Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
2 maart 2013, om 17:48 uur
Bekeken:
376 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
195 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

" Anderhalf uur bekentenis proza is genoeg geweest (deel 2)"


 

Anderhalf uur bekentenis proza is genoeg geweest (deel 2)

 

Schrijven is een verwerking geweest, anders was ik aan de drank of de drugs gegaan. Of had een jarretelgordel, nylons, tangaslipje en een bustehouder aange trokken en daarna een vullis zak over m’n kop getrokken om tijdens het masturberen langzaam te stikken net als dat Engelese lagerhuislid.

 Hoewel ik er in in het verleden ook al uitgebreid over geschreven heb en gecorrespondeeerd met de officier van justitie, gaf niemand uitsluitsel. Ze boden me de gymschoenen van mijn afgeslachte broer aan en een tientje dat in zijn zak was gevonden aan.

Beschamend !

Ik heb tegen de officier gezegd dat ze dat maar aan een liefdadig doel moest geven en die gympies weg flikkeren, want hij had zweetpoten. En je weet niet wat voor ziekte ie onder de leden had. Op zijn best zwemmers eczeem, voetschimmel en kalknagels.

 

Frank weet nog steeds niet precies wat er de bewuste nacht gebeurd is. Wel dat de dader een gedrogeerde psycho was. Tbs met dwang verpleging had hij moeten krijgen. Wat die idioot verder aan verklaringen geeft, interesseert hem niet. Eens een gedrogeerde psycho altijd een psycho. Hij is ontslagen van rechtsvervolging en kreeg een fikse vergoeding voor de tijd dat ie in voorarrest had gezeten.

 “Ik kots van de lichte straffen die in Nederland worden toegepast door die linkse fatsoens rakkers. Mijn broer is neergeknuppeld terwijl hij op eerlijke wijze de tegennatuurlijke liefde mondeling bedreef, daar is toch niks op tegen, maar zijn hersens lagen erwel  al half uit toen hij nog een lul in zijn mond had, terwijl hij net op klaar komen stond in een portiek met zijn liefdesvriend, dat is niet echt leuk en het heeft met voor het zingen de kerk uit ook niets te maken .

Die dader stond vlak achter hem.

Toen hij op de grond was gezakt heeft de moordenaar hem nog tegen zijn hoofd getrapt met een spijkerlaars. De afdruk van de zool stond in zijn hals. Zijn adamsappel was zijn strotten hoofd in geschopt daar is hij in gestikt.

De reden van de dader interesseert me niet. Een homohater was het. De motieven van een psycho zijn irrationeel.

Ik kan daar over oordelen. Ik ben zelf een gewetenloze psychopaat. Ik heb hetzelfde vaak gedaan in derde wereldlanden, maar ben nooit gepakt, omdat ik het altijd handig heb aan gepakt.

Al dat gelul van dominees, pastoortjes en psychiaters over psychische nood weer interesseert me ook niet. Ik kom niet veel op die moordenaar terug in het boek. Ik moet hem niet tegen komen, dan rip ik ‘m aan mijn commando mes met dubbele bloedgleuf, dan spuit het er uit, dan schop ik de paarse blubber uit zijn darmen en het strontsap uit zijn gore melik. Het wapen maakt gapende wonden die niet dicht gaan, die blijven spuiten.

Het liefst maak ik ‘m langzaam af in mijn martelkelder. Ik weet niet of hij nog voor iets anders vast zit of niet. Het is voor hem te hopen van wel. Hij is veiliger in de bajes dan er buiten voor hem. Altijd die sociaal werkers wollige watten baaltaal van begrip voor de daders in Nederland. Zo’ n daad is niet verklaarbaar. Soms houdt het gewoon op, dan moet de beuk d’r in. De grote voorjaars opruiming.

 

Frank: Ik was net een maand terug uit Mostar toen het gebeurde. Mijn derde broer is nooit in Joego slavië geweest. Hij deed er altijd lacherig over dat ik ging, gevaarlijk vond hij het, niks voor een gevoelig homootje zoals mijn broer, die lag liever net als mijn andere, jongere broer zijn blozende billemaat te pijpen of anaal te likken en zuigen, maar er was in 1985 nog niks aan de handa.

Mijn oudere broer nam nooit een risico, op geen enkel gebied.

Een lafbek was hij. Een stiekemerd. Afgekeurd voor militaire dienst omdat hij een bril had met glazen ter dikte van colafles bodems er in.

Hij had een l*l in erectie ter dikte van een vulpotlood en een paar ballen zo groot als toverballen terwijl mijn ballen nog steeds oooh als eieren zo groot zijn, opgekropt tegen de steel, kokend en borrelend vol leven brengend heet zaad.

Als ik zijn l*l in mijn ontuchtige geile jonge bek had –op je broer moet je eerst oefenen voor je aan het grote werk begint- moest ik er op letten dat ik niet in mijn passie er dwars door beet, dan had ik ‘m er afgebeten en verbouwereerd ingeslikt, hem per ongeluk expres ontmand, een eunuch van hem gemaakt en was ik de jeugdgevangenis ingegaan als onbegrijpelijk psychopatisch l*lbijterdje. 

 

(wordt vervolgd)

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.