Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
24 juni 2012, om 22:30 uur
Bekeken:
496 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
204 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Gotbewaarme als calvinisten leuk gaan doen!"


want gotbewaarme als calvinisten leuk doen!....


FRED VAN DER WAL : …WANT GOTBEWAARME ALS CALVINISTEN UIT DE KRAMMEN SCHIETEN EN EN EINDELIJK EENS LEUK GAAN DOEN. DAAR IS DE CANDY, DE TUK EN DE CHICK NIKS BIJ ! ! !

Uit brieven en mails, maar ook scheldkanonnades door de telefoon aan onze omstreden kunstenaar Fred van der Wal mogen wij citeren:
”Unaniem moeten wij Uw misselijk makende lectuur ten stelligste afwijzen voor het blad van Chris tian Artists. Het werk van U is opgeschroefd, onecht, pornografies, talentloos, inhou delijk zwak, beel dend onvermogend, beledigend voor de christenvrouw, minder waardig, schrijnend van toon, zeden schennend, kwetsend en vooral onwaar in zijn inherente bete kenis qua inhoud en vorm.
Alles màg zo maar in Uw lectuur die wij geen literatuur kunnen noemen, maar hooguit lectuur van en bedenkelijk genre, alsof er geen normen meer zijn in ons christelijke land! De stijl wemelt van grove en belachelijk overdreven gore op- en aanmerkingen, onterechte verdachtmakingen aan personen van onbesproken gedrag, die wij niet eens kunnen plaatsen en waarvan de draagwijdte ons totaliter ont gaat. De situaties in Uw absurdistische verhalen zijn onzinnig, burlesk en grotesk. Een onzer familie leden vat zijn oordeel dan ook samen in de kwalificatie: “Stomme, uiterst gevaarlijke, misselijk ma kende onzin voor de onervaren lezer c.q. lezeres en onze jeugd, die wij moeten beschermen tegen dergelijke onderg ravende perversies op papier! Uw schrijfsels zijn niet meer dan pulp voor de papier molen !”
Was getekend, Hendrick Hoevetegast, secretaris van de Commissie voor Lectuur beoordeling van het gereformeerde Jongelingen Verbond op artikel 31 vrijgemaakt gereformeerde grond slag.

Vers van de pers ! Of meer pervers van de pers ? Fred van der Wal is er helemaal onthutst door en heeft het niet meer ! Toch rookt hij er geen joint minder om en drinkt nog even veel. Onder een hete pers heeft hij al lang niet meer gelegen sinds hij weer de rechte weg van de heteroseksjuweel is gaan bewandelen en zich beperkt tot de Kaukasische mens. Multikulti is hij zwaar op tegen en de Neder landse cultuur houdt hij hoog. Het ingekankerde calvinis me zal hem aan zijn reet roesten. De West Europese beschaving is voor onze vriend van een adem benemende superioriteit.
Hoe Fred door uitgevers geweigerde kinderboeken schreef als ”Dikkie Dubbeldam Dondert Door De Dakgoot” over een dik jongetje met vette spektieten in de stijl van Dik Trom, die vanwege zijn vrouw elijke lichaamsvormen zwaar wordt gediscrimineerd door de mede leer lingen en het in klein kring be faamde ”Lesbiese Loeders”, handboek voor de geëmanci peerde vrouw van nu, die meer wil dan de meeste van haar ingedommelde sexe genoten en een spannend detectiveboekje ”Kabaal om een kale, koperen kutkoffer in Kwasiland” en het vervolg daar op ”Pyama party in Panama”.
Hij heeft in voorbereiding een hardboiled boek over sadomasochisme ”The Pain & Plea sure Factory” , zijn waar gebeurde ervaringen met de aanhangers c.q . aanhangsters van de edele kunst van SM.

