Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
21 mei 2012, om 17:07 uur
Bekeken:
505 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
228 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Kunstenaars willen allemaal klappes van een vrouw krijgen"


“Hangt er juli 1967 in die zandvoortse strandtent van de uitbater Zwemmer plotseling een naar nivea geurende onbekende platinablonde stoot in een minieme bikini om mijn nek met een pront naar voren uitstekende schaamheuvel als voornaamste wapen in de emancipatie strijd, plus twee joekels die recht in mijn ongeschoren artiesten bakkes priemen, billen om te aanbidden, benen waar geen einde aan kwamen, een duizelingwekkend decolleté om thee van te trekken, de stoppelige bikinilijn op geschoren, opdat de nerveus opgesneden slip net iets beter uit kwam dan die over de snee van haar vriendin die meer een tiepe van de familie doorsnee was waar ze het als gepassioneerde bisuwelen jogendame ook wel eens mee deed bij temperaturen van boven de dertig als een volbloedvrouw er echt zin in begon te krijgen zodat het bleod strootm waar het niet gaan kan, zoals later bleek uit haar summiere mededelingen over haar seksjuwelen avonturen in duo- trio- en quatro, quinco en sexto verband, genitale gymnastiek oefeningen die al op haar twaalfde begonnen. 

 

Je moet er vroeg bij zijn want je hebt je tummetje niet alleen gekregen om boven de plee te hangen anders is een moderne meid nooit op haar toekomst voorbereid! Beweerde ze bij hoog en bij laaag en dat ik een kop aals een boei kreeg bij zukke openbaringen hoef ik de nette lezer niet te vertellen, want die weet wel hoe de vork in de steel zit bij Fred van der wal!

 

Kortom: een goed doorkneed tiep bij de heren met het haar in een vetkuif gekapt zeer getapt, een opgetoefde haartoren model suikerspin met een paar opdringerige tieten uit de superzwaargewicht klasse dubbel f cup formaat wezen beschuldigend in mijn richting, zegt die meid ongegeneerd in plat amsterdams; "zeg, lekkere kutkanjer van me, wees nou eens effe lekker tof, zet die achterhaalde klote zonnebril uit het jaar nul nou eens effe gauw van je kutkanus, ken ik je ogen ook eens effe zien, dan kan het misschien nog wat worden tussen ons as het effe mee zit en je een piet vol met poen hebt, want lola wil nog voor de zon in de zee gaat zakken lekker lazerus wezen in de “alles kits okee bar” an de zuid boulevard, weet je wel, want ik mot na een paar dozijn afzakkertjes wel voor donker thuis zijn van me moeder, anders wordt die ook nog bloedjelink en zijn de rapen helemaal gaar, die wurgt me nog met d'r zure beha en dan krijg ik weer billenkoek van pappie voor het naar bed gaan als ie me nog een kusje van onderen komt brengen, hahahaha!!”

 

Dat laatste was een grapje van haar om te laten zien dat ze een zuiver libertijns tiepe was die geen seksjuwelen zee te hoog ging, want ze had nu eenmaal een heel apart gevoel voor humor plus een appetiet voor tien en van incest had in die vrolijke jaren zestig nog nooit iemand gehoord, dat bestond gewoon niet. 

Dat lied van Freek de Jonge van "Stop je leuter in een kleuter" was toen nooit een tophit geworden en van een one liner "Gooi de beuk er effe in bij je kleine zussie dan heeft de dokter ook een klussie" viel ook nog niet zo goed in progres sieve kringen als tegenwoordig. Het klinkt hard, maar zo is het nu eenmaal anno nu. 

Kijk, lezeressen; daar ben ik dus eigenlijk helemaal niet van gediend als serieus kunstenaar, want het wervende, hitsige proza dat zij hijgend in mijn nek uit sprak, dat is eigenlijk echte mannentaal en beeldende kunstenaars zijn allemaal volgzame mietjes die het liefst van onderen uit de zak krijgen en langs lijnen van geledielijkheid het bed in getroond worden, dus niet een uppercut of een linkse directe op je ongeschoren grimmige artistenbakkes om het even symbolisch aan te duiden. 

De kunstenaars die ik ken vinden het allemaal fijn om op hun sodom mieter te krijgen van hun vrouwen, dat leren ze op de academie Blote Wijvenclub.

