Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
15 februari 2013, om 17:01 uur
Bekeken:
651 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
351 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Coba en Inez de aardbeienpluksters"


 

Coba en Inez de aardbeienpluksters uit Beverwijk

 

"Je hebt me een paar lekkere meloentjes en ze klotsen zo lekker losjes in je bloes doordat je geen beha aan hebt," zei Coba in de pauze tussen het aardbeien plukken bewonderend tegen Inez.

Ze had een grote rode boerenzakdoek over haar bezwete hoofd geknoopt. Haar tuinpak en klompen gaven haar iets mannelijks. 

“Ja, dat weet ik. Het is gewoon te warm om een beha aan te gieten daar globberenz e gewoon door het zweet nog uit en dan zit ik met de gebakken peren” zei Inez zacht. 

"Je hoeft je er niet voor te schamen, hoor. Jij hebt meloentjes. Ik heb meer warme jutteperen," zei Coba.

"Mag ik eens je jutteperen voelen?We zijn toch meisjes onder elkaar of niet soms!" Inez greep van de weeromstuit naar de kleine borsten van Coba. 

“Mag ik ze even kneden om de veer- en spankracht te schatten? Noem het een vergelijkend onderzoek” vroeg ze.

“Hahaha! Onderzoek. Voor je het weet staan we hier zonder onderbroek. Jij mag alles met me doen!” moedigde Coba haar vriendin aan .

“Gloeiperen. Gotsamme, wat voel jij heet aan! Je merkt wel dat de zomer weer in het land is,zeg,” lachte Inez.

Coba schoot in de lach en proestte het hiklachend uit.

“Gloeiperen? Groeiperen, zul je bedoelen. Ze blijven klein. Wat een kanjers heb jij! Ze zijn nu al weer een stuk groter dan de laatste keer! Het zal wel aan de voorjaars regen liggen, daar zit kracht in.K*t kracht! Het scheppende principe dat aan alles ten grondslag ligt! Prof. Rookmaaker heeft daar nog iets over geschreven in “The Dust Of Death In Modern Art”. Heb je trouwens de laatste tijd ook zo’n last van schedebabbels? Anders ik wel! Dat wil je niet weten. Het lijkt wel alsof mijn k*t protest aan tekent als ik zondags ochtends in de gereformeerde kerk in de Water graafsmeer zit. Ik zit me daar niet alleen te schedebabbelen maar ook te reetruften en roffelen van je rommeldebom als dat ik maar in de hemel kom. Meneer Helmus van de Binck Bank stoort zich daar aan, omdat zijn vrouw Rinske daar ook vreselijk last van heeft en die heeft haar zuster Alice weer aangestoken. 

"Het schijnt dat ze daar bruistabletten tegen hebben, die stop je d’r in en dan worden de schedebabbels gesmoord in een laag spuitschuim, dat dempt een beetje af, weet je! "antwoordde Inez.

Voor je het weet is het schuim party in je onderbroek!” mijmerde Coba zacht voor zich heen. Inez trok snel haar spannende truitje uit, schudde met haar lange, kastanje bruine manen en maakte haar mini rok los. 

Daar stond ze dan in al haar glorie in een spannende houding zonder door kijkbustehouder  , een string tanga en een jarretelgordel die haar vlees deed opbollen, zo strak als het stukje textiel zat dat de zwarte nylons op hield.  

Geen praktische kleding om aardbeien te rooien, maar het was voorbedachte rade van Inez. Ze was op de versiertoer. Coba had haar nog zo verzekerd dat ze niet van vrouwen hield, want ze was al jaren getrouwd met Joop Achterhausz, nog familie van dat kind uit het achterhuis dat wereldberoemd werd met dat boekie.

Inez had toch zo haar behoeftes en vond haar als enige vrouw fysiek aantrekkelijk . Alle vrouwen waren lesbies, wist Inez, be­halve zij die het nog niet van zich zelf wist en, net zoals alle mannen homo waren maar het niet in de gaten hadden.

Ze bewonderde zich­zelf vaak in sexy lingerie voor de manshoge passpiegel.

Coba liep op haar klompen snel op haar toe.

“En nu de rest uit, schatje, anders schiet het niet op. Je aardbeienbedje is gespreid. De anderen zijn al aan het schaften. Kunnen we even een nummertje beffen of wat klaar vingeren.” beval Inez. 

