan elke blote borst hangen de blikken van hongerige mannen en vrouwen vast. Je herkent ze op straat: de een zame tietenkijkers, veelal gescheiden mannen waarvan de blikhoogte bepaaald wordt tot op tepelnivo. Hoger op komen ze niet. Je recht in de ogen kijken durven ze niet! Meestal werkeloze, gescheiden mannen met alcohol problemen en heel veel pratjes die geen gaaatje vullen want het vrouwtje is er al lang vandoor als vrijetijds amateur hoer met de melkboer. Het uitschot van de maatschappij met vertrokken rukkerskoppen en onbe dwingbare seksjuwelen lusten op het voorhoofd geschreven, dáár heb ik het over.

 

Behakenner Fred van der Wal, over de sociologie van de bustehouder :

 

,,Wat zegt u me daar? De welwillende wonderbra?Ya must be jokin’! De wonderbra heb ik toevallig zelf uit gevonden .

Weet je wat ik een wonderbra noem? Een goede, stevige beugelbustehouder met open geknipte cups die niet alleen uw borsten goed op hun plaats houdt, onder steunt en vormt, dresseert en disciplineert, maar tegelijkertijd voor de kunstenaar a room with a view evenals  voor de stille genieter/annex stiekem rukker in het pretpark van het rozenplantsoen naast de speeltuin. 

Window dressing dus, maar geen piepel die gelijk hun raggende leuter in een kleuter zullen stoppen of de beuk er in gooien bij hun kleine zusje, zoals helaas nog te veel voor komt en waar ik stelling tegen moet en kan nemen. Als ik er lucht van krijg loop ik naar het Cenrtum Voor Kleine Zusjes Discriminatie.

 

De open speelbeha met twaalf speelopeningen voor bij het knikkeren! Dát is voor mij  wonder-bh, die ik altijd mee neem en in het koffiehuis aan de overkant van het Centraal station zonder enige gene uit mijn poezentas haal bij een koffie verkeerd als ik aaan tafel zit met een goed verzorgde leuke dame, die lekker ruikt.''

Fred van der Wal, een van de laatste bustières uit het eens zo rotsvaste bastion der behabewusten in dit land waar beter bed en het dubbelzinnige programma “Fiets ‘m d’r in” belangrijker wordt gevonden dan een fantastische punttietenbeteugelaar, hangt een rode oortjes editie verhaal op over tepels en borsten. En alles d’r op en d’r an, meneer, mevroj, want anders zouden we niet bij het adres van die van der Wal als tietenbeteugelaar en alom beknde schikker in de minne aangeland wezen.

 

Op de eerste verdieping, daar waar nu de lange, chirurgische snijtafel en de gynae kologische stoel van een verdwaalde k*ttenkijker voor de artistieke inspiratie staat,  naast de ezel van Fred van der Wal, hingen zo'n veertig jaar geleden vier vlijtige meisjes met vliegende tering de hele dag voor een hongerloontje met hun kippenborstjes boven hun rokende, snorrende naaimachines om behas in elkaar te stikken. 

Van het kant, satijn en brokaat dat door hun vingers gleed, maakten ze luxe kor setten en bustehouders voor de liefhebbers uit het fetisjistissche SM circuit, maar ook de beroemde valsies, behas met schuimrubber vullingen want waar niet is verliest de keizer zijn eerste nachtsrecht, zoaals de jonge historicus terdege weet . 

Geen degelijke modellen van degelijk materiaal, veelal afrag behas, soms meer houdbare modellen van chroomstaal en leer voor de gevorderde Es Emmer. Ontwerpen die je nu, in het confectietijdperk bij Hunkerbunker Lexis, niet meer vindt.

Hier bij onze kunstenaar in de Zakstraat is niet veel veranderd.

Niet alleen zijn de oerstevige basispatronen van de SM bustehouders en korsetten dezelfde gebleven, ook het luide gerinkel van handgedraaide goudeerlijke stenen mokken cichorei of eikeltjeskoffie dat in de jaren vijftig de schafttijd aankondigde, weerklinkt vandaag nog steeds door het hele pand.

Al werken er nu nog maar twee meisjes en hebben die een prikklok regiem dat meer door het aantal binnen gelopen opdrachten bepaald wordt dan door de klassieke indeling van de achturige werkdag. Soms loopt de werkdag uit tot zestien uur en zillen de dames niet luisteren naar chef Fred dan is daar het gat van de deur en aan de overkant het loket van de WW, want voor niets gaat de zon op en treedt een uitkering in werking.

 

Dit walhalla van bustehouders, korsetten, guêpières -- een dwangkorset dat met vetersluiting de taille verslankt, inperkt en een wespentaille beoogt -- en gaines -- elastische bandage op medisch voorschrift voor uitgelubberde afgezogen  hangtieten en mannen met ballast  of andere balbezwaren voor de ondernavelse hangende tuinen van Babylon-- lijkt aan modernisering geen boodschap te hebben. 

 

(wordt vervolgd

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.