De zweep er over. Boeien, kettingen, tepelklemmen, cockringen en dildos wat de klok slaat in kunstenaarsland.

Toch schrok ik als onbevlekte jongeling van haar toenaderingspogingen.

Het was gewoon man onvriendelijk en seksistisch die conversatie, dus ik begon bijna te schreien en te snikken.

Ik voelde me een puur lust object. Ze dacht zeker dat alle blonde jongens domme blondjes waren. Nou, daar voelde ik mij echt niet bij thuis horen, hoor! 

Ik houd namelijk toevallig niet van ordinair gedrag en helemaal niet van plat Amster damse aanzoeken om de seksjuwelen omgang in te luiden en te devalueren tot strikt dierlijk gedrag. Waar blijft de romantiek dan?

Ik weet ook wel uit de Nederlandse literatuur, die alleen over k*t plus l*l is neuken gaat,  dat een man zijn klokkenspel niet alleen heeft gekregen voor Bim Bam Beieren De Koster Lust Geen Eieren of voor het Pim Pam Pet spel tussen de klamme lappen met je zusje onder de keukentafel om pluisje te blazen, maar wat je er eigenlijk mee aan moest met je richting plafond gesteven stijfje zou me lange tijd worst wezen als ik peinzend naar beneden keek en me een ongeluk schrok van die reusachtige winterwortel die beslist een dreigende indruk maakte. 

Goed doorkneed werd ik pas op mijn twintigste door Alice D. Dubbel dam die al vanaf haar veertiende bezig was met de vleeswinkel van een vriendje van het griffermeerd mannenkoor.

Het Hogere raakt altijd het Lagere, het verhevene het banale, zei mij eens een goedgelovige gristen, maar dat hoeft niet zo overduidelijk gedemonstreerd te worden door een nep en namaak Brigitte Bardot, ook omdat ik niet direct voor blond val alhoewel het krakter bij mij toch de doorslag geeft en dan maakt blond, bruin, zwart of rood haar niks uit. 

 

Invitaties van totaal onbekenden om het bed te delen heb ik in het verleden altijd afgeslagen as vliegen want je weet niet wat ze onder de leden hebben.

De mannen èn de wijven kwamen in the silver sixties als bijen op de honingpot af.

Ik ben nogal selectief. Ik ga me daar een beetje bekken of beffen met een mij geheel onbekende poes!

Hoe geparfumeerd die ook mag zijn je weet toch niet wat er een half uur geleden in heeft gehangen.

Het leek trouwens wel alsof ik honing aan mijn reet had hangen of zou het komen doordat ik zelden onder de douche ging? Verhit snoven zij mijn geur op als briesende paarden. Ik deed net alsof ik niks merkte en trok nuffig mijn neusje op.

Onbekende plat pratende dames die zich met een broek vol liefde er openlijk op beroemen een kusje van onderen door pappie te laten welgevallen is niet mijn favoriete soort om mee om te gaan, alhoewel ik alle begrip voor pappie kan opbrengen toen ik haar nader beschouw de en mijn kritische oog over haar bergen en dalen liet gaan om een voorlopige inschatting te maken.

Even de balans op maken. Kassa! 

De seksjuwelen winst- en verlies rekening.

Ik blijf een calculerende, benauwde burgerman.

In dat milieu van incestueueze ervaringen wil ik mij toch liever niet langer bewegen want je kunt er ontzettend veel last mee krijgen. Toch snoof ik verhit haar intieme geur op want dat zon doorstoofde k*tspek begon in de schaduw flink te meuren en verdreef mijn bierkegel met gemak. 

 

 

Alleen lichtelijk bekakt sprekende, gereserveerd ogende, keurig geklede tiepjes met contactlenzen of een bril ben ik dol op, daar ga ik voor door de knietjes, die geef ik de lotus kus van achteren en nog wel van harte met een mond over lopende van liefde.

Wat zegt U me daar nou allemaaal weer meheer van de Wallen? Kunt U zich dan ook nooit even inhouden?

 

De lippendienst aan het vrouwelijk geslacht is geen vieux jeu, maar hoogst actueel. Het is geen man die niet beffen kan.