We bellen aan en een heer met rode lippen en oog make up, gehuld in nylons, jarretel gor del, tanga slipje, mat als in het oog lopende accessoires leren pols- en enkelbanden, gecom pleteerd door een brede zwart leren halsband met metalen ogen om zijn hals doet open.
”Ik ben vandaag slaaf Magdalena, de moeder der smarten. Dinsdag en donderdags ; De D dagen. Vaste prik. Ben ik de huisslaaf/huissloof van mijn Meesteres Boney Maroni (she’s so skinny as a stick of Macaroni) ”, zegt de opgetuigde S.M travestiet in wie wij de bejaarde kunstschilder Fred van der Wal her kennen.
Hij gaat mij voor in zijn dameslingerie via talloze gangen, trapjes, op- en afstapjes, zwart geverf de wanden tot we belanden in een kamer waarvan de muren en het plafond zijn zwart geschilderd ; Spie gels over de breedte van de hele kamer werkaatsen de riemen, kettingen, zwepen, dildos en klemmen
die aan de muur aan haken en ogen hangen, een grote, lange tafel, bekleed met leer, een schandblok, een Andreaskruis dat aan de muur is bevestigd en een kast waarin een uitgebreid scala aan S.M. folter werktuigen uitnodigend klaar voor gebruik ligt.
Wij gaan zitten op een lage folterbank. Op de grond een stapel fotoboeken voor de beginnende zowel als de gevorderde SM-er. Het lijken op het eerste gezicht zeer kostbare werken .
Hier in deze folterkamer liggen tientallen jaren discipline training uit het ijzeren repertoire. Zijn Meedogenloos Mooie Meesteres wil niet bij het vraaggesprek aanwezig zijn. Zij is schil deres, schrijfster en heeft wel wat beters te doen, zegt hij. Hij verhaalt enthousiast over haar opgekookte perzik, een eufe misme voor een bij de hetero mannen zeer geliefd onder deel van de vrouwelijke anatomie waar hele volksstammen heel wat plezier aan beleven.
Fred van der wal:”Oooooohhhhh, what a thrill, my baby will…!”

Wat mij als journalist in voortdurend bewondering houdt is je tomeloze drive. Hoe kom je als ouwe lul op je 65 aan al die energie? En waar blijft de zogeroemde mildheid die de ge middelde ouwe man ken merkt? De vonken lijken er alsnog vanaf te spatten !

Fred (grinnikend): Hahahaha, jullie zijn nog niet van mij af! Jullie zijn nog lang niet van Fred van der Wal af, want sinds ik Zoenvis heb ontmoet wil ik weer en ga er weer tegen aan! En ik blijf net zo lang leven tot al mijn vijanden de pijp uit zijn en ik in dameslingerie lachend op hun graf kan staan dansen. Jodelahietie ! ! ! ! Dat is mijn indianen oorlogskreet, die ik vaak door de Alles Kits Bar laat loeien, als daar wat journalisten zich het leplazerus hebben gezo pen en lam aan de toog hangen. Ik pik ook helemaal niks van die jongere generatie. Schrijvers uit de droogkloterige dorre hand, sodommieter nou gauw op naar je eiland! En die bekende kunst kliekjesvorming, da's alleen een bewijs van onmacht en schijterigheid. Slapte aan de beurs, daarom hurken ze als apen samen op de apenrots. Niks voor mij ! Waar zie je me voor aan ? Als een calvinist leuk wil zijn komt hij verkleed als traporgel of douchecel bin nen. Ik heb het zelfgezien bij mijn goede vrienden , het leraars duo Hans van Seventer en Jan van Loon uit Groningen waar al die artistieke aardappelen en lolbroeken wonen.

Heimwee naar de periode van vlak na de oorlog, de bange jaren veertig, de dulle fifties, de silver sixties, de socio seventies, de nix generatie van de tachtiger en negentiger jaren, het nieuwe millen nium?

Fred: Jongen, de prachtigste stunts hebben wij toen uitgehaald. Ik ben dol op de jaren vijf tig, maar nog doller op de jaren zestig, zo gek en zo leuk en zo vanzelfsprekend ging het daar dan aan toe. De geweldige Amerikaanse Rock and Roll van de fifities, weetjewel: Jerry Lee Lewis, Elvis Presley, Sonny Burgess, Little Richard, Eddie Cochran, Adam Faith & The Roulettes, Marty Wilde & The Wild Cats. Nee, niet Johnny Halliday met zijn verlopen heroïne kop dat vond ik altijd Fake en Phoney.
Declameert met overslaande hysteriese aanstellerige nichten stem: Men heeft tegen woordig zwaar behaarde, en loodzwaar bebaarde denkende sociowerkgroepen, nodig om mensen aan te sporen tot een zelfvernietigende zelf verwezenlijkende zelfverwerking in groepsverband, die voor ons, de lui van de rock and roll en de kelder ar tiesten van de Underground, als vanzelf kwam. Waarom ? Omdat wij niet bij een zuchtje tegenwind omvielen maar gewoon meebogen en door gingen. En de vorige generatie : ”Liederen van de NSB, kun je nog zingen, zing dan mee ! ” En hoe het door de straten van Hilversum schalde ! Een vrolijke tijd . Willem Waterman beweerde altijd van achter zijn befsnor als hij dronken was dat hij zo veel Joodse vrienden had, die allemaal bij hoog en bij laag vol hielden dat ze nog nooit zo gelachen hadden als in Auschwitz . Die Witz behoort dan tot de categorie Zwarte Humor .

