Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
24 februari 2013, om 07:05 uur
Bekeken:
369 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
206 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ik had een voorgevoel dat het fout zou gaan (deel 16)"


 

Ik had een voorgevoel dat het fout zou gaan, maar onderdrukte dat. Het ging om tien kilo coke, dus ook in die tijd geen kattepis. (deel 16)

 

Dus ik ging met die heren de lift in van het Hilton en ik kom op de par keerplaats terecht in een spiksplinternieuwe slee van een wagen met witte, leren banken en air conditioning, te mooi om waar te zijn, een goud gespoten grote pooierbak met vleugels van achteren en daar zat zo’n Argentijnse gangster met een befsnor en een zonnebril op ’s avonds laat onbeweeglijk achter het met parel moer ingelegde stuur wiel. Op het dashboard lag een punt 44 met een kolf van ingelegd parelmoer om in druk te maken.

 Zo van: Cool man, cool! Ook al even belachelijk. Nou, daar maak je mij niet plat mee, dan moet wel wat meer gebeuren.

 Ik ging achterin die wagen zitten en kreeg gelijk een koffer met meer dan een miljoen marken op schoot. Duitse marken, die zo goed als ze ker gemerkt waren, want zo werken die gasten bij de DEA, die namen geen halve maatregelen zoals die sukkels van de Amsterdamse politie, die hooguit iemand bekeuren als hij zonder brandend achter lichtje of bel op een fiets door de Leidsestraat rijdt. Mijn principe is dat iedereen in Nederlands geld moest betalen, anders had ik er geen zicht op of ik met vals geld te maken had. Ik ben geen expert in valse bankbiljetten, dus Dutch money or nothing at all. Of eigenlijk was dat liedje van Rod Ste wart “All or Nothing!”, dus nou zie je hoe een mens in de war kan ra ken als hij onder hoogspanning staat, want de adrenaline giert door je lijf tijdens een grote deal, neem dat maar van mij aan! Dat was te moei lijk voor ze, want ze hadden zogenaamd geen tijd om het te wisselen, dus weer een andere kutsmoes. Ik wilde het half om half eigenlijk ook niet gelijk laten af ketsen, want als je zoveel geld hebt gezien blijft dat toch in je hoofd doormalen; van stel nou eens dat het toch allemaal goed zit en dat het beginnelingen zijn, dan laat ik een fortuin lopen. Ik stelde voor om een steekproef te nemen en neem uit de bundeltjes marken een aantal biljetten met de vraag of ik die door een vertrouw ensman bij de bank mag laten checken. Dat mocht. Ik spreek af dat ik er nog een nachtje over wil de slapen en dat ze morgenochtend om twaalf uur via onze wederzijdse contactpersoon mijn definitieve ant woord zouden krijgen. Ik ga naar huis, neem een paar cognacjes, snuif een paar snuifjes, daar word ik altijd heel helder van, dan zie ik alles in het juiste perspectief en ga zwaar zitten na denken, gooi even de I Ching en daarna leg ik een Tarotje uit. En ja hoor; de kaart met de zwaarden. Zwaar weer op komst. Veel strijd! Ik kom na korte tijd toch tot de conclusie: dit is een set up. Een voorgekookt a-b-c-tje. Voor hun een regelrechte inkoppper als ik ja zeg. Als zulke piepeltjes zeshon derd kilo ineens willen gaan ze naar Pakistan of de Libanon een deal sluit en in plaats van naar een tussenhandelaar waar ze altijd meer moet en betalen dan in het land van herkomst. Ik denk: ik doe het niet. Ik bel dus de volgende ochtend op en ik zeg tegen mijn contactpersoon:”Ik vind het veel te linke soep. Ik doe het gewoon niet. Het klopt ergens niet. Als jij er wel op in wil stappen, take it or leave it, dan is het voor de volle honderd procent jouw deal, maar watch yourself, volgens mij zit de DEA er achter en zijn we vierkant de lul als we er op in gaan! Als je gaat neem dan een half dozijn van je mannetjes mee met een zootje zakkanonnen en een paar eitjes (inside talk: handgranaten)!”

 Ik was nogal zenuwachtig geworden dat de kit zo dicht bij kwam, dat had ik maar één keer eerder gehad met die verraden deal aan de Prins engracht, toen ik drie kilo het water in smeet, dat zou me geen tweede keer overkomen. Ik zat in de hasj, de opium, de pep en de coke. Ik over woog in de heroine te gaan, daar viel nog meer aan te verdienen. Crack niet, dat was een armeluisdrug, dan kreeg je met verslaafd schorum en geslachtszieke hoertjes met puistenkoppen en open benen te maken, die zich voor een tientje door loopse, venerische kolensjouwers en flen zenstansers uit de vier ploegendienst in hun bek lieten neuken zonder condoom en met open tbc rond liepen, daar voelde ik mij toch echt te sjiek voor.

 

(wordt vervolgd)

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.