Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
15 mei 2012, om 23:19 uur
Bekeken:
499 keer
Aantal reacties:
2
Aantal downloads:
267 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Tien vragen van Klaverblad aan Fred van der Wal"


TIEN VRAGEN AAN FRED VAN DER WAL DOOR FENO MEEN KLAVERBLAD

EERSTE HERDRUK EN NU THE UNABRIDGED VERSION 1.1 VOOR WEBLOGGERS VERKLAARD
DE PAMFLETTEN WORDEN UIT DE SCHAPPEN GE RUKT!!!

(indringende bijdrage oorspronkelijk gepubliceerd door Klaverblad op zijn Volkskrantweblog)

Dit verslag komt voort uit mijn grote belangstelling voor persoon en werk van deze blogger, die ik vanaf het begin van mijn blogbestaan (december-2006) heb gevolgd. Ik kan me ook verheugen in zijn con stante aandacht, waarvan hij op waarachtig waliaanse wijze uiting geeft. Meest tot vreugde en stimulering, doch ook met wijze verma ningen en strafslagen als het hem niet zint.

01 Wat is de drijfveer om bij herhaling je levensverhaal te willen vertellen?

Ik herschrijf de bijdragen voortdurend, verander bestaande namen in fictieve om conflicten met lezers, betrokkenen of de redactie te vermijden. Ik heb daar te lang geen rekening mee gehouden.
De drijfveer achter de herhaling om verhalen weer af te drukken is de overweging dat lezers afha ken en nieuwe lezers er bij komen. Aanvullingen en verandringen in de teksten zijn een dankbaar werk. Het helpt mij de petite histoire van mijn leven in het kader te zetten van de jaren veertig, vijftig, zestig en zeventig. Ik ben van mening dat die decennia veel boeiender en vormender waren dan de tijd van na de jaren negentig.

Toelichting 29 april 2008:
De persoonlijke informatie is ook in detail uitgewerkt om het toe komstige biografen gemakkelijk te maken en feiten, data en perio des aan te geven in mijn leven en werk. Ik ben nu eenmaal een in teressante jongen als beeldend kunstenaar en daar helpt geen grootmoe dertje lief aan, begrijpt U?

02 Met broer en zus is het slecht vergaan. Je homosexuele broer is door potenrammers ver moord; je zus heeft onder voort durende psy chiatrische behandeling gestaan en leeft van uit keringen. In hoeverre heb je hun leven kunnen en willen be ïnvloeden?

De huiselijke situatie bij de grootouders en inwonende tante was zo treurig en vijandig dat ik genoeg moeite moest doen om mijzelf staande te houden. De familieverhoudingen waren gestoord. In de jaren vijftig en zestig was je als minderjarige rechteloos. Mijn zusje en ik werden behandeld als joden in oorlogstijd.
Ik heb inderdaad wel gepoogd mijn broer en zuster te beïnvloeden tot meer positieve keuzes. Zij kozen willens en wetens voor een negatieve, verbitterde, paranoïde instelling ten opzichte van de werk elijkheid. Na 1965 wilden mijn familie niets meer met mij te maken hebben vanwege de keuze voor het kunstenaarsschap. Ik ben op straat gezet zonder één cent. Opzettelijk hebben zij er alles aan ge daan om mijn leven moeilijker te maken dan nodig was.
Na 1965 heb ik mijn broer nog één keer gezien; hij woonde tot een jaar voor zijn dood bij zijn grootmoeder en tante en wilde geen verder contact. Na elf jaar, in 1976, het ging zeer goed met mijn carrière kwam ik op bezoek bij de grootmoeder en tante in de villa te Heemstede met onze beide dochters van zeven en vijf jaar. Mijn broer zat zwijgend in een hoekje en keek voortdurend uit het raam en rookte ketting. Hij droeg zijn obligate driedelige grijze pak en zag er uit als een opaatje. Toen hij beweerde dat The Beatles het hele leven hadden veranderd moest ik met mijn scepsis even smakelijk lachen. Hij werd razend en begon te trillen over zijn hele lijf. Ik wist met een gestoorde persoonlijkheid geconfronteerd te worden.
Mijn zuster is altijd jaloers geweest op mijn voorspoed en het feit dat ik wel in staat was een gezin op te bouwen. Na een groot aantal voortdurende moeilijkheden die zij veroorzaakte. heb ik in 2002 besloten, nadat zij weigerde een brief in te laten zien die onze moeder had geschreven (een mevrouw die afstand had gedaan van haar kinderen toen ik nog geen, twee jaar was) waarin een aantal beledigingen aan mijn adres stonden.
Ik vind het jammer dat de pogingen om het leven van mijn broer en zuster niet geslaagd zijn. Ze waren door haat, achterdocht en bit terheid te geconditioneerd om nog te kunnen en willen veranderen. Op een gegeven ogenblik houdt het voor mij op. Wie geen bodem meer onder zijn bestaan en persoonlijkheid heeft kan beter het reguliere therapeutische circuit opzoeken en een leven lang uithuilen in opperst staat van agonie op de schouder van een vriend of vriendin mits die van draag bare constructie is, zo ongeveer als gewapend beton.
In 1978 kreeg ik een telefonische melding van een onbekende dat mijn broer een moordaanslag op mij voorbereidde, maar zoals veel van de plannen kwam ook daar niets van terecht. Hij verkeerde wel in criminele Haarlemse kringen uit drugs cafés, waar de honkbalknuppels en de bijl achter
de bar lagen voor het geval dat en bezoekers kwamen die zich via insluiping en gewelddadige
beroving de maatschappij een stuk brood afdwongen, een way of life die niet mijn cup of tea is en hem fataal is geworden. Ik heb mij van dat milieu altijd verre gehouden. Ik bn niet in de kunst gegaan om in de misdaad te belanden, lieve lezer/lezeres!

