Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
19 maart 2013, om 22:01 uur
Bekeken:
431 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
187 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Dagboek Fred van der Wal okt. nov. 1997 (deel 1)"


 

DAGBOEK FRED VAN DER WAL OKT. 1997

 

7 oktober 1997

 

Amsterdam. Arti et Amicitiae.De avond tevoren bij het sorteren van fotos vind ik enkele fotos van Els B. en van haar galerie.Ik vraag me af wat er van haar geworden is.Tot mijn verrassing ligt er in de expositiezaal van Arti een geschreven noot van Els Bouma in het gasten boek. Ik ben onmiddellijk van plan haar te schrijven.Vraag op de adniftfistratie naar haar adres.Blijkt onvindbaar.Mijn tweede plan is om naar haar laatst bekende adres te schrijven.Ik weet dan nog niet dat zij gescheiden is.Een maand of drie geleden zocht ik in het telefoonboek onder Haarleni,Heemstede en Zandvoort naar haar naam maar kon het niet vinden.Ik neem me voor als ik geen ant woord krijg of de brief onbestelbaar is om John Verberk te bellen of hij haar adres weet.Als dat niet lukt om een oproep te plaatsen in de Volkskrant onder oproepen en mededelingen,ongeveer in de trant:Els B!Wáár ben je???

 

maandag 17 november 1997

 

12 en 13 nov. naar westen des lands door mist.In Haarlem tijdschrift gekocht over Celine,een Bzzlletin met ar tikel over Pyke Koch.Koffie drinken bij Brinkman.Bij de Slegte boek over de british beat van the sixties aan ge schaft.Half drie naar Yacinthas huis waar Leonie speciaal is gekomen om me te zien.Inl 969 was Leonie 9 jaar oud en ik herinner me nog dat ik een wandeling naar Groenendaal met haar maakte en in een boom mijn naam zag gekerfd.Heeft de mooie,aantrekkelijke Marijke L.,de rivale van Els D. dat ooit gedaan?Wat is er van Marijke geworden?Yacintha praat twee en een half uur uitsluitend over zichzelf.lk zwijg voornamelijk,want er is niet tus sen te komen. Soms bekruipt me even een gevoel van ergernis,maar ik onderdruk het.Ik realiseer me weer dat ik terecht de ravissante,zwartharige,exotiese,rondborstige zusjes Monique en Yacintha uit het oog verloor toen ik in 1967( na een afwezigheid uit de hoofdstadvan tien jaar )weer in Amsterdam terug keerde.Ik heb van Yacintha weer genoeg voor een jaar of wat.Ik drink met opzet geen alcohol bij Yacintha om totaal nuchter en sereen bij Els Bouma aan te komen en alle indrukken ongefilterd te kunnen opslaan.Ik vraag me af hoe de hernieuwde kennis making met haar,voor wie ik altijd veel respekt had en al die jaren een warm plekje in mijn hart bewaarde,zal ver lopen.Het heeft me in 1975 toch meer gedaan dat we elkaar uit het oog verloren dan ik aanvankelijk wilde toe ge ven.De ontvangst is meer dan hartelijk.Onmiddellijk voel ik me op mijn gemak in haar aanwezigheid en de ambi ance,barok en warm met veel kunstwerken en fotos,persoonlijke dokumenten,aan de muur,is geheel naar mijn smaak,die ook nogal barok is.Ik houd van overdadig,van vrouwen die het leven gretig leven,diedrinken en roken en zich van conventies niets aantrekken.Het wordt laat,voor mijn doen heel laat.Wat mij betreft had ik de hele nacht wel willen doorpraten en naar haar luisteren,daar niet van.Ze is een zeldzaam boeiende vrouw,realiseer ik me en daarom ook uiterst aantrekkelijk.Ze geeft me de fotos die ze me had willen opsturen.Weet ze,dat zulke dingen een tere snaar bij mij raken?Het wordt wel rg laat!Drie uur!De volgende ochtend negen uur wakker.Het uitzicht vanuit de slaapkamer is op het gebouw van de Da Costakweekschool waar ik bijna zes lange jaren in heb door gebracht,het derde,vierde en vijfde jaar in dagelijks gezelschap van Els D.,die zo plotseling op dramatiese wijze uit mijn leven verdween,waar in Bloemendaal nog vele herinneringen me bij zijn gebleven,de lange uren door de lanen wandelend,naar het Kopje waar we elkaar voor het eerst ontdekten,de vakanties aan zee,de week enden in Amsterdam.Ik wil die wandeling naar het kopje in Bloemendaal nog een keer maken,maar niet in ge zelschap van Ina of helemaal alleen.

De vrijdag vertrekken we om een uur of half twee richting Zandvoort.Het is er onaangenaam koud.Verloren lo pen we over het strand.Melancholie alom.Hier kwam ik vanaf 1946 heel vaak.We eten een broodje "gezond" dat  naar mijn smaak naar enigzins bedorven ingrediënten smaakt en de sla op plestik lijkt in een eethuisje aan de Thorbeckestraat waar we aanvankelijk in een hotel wilden overnachten als het gastvrije aanbod van Els B.,dat me toch heel erg verraste,om in haar huis de nacht door te brengen niet gedaan was.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.