Maar dan nog alleen als zij het lef heeft in een restaurant bij mij op schoot komt zitten en zich niets aan trekt van de verwijtende blikken van het bedienend personeel.

Ik heb toch het liefst een douchefrisse dame uit het Gelderse, het Gooise, Bloemendaalse, Aerdenhoutse of Wassenaarse die niet altijd een (v)rijbewijs hoeft te hebben en vooral niet die ongewassen juffrouwen uit de hooiberg Friesland, daar heb ik het helemaal mee gehad, je zoekt een naald en je rolt er uit met een boerendeern van honderd twintig kilo schoon aan de vleeshaak boven op je met dijen om een beer mee te vellen, want wat ik daar allemaal beleefd heb, daar wonen de lelijk ste teven uit het hele land.

Zelfs een normale jongen als Fred van der Wal zou daar voor het homo dom kiezen.

Die vrouwen gruw ik ook van die rond weblogger X. hangen daar in dat kleine café bij de haven van Harlingen, waar nogal eens TBC uit breekt volgens de Leeuwarder Courant. Vraag maar aan Rimmer, die ouwe rukker met zijn opgepoetste Harley.

Het ligt ook allemaal aan de hoofdredacteur van de Leeuwarder Cou rant, meneer R., dat ik nooit meer in Friesland kom, een meneer die me in 1996 een briefje schreef dat er over mijn beeldende werk niet meer zou geschreven worden door de kunstredactie, omdat mijn hou ding ze niet beviel en de wijze waarop ik schreef was ook schandalig, alhoewel ze wel achter mijn werk stonden.

Een grotere contradictie en hypocrisie is nauwelijks mogelijk. Het kwam feitelijk neer op een Berufsverbot.

 

En dan draai ik verder toch het liefst Andre Hazes met “Een beetje verliefd” of Koos Alberts met dat gevoelige “Zijn het je ogen, is het je stem” om daarna van de een of an dere Jordaanzanger “Jongen, waarom ben je uit Mokum weg gegaan?” helemaal grijs te draaien op mijn zestiger jaren draagbare transistor pick up. 

Mijn absolute tophit “Als het gras twee kontjes hoog is, ja wat dan, ja wat dan?” maar dat succes nummer uit 1976 zet ik alleen op als ik met Zoenvis door de tuin dwaal ter introductie van een paar uur aangenaam licht divertissement. Pyama party voor twee.

De ballade “ Vuile huichelaar, pak jij je koffers maar!” van zanger Rene de Haan bewaar ik voor heel wat van mijn Friese vrienden uit de kunst sien, behalve voor drs. Huub Mous, die bij nader inzien geen heel verstandige man blijkt en door de jaren heen toch ondanks alles mijn geestelijke raadsman en mentor is gebleken, die nog steeds zijn gelijke niet kent, maar niet heus.

Mag ik ook nog even wijzen op de prachtige design van gekrulde vormen aan de beide poten van de bril van Huub Mous, die eigenlijk geen poten heten, maar veren. Bij poten denken wij aan een andere categorie cultuurliefhebbers van het manlijk geslacht die zich voorna melijk bezig houden met buitenschoolse activiteiten in de bosjes rond homo ontmoetingsplaatsen. Weer een andere manier van veren tussen de coniferen met zijn tweetjes of drietjes. 

 

Ik begrijp sowieso niet wat de Friese kunstenaars in die terrassen in Leeuwarden aan de Nieuwstad tegen over V&D zien, waar ze de hele dag rond hangen zodra de zon even achter de wolken vandaan komt. Smerige glazen op tafel die in een goor sopje gespoeld wor den en afgedroogd met een zure dweil aan de tap. Het risico van een week buikloop en vliegende slingerschijtitis in hun strontgebied nemen ze graag op de koop toe.

Met die artistieke gasten moet je trouwen goed oppassen, die lullen je met hun artistieke praatjes de oren nog van je hoofd waar je zelf bij staat en als je even niet uit kijkt, dan jatten ze zelfs je schaduw en kun je het voort aan schudden.

Een hoog bejaarde sneltekenaar met nog maar een zwart weg gevreten tandstompje, korstige lippen en een stem als geklopte cokes is zonder te vragen aan een portret van mij begon nen en de keramiste Tiny  uit de Teckelmannstraat vraagt of ze aan mijn tafeltje mag komen zitten. De altijd even vriendelijke rock and roll pianist Jan Giro schuift aan en ook Misja gaat aan ons tafeltje zitten.

