Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
28 november 2012, om 12:23 uur
Bekeken:
431 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
218 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

" Ashes to ashes, dust to dust 1"


                                 Ashes to ashes, dust to dust  1

 

Ik was een keurige timide jongen, vervuld van romantische gedachten over het seksjuwelen leven.

 

Op de trouwfoto de vrouw die zich mijn moeder noemt, maar die ik nooit gekend heb, zie ik een vormeloze zakjurk aan die de kleur heeft van groezelig, maanden lang ongewassen, doorzweet beddegoed.

Waarschijnlijk gemaakt van de parachute van een onervaren neergeschoten Engelse paracomman do, die bij bosjes door de goed getrainde, alerte Wehrmacht werden afgeschoten nog voor ze  op de grond kwamen en anders werden ze wel met de hand langzaam afgemaakt door gespierde, bruin verbrande S.S.-ers  met het Schmeisser machinepistool of het commandomes met de dubbele bloedgleuf, waar een hakenkruis op het heft van was gegraveerd. Gott mit uns.

De huid van haar mistroostige, vroeg oude gezicht op de verbleekte foto met bruine vlekken van het niet goed gefixeerde ontwikkelbad is nog bleker dan albast.

Het armetierige, breekbare, dunne rode haar in een zelfs voor de jaren veertig oudmodies zwem permanent.

De zenuwetrek om de mond en de pafferige witte opoewangen de eerste tekenen van het grote verval.

Ze moet een misantroop geweest zijn. Een hypochonder.

Geboren voor het eigen en andermans ongeluk, net als mijn vader.

Na mijn tweede levensjaar heb ik gotzijdank mijn ouders nooit meer gezien. Ze dumpten mij bij de grootouders toen ik anderhalf was.

Op mijn  verjaardag, dertig october negentiendrieenzestig, toen ik eenentwintig werd en van nie mand meer afhankelijk was, heb ik de paar vergeelde fotos van mijn vader en moeder bij elkaar gezocht  en in de tuin achter de schommel lachend verbrand.

Ik heb er omheen staan dansen en daarna op staan pissen met mijn lul in mijn hand, de laatste druppel nog uit mijn stopverfkleurige geslacht knijpend om ze de volle laag te geven. Ik wilde ze niet te kort doen.

Een gouden douche.

Nog net geen Pissex. Geblust in een ritueel vreugdevuur. Een onheilige doop. Afscheid van het geheugen.

Hun gezichten op de fotos werden tot grimassen in de vlammen en leken heel even op de gesolariseerde fotos van Man Ray.

Ik gaf mijn onbekende ouders daar achter in die grote tuin in Heemstede al vast een voorproefje van het hellevuur waar ze volgens hun roomse bijgeloof al bij voorbaat tot veroordeeld waren als echtbrekers en sadomasochisten.

Er bleef een rokend hoopje papier over van hun beeltenissen waarin ik soms gemeen grijnzende duivelskoppen meende te herkennen.

Ik stampte  het verbrande foto papier net zo lang met de hak van mijn zwart suede Clarks  in de grond tot het helemaal met de zwarte, vochtige aarde was vermengd en uitgewist uit mijn bestaan.

Ashes to ashes, dust to dust. Ze zijn met louterende vurige tongen uit het papieren geheugen van de foto albums gewist en uit mijn herinneringen gebrand.

 

Aan de overkant van de van Oostzaanenlaan woonde een zuur kijkende gepensioneerde kolonel die niemand groette en elke ochtend in een pilobroek op de fiets stapte en kaarsrecht de J.C. van Oostzaanenlaan uit fietste.

Een en al stiff upperlip van kruin tot teen. Hij was directeur van een bosbessenjamfabriek.

“ Je ziet aan de manier waarop hij fietst dat hij een ofszier is,” zei mijn tante altijd bewonderend. Ze zei ofszier in plaats van officier.

Ze had diep respect voor artsen, politie agenten en militairen.

Alles wat een uniform droeg was heilig.

Vijf jaar nazibezetting had zijn sporen achter gelaten op de brave Nederlandse bevolking, die zich pas na d eoioprlog ging beroepen op nooit verrichte verzetsdaden.

Het gewapende landelijke verzet tijdens WO II. O, ja, ze waren zo dapper geweest om in het diepste geheim naar radio Londen te luisteren of een verroeste fiets te verstoppen voor de Duitsers en een eigen teelt sigaret te roken.

 

Met veel moeite had tante met vijven en zessen de ulo gevolgd. Ze moest er dag en nacht voor blokken. Mijn ouders hadden niet meer dan slechts een half jaar ulo gevolgd en stelden zich tevreden met ongeschoold werk. Het was me wel een familie van intellektjuwelen.

 

Rechts van de kolonel woonde een familie met een blonde dochter die nooit meer naar het raam van mijn zolderkamer durfde te kijken, maar beslist niet zoals het verhaal decennia later de ronde dee onder mijn Heemsteedse kennissen dat ze mij een paar keer in de avond schemering naakt voor het open raam van de dakkapel  in de dakgoot zagen masturberen terwijl ik wellustig naar de voorbijgangers grijnsde en schaamteloos door rukte met mijne ene hand en met de andere mijn tepsl stimuleerde, want die heb je niet voor niets gekregen. Grauwend als een woest, geil beest zou ik zijn klaar gekomen, maar niet heus. Ik was een keurige timide jongen, vervuld van romantische gedachten over het seksjuwelen leven.

 

wordt vervolgd

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.