Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
16 februari 2013, om 16:05 uur
Bekeken:
432 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
195 [ download ]

Score: -1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ik had een voorgevoel dat het fout zou gaan (deel 6)"


Ik had een voorgevoel dat het fout zou gaan, maar onderdrukte dat. Het ging om tien kilo coke, dus ook in die tijd geen kattepis. (deel 6)

 

Ik speelde onderdehand wat met mijn punt 38 om indruk te maken. Een Luger wilde wel eens weigeren. De bedrijfszekere punt 38 snub nose niet, dat was altijd prijs.

Dat is eigenlijk een oeroude wet uit de drugshandel waar ik het nu over ga hebben want wie de handel heeft is de boss. Wie het heeft mag het namelijk zeggen, dan ben je psychologisch zwaar in het voordeel.

Even later ging de deurbel en die Surinamers kwamen luid kwetterend en kwakend als apen in het papiamento binnen met veel misbaar swing end binnen met een grote ghettoblaster op hun schouder die je toen alleen in Amerika kon kopen. De soul muziek deed pijn ana je roen. Het moest minstens 120 decibel zijn wat er uit die oversized luid sprekers kwam aan tering herrie.

Echt swingend stonden ze trappelen als overjarige kleuters, alsof ze op de dansvloer stonden.

Eigenlijk was het om te lachen als er niet zo veel poen op het spel stond. Ze hadden een houding van: “Hier met die weed, blanke klootzak en hoe je aan je poen komt moet je nog maar zien!”

Opeens zien ze die rielekste negers op de blauwe bank zitten met de punt 45 duidelijk zichtbaar in de gordels, dus ze schrokken zich een hoedje.

Ze hadden mij namelijk alleen verwacht. Het zou dus dankzij de bemiddeling van die slome Amerikaan een ripdeal zijn geworden waarbij ik hoogstwaarschijnlijk zou zijn om gekomen. Afgemaakt met een commandomes.

Eén van mijn negervrienden kijkt ze zo eens vorsend minutenlang aan als een Orang Oetan met gefronste wenkbrauwen die op het punt stata je kop van je romp te trekken en zegt in het Engels langzaam: ”Sorry, boys, die deal gaat vandaag niet door, maandag, wasdag, woensdag, gehakt dag, Friday, payday, weet je, dus geef mij maar gauw de poen die je in dat krokodillen leren koffertje daar hebt en dan is het opzout en geblazen!”

En ik voeg daar nog aan toe: ” Weet je wel dat krokodillenleer streng verboden is om in te voeren? Ik kan zo even het buro Leidsegracht bel len dat jullie de invoerwetten hebben overtreden, dan zit je vanavond nog in de cel!”en ik geeft de andere boys een vette knipoog. Die Suri namers werden helemaal gek, die wisten niet hoe ze het hadden, die dachten dat hun laatste uur geslagen was.

“Oewat, man, oewatbewat is dat, man? Oewaarom dan niet, man?” zei den ze gemaakt verbaasd. Toen zei ik: “Nou, voor uit, voor deze keer, maar eerst tel je het geld hier even uit voor mij zodat ik weet dat jullie me niet besodemieteren en ik wil tienduizend meer omdat je me hebt willen tillen. En langzaam tellen zodat ik het kan volgen want als het mij niet bevalt…” en ik trek mijn punt 38, zet een smoel op als Humph rey Bogart, knijp één oog dicht en richt de loop op het voorhoofd van de grootste en tegelijkertijd pakken die Nigerianen ook hun punt 45 en houden ze onder schot. Het was gewoon een scene uit een goedkope B-film. Het kostte me grote moeite om niet in  lachen uit te barsten, want het was allemaal fake wat we opvoerden, maar onderdehand speelden we het bloedjeserieus. Zulke situaties kunnen bovendien vreselijk uit de hand lopen, dat had ik al eens meegemaakt bij een mislukte deal in de Looiersdwarsstraat en aan de Bilderdijkkade in een Chinezenpand, dat werd een complete shoot out waar twee dooien bij vielen.

“Tellen  die poet en een beetje snel of je komt hier niet levend van daan,” zei ik met een uitgestreken gezicht.

Die ene Surinamer: ”Oewaarrrom, man? Die deal gaat toch niet door, man? Of oewel soms?”

“En nou binnen drie seconden opzouten of ik schiet je over hoop!”zei ik dreigend toen ze de poen hadden uitgeteld.

En zij de deur uit met achterlaten van de poen. Ze dachten dat ze die bleekscheet wel even konden naaien. Ik ben helemaal niet haatdragend over zoiets. Ze keken gewoon tot hoever ze konden gaan. Typisch iets voor Surinamers, die gaan altijd tot aan het randje. Je moet je grenzen stellen. Je probeert alles soepel te laten verlopen zonder geweld, anders ben je in no time je positie als handelaar kwijt en neemt een ander je plaats in.

 

(wordt vervolgd)



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.