Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
8 december 2012, om 19:58 uur
Bekeken:
473 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
235 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"...dat kan geen Friese kunstenaar mij nazeggen! (2002)"


 

Ik had tussen 1967 en 1978 ateliers aan de Amstel, de Prinsengracht, de Nieuwe Spiegelstraat, het Galileïplantsoen en de tweede Nassaustraat te Amsterdam…dat kan geen Friese kunstenaar mij nazeggen!

 

Dat oto rijden? Jack Kerouac en Remco Campert hebben nooit oto gereden. Ik had als Amsterdammer mijn leven ingesteld op een bestaan zonder otomobiel.

Niet nodig in de grote stad voor een kunstenaar.

Ik heb 20 lessen gehad in Amsterdam en kon er goed mee uit de voeten, maar niet met de te jonge instructeur, dus ben ik er toen mee opgehouden, ook omdat ik in 1976 veertien tentoonstellingen had, een aantal aankopen van de overheid en ook nog werken moest inleveren voor de BKR. 

Het was werken van negen uur ‘s ochtends tot elf uur ‘s avonds en dat full time. Ik kon er echt niets bij hebben. Ook in vakanties waar ik toen een grote hekel aan had werkte ik door.

Dat is nu allemaal veranderd.Had eerst een atelier aan de Nieuwe Spiegelstraat, de Amstel, naast de verdieping waar de auteur W.F. Hermans vlak na de oorlog woonde met een illustratrice, daarna aan de Prinsengracht , een atelier met tuin, naast de steen drukker Piet Clement, toen een atelier op het noorden aan de Tweede Nassaustraat. Drie ,vier keer in de week eten in Arti et Amicitiae aan het Rokin toen, een sjieke societeit waar de fine fleur van het Amsterdamse culturele leventje kwam en de VPRO crew o.a. maar ook incognito prinses Irene. Ik heb er bijvoorbeeld Adriaan Morrien en Buddingh , maar ook Gerrit Komrij ontmoet en heel wat collegaatjes. Meestal luchtige, lichte conversatie.

Erotomaan Adriaan was trouwens de aardigste. Buddingh ook wel, die mij verbaasde door om elf uur ‘s ochtends al een glas wisky naar binnen te slaan. Dat doe ik dus niet. Ik ben geen echt drankorgel. De wijnen in de Bourgogne zijn trouwens veel te duur. De caves in Sancerre ook, dat is leuk voor toerist en. Een fles Sancerre vanaf 8 euro in de Auchan, supermarkt. Ik vind het flauwe kul. Pouilly fumee is minstens zo goed en meestal drink ik de goedkope Chili wijn van de Lidl hier, die mij heel goed bevalt.

Het gevaar van de Bourgogne is dat je het zo gezellig hebt met de kennisjes dat je tot niets meer komt behalve gezellig samen zijnen daar pas ik voor. Alleen al om werkzaam te blijven matig ik het doorde weekse drink gedrag drank gelag. Des avonds een of twee glazen Bordeaux of Cabernet Sauvignon, bij voorkeur niet tussen de middag als je nog iets wilt uit voeren en vrijwel nooit voor vijf uur.

 

Stress is in het huidig tijdsbestel  helaas veel voorkomend. Mensen worden opge jaagd. Slechte zaak. Hier erger ik mij wel eens aan de gemoedelijkheid en traagheid van de bewoners, maar het heeft zo zijn voor delen. Weinig neuroten in tegenstelling tot in het artistieke plantsoen in Amsterdam, Rotterdam, Den Haag, Leeuwarden en Groningen. Een kunstartiets die wat al te arrogant was heb ik het huis uit gestuurd.

Wat schrijven betreft; dat is begonnen op de onderwijzers opleiding. Na het verhaal van Wolkers “Dominee met strooien hoed” begreep ik dat literatuur te maken had met jezelf, zeggingskracht heeft over de tijd waarin je leeft en een uitdrukkings middel bij uitstek. Het was alsof ik wakker werd.

In de schoolkrant eerst wat schrijven, later teksten bij tentoonstellingen die heel wat rumoer hebben gegeven, paginas interview in bijv. Panorama  twee keer enz. Oprichting kunstenaars vereniging in Friesland door mij, die nu nog bestaat, op richting Minister Brinkman fanclub. Ik heb de publiciteit, de drukwerken, de recensies, d e invitatiekaarten, de fotos van openingen, de brieven in een grote doos gedaan en kijk er eigenlijk nooit meer naar om. 

Vroeger was ik er fanatieker in. In Friesland noemt de hoofdambtenaar van de Friesche Kunstraad Keunstwurk mij onlangs nog in een polemiek “ de grootste belhamel van het stel” en een andere kunstorganisator wist mij te vertellen dat ik in Friesland nog steeds als de “ bontste hond “ geldt.

Het amuseert mij hogelijk en maakt mij aan het lachen. Ik afficheer mijzelve graag als een Pietje Bell op papier, zegt men. Ik denk van niet. Hokjes denken is mij vreemd.

In werkelijkheid ben ik echter heel wat rustiger en bedachtzamer dan in mijn immorele verhalen op mijn weblogs.

Ben bezig aan twee boeken die in manuscript voltooid zijn en nu dan de correctie en ontwerp cover en flipside.

In de jaren zestig nog overwogen het reclame vak in te gaan en dan aan de kant van de accounts executive functies. Ook een copywriters cursusje gedaan. En verder veel gelezen van Hermans, Bukowski, Fante, van het Reve, Heeresma, die ik in de sixties een paar keer ontmoette maar niet goed tegen zijn macho grote bek kon dus heb ik dat toen afgebroken. Ik houd er niet van om overruled te worden noch van an deren te overrulen. Dan zoek ik het liever elders. Verder heel wat ingezonden stukken over kunst politiek in de jaren tachtig gepubliceerd, die toen in brede kring opzien baarden. Gelukkig maar, anders schrijf je voor de kat zijn k.. Twee interviews toen indertijd , een van de VARA, en een van het Algemeen Dagblad heb ik geweigerd om niet nog meer gesijk aan me moeie kop te krijgen. Toen heeft het Algemeen Dagblad mijn tel. Nummer gepubliceerd waarop twee weken lang van vroeg tot laat psiegopaaties Nederland zijn onmin kon uiten door me lastig te vallen met scheld kanonnades. Daarom ben ik voorzichtig met publiz zetie zoeken. Ik houd er wel van op papier controversieel te zijn. Niet meegaan met de hoofdstroom. Ik trek mijn eigen baan, net als Apie Prins (Bezige Bij uitgave, zestiger jaren) We leven voorts in gevaarlijker tijden dan vroeger. Zit hier heel anoniem en omdat ik de taal niet echt vloeiend spreek en dat invul met een glimlach ben ik hier heel wat gewilder dan in Friesland waar ik 24 jaar woonde op diverse plekken. Mijn politieke keuze? Bij de volgende verkiezingen SP, omdat ik Marijnen duidelijk vind en een helder tegen geluid geeft aan die vreselijke Balkenende met zijn oersaaie bureau cratiese ministersploeg.

Nu heb ik dan bijna mijn twee boekjes klaar. Alleen het dodelijk saaie correctiewerk nog. Spelling interpunktie en of de zinnen logisch samen hangen. Ik heb een printing on demand uitgever in Alkmaar via internet opgescharreld en het aanvankelijk contact met Gophers/Bruna afgebroken. Vanwege een opgestuurd contract van vele paginas lang. Ik wil de auteursrechten zelf hebben. Verder ontwerp ik altijd de affiches voor mijn tentoonstellingen en soms voor anderen.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.