Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
23 januari 2013, om 10:22 uur
Bekeken:
433 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
203 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ik sta als één man achter mijn werk-aan een triootje doe ik niet"


Ik sta als één man achter mijn werk-aan een triootje doe ik niet-want drie in de pan is zelfs mij te veel (deel 1)

 

Laat daar geen twijfel over bestaan, de Schrift is de grond van mijn behoud, zoals mijne stijl griffermeerde vrienden Hans en JoAnn uit Aduard altijd als dooddoener zeggen in het heetst van de strijd als de verleiding weer eens om de hoek komt kijken en dan heb ik niet over een lekkere stoot met tieten uit de Heavy Weight Weltmeisterklasse met een bloesje met froesjes en een inkijk om duizelig van te worden maar over houten slabakken vol tumtum, froefroe en negerzoenen, weg te spoelen met een glaasje grenadine, maar dan wel met een gestreept plestik rietje net als mode ontwerpster Sophietje, die zich jaren geleden in Friesland vestigde en zoveel tegenwerking van lokale overheden ondervond dat ze snel weer weg is gegaan naar een tropisch eiland met een boerenkinkel die dertig jaar jonger was.

Ja, als ik die verhalen dan leef ik weer. Men denkt aan mij een halve wilde te hebben, een psychopaat, een sex verslaafde, een travestiet, een sadomasochist, een biseksjuweel, en weet ik wat nog meer, maar ik ben een strikt calculerende burgerman die het liefste achter de houtkachel bij de schemerlamp verkeert met een spannend jongensboek.

Verder heb ik steeds meer een onlesbare dorst naar de broeders des gemenen levens gekop peld aan een zeer eenvoudige ambiance om mijzelve als een vis in het water te kunnen voelen, maar wel is daar in de garage de spiksplinternieuwe Peugeot, de knalrode scooter met fors zadel en flinke toeter en het hagelnieuwe grootbeeld LCD scherm in de huiskamer om des avonds mij en de mijnen mee te vermeien met Canal Plus Digitaal filmkanaal.

Verder eis ik vanwege mijn geniale talenten uiteraard een leven dat niet van enig comfort gespeend is omdat ik een vreselijk verwend kreng ben en beslist niet het type meisje dat je mee brengt met kerstmis naar het ouderlijk huis want dan is er stennis, matschudding en reuring in de tent als ik na een paar keilen in de open haard sta te wateren onder het zingen van “Dancing in the rain”.

Je wilt je nu eenmaal ook wel eens manifesteren als kunstenaar in besloten kring.

Ik ben ook geen Capucijner monnik uit de zaaddrogerij van het Roomse kloosterleven, daar kijk ik als keiharde calvinist zeer op neer en moet mij bedwingen om de bermbommen en de klapschaatsen niet uit het vet te halen.

Over mijn tijd tussen de ongeschoren ruige houthakkers in de bronsgroene eerlijke klop klop klop eikenhout wouden van Canada tussen de Grizzly Bears wil ik het dan niet eens hebben, want wat zich daar afspeelde met de Kodiak Punt 50 onder handberiek met zijn tweetjes tegen de kou  in de morsige slaapzakken gelegen onder de bedompte dubbeldakswoudloperstenten, praat me er niet van, daar is Broke back Mountain maar een kinderfilm bij. Dat breekt door

de begrenzing van elk tentdak heen.

Daar heb ik toen begin jaren zeventig Wim Azijn ook ontmoet, die als werkstudent in driedelig grijs met rood vlinderdasje menig woudreus uit ecologische principes met een klein kaasbijltje omlegde in plaats van de tweetakt motorkettingzaag te hanteren en zag met stijgende verbazing hoe hij onderdehand vlammende politieke manifesten schreef op geschil de boombast en een klein Amsterdams dagboek bij hield, waar bij een aangename foto van een veel belovende bleue jongeman die de eigen identiteit nog moest ontdekken maar veelbelovend op de plaat d e middelvinger op stak.

 

Mogelijkerwijze mogen mijn woorden weer eens tot misverstanden leiden en menig Nordic Walker hier in de buurt over de rooie jagen; ik blijf als natuur philosooph nog steeds verrukt over elke afgevallen  eikel, gekrookte rieter en bedauwde grasspriet waar ik uren lang over kan verhalen.

Ik zal het voor deze keer kort houden om de Friese lezer die moeite heeft met spellen niet te vermoeien; en verder voor mij een weet, voor U een vraag en zo moesten we het maar voor lopig houden, want ik heb al genoeg aan mijn ouwe, moeie kop.

Het zal me allemaal een rot zorg zijn die politiek en ik zie met grote vreugde hoe de straten en pleinen in Holland onder een halve meter water staan, want dat is goed voor de aanwas van het  struweel en de voortplanting van ratten benevens verspreiding besmettelijke ziekten. Het wordt ook tijd dat de multiculti aanwas wordt uitgedund via biologische gang van zaken. Elk volk heeft de waterhuishouding en de waterprins die het verdient en dat is goed, heel goed.

 

(wordt vervolgd)



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.