Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
4 december 2012, om 21:23 uur
Bekeken:
452 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
242 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Wie is Gerrit van Dijk? "


Wie is Gerrit van Dijk? 

 

Ik kwam hem voor het eerst  nov. 1956 te Haarlem tegen. Ik was net genezen van een langdurige, slopende ziekte en broodmager. Via via had ik mij aangemeld bij een op te richten kunstenaars vereniging die het starre Haarlemse klimaat van vriendjesaaierij binnen kunstenaarsverenigingen zou doorbreken. Gerrit gaf tekenles op een BLO ambachtschool, het zogenaamde ITO aan de Gedempte Volders gracht, maar Gerrit had meer in zijn mars o.a. als organisator. 

 

Hij richtte de kunstenaarsvereniging X-65 op. Vier of vijf leden . Het gezelschap bestond uit een homfiele belastingambtenaar, een onzekere kweekschoolleerling, een verwende jongeman uit bennebroek die tien jaar over zijn HBS-A deed en een meneer met psychische moeilijkheden.

Een aardige doorsnee van wat artistiek Kennmerland nog steeds te bieden heeft. 

Na een jaar werden de verwende Bennebroekse HBS-er D.M. en ik er uit gezet vanwege te veel omgang met mooie meiden, dat was tegen de kunst.

We moesten eerst maar eens voor “serieus kunstenaar” studeren.

Vanaf begin jaren zeventig had Gerrit van Dijk het kunstsubsidie wezen ontdekt   en scoorde met eeen anderhalve ton per jaar aardig. Zijn schilderijen en tekeningen verkochten mondjes maat maar in tekenfilms zag hij wel wat meer brood.

Zoals Haarlems Dagblad journaliste Bloem mij eens zei: “Donald Duck is heel wat leuker dan die politiek beladen frutsels van Gerrit van Dijk en heb je er één gezien dan heb je ze allemaal gezien”.

Ik heb er maar één gezien in 1968. Verstand van animatie heb ik nog steeds niet dus ik onthoud mij liever van een oordeel. In 1976 had Gerrit zoveel tekenwerk aan zijn animaties dat hij wel een extra tekenaar zou kunnen gebruiken. Uiteraard heb ik mij toen niet aangemeld omdat het mij geen goed betaalde job leek en misschien werd er van mij verwacht dat ik belangeloos onbezoldigd mijn medewerking wel zou willen verlenen. Je weet het immers nooit met de collegaatjes.

Om beroemd te worden -in Haarlem of all places- organiseerde van Dijk zogenaam de “stunts” zoals georganiseerde media relletjes en het “verklaren van Haarlem tot kernwapenvrije gemeente” door een blauw bord met hiervoor genoemde tekst te plaatsen.

Klinkt erg dapper en er was wel weer een leerling journalist van het Haarlemse sufferdje opgetrommeld met een digitale foto camera om het evenment vast te leggen.

Maatschappelijk relevante kunst en politisering van beeldmatriaal heeft mij altijd tegen gestaan omdat het niet meer is dan een oppervlakkige vorm van journalistiek.

Gerrit volgde de mode van het ogenblik en schreef naar aanleiding van het succes van “Ik Jan Cremer” jaren na dato, rond 1968,   in een ruitjes cahier merk Gebr. Winter zijn “schokken de” bekentenissen onder de titel “Ik Gerrit van Dijk, Cilia en het model”.

Op elke bladzijde werd tien maal geneukt en dat was het.

Overbodig mede te delen dat het “schokkende” ego document nooit zou uitkomen.

 

Zoals het overgrote merendeel van artistiek Haarlem koketteerde ook Gerrit met zijn linkse inborst. Iedereen moest weten dat de revolutie aanstaande was als het aan de Haarlemse kunstartiesten lag. Tegen Koningshuis, kerk, kut en kapitaal.

De seksjuwelen revolutie ging uiteraard niet voorbij aan de Haarlemse kunst artiesten.

Een ring van gesubsidieeerde kunstenmakers onder leiding van een immorele psychiater die in de wandeling Willempie werd genoemd en o.a. mijn psychisch gestoorde zusje seksjuweel enkele maanden voor de snelle wip gebruikte, functio neerde als reservoir om psychisch labiele vrouwen uit het therapie circuit van hand tot hand door te geven aan de gesubsideerde artiesten, tot de vrouw en te beduimeld waren om nog aan te pakken. 

Het Haarlems Dagblad heeft hier nog eens een pagina groot artikel aan gewijd.

In 2007 ging ik na 4 jaar op bezoek bij Gerrit. Het zou toch nog gezellig worden die middag.

In 2011 reageerde ik enkele keren op de Facebook pagina .

Ik schreef dat ik geen groot bewonderaar was van salon socialiste Jannie S.

De door Gerrit veronderstelde vriendschap tussne mij en hem zegde hij op. Haarlemse kunstartiesten zijn heel sjieke dames en heren, hoor…zo lang je met  ze mee praaat.

Op Wikipedia staat te lezen: Gerrit van Dijk studeerde, een jaartje Technische Hogeschool in Ossendrecht waar hij werd klaargestoomd voor huisschilder…

Fred van der Wal: Een technische Hogeschool waar je huisschilder wordt? Hoge school huis schilderen? Dat is nieuw.

 

Wikipdia… en richtte hij samen met Piet Zwaanswijk het kunstenaarscollectief   "X-65" op.

Zwaanswijk kwam pas een jaar later bij X-65 en heeft niets te maken met de oprichting.

 

Zwaanswijk werd “beroemd” in  Haarlem omdat zijn achternaam uit de verte lijkt op die van Lucebert. 

Wikipedia: In Haarlem ontpopte Gerrit van Dijk zich als een betrokken maar ook recalcitrante kunstenaar.

Politiek links, maar niet recalcitrant genoeg om het lintje van de koningin te weigeren, zoals Remco Campert wel deed.

 

Fred van der Wal op Face Book pagina Gerrit van Dijk

 

Gerrit,

 

Wie mijn een maal een kutstreek flikt zoals Janny Sipkes maar liefst twee maal deed wil ik nooit meer iets te maken hebben

 

Gerrit van Dijk op face Book

 

Fred, als ook ik, het hierboven door jou uitgesproken principe zou blijven hanteren, zou de ons ( naar ik veronderstelde, herstelde) vriendschap op een leugen berustte. Het ga je goed.

 

Fred van der Wal op Face Book pagina Gerrit van Dijk

 

MIJN LAATSTE WEBLOG OP OBA "PJV. EEN BOEKJE, DAT NOOIT IN DE HANDEL IS GEBRACHT" noem ik zowel Sipkes als jou ook nog even in de marge. Alhoewel ik niet direct veronderstel dat je daar belangstelling voor hebt deel ik je dit toch mee.

Enige waardering hoef je overigens niet uit te spreken, daar ben ik immuun voor. Het ga je goed.

 

 

Gerrit van Dijk:

 

Beste Fred

 

  Bedankt voor de Vriendelijke woorden.

 

  je toegenegen

 

  Gerrit

 

donderdag

 

Fred van der Wal

 

for what it is worth!

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.