Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
2 maart 2013, om 17:47 uur
Bekeken:
367 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
185 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Anderhalf uur bekentenis proza is genoeg geweest (deel 1)"


Anderhalf uur bekentenis proza is genoeg geweest (deel 1) 

 

In Nederland heeft Frank lange tijd in achterstandswijken gewoond in zijn arme tijd als contra prestatie schilder. Zijn vermogende familie woonde in villas in Heemstede, Amsterdam en Ede, maar lieten hem gewoon stikken.

 ‘Op een gegeven moment had ik er genoeg van om te wonen in wijken waar Arabisch, Suri naams of Antilliaans de voertaal was en je op wolken hasjies de straat uit dreef.

Elke dag werden je banden doorgesneden in het kader van de Jihad, dat was toen al de grote mode.

Begin jaren zventig kreeg je die golf vrolijk kwakende Surinamers met de ghettoblaster van een kubieke meter op de schouders, de helft van het inwonersaantal van dat land liep weg naar Nederland onder invlmeod van de extreem linkse popaganda van meneer Den Uyl en aanverwante van de pot gerukte socios met lange baarden, sandalen, geitenharen wollen sokken, ronde brilletjes en studentikoze, reutelende toffee tabakspijpen in hun brique bekken.

Die Surinaamse wijven hebben toch allemaal een overmaats zitvlak ter grootte van een driezitscanapé en een frontbalcon waaar je met de hele koninklijke familie op kan staan wuiven? Dat heeft toch niks met faksisme of racisme te maken? Ik constateer en noteer alleen maar wat ik om mij heen zie. Reality revisited, weet je wel.

De mooiste panden gingen in Amsterdam naar de zwartjoekuls.

Voor mij was er een uitgewoonde etage in een asocialenbuurtje in oud West, naast een Chinese hoerenkast, waar heroïne werd gedeald en daar beneden woonde een totaal asociale artistieke steuntrekker met zijn ongewassen vrouwtje, een mafketel met een trol die te lui waren om uit hun ogen te kijken, dus elk jaar een kunstenaarssubsidie om op een tropisch eiland jaaren lang uit te rusten.

Om de hoek van de Bilderdijkkade een idioot wijf die Toetie heette en proppen paier met ecoline kleurde, die ze kon inleveren bij de contraprestatie die duizenden guldens betaalde aan die mafkut voor die rotsooi. Kunstenaarssubsidies, dan weet je het wel.

En dan die penetrante stank van dat gore vreten dat de hele dag op een laag pitje staat te sudderen en te stinken, bij zo’n stel spleetogen naast ons, dat trekt holtorren aan en ander ongedierte.

Want zwart, geel of bruin was in Amsterdam was heilig, daar bogen en knipten de ambtenaren voor. Nu is de helft van de inwoners in Amsterdam allochtoon en vreet van een uitkering, de wijven spelen de hoer en om bij te beunen dealen ze coke en heroïne. De zegeningen van de multi culti maatschappij.

Ik wil wonen in een nette straat met alleen fatsoenlijke, beleefde, blanke Nederlanders met een goed inkomen, een vlinderdas en een dikke oto voort de deur. In het weekend de walmende barbecue en fijne Dixielandmuziek om op te dansen. Veel Prosecco ook en in de achteruin tussen de bossjes Secret Manoeuvres In The Dark met de buurvrouw als ze tenminste haar poes heeft geparfumeerd.

Waar ik mee om wil gaan? Mensen die om zeven uur de deur uit gaan, beschaafd Nederlands spreken, de Telegraaf spellen en een bijdrage leveren aan de economie of de cultuur.

Ik voel me niet thuis tussen de Arabieren en Berg Marokkanen met hoofddoekies en dubbeldaks boerkatenten, zeker niet in Nederland.

Ik heb niks op met de Islam, minder nog dan met christen- of Jodendom, dat ook een ver achtelijk geloof is voor schijterige lafbekken en mensen die het zelf niet rooien. In Heerenveen kende ik een halve gare relifanaat, Arie, die met zijn eveneens zwaar gestoorde wijf al tientallen jaren van een dubbele uitkering vraten, in een villa woonden en de Heer loofden en prijsden in de Pinkster gemeente voor hun arbeidsloze inkomen. Een stel mafketels bij elkaar onder leiding van een gniepige vetzak, Piet de Vries, die het flink achter zijn elle boog had.

De Islam is totalitair en mensverachtend. De meeste Arabieren zijn into de Islam, als je tussen ze woont heb je ermee te maken en intimideren ze je. Het wordt hard tijd dat zelfs die rand debiele extreem linkse mensen eens wakker worden. De beuk er in!’

 

 In 1985 werd Franks broer Bobbie door een gedrogeerde potenrammer met een honkbal knuppel om het leven gebracht. Bobbie stond net vrolijk een vriendje te pijpen in een achterbuurt portiek in Haarlem. Moet toch kunnen. Ik ben niet anti homo, helemaal niet. Ik zal altijd voor hun rechten op komen.

Bobbie was van jongs af aan een doorgewinterde pikkenlikker. Het is twintig jaar geleden nu, die moord. De dader bekende, maar werd vrijgesproken.

Het leven van mijn broer had voor de rechter geen waarde. Hij was voor justitie maar een ranzige homosexueel, een hoerenjongen, een broodpooier, hij zou het wel uitgelokt hebben beweerden ze bij het openbara ministerie, dat zei de advocaat van de tegenpartij.

De dader werd heen gezonden met een vermaning en een zoen van de griffier recht op de bek. Figuurlijk gesproken dan. Een links advocaten collectief had hem vrij weten te krijgen. De zaak is geseponeerd.

 

(wordt vervolgd)

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.