Ik zeg tegen Tiny : "Verleden zondagmiddag was je in de Prinsentuin waar Jan Giro met een rock combo op trad, maar je wilde me niet groeten, hè. Of had je je contactlenzen niet in?"

Tiny zwijgt, daar is ze sterk in, ook omdat ze weinig te zeggen heeft, steekt een sigaret op en drinkt nerveus haar zoveelste halve liter wit bier achter elkaar op. Dat er zoveel vloeistof in zo’n scharregatje kan gaan zonder dat het gelijk naar onderen door loopt!

Misja, die samen met haar man danscafe De Spil runt raakt steeds meer op dreef: ”Ik snap gewoon niet dat de mensen in die verkeerd uitgepakte opgekookte mallemolen zien van die terrasjes hier. Het waait er altijd en als Amsterdamse toerist zouden ze me hier met geen tien leren zwepen naar toe krijgen”.

“Het publiek wordt er ook niet veel beter op. Soms schaam ik me echt kapot. Zit er weer zo’n hufter op het terras vlak naast Dynabite luid keels uit te leggen hoe hij al dertig jaar de sociale dienst op licht en hoe zijn vrouw clandestien de hoer speelt op de Weaze omdat hij anders geen Nieuwe Mercedes kan rijden.

Ik heb het mee gemaakt dat er eentje zei: ”Ik mag jou wel, ouwe rukker. Je bent voor mij Okee en wie okee is die mag voor mijn part op mijn wijf klimmen. Voor mijn vrienden heb ik alles over. Als je effe lekker van bil wil, ze zit net in de bruidssuite van het Oranje hotel tegenover het station zich vol te laten lopen.

Lekker wijffie met d’r vijfenvijftig jaar, hoor, al zeg ik het zelf, na af loop is het alsof je de elfsteden tocht hebt gereden tussen d’r dijen, die knijpt de laatste druppel uit je eeuwenoude knuppel.

Kamer 69, hier heb je een kopiesleutel. Zeg maar dat Bertus je heeft gestuurd dan is het al lang goed, dan mag je voor deze keer een gratis ritje.

Ze moet een beetje in vorm blijven, want volgende week is er weer vee markt in de FEC dan maken die veeboeren na afloop een beste wip, dat tikt lekker aan in de platvink!”

Naast mij zit een bebaarde kunstschilder die ongevraagd een doekje open doet over zijn grootste hobby: ”Ik ben al sinds mijn veertiende levensjaar dol op SM en had een relatie met een Amsterdamse Meester meer dan tien jaar lang. Ik houd van zowel mannen als van vrouwen en vind dat de normaalste zaak ter wereld. Hij wilde zelfs met mij trouwen, maar nu is er al een half jaar een ander. De hele sien mag van mij van onze liefde weten. Wanneer twee mensen van elkaar houden en een passionele relatie met elkaar hebben mogen er geen remmingen zijn. Liefde doorbreekt alle muren. Het geslacht maakt niets uit, ware harts tocht gaat dwars door grenzen en burgerlijke conventies heen als de spreekwoordelijke kogel door de kerk. Mijn Meester koestert nog steeds de hoop dat ik naar hem en zijn martelkelder terug keer en me deze keer voor goed door hem in de boeien laat slaan onder het motto: Voor wie hier binnen gaat is geen terugkeer meer mogelijk. Soms aarzel ik en het heeft enkele malen weinig gescheeld of ik liet me voor goed gevangen nemen op vrijwillige basis, daar hadden we al en heel scena rio voor uitgeschreven, die procedure zou een half jaar in beslag nemen en was van week tot week in geprogrammeerd. 