Fred : Nou ja jongen, ik word altijd vreselijk geïrriteerd, vooral in Friesland, als ik al die onzin hoor: kunstenaar, meesterwerk, broek vol zilverwerk, eeuwigheidswaarde, Dziezus Kraajst! Stop die woorden maar in mijn reet en hou er dan een vlammetje bij, dan blaas ik ze alle maal weg!
Ik hààt die woorden. Al die knakkers uit de Renaissance, dat waren ambachtslieden die gewoon als rauwdauwen op een stuk marmer stonden te beuken of een stukje schilderden en aarna zich het leplazerus zopen en een wijf of een jongen pakten. Het woord geniale kunstenaar bestond gewoon niet in die tijd.

Ik ben een vakman die een tekening maakt of een schilderij, en in de marge absurdistische verhaaltjes en dat zo goed mogelijk schrijft. De rest is opgekookte shit. Daar zijn ze natuur lijk hoogst pissig over, in Friesland willen ze dat niet begrijpen, daar ligt hun makkes. Ik hoor nérgens bij, ik wíl ook nergens bij horen, ik ben een éénling en dat wil ik blijven. Géén kul turele kliekjes, géén opgeschroefde verhalen, géén Boekenballen, géén shit, géén intellektu weel gelul; àls ik daar per ongeluk toch in zo’n kliekje beland, word ik dronken van ellende, ga ik vloeken, schelden,schreeuwen, met armen en benen rond mij heen maaien. Zélf ben ik van geen enkele importantie; je moet mijn werk leuk vinden of niet, dat maakt mij helemaal niets uit, maar je moet niet in mijn smoel glimlachen en achter mijn rug tijdens een opening van een tentoonstelling mijn werk be lachelijk maken zoals die fijne Groningse meneer R . B. flikte en dan kijkt zijn lieve vrouwtje Henriët er van op dat ik ‘ m de deur uit heb getrapt.. En of ik er nu een mooie vriendin op na houd, of af en toe aan mijn ballen krab of me laat neuken door een mooi wijf met een voorbinddildo voor, gaat het luizig e, pluizige kunstpu bliekje in principe toch geen sodemieter aan, eigenlijk.

Fred: 't Is met mij zo geweest dat mijn kunstwerken altijd eerst door galeriehouders en mus eumdirec teuren geweigerd werden omdat zij zo ongewoon in het genre waren. Zo nu en dan komt de intelli gente, wel bespraakte kunsthistorcia Jacqueline Couvee uit Utrecht hier kijken en zegt : wat jij maakt heb ik nog nooit gezien ! En dan zeg ik : Ik ook niet daarom maak ik het, want een ander doet het niet ! 't Heeft ook te maken met mijn afkomst. Ide ene tak van de familie komt uit Noord Frankrijk. Daar heb je nog die los gezongen verftoetsen en potloodstreken, die een eigen leven gaan leiden. Op de automatische piloot, hè!

Het leven in de Bourgogne is ontspannen. Terwijl, boven de Moerdijk, daar gaat dat allemaal op één monotone calvinistische domineesdreindreun door. Stijve Jezussen uit Kampen, Fries land en Groningen zijn het met hun fatsoensmoraal! Die Noordelijke kunstenaars hebben ook dat boertige, houterige.
De taalgrens ligt voor mij bij de rivieren. Boven de rivieren verandert de instelling van de meeste mensen, behalve van Zoenvis, die dansend door het leven gaat met veel muziek !
Taal is muziek. Je moet de kadans horen lopen. Echt zo van Kedeng Keding. Ik bedoel van Lekker Ding, lekker Ding. Beeldende kunst gaat over structuren. Wie niet structureert is voor mij een fanta sieloze klerk! Die vlotte subisie boys met de laatste mode designbrillen die alle maal met een digitaal cameraatje rond lopen met een air van wij maken kunst, hun foto boekje worden binnen tien jaar ver geetboeken. Modieuze flut ! Het bezwaar dat ik vanuit de Bourgogne tegen Nederland van boven de rivieren heb, is dat alles hier verziekt wordt door die grimmige, calvinistische ruzie en rotsooisfeer. Elkaar bestrijden, afmaken, smiespelen, intrigeren, de jaloezie, de kinnesinnen en de rancune, dat is mij gotzijdank allemaal vreemd…
(wordt vervolgd)



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.