Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
7 september 2012, om 12:39 uur
Bekeken:
402 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
132 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Zin in zilt klotsende oksels? (Deel 7)"


ZIN IN ZILT KLOTSENDE OKSELS? (DEEL 7)  

 

Misschien heb je wel een hekel aan sadomasochistische bisexuele lingerie travestieten met baardgroei in minijupe, nylons van 15 denier, nerveus opgesneden tangaatje, jarretels en speels opne gewerkte behahaha, maar bedenk dan dat de vrouw met de baard vroeger op de kermis een bezienswaardigheid was. Veranderen de tijden, veranderen de zeden èn de halve zolen. Het lijkt een cliché, maar als één uitdrukking zijn inherente waarheid heeft bewezen!

 

Er kunnen andere factoren in het spel zijn. Ben je soms bang om in de steek gelaten te worden of ligt je vriendin geregeld je beste vriend te pijpen, terwijl jij naar Country Line dancing bent op je Spanish boots of Spanish leather met de half hoge hakjes. Dat kan een pijnpuntje wezen die hoge hakjes. Een pijnpuntje wordt al snel een min puntje en van minpuntje maar mispuntje is maaar één stap. Dan moet ik weer denken aan die evangelisst die loud and clear riep: Step into the Light, Brother om vervolgens in gescahten te flash backen naar the sound of the nations met dat praachtige Three Steps To Heaven.

En vele kleine minpuntjes maken één grote. Het moment dat je jezelf voor de trein gooit of van het balkon af stapt is dan niet ver meer, behalve als je op één hoog woont, dan verstuik je hooguit je enkel.

Overblijft dan professor Siep die op alles een antwoord heeft.

Professor Siep: “In stressvolle situaties maak je van een mug een olifant. Alom bekend. Daarbij zijn we in onze verwerpelijke Westerse consumptiemaatschappij alleen maar bezig al werkend met de ellebogen over andermans rug weelde te vergaren. Het werktempo wordt steeds hoger. Mensen knappen af of op. Of allebei tegelijk. Geen wonder. Raken in het verdomhoekje of maken de blitz.

 

Er is geen middenweg meer, behalve in de Watergraafsmeer. Het valt ontzettend aan te raden die geregeld af te wandelen naar de begraafplaats of het Muiderpoortstation.

We kunnen an sich niets aan die gehaaste samenleving veranderen. Je ziet duidelijk een tweedeling. Rijk en arm. Men zegt wel: arme mensen zijn slechte mensen, anders waren ze niet arm, maar dat is nooit onderzocht.

Wij zijn een kudde lemmingen op weg naar de afgrond. Toch moeten we iets aan onze woede uitbarstingen doen, anders wordt het een één op één situatie, slacht de ene helft van de bevolking de andere af.

En willen wij dat? Nee, dat willen wij helemaal niet! Alhoewel het aan de andere kant ook weer zijn charme heeft als je een paar pelotons ME enthousiast ziet rennen met de getrokken wapenstok achter het straatschorriemorrie om dat eens flink af te rossen.

Professor Ger:” Zorg er voor dat je jezelf altijd tegen komt want he kunt niet over je eigens schaduw gaan bokje springen. Jezelf ken je als geen ander, die gaat altijd met je mee als schaduw. Ik zie dat dan ook in Jungiaans perspectief.

Het komt maar op een ding neer: Mens, durf te leven!

Kijk naar de rode draad in je leven. Zit er een patroon in de woede uitbarstingen of zijn ze zo onvoorspelbaar als het weer. Word ik boos om het boos zijn, vanwege dat lekkere, opgejutte adrenaline gevoel waardoor je weer weet dat je leeft en alle sappen gaan stromen of is het iets anders? Krijg ik de aandacht die ik wens als ik boos ben en anders niet? Dan kunt U alleen nog maar bozer worden.

En hoe pakt U hyperuitbarstingen aan? Kijk eerst eens of de situatie wel is op te lossen. Zo niet; let it all hang out! Gooi het op tafel waar je net een overlegplatform met ingebouwde fatsoensnorm hebt geïnstalleerd. En anders: durf de confrontatie met jezelf aan! Bidt, veccht en bedonder!

Zoals de Friezen zeggen: pak ‘m beet, Stanzi! Skutje silen in skutjesland! Ik spreek geen Fries, maar met een kersvers Skutje of nt geplukt pruimpje kun je bij mij altijd mee aankomen, hahahaha!

En wilt U misschien niet veel of juist helemaal niks, dat kan ook een enorm probleem worden! En zeg tegen jezelf dat je voortaan je woede gaat beteugelen zoals een tieten beteugelaar de vrije val van de vrouwelijke vleesvulkanen binnen de boorden van het woelige bestaan houdt in het laag uitgesneden bloesje. En zeg tegen jezelf dat je je gaat verbeteren en voortaan goed oppassen in het leven!

Elke keer dat je een golf van woede voelt optrekken een rode vlagen voor je geesteoog voorbij trekken zeg je gewoon tien keer godverdomme, net zoals je vroeger eerst tot tien leerde tellen voor je een meid bij d’r tieten greep.

 

(wordt vervolgd)

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.