Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
1 december 2012, om 22:04 uur
Bekeken:
468 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
235 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Dagboekfragmenten 2005 Couloutre"


Maandag 4 april 2005 Couloutre

 

Om kwart voor zeven opgestaan. Stukje van de 260 meter lange heg bijgeknipt en kort gesnoeid. Een tak met een scherpe doorn valt op mijn hand. De doorn doorboort de nagel van mijn linkerduim en de doorn breekt af. Een pijn lijke affaire. Bijna vlogen de godvers door het verlaten landschap. Grote pot met augurken half leeg gegeten. Hielp niet. Ik was erbij in de zestiger jaren toen Egbert zijn deux chevaux parkeerde en het raampje op zijn vingers viel. Hij gaf overigens geen kick. Om half twaalf naar Clamecy, de grote supermarkt Auchan met een inktcassette van mijn computer waarvan we meenden dat deze te hoog geprijsd was. We hadden ongelijk. Thuis gekomen aan waar gebeurd verhaal verder geschreven  over een ontmoeting te Haarlem dat in 1965 speelde. Niet voor preutse lezers geschikt bevonden vanwege het openhartig en vrijmoedig taalgebruik. Soms zelfs te goor om los te lopen, maar is het leven dan zo fris? Uit voorzorg zal ik het maar niet laten lezen aan Jan en alleman .

 ‘s Avonds dringt een zwerf kat, die we wel eens eten geven, ons huis binnen en raken in gevecht met een van onze vier katten. Ik pak onze eigen vechtersbaas op die zo opgewonden is dat ik er enige flinke krabben aan over  houd. Een van de zeldzame momenten dat mijn bloed rijkelijk vloeit.  Meestal houden we het in de echtelijke sfeer erg rustig. Hield echter nog genoeg bloed over om door te gaan. Met enige moeite de zwerfkat het huis uitgewerkt. Het is nu alweer half twaalf des avonds. Bedtijd.

 

Donderdag  7 april 2005  Couloutre 

 

Naar Nevers tekening brengen voor de Salon du Printemps van Le Groupe Nevers. Parkeerplaats met enige moeite gevonden. Ingeleverd, handjes geschud met aantal andere leden, allen ouden van dagen. Vriendelijkheid alom en nog gemeend ook.

Ze vragen of we mee Pizza gaan eten maar we hebben andere besognes. Het invoeren van onze oto. Moeten naar drie moeilijk te vinden adressen voor allerlei paperassen. We hebben twee papieren niet bij ons die we weer in een andere stad moeten halen. Morgen dan maar. Men is coöperatief maar punctueel. Merkwaardig genoeg kan Ina hier minder begrip voor opbrengen dan ik.

Eten tussen de middag in restaurantje te Nevers. Het duurt wel erg lang voor ‘t eten op tafel komt, maar het komt en daar gaat ‘t om.

 

Vrijdag 8 april 2005.

 

Opgestaan en zoals gewoonlijk mee gedaan met de ochtendgymnastiek die weldadig uit werkt. Aan te bevelen. Bijna 63 en nog geen fysieke klachten. Op weg naar het einde. Ina vertrekt des ochtends naar Cosne om papieren te halen voor de invoer van de oto. Met veel vijven en zessen krijgt ze die bij een Impots kantoor. Om twaalf uur belt  ze bij Marion in Cosne dat ze ze heeft. Vanmiddag weer terug naarde Prefecture in Nevers om weer een tweede poging te wagen. Geduld is een voorwaarde voor verblijf in Franrkijk. Na nu bijna drie jaar maak ik me helemaal nergens meer druk om en windt mij niet op over getreuzel van ambtelijke zijde. Het is hier trouwens mooi weer. Zon schijnt uit bundig. Vanavond opening groepstentoonstelling in Nevers. Het is opzienbarend hoe gemakkelijk hier het contact is met de dames en heren kunstenaars in tegenstelling tot in Friesland, Groningen en Amsterdam. Vooral met die noor delijke artistieke voederbieten heb ik nimmer een kubieke millimeter contact kunnen krijgen. De paar keer dat wij bij Heer Helmantel op bezoek kwamen was de ontvangst naar goed kalvinistiese wijze ver beneden het vriespunt. Terug komen moesten we ook maar liever niet en mijn werk was te slecht voor woorden, begreep ik. Nou, dan niet. Even goede vrienden. Het leven is maar al te vaak voortdurend afscheid nemen.

Echt een fijn bericht in de krant van de week: Departementaal Verbod langer water uit de kraan te gebruiken in 25 communautees. Gemeentes dus. Het is vervuild met fluor, lood, pesticiden, chloor, arsenicum en nog wat andere weinig gezond makende sjemiese stoffen. Ik maakte me al vaker zorgen over de merkwaardig blauwgroene kleur van het kraanwater als ik het bad vol liet lopen, maar nu weet ik de oorzaak. We halen tientallen flessen mineraalwater in huis.

