Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
7 december 2012, om 08:58 uur
Bekeken:
522 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
210 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"En toen greep het me toch zo bij m’n dikke strot, dat…! (Deel 3)"


l

En toen greep het me toch zo bij m’n dikke strot, dat…! (Deel 3)

 

Een ander geval van anale (on)lustbeleving opgetekend in de analen van Medisch Centrum Zuidwest door Dr. Roderick Poepjes.

De in het verslag genoemde patiënt was van het fonds dus hielpen een paar oververmoeide co- assistenten hem lusteloos van de binnendringer af door eerst een rietje via zijn anus naast het colaflesje dat diep in de endeldarma naar binnen was geschoten en zichzelf vacuum had gezogen als twee maagdenburger halve bollen, in te brengen en lucht naar binnen te pompen met behulp van een compressor, die er lustig op los snorde in de behandel kamer.

Een vertrouwd geluid in mediese kringen. Pompen of verzuipen noemde de medische staf het.

De patiënt was al gevuld door het colaflesje, maar werd nu ook nog opgeblazen als een speelgoed ballon door een rietje. 

Ik zag zijn buik zwellen tot onwaarschijnlijke proporties. Het bed stond te schudden alsof het een horrorfilm was. Nightmare om Elm Street by Mrs. Elmpipe. 

Toen liet hij een enorme roffelende scheet, slaakte een enorme schreeuw en knalde het flesje uit zijn achterste als een kurk van een champagne fles. Plop zei de fles en de kringspier opende zich gelijk de mond op het schilderij van De Schreeuw van Munch om daarna met een zuigklapkutzoen geluid weer te sluiten. 

Het flesje met kroonkurk spatte uit een tegen de stalen medicijn kast waar een doodskop op stond.

Hij zei achteraf verzaligd glimlachend dat hij nog nooit zo lekker was klaar gekomen!

De gifkast was wel onherstelbaar beschadigd. 

Die co- assistenten lachten zich een kriek en gaven elkaar een High Five.

"Beter dan een buttplug show in de Casa Rosso zo'n colaflesje?" vroegen ze meesmuilend aan de verloste patiënt en staken eensgezind de middelvinger op.. 

Uit de medische literatuur en uit de praktijk opgedaan tijdens studentenfeestjes kenden zij terdege de kracht van het anale orgasme. Er is geen kracht op aarde die groter is. Een witte tornado in een gebleekte anus. 

 

Ik kende een heel chique directie secretaresse die de vorige nacht met haar strenge Meesteressebril op de spoed eisende hulp op haar hoge hakken kwam binnen gewalst met een elektrische tandenborstel in haar endeldarm die nog aan stond dus er kwam een zoemend geluid uit haar diepste diepten alsof zij een robot was die op batterijen draaide. 

Het eerste wat die co-assistent tegen haar zei:” Nou, mevrouw, als ik zo hoor kunt U in een TV reclame voor Duracell batterijen hoge ogen gooien! En doet U nu maar even de tanga uit dan kijken we waar uw baas in de koffiepauze de mosterd vandaan haalt op kantoor! En zit het een beetje mee dan poetst U vanavond weer Uw gebit met de indringer en anders willen we wel even langs komen voor een eerste hulp voor de gulp!” 

Toen brak ze in tranen uit. De co assistenten lachten hartelijk, hadden geen medelijden met haar en lieten het belegen meisje een uur wachten.

Even later was ze verlost van haar tandenborstel en liep zonder om te kijken op hoge poten in zwarte nylons van 15 Denier gehuld hooggehakt weg in haar kokette kokerrokje.

“Doe je de volgen de keer eerst tandpasta op je electrische tanden borstel en wat billenvet in je hol, dan heb je minder problemen, floept ie er vanzelf weer uit, want poep is krachtig en pis is limonadeachtig!” riepen ze haar achterna en proesten het vervolgens uit van het lachen.

Een bizar verhaal dat nog veelzeggender is was de stijl  gerefor meerde dominee die een pot pindakaas in zijn anus naar binnen had gewerkt.

Het is een gereformeerd glimpiepersland nu eenmaal altijd baas boven baas. Een VVD lid werkt een colafles naar binnen om hul

de te brengen voor d eman die lulde over het kapitalisme, een dominee een pot pindakaas in zijn reet ter herinnering aan een langdurig verblijf als geestelijk liedsman in de overzeese geslachts delen tussen de pindas.