Toelichting 29 april 2008:
Veel gebeurtenissen uit mijn zeer bewogen leven zijn opzettelijk onvermeld gebleven en zo treurig en mensonterend dat ik enige terughoudendheid betracht in het vermelden van de vele onsmake lijke details. In mijn archief zijn genoeg stukken te vinden uit vooral de periode 1942 - 2008, een verzameling documenten, fotos, nota riële aktes en genealogie vanaf de Franse revolutie. Eén tak van mijn royalis tisch gezinde voorouders is afkomstig uit Beauvais, Noord Frankrijk. In de documentatie van het Louvre zijn stukken aanwezig ten aanzien van de onthoofding en mijner voorouders. Zelf houd ik het hoofd voorlopig nog koel!

Een unicum in kunstenaarsland! Toch?

03 Seksjuwaliteit komt nogal veelvuldig voor in je geschriften. Welke gebeurtenissen hebben je sexuele leven richting gegeven?

Ik begon pas laat met het vrouwelijk geslacht om te gaan, omdat ik geen deelnam aan sociale of religieuze aktiviteiten als tiener, behalve de tennis- en tafeltennisclub, de judoclub, ik met electronica knutsel de en veel in de bibliotheek zat. Ik ben altijd een loner geweest
Ik was eenentwintig toen ik met de streng gereformeerde klasgenote Els op de Da Costaweekschool een zeer intense relatie begon. De door mijn en haar familie in september 1965 opzettelijk veroorzaakte breuk met haar is traumatisch geweest. Het jaar 1966 een rampjaar waarin ik reddeloos, redeloos en radeloos was. Ik had geen cent te makken; Een situatie waar mei 1968 pas verandering in kwam.
Ik ben overigens seksjuweel heel wat kieskeuriger en voorzichtiger geweest dan uit mijn schrijven moge blijken. Veel is door een ver grootglas geprojecteerd op mijn weblogbijdrages. Sex is geen alles overkoepelend issue voor mij geweest. Ik heb net zo lief een goed boek! (Geen jongensboek, liever een meisjesboek, net zoals ik da meskleding, in het bijzonder lingerie die ook de moderne man aan spreekt als draagbare onderkleding, prefereer boven houthakkersoverhemden die in de Lumberjack cultuur hoge ogen gooien)

Toelichting 30 april 2008
Menig avontuurlijk aangelegde artistieke jongeman met een broek vol bronst kende al vroeg de Grote Geheimen Van het Seksjuwelen Leven van jongens met jongens en jongens met mannen al zo vanaf het twaalfde levensjaar (vroeg rijp, vroeg rot, vroeg wijs, vroeg zot) en trokken rol bevestigend dames lingerie aan, leuke jurken en pumps, gebruikten make up, lipsticks en eye shadow en waren de lieveling der mannen die van mannen houden. Wat mijzelf betrof: tot ik op eenentwintigjarige leeftijd de hetero seksjuwelen variant ont dekte in de armen van de gepassioneerde Alice die mij het in pop songs en literatuur veel bezongen wonderland toonde dat elk meisje tussen kin en knie met zich mede draagt, maar toch fascineerde de lingerie mij meer dan de vleselijke inhoud! Die kunst, da's toch alle maal geiligheid van psychopatischje paljassen en droefgeestige druil oren!


04 Zijn er, behoudens natuurlijke gaven, gebeurtenissen en invloeden geweest die je tot kunstenaar gemaakt/gevormd hebben?

