Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
2 augustus 2012, om 08:14 uur
Bekeken:
597 keer
Aantal reacties:
1
Aantal downloads:
200 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Artistieke herinneringen en ander Ongenoegen” (deel 9) BLOW UP"


Uit “Artistieke herinneringen en ander Ongenoegen” (deel 9)

 

BLOW UP 1967

 

Reactie danzantus  2007-05-20 12:47:03

Geweldig verhaal. Prachtige dialogen en tot leven gebracht tijdsbeeld. Mooi ingehouden en evenwichtig. Als je meer van dit op de plank hebt liggen, hoef je niet bang te zijn dat het bij de Slegte belandt.

 

Maar als een vrouw het haar lang draagt, is dat een eer voor haar, want het lange haar is voor de vrouw een natuurlijke sluier. (1 Korintiërs 11:15)

 

Tineke, mijn buurvrouw met d’r te kleine jongenskont, die met haar Big Boobies helemaal uit Groningen komt, dus dan weet je het wel, is ook een schorpioen. Constant herrie mee over de trap! Een relteef! Krijsen! Ligt in therapie, dan weet je het wel! Je krijgt je handen er vol aan!”

 “Ik zal maar doen alsof ik niks gehoord heb, ouwe rukker!”

 “Was ze lekker in bed?”

 “Heel wat lekkerder dan dat jij bent met je harige, dikke pens, denk je ook niet?”

Gaan we lullig doen?

Dat hangt er van af. Wie kaatst…

 “Je weet niet of ik lekker ben tussen de klamme lappen, want ik ben nog nooit met je naar bed geweest!”

 “En dat zie ik voorlopig ook niet gebeuren! Je bent mijn tiepe niet. Ik val niet op verwijfde papzakken, maar als het toch moet bij gebrek aan beter bij voorkeur manlijke, atletische tiepes met meer dan alleen dat halve onsje verstand van jou! Advocaten die bergen beklimmen in Zwitserland met een eigen vakantiehuis.”

 “Dus jij bent het type van “advocaatje leeef je nog?” Was ze mooi toen ze uit de kleren ging? Of kut met peren. De peren rot en de kut zwaar geslachtsziek! Zo zijn die moderne wijven toch? Mooi of mooi?”

 “Ja! Allebei!”

 “Goed zo! Je bent tenminste een moderne kunstenaar, dus leef je ook als een moderne kunstenaar. Je kunt niet anders, al zou je willen. Het is je noodlot dat kunstenaarschap. Wat koop je er voor? Zonder subsidie is jullie soort toch nergens? Ik zou ook wel subsidie willen hebben voor mijn meizoentjes met vaas. Misschien zou je het eens over een andere boeg moeten gooien met je handel”.

“Wie weet!”

Mannen zijn ook heel goed in bed, hoor! Ik denk dat je geschapen bent voor de mannen, dat ruik ik op een kilometer afstand! Alleen weet je het nog niet van jezelf! Ken je Berezien Trippelfietz? Haar hele familie is uitgemoord in Bergen Belsen, daar komt het allemaaal door. Jaren lang keurig getrouwd in Enschede met een Tukker tot ze de damesliefde ontdekte en daarna ging het ook financieel heel wat beter met de verkoop van haar schilderijen. Ze is nu met Bertha Botenbauer, die is net gescheiden van pottenbakker Teus Braveboer.

Heb ik gehoord van Joop Stikkelorum, ex-steward en nu medefirmant van Galerie Maak um! Hij denkt dat jij ook een ras echte nicht bent met een Casanova complex en zoveel wijven versiert omdat je eigenlijk een homo bent. Je bent geblokkeerd, dat is jouw makkes. Ik ken die tiepes zoals jij. Ik zie ze toch de hele avond op het COC. Je zou eens naar wat anders moeten uitkijken! Ga maaar eens met mij mee naar de DOK kelder.”

 “Als jij dokt, okee. Je hebt je roeping gemist als psyccholoog. Alle homos willen heteros bekeren. Je had dominee of kunstkritikus moeten worden.

Vergeet niet die rozen te bezorgen. Hang er een kaartje aan met de tekst Voor Catharina, De Mooiste Vrouw Ter Wereld. Niet vergeten! Zie je!”, zei hij koel.

