Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
26 juni 2012, om 17:18 uur
Bekeken:
464 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
205 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Losbandig van Westmalle Dubbel (deel 2)"


Losbandig van Westmalle Dubbel (deel 2)

 

Ik herinnerde mij plotseling die adembenemende mooie vrouw van een meter vierentachtig, die zichzelf op heur High Heels terecht aanprees als de supervrouw met de heetste en natste perzik van Europa.

En verdomd!

Ze had niet over dreven. Je zwom gewoon met de vlinderslag naar binnen in haar warme binnenzee en wenste dat je er voor eeuwig kon blijven zitten om met de rugcrawl weer naar buiten te spatten om daarna ene reis om de maan te gaan mmaken en de zaken van de andere kant te belichten met de rechterbil naar boven en de zwoele zuidenwind naar binnen.

Frank raasde door: “Ik merk het al lang, jongen, nu ik de veertig voorbij ben en de New Gene ration zich aankondigt in de bars en de bordelen. Allemaal jongens die er geweldig uit zien, met lichamen als de Hulk, mussels die beter worden onderhouden in de sportschool dan een pooier zijn opgepimpte paarse bolide met naar boven open slaande de Lorean portieren glazend poetst op zaterdag.

Kijk nou eens naar je eigen, Fred en geef toe als je nou eens in de spiegel gata kijken voor één keer; dat kon twintig jaar geleden, die ongekamde luizebos, de onverzorgde schilferige huid, je kalknagels, je slechte gebit, de lucht uit je strot lijkt wel vane end ampende drol die in de zon heeft liggen baakken, je hatelijke op- en aanmerkingen, die je voor wise cracks verslijt, maar in feite beledigend overkomen al bedoel je het niet zo, dat shirtje met gaten en verfvlekken, die jeans met een versleten kruis, nog even en je ballen hangen uit je broek, die afgetrapte sport schoen en met gaten in de zolen, nogal logisch dat je voetschimmel hebt opgelopen, die Donad Duck sokken, die je al een week aan hebt met knollen ter grootte van een vliegenzwam en een tieperende Danish Blue lucht verspreiden, je verkeerde kapsel, die ongeschoren, artistieke boeventronie, die onbetrouwbaar knipperende rood ontstoken ogen, dat wordt in deze dagen van Sin In The City en Desperate Women niet meer getolereerd in de Sinners From Heaven Bar.

Nog voor je binnen bent tremt de portier je al met liefde de goot in en geeft je nog een paar trappen in je ballen na.

 Je zou je looks waar je als tiener mee scoorde eens moeten updaten als je tenminste nog een punt wilt zetten op jouw leeftijd. Je bent ook al in de veertig, klootzak en zoals je er nu uit ziet is ge woonweg pathetisch! Je bent stil blijven staan in de tijd!

Nog even en het is voor jou helemaal voorbij en kun je in een schommelstoel een uiltje gaan knappen voor de brandende open haard met je lekkende ventiel, want bij jou brandt er dan helemaal niets meer! Ook niet in je dames tanga slipje en je mannenbehahaha! Misschien dat je dan nog een demente, beschimmelde, inconinente opoe van negentig in de Wozoco kunt op duikelen, maar dat is dan ook alles!

Dan heb je het gehad, dan is het over en sluiten maar voor Freddy! En wil Freddy dat? Of wil Freddy ook nog wel eens van de kruk?”

 Ik haalde mijn schouders op. Ik las liever een goed boek, zoals die laatste tearjerker “Zoenvis en Taalbeest talen talig naar taal van het hart met smart” uit de bekende Kroket reeks.

Literatuur zei me niets. Het moest gewoon lekker lezen en als er maar op elke pagina sadoma sochische rituelen werden beschreven was het mij al lang goed. Verhalen over martelen, moorden en marcheren.

 

 Hij ging maar door:”En heb je je ballen wel geschoren, want teveel schaamhaar is uit, dat kan niet meer! Je moet er ook van onderen hot en heerlijk uitzien.

Die meiden hebben hooguit een staand streepje als een uitroepteken op hun venusberg, dat zegt genoeg. Je zal niet de eerste teef tegen komen die een schaar pakt en anders met haar tremor per ongeeluk je l*l er wel even af knipt, dat komt vaker door dan je denkt.

 Hans, een neef van mij, die liep stage in het Gasthuis, daar komen ze binnen zondagavond laat, in rijen van vier, het lijkt de kassa van de bioscoop wel, allemaal bloedend als een rund met een zakdoek voor hun gulp.

Het heerlijk avondje is gekomen; trippeltrappeltrippeltrap! En dat heeft niks met de goeie Sint te maken, maar alles met het hoofdstuk onbekend maakt onbemind.

Die vrouwen zijn zo bijdehand tegenwoordig, die laten zich geen oor meer aan naaien. En de tijd dat je verloofde in je oor schreeuwde als je boven op d’r klom: “Naai me een kind”, is ook voor goed voorbij.

De Amsterdamse meisjes van zes tot zestig zijn namelijk ontzettend verwend in de discos en willen wel de lusten en niet langer de lasten. Gelijk hebben ze. Zij trekken als vrouw aan het langste eind. Wij niet! Of je moet homo wezen! Ze hebben keus uit de Grootste Ter Wereld Serie mannenvlees, die teven. Echt de Superbowl Pour Mademoiselle. De eredivisie goed bananas, zal ik maar zeggen, Op zijn Frans dan!”

 Zwijgend nam ik een slok van mijn dertigste glas Heineken pils, waar Wim Koster een grote fan van is.

Ik houd zelf meer van Grolsch, dat tikt lekker aan om van dat hoofdpijnbier Het Kanon maar helemaal te zwijgen, daar word ik helemaal gek van en ga dan gelijk op mijn hoofd staan lallen.

En wil je me in de geile hoek drijven, zet dan zes flesjes Westmalle Dubbel klaar met een flessenopener en een wijd uitlopend bierglas, dan heb ik al na het derde flesje een kop als een rood gloeiend kanon dat op springen staat en begin me toch te vuilbekken.

Ik word losbandig van Westmalle Dubbel, dat is bij mij genetisch bepaald.

Daar ben ik binnen drie seconden aan het bokken en snokken, dan voel ik mij een murw geslagen prijsbokser die in de hoek van de ring in de touwen hangt en alleen nog maar sterren, cirkels en bellen voor zijn geestesoog voorbij ziet trekken temidden van engeltjes die op mijn tong piesen.

 

 (wordt vervolgd)

 

 

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.