Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
26 juni 2012, om 17:47 uur
Bekeken:
492 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
228 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Hangt er plots een blonde stoot...(Deel 1)"


HANGT ER ZOMER 1968 PLOTSELING EEN BLONDE... (DEEL 1)

 

 

Gekuiste versie doch voor de zekerheid strikt voorbehouden aan den volwassen lezer en de rijpere jeugd vanwege gecompliceerd taalgebruik en soms indringende beelden! 

 

Hangt er zomer 1968 plotseling een blonde stoot om mijn nek te hijgen waar ik niks van af wist…”

 

 “Hangt er in 1967 in die Zandvoortse strandtent van de uitbater Zwemmer plotseling een naar nivea geurende onbekende platinablonde stoot in een minieme bikini om mijn nek met een pront naar voren uitstekende schaamheuvel als voornaamste wapen in de emancipatie strijd, plus twee joe els die recht in mijn ongeschoren artiestenbakkes priemen, een tiep bij de heren zeer getapt, een opgetoefde haartoren model suikerspin met een paar opdringerige tieten uit de superzwaar gewicht klasse dubbel f cup formaat, zegt die meid ongegeneerd in plat Amsterdams; "Zeg, lekkere kutkanjer van me, wees nou eens effe lekker tof, zet die achterhaalde klotezonnebril uit het jaar nul nou eens effe gauw van je kutkanis, kan ik je ogen zien, dan kan het misschien nog wat worden tussen ons as het effe mee zit voor de avond valt, en je een piet vol met poen hebt, want lola wil nog voor de zon in de zee gaat zakken lekker lazerus wezen, weet je wel, want ik mot wel voor donker thuis zijn van me moeder, anders wordt die ook nog bloedjelink en zijn de rapen helemaal gaar, dan krijg ik weer billenkoek van pappie voor het naar bed gaan als ie me nog een kusje van onderen komt brengen!! Ik ben namelijk pappiewappies liefste meid!”

 

 Kijk, lezeressen; daar ben ik dus helemaal niet van gediend, want dat is mannentaal. Ik houd namelijk niet van ordinair gedrag en helemaal niet van plat Amsterdamse aanzoek en om de seksjuwelen omgang in te luiden en te devalueren tot strikt dierlijk gedrag. Okee; het Hogere raakt altijd het Lagere, maar dat hoeft niet zo overduidelijk gedemon streerd te worden door een nep en naamk Brigitte Bardot. Invitaties van totaal onbeken den heb ik in het verleden altijd afgeslagen. Ik ben nogal selectief.

 

 Onbekende plat pratende dames die zich met een broek vol liefde een kusje van onderen door pappie laten welgevallen is niet mijn favoriete soort om mee om te gaan, alhoewel ik alle begrip voor pappie kan opbrengen. In dat milieu wil ik mij toch liever niet langer bewe gen.

 Alleen lichtelijk bekakt sprekende, gereserveerd ogende, keurig geklede tiepjes met con tactlenzen of een bril ben ik dol op, daar ga ik voor door de knietjes, die geef ik de lo tus kus van achteren en nog wel van harte met een mond over lopende van liefde.

 Maar dan nog alleen als zij het lef heeft in een restaurant bij mij op schoot komt zitten en zich niets aan trekt van de verwijtende blikken van het bedienend personeel.

 Ik heb toch het liefst een douchefrisse dame uit het Gooi, Bloemendaal, Aerdenhout of Wassenaar die niet altijd een (v)rijbewijs hoeft te hebben en vooral niet die ongewassen juffrouwen uit de hooiberg Friesland, daar heb ik het helemaal mee gehad, je zoekt een naald en je rolt er uit met een boerendeern met dijen om een beer mee te vellen,want wat ik daar allemaal beleefd heb, daar wonen de lelijkste teven uit het hele land. Ook die vrouwen die rond weblogger Greate Pier hangen daar in dat kleine café bij de haven van Harlingen, waar nogal eens TBC uit breekt volgens de Leeuw arder Courant. Vraag maar aan Rimmer.

 Het ligt ook allemaal aan de hoofdredacteur van de Leeuw arder Courant, meneer R.M., dat ik nooit meer in Friesland kom, een meneer die me in 1996 een briefje schreef dat er over mijn beeldende werk niet meer zou geschreven worden door de kunstredactie, alhoe wel ze wel achter mijn werk stonden.

 Een grotere contradictie en hypocrisie is nauwelijks mogelijk.

 

 En dan draai ik verder toch het liefst Andre Hazes met “Een beetje verliefd” of Koos Al berts met dat gevoelige “Zijn het je ogen, is het je stem” om daarna van de een of an dere Jordaanzanger “Jongen, waarom ben je uit Mokum weg gegaan?” helemaal grijs te draaien op mijn zestiger jaren draagbare transistor pick up.

 Mijn absolute tophit “Als het gras twee kontjes hoog is, ja wat dan, ja wat dan?” maar dat succesnummer uit 1976 zet ik alleen op als ik met Zoenvis door de tuin dwaal ter introductie van een paar uur aangenaam licht divertissement. Pyama party voor twee. Of ik dan mijn opengewerkte zwarte behahaha aan heb?  Wie zal het zeggen…

 

(wordt vervolgd)

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.