Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
10 juni 2012, om 18:02 uur
Bekeken:
509 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
219 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ze bedreigen me!"


ONBENULLIGE, WELTFREMDE LEUTE, DREIGEN REGELMATIG MET PROCESSEN, HAHAHA!

Tags: fred van der wal bedreigd door onnozelen en lafhartigen

Onbenullige, doorgaans wereldvreemde lieden bedreigen mij sinds 1972 met “juridische procedures”

SINDS 1972 BEDREIGT MEN MIJ VAN UIT HET KUNSTENAARSPLANTSOEN REGELMATIG MET JURIDISCHE PROCEDURES. IK BLIJF LACHEN!

Homerisch zelfs!

Sinds 1972 is Fred van der Wal regelmatig door kunstverzamelaaars, galeriehouders en neurotische en/of psychotische kunstartiestjes met een status van nul komma nul be dreigd met o.a. aangiften bij de “de polities” waarbij zij op lachwekkende wijze honderd duizenden euros en vroeger -NOG VOOR DE KREDIET KRISIS- miljoenen guldens eisten wegens aan tasting van eer en goede naam, zoals onlangs nog door een kladschilder met slechts één been uit Sint Annaparochie -ik noem hem altijd kunstenaar pootloos- en regelmatig door een artistiek product uit het Zuiden des lands die elke dag een tientje krijgt om naar de kroeg te gaan zo lang ie maar niet aan haar kop zeurt. Hij bedreigt website beheerders met claims van miljoenen vanwege gederfde inkomsten uit verkoop van zijn ouwe meuk. De Joker!.

Klachten regent het

Enkele webloggers en weblogsters meenden een paar maanden geleden zelfs aan klachten in te kunnen dienen vanwege verondersteld racisme en weer een andere juffrouw dacht er over om mij te betichten van aanzetten tot kindermisbruik nadat ik een foto van mijzelf met een plestik babypop in mijn mond had gepubliceerd. Ik wenste ze zonder uitzondering veel succes met hun op te starten procedures. Dat zijn dan mensen die geen cent te makken hebben, vaak beroepswerkeloos en de hele dag niets omhan den hebben, behalve de cheque van de sociale dienst van de deurmat te pakken en dan zijn ze me na afloop toch moe!



DE TYPISCH NEDERLANDSE KLAAG- EN KLIEM CULTUUR HOORT BIJ EEN VOLKJE DAT BIJ VOORKEUR JAMMERT EN ZICH HET GEWETEN VAN DE WERELD WAANT

EEN TYPERENDE PVDA MENTALITEIT


De echtgenote van de grootste koper van Galerie Mokum dreigde U in 1973 met een proces wegens smaad?



Vrouwtje van academicus



Jahahaha. Het was zo mooi. Die mevrouw, Anneke van B., een D’66 aanhangster, die wel eens oppaste in de galerie als de eigenaresse weg was, belde mij toen op. Volkomen over spannen. Ik had een drukwerkje met een conceptuele tekst gepubliceerd en verzonden aan belanghebbenden.

Mevrouw was het er niet mee eens. Ach, waar hebben we het over. Typisch zo’n vrouw tje van een academicus die haar status denkt te ontlenen aan haar man maar zelf een en al onbenul is achter de aardappelen of in een afgezakte behahaha voort dobbert over de levenszee om de dag door te komen want anders heeeft mevrouw ook niets om handen.

Ik vind dat allemaal als vrij- en ruimdenkende artiest die in zijn biotoop altijd het ruime sop kiest zo verachtelijk, dat ik er verder geen woorden aan vuil maak.

Kutbikkers

Dat was toen nog ongehoord onder die realistiese schilders die nooit iets publiceerden om statements rondd te sturen. Ze konden nauwelijks schrijven. Spel- en stijlfouten; het kenmerk van de subsidie vretende kunstchildertjes, die van hun wijf èn de Staat der Nederlanden vraten. Krijgen een tientje per dag van Ma, zo lang ze maaar oprotten. Ik noem ze altijd kutbikkers.

