Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
28 juni 2012, om 17:23 uur
Bekeken:
523 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
212 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

""Enne? Who fingered freddy? (Deel 1)"


"Enne? Who fingered freddy? (Deel 1)

 

Perhaps you know the answer! "

 

ENNE…WHO FINGERED FREDDY? DIE VRAAG MAG IK TOCH WEL EVEN STELLEN HIER? DAT HEEFT TOCH NIKS MET PORNOGRAFIE TE MAKEN?

 

"Ik wil de onbevoordeelde kijker en al mijn fans lags lijnen van geleidelijkheid met een zoet lijntje terug winnen via de orale, de anale en dan pijlsnel naar de cerebrale fase overlopend van begrip voor de akkedemiese klasse en aanverwante problematische figuren door schildertechnisch op steeds hoger staand nivo te schilderen, dus eigenlijk figuurlijk gesproken in mijn oranje overall met een emmertje witkalk een een blokwitter als kwast op de uitschuif ladder waar geen einde aan komt. 

Een ladder tot in de hemel. Bijbels symbool. 

Symbolisch!

Kun je nog klimmen, klim dan mee en wil je niet op staaan, blijf je maar liggen, moet je maar zien wat er van komt! Een emmer ijskoud water uit de put er over heen frist op. Nee, dan wil je wel!

Een nieuwe ladder, een nieuw geluid, niet het licht, wel het tangaslipje uit hoor ik vaak zeggen uit de strot van de doorgewinterde kunstartiest.

Ik ben er zwaar op tegen want je kunt wel kou op de blaas vatten en dan moet ik weer waarschuwende woorden spreken als: Vat geen kou boy! 

Een ladder naar omhoog omdattie niet naar omlaag kan.

Uit het soort ruw gedisselde ongeschaafde goed gebolsterde k*t met perenhout gesneden met Wild Water keurmerk voor bij het kanoën dat in elk interieur het goed doet. 

Geen eenvoudige opdracht op mijn leeftijd dat klim op ritueel, maar ik ben altijd een laatbloeier geweest.

Winter- en snoei hard. Geen droogbloeier, want die zijn goed voor in de vensterbank. 

De collegaatjes? Een scheut water en eens chep okon op hun kop en ze zijn weer tevree. 

Ook de dames en heren collegas en de recensenten die nu nog de dienst uitmaken zullen naar zij denken dan wel onsterfelijk worden in het diepst van hun onbenullige, ijdele gedachten als je het geloven mag, maar daar heb ik schijt aan, die geef ik ze zo'n trap met het voetje dat de neus van mijn leren laars in hun bruine ster blijft zitten. En roep Mahlzeit als z e beginnen te blubberen dat het paarse sap uit hun melik loopt.

Klinkt hard maar er valt aan de andere kant dan ook heel wat bij te lachen vanzelf. 

Vacuum vast gezogen met je voet en maar hinken op de andere ls er beweging in zit, maar los komen ho maar..als in drijf zand. Veenlijk voor je het zelf weet. Het wordt dan even wrikken om los te komen uit het gassige moeras, maar ontsnappen zul je.

Maar wij en met ons alle gevestigde realistische kunstschilders in Nederland kunnen daar allemaal niet op wachten tot het zo ver is.

Tegenstanders? Abstracte schilders?

Flauwe kul conceptuele café kunstartiesten uut Maastreech en omstreken die geen Nederlands kunnen schrijven en maar wat aan lullen? 

Laat me niet lachen. Menselijk Afval! Slachtvee. Bokito die tante Greet pakt bij d’r blauwbilgorgel, billensjuu en okselzweet. 

Het is de ouwe meuk waar zij in verkeren.

Wij zullen hen rechtstreeks onder de gordel aanvallen en daar een vernietigend werk in de genitale streek aan vangen. Balltrapp zoals de Fransman het zegt. Appelsap.

 

Nu, in het begin van de bange, magere crisis jaren, wil ik om onze vorstin te eren in heur na dagen door schilderen alsof de duivel mij op de hielen zit. The devil in disguise ben ik zelf en bepaaldelijk geen Heere Jezus, alhoewel ik de Schriften hoog houdt. 

En wij-ik hanteer als genie met opzet de pluralis majestatis, omdat ik eens een blonde prins was in mijn vorige leven, begeerd door mannen en vrouwen, geen domme dikzak als Prins Pils Willem Alexander- godbetert, door domme en slimme en impotente, hetero- homo- en bisexuele en super geile mensen gezien èn bevoeld, beduimeld en gevingerd tot we liggen te kraaien en te krijsen van puur onversneden masochistisch knechtjesgenot, want wat krijgen we nou als dat ook al niet meer kan?

Hebben we dan voor niks een operstalmeester aan gesteld?

Waar Meesters zijn daar vind je vanzelf slaven.

Die koeleuren film in breed beeld dolby "Who fingered Freddy" heeft toch niet voor niets zes maanden aaan één stuk in Tuschinski gedraaid?

