Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
22 september 2012, om 13:55 uur
Bekeken:
435 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
159 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Het leven begin bij de veertig (deel 4)"


Het leven begin bij de veertig (deel 4)

 

Lezre! Luister naar mij! In de eerste plaats houd ik van schrijven en in de tweede plaats heb ik hem van kindsbeen aan af goed gekend. Niet dat onze wegen zich soms probleemloos scheidden omdat ik hem niet altijd en overal kon volgen tijdens zijn immorele, drank overgoten rooftochten door donker Amsterdam op jacht naar los loepnd kutspek met willige venerische reetjes, maar kwam je hem jaren later weer tegen in een of anndere achteraf knijp dan pakte je de draad weer moeiteloos op waar je hem had laten liggen.

Alles was van zelfsprekend met hem en zo hoorde het ook in de omgang met de ander.Die laatste jaren van de vorige eeuw trok ik bijna daaglijks met hem op en heel wat nachten hebben wij doorgebracht in de duistere kitten van de Zeedijk en het Leidse plein,waar ongevraagd diep gedecolleteerde dames bij je op schoot kropen tegen adekwate beta ling,maar ook in besloten,exclusieve gelegenheden als van het eroties kaffee aan de Overtoom vol erokaffers, waar extatiese rituelen en woeste dansen op de bar werden uitgevoerd door travestieten,transseksuelen en de op- en afzwepende aanhang(st)ers van de Hogere Pijnkultus,het in diskotheek kringen zo populaire sadomasochisme. Nooit waagde ik mij in de kelder waar men zich schaamteloos openlijk aan elkaar vergreep.Ik vond het gewoon niet al te hygiënies in deze zo aids gevaarlijke tijden en gelijk had ik.Ik leen mijn tandenborstel niet eens uit.Dat je afgeven met volkomen onbekende tiepes was gewoon niet mijn way of life.Sex was voor mij nooit een echt be langrijk issue,meer een vluchtige bijkomstigheid.Ik kan het devies  “Met Leer Meer Sfeer” niet echt ten volle on derschrijven en om tegen kerstmis een pijnboom in huis in plaats van een spar zoals al die leden van de VSSM doen is mij geheel en al vreemd.Ik betreur het ten zeerste dat ik helemaal normaal en nuchter ben.Er valt aan mij niets te beleven.De wereld een gekkenhuis,overal viert men feest,pakt men de Kalasjnikow op om talloze maga zijnen op malkander leeg te schieten,maar geef mij maar de Telegraaf,Big Brother en een pijpje koud gezette pils.Of twee,drie of meer.Niet dat ik  zelf ooit aan deel nam aan atavistiese bizarre rituelen als eenvoudige, ongeschoren,snel blozende Friese jongen,die na twee glazen bier al paars ziet;ik stond er gewoon bij en  keek er niet eens naar.Sipte liever van mijn dubbele malt wiskey als weer een andere manier om de zinnen tijdelijk te ver doven.Een echte gentleman,zult U zeggen.Een keurige,gezonde Hollandsche jongen.De ideale schoonzoon.Ik zal U verder niet met mijn weinig opzienbarende karakter eigenschappen  lastig vallen,het is voor gevoelige zielen en gristendemokraten toch al zo’n pijnlijk onderwerp,die exotiese belangstelling voor het ongerijmde en onge wisse in de relatie met de ander,maar vond het wel even het vermelden waard.Het geeft wat couleur locale aan het artistieke milieu en ik word graag gezien als een buiten gewoon gevaarlijk,gepassioneerd, half waanzinnig mens met exquise sexuele voorkeuren en perverse aberraties om blijvend indruk mee te maken op de doorsnee gristenmens.Profileren!

Ik heb trouwens nooit iets gezien in Cathérine Deneuve of Marylin Monroe,noch in Brigitte Bardot in her hey days (geschikt als buffetjuffrouw in een MacDonalds)- en ik geloof ook wel dat ‘t wederzijds was- maar wel in Sophia Loren des te meer,waar het eveneens niets mee is geworden.Langzamerhand weet ik nu waar dit ver haal over gaat.Een total loss of een misverstand.Geen voer voor gristendemokraten.Er is geen andere optie.

 

Op zijn twintigste was Frank een veelbelovend talent,op zijn vijfentwintigste in artistieke hoofstedelijk kringen een berucht enfant terrible dat in zijn verbaal dodelijke uitspraken zelfs Oscar Wilde naar de kroon stak (beweer de een enkeling die niet erg op de hoogte was van de literatuur) en nog vijf jaar later een algemeen geaccepteerd veel te laat geboren wonderkind dat eigenlijk bter in de negentiende eeuw had gepast, aldus de recensent van De Telegraaf.

Dertig jaar later dood, binnen een jaar vergeten en niet eens bij gezet in de historie, wat kan een kunstenaar aan ergerlijkers over komen, vergaan tot as, uit gestrooid op het drassige voetbalveld van het zoveelste elftal van de Ymuider Boys van VOK (Voetbal Op Klompen) .

De nabestaanden spaarden hiermee in elk geval de kosten van een urn uit.

Wie kon het wat schelen; zelfs Mozart was eens als een vulliszak gedumpt in een naamloos massagraf. Wat hebben wij dan nog te klagen? Zullen we vanaf nu maar eens een toontje lager  gaan zingen in het kunstenaarsplantsoen of blijven w ehoog van de toren blazen? Wij zijn niet meer dan rond waggelende klotsende zakken  vol bloed, zweet, slijm, water, hormonen en tranen bij elkaar gehouden door een bij de navel dichtgeknoopt dor vel.Mee eens? Zo niet; U kent mijn adres.

 

(wordt vervolgd)

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.