Aan de ene kant van de kaart had ik laten zetten: The surrealistic painters painted sur realistic, because they could (or they could n’t) paint too well.En aan de andere zijde stond: The Mokum Gallery painters paint (sur)realistic, because they can’t paint too well. Het was een statement dat niemand van die Galerie Mokum schilders had kunnen bedenken, die jongens zijn zoals de meeste van die potjes en pannetjes schilders veel te dom. Ik ken eigenlijk geen een kunstartiest die meer hersens heeft dan een pisse bed.

Gebrekkige scholing in kunstenaarsland

Ze sloegen er letterlijk van achter over, toen ze de teksten met veel moeite en met behulp van een woordenboek hadden vertaald. Ze begrepen die inhoud niet helemaal maar toch voldoende om te snappen dat ze er niet zo best af kwamen. Dankzij hun gebrekkige scholing konden ze het niet eens uit het hoofd memoreren!

Miljoenenclaim

Die mevrouw Anneke , trotse eigenaresse van vijf van mijn beste werken dreigde toen met juridiese maatregelen en repte van een miljoenenclaim net zoals een andere psychisch gestoorde sukkel onlangs een ton wilde eisen van mij. Ik lachte haar vierkant uit en belde Rik van der Mey van Arti even op om advies, hij studeerde rechten en was mij goed gezind. Ik was voor niemand bang. Nu nog niet! Rik van der Mey beheerde het miljoenenbezit van Arti op een voorbeeldige wijze, hetgeen niet van al zijn opvolgers gezegd kan worden.

Wat was Uw antwoord daar op?

Dat ze vooral haar gang moest gaan want dat zou me heel wat publiciteit opleveren. Dan doe ik het maar niet, antwoordde ze.

Die ex-mulo leerling Rob Jurka van de gelijknamige galerie belde mij toen op met de on terechte opmerking dat het woord surrealistic niet zou bestaan. Jurka was en is waar schijnlijk nog steeds een in het verleden veel belovende kunsthandelaar in ruste maar totaal niet op de hoogte van tiepies Amerikaanse uitdrukkingen ondanks zijn abonne ment op Studio en Art International, bladen die hij met een prisma woordenboek zat uit te spellen.

Ik had met opzet het woord surrealistic gebruikt naar analogie van de titel op de hoes tekst van de L.P. Surrealistic Pillow van de Amerikaanse Underground groep Jefferson Air Plane met die prachtige zangeres Grace Slick, een popzangeres toegankelijk voor iedere langharige jofele pik. Zij kende zelf geen schaamte voor het breeduit ventileren van haar schaamte, maar elke groupie maakte wel graag kennis met haar schaamte.

Mieterige kopstemmen

Het is waar dat de Engelse uitdrukking daarentegen Surrealist Art is. Ik vond die Rob Jurka trouwens altijd heel surrealistic praten met die een oktaaf te hoog gestemde, vals overslaande surrealistische falset nichtenstem, dat later is overgenomen door Paul Haenen, zo’n rare, mieterige kopstem die kastratenzangers wel hanteren dat was mode onder de vrouwelijk ingestelde homootjes in die tijd.

VPRO manieren

In de AVRO studio bekeek ik in gezelschap van Chris van Geest eens een VPRO pro gramma dat over zijn werk was gemaakt met krukkige animaties er in gemonteerd-dat was toen nog nieuw- en daar had ik geen al te positief commentaar op, dus die pro ducer Haenen, een of andere nicht, begon vals te sissen en te sputteren, die sprak vreselijk met consumptie.

Echt van die typerende VPRO manieren. Tegenwoordig schijnt men weer normaal te praten in het homoseksjuwelen sirkwie. Een hele opluchting. Daarom ben ik ook zo blij dat de bekendste Weblogster Isis Nedloni zeer beschaafd Nederlands spreekt in zoet gevooisde klanken en wel zonder consumptie. Nee, als ik daar over begin…

En verder, meneer van de Wallen? Waar begint U dan over?

Verder is het gewoon van als ze me roepen, dan ben ik poepen en as ze me missen dan ben ik pissen. Let it all hang out in the open when the saints are marching in, is mijn devies en trek de zipper omlaag. Ik houd niet van spirituals en ook niet van Dixieland,d at is VVD muziek voor het jaarcongres. Als die zipper omlaag is, wat dan? Standje vurrukkulluk. Gewoon in de plantenbak voor café Wouters mijn dolfijn even uitlaten.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.