Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
23 februari 2013, om 16:13 uur
Bekeken:
416 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
188 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"De gedachte alleen al gaf mij een enorme kick ..."


vrijdag 6 maart 2009 
   
Onderdehand dacht ik er aan wat voor een geweldige kick het mij zou geven als ik meneer piep muis zijn kunstkop eens onderscheet na een overvloedige maaltijd bruine bonen met pepersaus, een peppersteak en voor toe een liter hopjesvla om genoeg anale munitie in voorraad te hebben om ‘m daarna in zijn blote reet de straat op te trappen met zijn bescheten hondenkop. Je moet als artiest toch zo nu en dan een duidelijk signaal aan de samenleving af geven in bilateraal nood verband anders 
  kom je nergens, dan denken de mensen ook gauw van: nou, die had beter voor de klas kunnen staan ener lagere school met den Bijbel met zijn broek vol goesting en 
zijn vreemde neigingen. De gedachte alleen al gaf mij een enorme kick en een 
instant erectie die je als kleding rek zou kunnen gebruiken voor je verzameling hangjurken. Die subsidiekikkers in Fries land kijken uren lang het raam 
  uit met betraande ogen vanwege de hoog op gelopen artistieke emoties of staren in het neon licht van de TL balk die een koud schijnsel over het interieur werpt, 
  omdat ze zwaar geteisterd wor den door de inspiratie. Het heeft iets contemplatiefs, dat kunst met een grote Ka scheppen. Wachten op inspiratie, daar heb ik geen last van, dat is net zoiets als wachten op Godot, die slijmbal komt ook nooit uit zijn Pizza hut.
 Als ik wil weten hoe het er met de inspiratie voor staat stamp gewoon de achter kant van een marterharen kwast op gewelddadige wijze in mijn willige reet en gaan de kwastharen binnen drie se conden van ellende overeind staan, dan weet ik het wel hoe laat het is. Erupties staan U te wacht en. Stromen van kracht voor al wie 
wond'ren van ond'ren ver wacht.
  Het hangt er van af hoe je met kwasten om gaat, want voor je het weet ben je zelf de Martelaar Van Marterhaar als je 'm te ver naar binnen stoot, gaat een kwast met 
  je op de loop en schopt je wederhelft je ook nog genadeloos de straat op als ze die video vindt waar je jezelf met een ijskou de komkommer uit de koelkast neukt 
  want dat vinden de meeste vrouwtjes niet echt leuk omdat je dan onder hun duiven schiet. Die willen zelf met een komkommer bewerkt worden en als er geen komkommer is dan maar een augurk met zilveruitjes in hun tumtummetje of 
  een dildo ohne doppel te Boden voor als je door de douane moet, want ze kleden je uit tot op je laatste draad.
  Zo'n kwast in je achteropening zou je in Freudiaans opzicht kunnen benoemen als anaal sadisme, maar een komkommer, nee, dat is een brug te ver, daar staan zelfs 
  de psycho analytici van ver stomd en op hun achterste benen te wankelen vol ongeloof ten aanzien van de hypothetische ne gatieve overdracht tijdens de 
 anaalliese en de hemel beware me als psychologiaters ook gaan schilderen, want het is Hoe schilder Hoe wilder en daar zijn academici te geremd voor door hun 
  onderontwikkelde frontale hersenkwab. Ik heb mezelf echt wel eens met een komkommer geneukt en ook een keer met een banaan uit de diepvreis. Het is weer iets anders dan het lijden van de Junge Werther of die boeken van Westermann-Hol steijn, maar het lijkt er wel op !
  Kwasten zijn net wijven, zo nu en dan moeten ze flink op hun sodommieter en lazerij heb ben om in het gareel te blijven anders gaan ze gierend door alle bochten des levens en over de vluchtheuvels heen. Vrouwen zijn een soort paarden; je moet ze laten hinneken en met de zweep geven.

Voor je begint met een kwast moet je er een punt aan likken. Nu weet ik uit 
  ervaring dat de meeste kunstschilders meer van de bougie van hun brom fiets weten dan van de clitoris van hun wijf om die aan te jagen, dus kunnen ze likken tot ze een ons wegen, maar de motor krijgen ze niet aan het dieselen, zelfs niet aan het tjotteren.

