Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
27 juni 2012, om 11:47 uur
Bekeken:
514 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
229 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Als post beat neo punk auteur van het dirty realism zeg ik..."


ALS POST BEAT NEO PUNK AUTEUR  VAN HET DIRTY REALISM ZEG IK, FRED VAN DER WAL LOUD & CLEAR…

 

Beat de shit out of y’r typewriters en het vel van je tien vinger systeem tot het bloed op de toetsen van je laptop staat, je nagels overdwars, het vuchtwater van de inspiratie aan je lippen staat, de geprononceerde adamsappel krampachtig bij het slikken achterwaartse heen en weer oefeningen maakt verpakt in de gebroken vliezen terwijl ‘t strottenklepje begint te klikken en te klapperen, felle lichtflitsen voor je geestesoog voorbij trekken, die neonreclames van het onbewuste.

Opvallend dat artistieke pensionados met ABP pensioen plus beroepswerkeloze zonen en stervende vrouwen, Kerouac en Ginsberg bewieroken die zestig jaar geleden hun tiefusteringtroep, literaire ouwe meuk aan het papier toevertrouwden als ontheemde los geslagenen van de post second world war generation, die niks beters te doen hadden dan met laatex lullen elkaar in de reet te naaien zoals Burroughs op een flat in New York terwijl de onweerstaanbare vrouwenverleider Neil Cassidy als een geplukte kip op bed lag en in zijn reet geneukt werd door een junk.

Kerouac is lectuur voor pubers, romantisch gelul in de ruimte van verre reizen en veel verhalen, zijn alter ego Neil Cassedy moest de auto rijden omdat Jack geen rijbewijs kon halen door zijn alcohol verslaving, de patheet van de beat generation die bij zijn moeder woonde en een verpleegster huwde, medische zorg.

Wie kan het wat verdommen of  de Amerikaanse bloed en bodem fascist-zakkenwasser Kerouac Proust en Dostojewski las? Wie kan het een ruk schelen of die Schmuck-befbaardGinsberg Blake imiteerde?

Ik ben toch tienmaal beter dan die achterhaalde zen zeveraars met hun geluiden van een klappende hand.

De historie van de literatuur in je kop stampen voor je gaat schrijven?

Ja, hoor, prima voor leraren Nederlands die gemankeerde auteurs. Kwak het grammaticaboek over de balustrade van je flatje in Clompenstein. Raak je missschien nog een derde generatie allochtoon mee die onmiddellijk ene prachtboek als De Vliegeraar gaat neer kalken.

De post beat neo punk auteur heeft geen reinheid, rust en regelmaat nodig in zijn proza en leven. Liever proseccco en prozac. Love is just a four letter word. Love stinks. Kun je nog stinken stink dan mee, bij voorkeur van uit je snee. De sociale media? De pot op!

Whattafuck! Don’t forget your mother’s rule! Tranen van gevoel druipen langs mijn stoel. Voor elke zin sla ik een kruis aan het begin.

Hoe te beginnen als auteur? Simpel! Bel je schor! Imiteer de Grootmeesters, dan destilleer je vanzelf daar een stijl uit. Jouw stijl.

Hoe lullen die leraren Nederlands? Neuroten die hun eigen vooringenomen straatje schoon vegen en een oordeel over anderen hebben dat gekleurd is als hun eigen ondergoed, geel van voren, bruin van achteren. Laat ze nou gauw opsodemieteren naar hun eiland. Franse snoepjes sans sucre van Liberty, met als ondertekst als hun klokkespel niet hangt dan bibbert ie.

Wie kiest voor het auteurschap dient te leven als een ontuchtige auteur jenseits Gut und Böse.

Geen afstand nemen. Bejje besodommieterd? Luister niet naar de goede raad die niet duur is, van de ondergeschoven auteur Stefan Stikkelorum van de Oude Bildtdijk, altijd en eeuwig in de lorum met zijn pokdalige porum dankzij de booze:

 

“Schrijven gaat helemaal niet over het leven! Schrijven gaat over de ervaring van de distantie ten opzichte van het leven, dat duurt namelijk maar even, de stuff van anecdotes tot je een ons weegt leg je op je literaire goudschaaltje en je eigen gewicht aan de andere kant in luilekkerlilaleuteratuurland. Op die manier gaat schrijven over leven en laten leven!”

 

Hierbij een pacht poweem van Stefan Stikkelorum:

 

Vera Veni Vidi Vici Janacopopoulos

Cantilene lesbos stekilos

Ambrosia, wat vloeit daar uit Uw bezzbozzbozzelbos?

uw knekelheld een schele maan met vederbos

uw tanden zwaar bemost

en alle

toffe peren een banaan

de klikgazelle die ik rond doe gaan

 hoe zoete zwoele achtermond

 van reetschuim en van vleesrozen

o relmuizen in het neon licht kont

o minnares o slank gewicht

er is een  verscholen een minnedicht

een krakend artrose gewricht

violenvlagenvlinders op het mos

ei ei, daar gaan de kleiduiven los

en duizendjarige  idolen

 

Ik heb de pest aan het romantische gezanik van Jack Kerouac. Die gast werd op een ochtend wakker, dronk de slappe thee op die zijn mammie serveerde op bed en zei bij zichzelf. "Right, folks! Ruk mezelf eeerst effe drie maal af!  Ik gooi daarna de grammatica en de syntax overboord, punten en kommas zijn reactionair, A4 vellen bekrompen, dus ik draai een rol behangselpapier in mijn typewriter and schrijf ellenlang gelul over geile wijven, zwervers, halve en hele waanzinnige, jazz, drugs, sex, in zinnen aan éeén stuk aan elkaar alsof ik teveel coke op heb en maar doorlul, paginas lang, geen touw aan vast te knopen, dat zal die klootzakken leren die  Scott Fitzgerald verslinden. De hufters!

 

(wordt vervolgd)

 

 

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.