Haar stem had iets bevelends en Coba kon haar niet weer staan. Voor ze het zelf wist sloeg Coba haar stevige armen om Inez heen en met een snelle, geroutineerde greep trok ze de buste houder los en daar jubelden Inez’s borsten te voorschijn. 

Het waren twee reusachtige vlees vulkanen die de cups uitkabbelden. Ze hingen een beetje, maar dat was juist lekker om te zien. Het waren geen opge­pompte siliconen tieten, maar puur natuur, groot, maar soepel met twee grote tepels die vanuit de jampot dekselgrote tepelhoven brutaal uit staken in de richting van Coba.

Coba liep om haar heen als een beeldhouwster die haar laatste artistieke kreatie goed keurend in ogenschouw nam. Het elegante, slanke vrouwtje in haar minirok nam haar van boven naar onderen en vice versa op waarbij haar blik nadenkend bleef rusten op de kardinale plekken tussen haar knieën en kin. Inez sloeg haar handen voor haar borst en en sloot haar dijen zodat alleen de bos schaamhaar nog te zien was.

"Vooruit, weg met die handen, doe open je klep en laat zien wat je heb! Kom op met de poes, snoes!" riep Inez vrolijk. Ze had het pleit gewonnen.

"Dat is nu alle­maal van mij. Echte vriendinnen delen alles,niet alleen de mannen, maar ook elkaars lekkers! Vooruit met de geit. De broek uit. En een beetje snel want het water staat in mijn slip. Straks wordt het nog [pompen of verzuipen!" 

Coba stond voor haar en haar tepels raakten die van Inez.

"Hiero, pak aan, meid, je moet ergens beginnen!" zei ze en duwde haar borsten omhoog. De toch al forse tepels groeiden tegen de klippen op en stonden centime ters ver uit brutaal naar Inez te wijzen.  

"Je, hebt lekkere grote joekels,daar mag je trots op wezen," zei Coba.

Ineens voelde Inez een warme mond die met haar tepel speelde.  Hoe lang was het niet geleden dat ze met Hannie Slotbout-van Haggelen, die puur lesbiese beftekkkel, uit het museum in Amsterdam hetzelfde spelletje speelde of met Minouche, die er ook wel weg mee wist wat d'r peos betrof.

Ze raakten nu toch duidelijk boven haar theewater en een felle blos kleurde haar anders zo bleke konen. Ze was opgewonden en in een mum van tijd pakte ze van de weeromstuit op haar beurt de tepels van het wellus­tige vrouwtjesdier dat tegenover haar stond om toe te slaan als een roofdier.

Coba kreunde en kronkelde dat het een lieve lust was. Daar kon een E.O. om roepster als Janny Fijnvandraat die zich op de buros van de EO redaktie na sluitings tijd liet neuken nog wat van leren! En Jeroen Snakkerbuur, die stiekeme homo ook, want die hield wel van een prinsje.

Met heftig smakkende geluiden trok Inez haar mond die als een zuignap vast zat aan Coba's tepel los en pakte de twee vleesbollen met haar door naai- en haakwerk goed getrainde handen stevig vast. 

"Wie wat bewaart,die heeft wat,” hijgde ze. Coba knikte instemmend ter­wijl ze allebei als gekken aan elkaars tepels trokken.  

De tepels veerden ritmies op en neer en heen en weer alsof ze van elastiek waren.

"Pizza, pizza, even wachten," riep Coba die het wat al te snel ging en pakte een zware statenbijbel uit d’r koffertje die ze op de grond legde en waar ze boven op ging staan.

"Zo, nu zijn we allebei even laag of hoog," lachte ze.Inez keek en was verlamd van geil heid.  Ze voelde Coba's tepels tegen de hare priemen.

"Aaaarghh," stootte Inez uit. ”Guichelheil."

"Wordt mijn schatje al lekker geil?"vroeg Coba. Ze voelde tussen Inez haar dijen.  Ze was al aardig nat.

“Ik,euh ... ik moet naar huis. Frederico  is thuis en om zes uur moet het eten op tafel anders is het huis te klein. Hij houdt nu eenmaal van regels en anders wordt het klappes.”

"Oh, ja, hoor, dat zal best" zei Coba plagend en bewoog haar rechterhand tussen de dijen van Inez op zoek naar haar paradijsvogeltje...

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.