Het verlangen naar slavernij is soms te groot om er niet aan toe te geven, maar ik houd stand. Mijn huidige geliefde heeft wel eens het bange vermoeden geuit dat ik haar zal verlaten voor een jonge Meeste res, maar het tegendeel is waar. Ik zal haar nooit voor wie dan ook willen verlaten. Zij heeft alles waar ik altijd naar gezocht heb. Ik weet hoe kostbaar en uniek zo’n relatie is. Een goede SM relatie is met een kaarsje te zoeken. Je moet op zoveel deel terreinen des levens met elkaar overeen komen voor je elkaar lachend in de boeien kunt slaan. Als het klikt met je SM partner heb je niet alleen de hoofdprijs maar ook de naald in de hooiberg gevonden. Die kans is heel klein, maar het kan altijd op elk moment geschieden. Je moet altijd alle mogelijkheden open houden anders slib je dicht.

Ik genoot intens van sadomasochistiese spelletjes. SM is niet door iede reen geaccepteerd.

Velen zien het als gevaarlijk of ziekelijk, maar het draait allemaal om vertrouwen. Ik voel me vrij als ik in bondage lig, hang of zit met een goed boek om me niet te vervelen. Ik voel me gewild en aantrekkelijk bij die spelletjes. 

Vertaal het maar met dat veelzeggende woord: Bloedgeil! SM heeft enorme aantrek kelijke visuele aspecten. Sadomasochisme is bij uit stek geschikt voor artistieke mensen in het algemeen met een levendige verbeeldingskracht en beeldende kunstenaars gezegend met een grote erotiese fantasie in het bijzonder.

Een vrouw in bondage, naakt of in lingerie is voor mij een aantrekke lijke vrouw.

Ik voel me goed thuis in de rol van onderdanige zowel als van Meester. Tijdens het vieren van de huwelijksverbintenis van filmster Angelina Jolie droeg zij een hanger met daarin het bloed van haar geliefde. Ze houd van werken met mesjes en injectienaalden.

Bloedsport.

Mij gaat dat net iets te ver. Naalden door tepels en voorhuid okee, bij een ander misschien, maar daar houdt het dan wel even mee op. Geen scarifications, blijvende piercings, littekens of bloederig gedoe verder aan mijn lijf.

De zweep en de riem er over heen; you’re welcome! Striemen horen er bij. Het zijn de sieraden van de onderdanige. Bondage? Eind goed, al goed! 

Tepelklemmen? Goed idee; je hebt je tepels niet voor niets gekregen, daar moet aan gewerkt worden! 

Dildos en vibrators? Naar binnen met die handel! Fiets 'm d'r in!

Genomen worden met behulp van een komkommer of een diepgevroren gepelde banaan? Moet kunnen en na afloop kun je een banaan altijd nog opbakken!

Een butt plug? Gewoon een etmaal laten zitten, weet je van voren ook weer dat je van achteren leeft.

Over mijn huidige geliefde doe ik echt geen b(r)oekje open. Ik zwijg als het graf. Ik wil haar privacy niet beschadigen of haar in een verkeerd daglicht zetten. Niemand zal zich gaan op geilen aan onze bizarre lief hebberijen op seksjuweel gebied.

Het is heel bijzonder om een leren halsband om de hals van je SM partner te gespen, vooral als er een gegraveerd naam plaatje met de slaven c.q. slavinnennaam, in is gegraveerd.

Ik noem de liefhebber/-hebsters van halsbanden altijd halsband parkiet en, een exotiese vogelsoort die in de Himalaya leeft en bestand is tegen de koude des nachts en de hitte des daags, zodat zij perfect kunnen overleven.

Tijdens een vakantie in 1965 was een goede kennis met zijn toenmalige Meesteres in een hotel voor SM stellen ergens in Zuid Frankrijk aan de Koot Dazuur waar het licht voor een schilder heel bijzonder is volgens Henk Helmantel die er nog nooit geweest is en ze waren nog geen vijf minuten op onze kamer of ze begonnen aan een intensief SM spel.

Ze waren gewoon een stel wilde dieren. De leeuwenkooi of de apenheul. Zonder enige remming naar elkaar toe. Kooivechten.

Zoiets bouw je langzamerhand op. Hotelpersoneel die vreemde geluiden uit de kamer hoorden komen dachten dat er een stel tijgers bezig waren te ketsen, te horen aan het beestachtige gebrul en kwamen zelfs met getrokken revolvers geschrokken de slaap kamer binnen hollen om in een bevrijdende lach uit te barsten toe ze zagen hoe die twee bezig waren met een opwindend SM ritueel met alles d'r op en d'r an!”.

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.