Tot nu toe kregen we jaarlijks een bericht in de bus van de overheid hoe veilig het kraanwater was, inclusief een bijgevoegd test rapport. Fransen liegen verschrikkelijk.

Ina komt om een uur of drie thuis uit Cosne. Over een uur vertrekken we naar Nevers, een vijftig km. hier vandaan. De opening van de tentoonstelling is om zes uur. We zijn er om tien voor half zeven. Eerste drie kwartier geouwe hoer van verschillende sprekers.  Niks voor mij. Weinig aantrekkelijke dames. Na veel geklets gaat eindelijk de lange tafel met hapjes en drankjes open.  Om half acht weer naar huis terug.

 

Maandag 11 april 2005

 

Ina gaat naar de dichtstbijzijnde nabijgelegen stad Cosne om het zoveelste papier te halen voor het inklaren van de auto bij een belastingkantoor dat onze regio betreft. Daarna gaat ze naar Marion. Haar wederhelft  Jean Jaques is ook net thuis. We zijn bevriend met ze sinds het begin dat we hier wonen. Mail van mijn ex-klasgenote Marlou van de kweekschool in Bloemendaal. Verzoek van de Lionsclub Nevers om werk in te zenden voor een kunstveiling ten behoeve van een vakantie voor bleekneusjes. In principe ben ik daar wel voor. Ik besluit de Lions te schrijven dat ze een zeefdruk kunnen ophalen. Ze zullen verder niets van zich laten horen. Ook goed.

 

Dinsdag 12 april 2005.

 

Ina belt met Wim en Anneke van G. of ze mee kan rijden naar Holland begin mei. Hetgeen kan, als ze genegen is de achterbank te delen met hun uit zijn reet stink ende ouwe, mottige hond.

 

Zaterdag 16 april 2005

 

Etentje bij de uit Haarlem afkomstige Henk en Emma in het weinig opbeurende plaatsje Hopitot. Overvloedig drank gebruik, goede wijn, cognac en prima eten. Hij is een bedrijven adviseur geweest, zij lerares Frans en antimo narchisties, dus net als wij republikein. Zij is een bitch, hij een sulletje die steeds wordt afgebekt. Niet erg prettig om aan te horen en op den duur zal ik er wat vanz eggen. Ze verzamelen fossielen en willen een schilderij van een paar fossielen. Vanwege de vriendschappelijke relatie wil ik dat eventueel maken voor een absolute minimumprijs van 400 euro. Niet veel voor minstens vier weken werk. Geld interesseert mij niet erg trouwens, maar dat heb ik al eens vermeld in een eerdere brief. En in andermans geld ben ik al helemaal niet geïnteresseerd. Zo lang er maar een fles op tafel staat. Uiteraard.

 

Maandag 18 april 2005

 

Ina belt de Franse importeur van de Opel die hier onder General Motors valt voor een registratie formulier om onze auto te importeren. Inmiddels is de originele aankooprekening van de auto uit Nederland naar ons opgestuurd want ook die moeten we overleggen bij de Prefecture in Nevers. Het registratieformulier vullen we in bij de Peugeot garage in Cosne omdat we de autotechnische termen niet allemaal kennen. Een CE registratienummer kunnen we niet vinden in de papieren van de auto en ook niet onder de motorkap waar een plaquette alluminium hoort te zitten met gege vens.

 

Dinsdag 19 april 2005.

 

Ina belt de Nederlandse Opel garage die de CE gegevens moet hebben geregistreerd. Daar hebben  ze er nog nooit van gehoord. Opel Nederland hoofdkantoor gebeld. Volgens hen is het niet nodig bij import auto. General Motors in Argenteuil gebeld. Volgens  hen is het ook niet nodig bij importeren bestelwagen.

 

Zondag 24 april 2005.

 

We rijden naar Nevers om werk op te halen van expositie van Le Groupe. Op de terugweg  in Charite sur Loire uit gestapt waar de antiquariaten open zijn. Koop LP life concert in Toronto 1989 van Chuck Berry voor euro 7,50. Ina koopt boek over negentiende eeuwse beeldhouwkunst. In de etalage van een ander antiquariaat ligt een exemplaar van Life uit 1948 met Churchill op de omslag. Ik verzamel al heel lang Churchill boeken en bladen. Email van de secretaris van de Friese kunstenaarsvereniging Fria die ik indertijd in 1985 zelf heb opgericht met de mail bood schap dat Ina wel lid kan worden van deze club, maar ik niet, vanwege  “gebrek aan beeldende kwaliteiten”. Dat heb ik in Friesland tussen 1978 en 2002 talloze malen gehoord als ik iets aanvroeg bij de provincie of gemeente.

 

Dinsdag 26 april 2005.