De k*tsmoes die meneer de dominee voor het voorval had was als volgt:

Hij was zich net aan het douchen toen hij per ongeluk op de zeep trapte en uitgleed. Tijdens zijn val kwam hij met zijn reet terecht op een pot pindakaas die toevallig naast de wc stond en naar binnen schoot in zijn dankzij fistfucken uitgelubberde achteruitgang die dominee menigmaal in de consistoriekamer als vooringang liet gebruiken door een diaken met een flinke collectezak.

Ziekenbroeder Wim Jansen die Bijbelvast was als een huis en wel van een navrant geintje hield haalde even Jesaja aan om dominee bij te scholen.

"Dominee U weet dat ze Jesaja in de lengte door midden hebben gezaagd? Die had niet eens een pot pindakaas anaal ingeslikt, dus we moeten U eerst maar eens optakelen bij Uw achterpoten en dan de  schrob zaag er in zetten tot we op de schroefdop van de pot stuiten en misschien, heel misschien dat we U dan kunnen bevrijden als werkers van het eerste uur van het bevrijdings pasto raat. 

U voelt er niets van want de afdeling anaesthesie werkt hier naar behoren alhoewel er natuurlijk wel eens dooien vallen als bedrijfs ongeval en anders gooien we U wel even in de hart long machine om bij te komen. Voor ons een kleinigheid".

 

Okee, ik ben ook jong geweest; vroeger stond je na een paar liter wisky als beginnende kunstenaar op een artistiek feestje zingend in de open haard te wateren, zwiepte je met je lul razend snel in de rondte en riep : Daar komt de helicopter! Kwakte het kristal tegen de muren, trapte de tafels om, scheurde het goudleer behang van de muren, sloeg antieke bijzettafeltjes met één karate kutklap dwars door midden (wanneer nodigt U mij uit voor een demonstratie?) duwde tot vermaak van de gastheer, die ook wel van wat entertainment in kleine commissie hield, de goed geparfu meerde, glad geschoren, fantasties geklede gastvrouw hardhandig voorover met d’r zwoele, opgeverfde kop in de houten bak met zoute knabbels om haar gewoon even het zwijgen op te leggen en dan ging je gewoon de weg der Grieken met haar, de geheiligde anale omgang met de naaste waar ik zo tuk op ben, want de duivel schijt altijd op een grote hoop, dus waarom zou je niet eens een potje mogen bruinwerken en andervrouws pindakaasmolentje maar dan wel van niet goedschiks, dan maar kwaadschiks, onder luid gejuich en hand geklap van de overige aanwezigen, die daar ook wel pap van lustten. Anale sex was in.

Toch was ik altijd tegen een gang bang en bang in elke donkere gang. 

Zulke dingen als bruinwerken, holtorren en poepstampen zul je mij niet meer zo gauw doen in het kader van de Algemeen Gangbare Volksgezondheid. 

Je schijnt daar vrees’ lijk ziek van te kunnen worden, zeggen ze, dus ga ik liever een potje dammen of mens erger je nieten met een stel intellektjuwelen of academici.

Om te kunnen kezen moet je trouwens helemaal niet bij de pad vinders of de Chinezen wezen, maar bij de Hagenezen, heb ik gehoord en al helemaal niet bij Fred van der Wal na twaalven ’s avonds, want dan ligt hij op één oor en is de telefoon er al lang uit getrokken!

Acht uur slaap is toch het minste dat je mag verwachten. In andermans sores na twaalven heb ik weinig trek! 

De volgens leden van de Kennemr Kliek  buitengewoon charmante, interessante, goed ogende, intelligente journaliste Bloem wordt tussen twaalf uur des nachts en acht uur des och tends opgebeld door half bezopen Haarlem dat zijn of haar met alcohol over goten liefdesverdriet vol kutnijd komt opbiechten en om raad vragen. Belt Mevroj Bloem en ’t komt voor de bakker!

Daar bedank ik voor.

Van mij hoort  U niets en ik vraag U niets, midden in de nacht, behalve als we in woordeloze eensgezindheid enige tijd door brengen in het tuinhuis, verlicht door honderd kaarsen.

Jazeker, er staat een bed en een divan.

We kunnen alle kanten op.

Ik ben Lieve Lita niet; alhoewel ik als lichtelijk los geslagen kunst artiest dolgaarne nylons, een jarretelgordel, tangaslipje, behahaha, onderjurk, bovenjurk, pumps en lagen make up draag met verve. Soms kan ik toch zo door het lint gaan met mijn aberraties; ik ben me er eentje… daar helpt geen lieve moedertje aan.

Zo ziet U maar weer! Zult U het vooral allemaal niet gelijk door vertellen, want de buurt lult er over en er wordt al  zo veel geluld in de buurt!

 

Fred van der Wal, COULOUTRE 2006

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.