Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
13 juni 2012, om 07:09 uur
Bekeken:
450 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
199 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Gepoetste spatten op haar ondergespoten toetsenbord (Deel 4)"


Gepoetste spatten op haar ondergespoten toetsenbord (Deel 4)

Kooskruts zag het zo wel. De laptop was zwaar vervuild. Veel huidschilfers tussen de toetsen en kruimels van Wieger Ketellapperskoek waar zij zo tuk op was. Er gingen wat koeken door de week doorheen als zij aan haar laptop gekluisterd zat. De eigenaresse moest een zware gebruikster zijn van huis uit.
Schoon maken; ho maar! Dat had je met die academici. Studeerkamergeleerden. Geen praktische mensen. Meedogenloze milieuvervuilers van nature.
Hij pakte een fles spiritus, mixte dat met Poesjeschoonkruid en een handvol Vim-schuurt-en-kan-niet-krassen. Het brouwsel deed hij op een theedoek, pakte als tweedelijns medicatie een stuk vulkanisch puimsteen en begon de laptop te poetsen en te schuren.
Het hielp geen bal.
Verdween de bloedvlek bij de Capslock en ging hij ijverig over op de Backspace te schuren verscheen de vlek weer op de vorige toets. Een perpetuum mobile en een duivels dilemma.
Er was geen beginnen aan.
Sommige mensen waren niet te helpen en verouderde laptops met demonische eigenschappen ook niet.
Toch was het nog een Intel Core 2 Duo processor die heel wat empowering technology beloofde. De blue tooth functie volkomen overbodig. De ingebouwde camera altijd handig voor kommuniekaassie uit het vuistje.
Hij startte de laptop. XP professional. Een clandestiene versie van Word. Irfanview en Picasa. Verstandig meisje die Magadalena. Waarom betalen voor iets dat gratis verkrijgbaar was?
De software ontwikkelaars en de hele ratteplan aan sociale media konden de pot op , zoals de bekende kunstschilder Fred van der Wal altijd snorkte.
Kooskruts gaf het op. Zijn geduld kende grenzen.
Hij pakte de laptop, opende de balkondeuren, riep “Van de frisse!” en kwakte het apparaat van elf hoog af over het balkon het gazon op. Een zachte landing. Een toevallig passerende hobbyïst zou het wellicht mee nemen naar zijn hobbykamer.
Uit verveling trok hij een laatje van het antieke buro open. Als je toch bezig was…
Wie weet lagen er brieven in die hij op zijn gemak zou gaan lezen. Geheime confidenties.
Zijn mond viel open van verbazing.
Alles wat hij verwacht had van die in- en inkeurige Magadalena, maar niet de honderden paginas uitgeprinte vellen met de meest expliciete pornografie die hij ooit las.
Na zestig paginas stopte hij. Hij kon niet meer. Hij slikte enkele malen krampachtig. Speeksel vloeide overvloedig uit zijn mond. De king size erectie in zijn terlenka pantalon verraadde het gevolg. Zo werkte de echte literatuur. Lust opwekkend. Een moderne uitgeverij was toch niets meer dan een filiaal van de firma Botergeil & Co? Die schrijvers waren allemaal geilneven met verneukte neuzen. Net als Herrie “boekenbal” Mulles van de Leidskade, die zwaar brillende feestneus zonder feest.
Zijn bloeddruk steeg van tachtig onderdruk en honderdtwintig bovendruk naar honderd negentig onderdruk en tweehonderd veertig bovendruk. Hij stond op springen en had een kop als vuur. Zijn wangen gloeiden. De elektrische spanningen in zijn zenuwbanen bereikten pieken die ongekend waren in microvolt land. Vlinders in zijn ballen, vlammen in zijn l*l. Lang had hij dàt niet meer mee gemaakt.
Een Godsgeschenk, dat wel. Waarvoor had een eigentijdse man zijn lasten maar ook zijn geheime lusten als die in het rozenplantsoen niet geprikkeld mochten worden? Nou dan! Toch was hij niet zo’n jager op los lopend k*tspek in het wild. Liever zat hij hele avonden gebogen over een printplaat met een rokende soldeerbout, dan op de bank met een lekker wijf, maar nu…na het lezen van de geheime bekentenissen van Magadalena was de beer los.
Magdalena, dat keurige vrouwtje in haar mantelpakje met de Delsey diplomaten koffer voort durend in haar rechterhand als ze door de gangen van het instituut trippelde had je reinste porno geschreven. Dáár zou de faculteit van op kijken als hij een excerpt in de koffiepauze voor las. Misschien was de raad van bestuur wel geïnteresseerd, die was met nogal wat geilneven bevolkt.
Kooskruts kon zich niet voorstellen dat de timide vrouw zulke smeerlapperij bij elkaar had kunnen verzinnen. Misschien had ze ergens een jaargang Candies, Tuks en Chicks verborgen die ze had overgeschreven?
Hij zag haar nog lopen op haar hoge hakken met de naad van haar nylons onberispelijk recht en het haar in een wrong.
Het universiteitsblad zou zeker belangstelling hebben om een en ander uit haar epistel af te drukken en anders Propria Cures, BNN of SBS 6, die hielden wel van een relletje.
En sex verkocht had Kooskruts tijdens de opleiding voor reclameman geleerd. De hamsterdagen van AHA waren dan ook zijn idee geweest. Een gouden greep.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.