 

Naar onze bank in Donzy om een speciale betaalcheque voor de registratie bij General Motors te regelen. Na veel getelefoneer naar het hoofdkantoor mag de juffrouw zelfstandig de kluis openen om een cheque te pakken. Eindelijk kan na maanden nu het laatste formulier op de bus. We rijden nog steeds rond met witte kentekenplaten uit Nederland. Besluiten nooit meer een auto te importeren of eigenlijk exporteren van uit Nederland. Je moet goed de weg weten in de ambtelijke molen en naar een aantal adressen gaan die ver uit elkaar liggen. Het is minstens een week werk. Ook Fransen vinden het hier erg bureaucratisch. Het went overigens wel dat je overal eindeloos moet wachten en heel veel erg omslachtig is in vergelijking met Nederland. Boodschappen gedaan in Donzy. Ontmoeten onze Franse kennissen Nelly en Paul Meegens bij de supermarkt.

 

Zaterdag 30 april 2005.

 

Ontvangstbevestiging van General Motors dat  de registratie nu in orde is. Boodschappen gedaan in Donzy. Wim van G. en Anneke zijn tevergeefs langs ons huis gegaan. Bellen ‘s avonds op. Op Net 5 televisie een lichte komedie. Ontmoeten bij de supermarkt Jacqueline Osta met man en zonen, die de nacht hebben door gereden en bek af zijn.

 

Zondag 1 mei 2005.

 

Ina vertrekt om zes uur ‘s ochtends met auto vol met brocante spullen naar de 1 meimarkt in Donzy. De temperatuur is tegen de dertig graden. Om negen uur rijd ik met mijn scooter naar de markt. In de stand naast Ina staat Wim van G. met brocante spul uit Haarlem mee genomen. Wim vraagt of we op onze digitale decoder ook naar porno kanalen kijken. Ik zeg hem dat ik die er niet op heb en net als Ina daar een grote afschuw van heb. Romantiek okee, softe, gematigde erotiek zonder details en in een breder verband ook prima maar het moet me niet al te dol worden. Ont moeten Franse en Nederlandse kennissen, o.a. de Fransman George Narcy, organisator culturele evenementen en conseil municipal, kunsthistorica Jacqueline Osta en de vriendelijke Fransman Paul Meegens, deze keer zonder Nelly. We kopen twee antieke kastdeuren van meer dan 2 meter hoogte met omlijsting voor maar 50 euro en betalen vooruit, iets dat je hier wel kunt doen. Vriendelijke Donzy inwoners komen het thuis brengen met een bestelwagen voor niets. Ook nog een gietijzeren deur ornament gekocht voor ons huis.

 

Maandag 2 mei 2005.

 

Om tien uur weg gereden naar Sauvigny om twee aquarellen van Ina op te halen. Ongeveer een uur rijden. Daarna door naar Nevers waar we kwart voor twaalf aan komen bij de Prefecture met alle papieren voor de import van de au to. Alles is in orde en na een half uur zijn we klaar. Daarna gaan we in een restaurant op een terras wat eten. Dan is het wachten tot twee uur om de nieuwe Franse nummerplaten aan te schaffen in een klein winkeltje tegenover de Pre fecture. Binnen tien minuten gepiept.  Naar Charite sur Loire gereden om het nieuwe kenteken in onze verzekering op te laten nemen, maar op maandag is de dame van de verzekeringen niet aanwezig. Doorgereden naar de Auchan om etenswaren in te slaan.

 

Dinsdag 3 mei 2005.

 

Om half tien komt het bakkertje langs met stokbroden. Eerst de ochtendgymnastiek op de televiesie volbracht het geen een must is voor ons allebei. Om zo lang mogelijk fit te blijven en dat is een noodzaak want aan ons immens grote huis doen we veel zelf. Anneke Koster belt dat hun kat is gebeten door een dier, maar ze weet niet welk. Ina raadt aan naar de dierenarts er mee te gaan want het is waarschijnlijk een marter. Kopieer een aantal papieren voor de belasting inspecteur aangifte 2003. ‘s Middags een raamhor gemaakt van zestig bij een meter vijftig. Om kwart voor vijf mee klaar, daarna thee drinken. Om zes uur komen Wim en Anneke van Grootheest eten. Werk nog even aan tekening waar ik collega Michel Chapellier in een dubbelportret op zet met de penselen gekruist als degens. De schilder in gevecht met zichzelf dus. Symboliek of realiteit? Wie het weet mag het zeggen.

 

Woensdag 4 mei 2005.

 

Om twee uur ‘s middags eerst tuin afval naar de déchetterie in Donzy gebracht, daarna door naar Cosne, de Lidl met een bezoek vereerd. Vervolgens naar Vive le Jardin een Glycine gekocht, een klimplant die blauwe trosbloemen geeft en met gemak twaalf meter breed en acht meter hoog wordt. Daarna naar de Auchan super etenswaren in slaan.

Het wordt weer behoorlijk warm. Om acht uur naar de dodenherdenking op de Dam gekeken.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.