 De bloemenman deed de deur voor hem open en maakte weer een overdreven buiging. Ze hoefden hem als bisexueel niet te vertellen hoe goed de mannen tussen de lakens waren als hij zijn dijen spreidde voor een gelegenheidsminnaar.

Zijn ziekenfondsknipkaart voor de kliniek voor geslachts ziekten was al bijna vol. Van de week een nieuwe halen bij dokter Voelmeflappies. Zo was het leven van een eigentijdse kunstenaar. De lullensmid zijn voornaamste connectie met de maatschappij.

Rozen stonden symbool voor het vrouwelijk geslachtsdeel, mijmerde hij, dat had hij ergens gelezen . Salvador Dali had een schildderij gemaakt van een naaakte vrouw met een bloedende roos tussen haar dijen. Het behoefe geen uitleg aan de schoolkindertjes die een middagje museum deden.

Volgens Henriëtte Boonstra, de vrouw van de fotograaf Rommert kon je ziek worden als je je aan dorens van een roos prikte, maar of het echt waar was…die dorens symboliseerden misschien wel menstruatie perikelen. Freud zou het wel weten.

 

Hij had niet meer dan een paar passen in de richting van de poort van het atelier complex gezet toen hij van de kant van de Wittenkade een prachtig donker meisje zag aan komen lopen. Hij zag met zijn kennersoog onmiddellijk dat ze een model moest zijn.

Ze kwam hem bekend voor.

Het schoot hem te binnen dat hij haar vorige zondag had zien lopen langs de Prinsengracht hand in hand met een even mooi blond meisje. Elkaars tegenhangers. Black and white. Een perfect stel.

Toen ze elkaar voor de etalage van de Sal Meijer galerie elkaar hartstochtelijk op de lippen kusten stonden een ouder Amsterdams echtpaar van een paar meter afstand verwonderd toe te kijken. Hij had ze glimlachend aan gekeken en gezegd: “Wat jammer, hè! De tijden verande ren!”

Bisexuele en lesbiese vrouwen waren in de mode. In trek bij de meeste mannen. Niets bijzonders meer in Ammsterdam. De bisexuele vrouw was de droom bij uitstek van het merendeel van de heterosexuele mannen. Waarom dat zo was wist hij niet. Op sommige vragen was geen antwoord.

Introspectie was niet zijn sterkste kant.

Hij dacht nooit lang ergens over na.

Vrijende vrouwen?

Een projectie van de eigen onderdrukte homosexualiteit of louter geilheid die voorkeur voor vrouwen die het met elkaar deden? Auteur Adriaan Moriën had een voorliefde voor vrouwen die van vrouwen hielden. Misschien kon de bloemenman uit de tweede Nassaustraat uitkomst bieden. En anders de vragenrubriek van de Libelle.

 

Hij zag aan haar elegante kleren en de grote fotomap dat ze waarschijnlijk net van een mo dellenburo terug kwam of er naar toe zou gaan. Ze zag er te chique uit om kunstschilderes te zijn, want die kleedden zich meestal net als Mareike Geytebreier in zeiljoppers, eskimo mutsen, zelf gebreide truien en wollen maillots. Liepen rond op Donald Duck schoenen.

 

(wordt vervolgd)

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

EEN RELTEEF? OOOOH...MAAR DAT ZIJN DE BESTE TEVEN. wOEF wOEF wAF wAF bLAF bLAF BIJT lik lik slebber slobber uit de voerbak
En dan doorbijten anders blijft er te veel over, en ook op slobberen hap hap haap. Jongens mogen niet met meisjes vechten en ze ook geen klappes geven als ze stout zijn, heb ik ergens gelezen. In een dik boek. Filosofisch ook. Wel duizend bladzijden.
Er stond ook in van bikinibroekje dat tot string werd en weer terug tot bikinibroekje. Hoe dat kon? Wist die filosoof, niemand anders. Het had te maken met het ruimte tijd continuüm. De alchemie van het ongewisse en ongerijmde. Ik zeg ook maar wat. En ook de relativiteits theorie dat als het te snel ging de broeken het niet konden bij houden in the struggle for life waardoor in de verte weer een ster verschoot en tot super nova werd om daarna in de melkweg te brokken.

Geplaatst op: 2012-08-02 13:04:31 uur