Ik kan geen noot lezen maar heb er zelf de muziek bij geschreven op de maat van HelaHolaHoutterdemoetmaarin, net als bij die stomme film van Bunuel, daar heeft die kunstennamaker Pippi Lullkous uit Valkenburg zich ook nog mee bemoeid, beweert ie, alleen was ie toen nog niet geboren! Pas jaren later honderd meter ver weg vierkant overdwars binnenste buiten op zijn kop de baarmoeder uitgeslingerd met een tietvaart! Dat komt veel vaker voor dan je zo zou denken!"

 

Fred heeft zijn pleidooien met zijn weloverwogen, zindelijke, humane, democratisch proza altijd waar gemaakt, maar de laatste jaren vernamen we even niets meer van hem.

Zonder dat hij overigens al te node gemist werd door de artistieke bent tijdens woeste drinkgelagen in de hooiberg van de "De Ontaerde Plaats", voorheen De Witte Klok te Oudebildtzijl, bij de door elkander heen krioelende vleesberg van de maandelijkse artisten orgiën naast die wrakke loods van de firma Geilmans & van der Lep, leek hij uit het kunstenaarsplantsoen zo maar te zijn verdwenen als een natte scheet in de maneschijn. Van de kladderadatsj! Meeuwenflatsen, kwatsj en riooldrop ten spijt.

 

Maar onlangs (2009) nog kwam van hem de bundel "Schrijversblokkade" uit en blijkt hij met zijn verneukeratieve kroegtijgerende koortsgloed kunstkop als olijke borst totaal niet veranderd.

 "Schrijversblokkade " is een kloeke verhalenbundel, maar het nieuwe boek bestaat uit tientallen korte, columnachtige stukjes, waarin hij achtereenvolgens misstanden in het kunstenaarsplantsoen hekelt, een aantal kunsthistorische studies verricht en wat literaire schetsjes pleegt die menig collegaatje bij de eerste zin al in het verkeerde keelgat zal schieten.

Dat alles in de van hem bekende keiharde realistische, met nogal wat venijn gekruide stijl, waarin naast woorden als 'derhalve' en ''iegelijk '' en uitroepen als 'gotsalleme truttenbollen' een geheel eigen plaats in het grote geheel vinden zonder ook maar één ogenblik storend te werken.

Fred is van achter zijn rollator met zijn met zoet geurende toffeetabak gevulde meerschuimen pijp en kunstbaaard een echte oude door gewinterde monkelende mopperkont geworden.

Er deugt volgens onze eminence grise van de realistische schilderkunst niets van de moderne wereld, de collegaatjes en de jeugd van van daag. 

Arme samenwonende bejaarden in het zonnige Spanje worden in hun AOW gekort of dubbel gepakt, de rolstoelen op studentikoze wijze op zijn kop gezet of in de gracht getrapt, de SS-er van vroeger is de beveiligingsbeambte of belastingontvanger van nu, Andries Knevel is een hypocriet, Jeroen Snel eeen kweepeer en het eens zo oogverblindende, glanzende, gepoetste koperen centen bakje van de orgelman is dof en gebutst, het draaiorgel aangedreven door een walmend bromfiets motortje dat op mengsmering loopt zodat het draaien aan het wiel in een blauw geruite kiel ook tot het nostalgische verleden behoort en er zijn helemaal geen gezellige straatmuzikanten meer die Bob Dylan naneuzelen in de wind die al decennia lang maar door blowt uit luidsprekers van klein tot groot formaat . 

En ook ergeren hem: "De talloze massamensen die tesamen hurken als zieke apen die zich eens allen tesamen met gefronst voorhoofd verdiepten in de Heilige Schrift van achter beslagen lorgnetten in zelden geperst, zwaar gekreukt, morsig driedelig grijs met brandgaatjes vanwege de goedkope, door Peelwerkers hand gedraaide  stink sigaren met bepoederd blad, om in die outfit de werken van de Grote Profeten ijverig te bestuderen, gaan nu massaal kijken naar dat vette varken Paul de Leeuw op de TV buis. Nou, daar bel ik me schor van naar de bevoegd e instanties!

De tv kreeg er heel wat kenners van Bijbelteksten, familie- en streek romans bij die ongetwijfeld bijdroegen aan het hoge peil van onze porno series als Goede Tijden Slechte tijden en onnozele spelletjes reeksen". 

En hij prijst zijn ex-schoonzoon uit Leeuwarden die onlangs nog een dure lap top op de grond kwakte toen hij zich realiseerde waar de computermaatschappij en de dure GSM hem hadden gebracht toen hij de mailbox van Misja kraakte en een slorige duizend geile mails las die virtueel dropen van de genitale sappen hoe ze tegen de klippen vreemd ging door zich te laten pakken door elke Friese brochum met een dikke paardenl*l! Ach, dat wil elke moderne vrouw toch! Paardje rijden naar de Overtoom...

 

(wordt vervolgd)

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.