Die fijnschilders van Galerie Maak'm in Mokum die schilde ren allemaal met een penseel dubbel nul . Onder het motto; eens een nul, altijd een nul ! Prima om zo nu 
  en dan door een Meesteres of Mees ter tot een grote nul te worden gereduceerd als je daar lol in hebt, maar lekker is maar ene vinger lang, ook als het strelen met 
 penselen over de erogene zones betreft. Je moet vooral de tijd in de gaten houwen. Het nieuws van acht uur wil je toch ook weer niet missen en dat gunnen ze je dan 
  niet in hun kolere die Meesters en Meesterssen, dat zijn me een donder stenen, voor je het weet worden het mee eters on der acné, die boeien je een etmaal vast aan het Andreaskruis waar je zelf nog bij staat! Collegaatjes verwijten mij wel eens dat ik niet lekker op de achterkant van een penseel kan zitten kauwen als ik die 
  regelmatig in mijn achterste stop, maar daar vergissen ze zich in . Eigen lucht is lekkere lucht, daar is mijn oudste dochter het ook mee eens, die wel eens een scheet in een leeg kopje op vangt om er lekker aan te ruiken. Rozengeur en maneschijn, meesteressegenot en knechtjespijn.
  Als anaal sadist vind ik dat juist lekker zo'n bruine kwast ! Dat pittige aroma, het is bijna psycho therapie! Die bruine okerkleuren ! Die putlucht ook ! 
  Hmmmm...héérlijk ! De derrrie, de klonten, de billen sjuu, daar lust een anaal lytisch persoon wel pap van ! 
  Zo'n penseel in je reet, ooooh, boy, it feels so good ! Het hoort bij het kunstenaars bestaan. Ik zie het ook in het kader van de biologisch dynamische methode die bij 
  die club van Christian Artists wordt gevolgd. Heel natuurlijk eigenlijk ! In Friesland zeiden die boertjes altijd : Wie centen wil win nen, mot met stront beginnen 
  ! Biogas ! De oplossing voor de energie crisis! Je voelt aan je water waar de poen zit. Geld heeft met stront te maken want de duivel schijt altijd op een grote hoop.
  Het kan Fred van der Wal in 1986 geen reet schelen wat ze over hem zeggen. Ze kunnen in het artietsenplantsoen allemaal tot over hun hazenlip de stront in zakken ! 
  Voor zo ver het de gesubsi dieeerde staatskunstenaars betreft. Zo lang ze hem maar met rust laten en hij de volgende keil op andermans kosten naar binnen kan werken kunnen ze hem aan zijn reet roesten. Laat ze maar lekker de catpissmotherfuckersholymodelroundersshit uit hun hol fucken, zegt de gevoelige artiest zo treffend, die het Engels als voornaamste taal graag ziet ingevoerd net als 
  Prof. Dr. Pierre Vinken. Heb jij wel eens je eigen rechterhand ondergescheten ? vraagt onze kunstenaar aan iedere passant in de P.C. Hooft straat nieuwsgierig. Of 
  is dat tegen je religieuze opvattingen? Nou, ik heb dat echt wel eens gedaan bij wijze van experiment. In het kader van terug naar de basis. Deconditionering. De 
stront race noemden ze dat vroeger. Dat moet toch kunnen in de tachtiger jaren. Schijt je rijk is in Friesland een Volksport op zondagmiddag na het kerkbezoek. Ik ben daar door ook geen hondje van Pavlov dat gaat kwijlen als de subsidiebel rinkelt maar trek wel regel matig een kop als een zieke Makaken aap alsof ik stront ruik.Hij slaat zich kletsend op de dijen van het lachen als hij mijn verbouwereeerde gezicht ziet. Wist je dat de schoon gewassen, goed in de verf gezette Marte Röling, die in een grachtenpand woonde ondanks alles elke dag in bad zit met die psycholoog Henk Jur riaans, dus een beetje smeerlapperij mag de pret niet drukken, want volgens een artikel in de HP gooien ze elkaar met drollen om de oren alsof het sneeuwballen zijn. Wel erg bruine sneeuw. Zwarte lente, kut met krenten. Veel kunst enaars worden schathemeltjesstinkstrontpoeprijk van de percentage opdrachten, die weten van gekkigheid niet meer wat ze moeten doen en gaan een kunstgalerie openen in de Jordaan. Ik ken artiesten van de vrouwelijke kunne die geregeld een pondje verse kut naar de manlijke leden van de opdrachtencommissie gooien om de buit binnen te halen. Misschien zou ik als geraffineerde kunstartiest eens wat meer met mijn ballen moeten zwaaien



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.