Ik prijs mij zeer gelukkig de kweekschool voor onderwijzers te heb ben gevolgd wat betreft de con frontatie met literatuur en beeldende kunst. In het grootouderlijke VVD-milieu werd neer gekeken op al les wat niet met geld verdienen te maken had. Mijn belangstelling voor literatuur, kunst, poëzie werd drie maal daags belachelijk gemaakt door de aanwezige familieleden.
Van jongsaf aan heb ik moeten vechten voor een plaats in het maat schappelijk geheel. Ook later in de zogenaamde kunstsien. Er is mij aanvankelijk niets kado gegeven.
Tegenwerking heb ik vooral gehad van uit de fundamentalistisch christelijke EO sien helaas.
Het lezen van het verhaal Dominee met strooien hoed van Jan Wol kers was in 1963 een schok der herkenning. Ik begreep voor het eerst dat literatuur zeggingskracht had voor mijn generatie en begon heel aarzelend powetiese bijdrages te leveren voor de schoolkrant, maar ben daar snel mee gestopt toen ik merkte dat in de redactie concur rentie en jaloezie een rol gingen spelen.
Bovendien speelde ik in de Kennemertafeltenniscompetitie mee en dat kostte veel tijd. Buitenschoolse activiteiten waren mijn lust en mijn leven. Mijn rapporten op de kweekschool munt ten uit in vijven en zessen. In 1963 ontdekte ik het surrealisme en begon reproducties, boeken en adressen van galeries te verzame len, correspondeerde met internationale musea om materiaal en uiteraard ging een werkstuk voor de hoofdakte over het Surrealisme. Een werkstuk dat steeds om vangrijker werd. Tegelijkertijd begon ik te schilderen en maakte vanaf 1964 surrealistische foto montages van magazinefoto's. Uit 1964 zijn er nog een paar in mijn eigen bezit.
September 1965 werd ik lid van een groep Haarlemse kunstenaars X65 die als pressiegroep tegen het toen ingeslapen Haarlemse kunstklimaat fungeerde. In Haarlem was de tegenwerking uit de
toen nog behoudende gevestigde kunstkringen aanzienlijk en ik ervoer dat er geen plaats voor mij was. De Haarlemse kunstenaars waren grotendeels ex kultuurkamer aanhangers en hadden nog steeds moeite om de rechter arm niet et strekken als ze een otoriteit in het vizier kregen en met de hakken te klikken.
In 1967 verhuisde ik met een rijksdaalder op zak zonder enige financiële middelen naar Amsterdam en werd vaste exposant bij Galerie Mokum. In 1969 woonde ik in de Nieuwe Spiegelstraat en was verrast dat een Haarlemse kunstenaar die graag een hoed op zet in de trant van Joseph Beuys mij op persoonlijke gronden zeer had tegen gewerkt, onderdanig kwam vragen of ik een woonruimte voor hem wist, want hij had net een nieuw neukie opgescharreld en wilde plat.
Ik was slecht behuisd, maar had wel een klein atelier op de Prinsengracht dat ik niet met ontucht wilde besmeuren. Ik heb de man niet kunnen helpen, danig onderhouden en heen gezonden naar zijn lieve vrouwtje. Elke tekenleraar in haarlem raakte wat overstuur door die vreselijke boeken van Jan Cremer,
de communistische propaganda van Mulisch, de reclame voor de flikkerij van G.K. van het Reve en de
viespeukerij van Wolkers.
De boeken van Jan Cremer en Jack Kerouac confronteerden mij met mensen die bewust keuzes maakten. Voor mij als vaak twijfelende, bespiegelende twen gaf dat de doorslag. Ik was in één klap niet meer te houwen in het suffe schoolmeesterklimaat en brandde los in het Vliegenbos.

Toelichting 30 april 2008
Ik bemerkte dat filosoferen over beeldende kunst, film, powezie en schilderkunst bij sommige zeer aan trekkelijke meisjes van het existentialistische tiepje met sluik haar, zwarte kleding en kool omrande ogen de weg was naar het ondernavelse.

Ik hield er toen nog van om de dames suf te lullen over de Grote Vincent Van Het heilige Oor, die sukkel die zich artistiek door zijn ballen schoot in een korenveld omat ie een paar kraaien zag vliegen en voor de rest ze ook zag vliegen, die hoerenloper met zijn rooie befbaard en die domme strooien hoed om over de alom bekende
calvinistische oplichter Rembrandt maar te zwigen, die ik steevast de Prins Onzer Schilders noemde.
Het ging er in als koek bij de dames die zelf nergens van af wisten in die tijd als brave adspirant onder wijzeresjes en verpleegsters met een ooievaartje en een zwart kruisje.
Gooide je er dan nog in het roze vingerige snoeperige oortje een lullig gedichtje tegen aan van Hanlo,
Lodeizen of Campert en een paar waterglazen rooie wijn uit een kartonnen pak van 0,95 cent zat je helemaal geramd en gebeiteld en lagen de dames als snel zonder broekje op de morsige sofa
om verder over kunst in het bijzonder en het leven in het algemeen te filosoferen terwijl het later en later werd.

05 Waarom vertrokken uit Amsterdam naar Friesland, terwijl je een erkende en succesvolle kunstenaar in de hoofdstad was?

Succes is vaak tijdelijk; ik ben altijd een nuchtere boy geweest, meestal gaat de Jackpot maar één keer open voor de dames en heren kunstenaars. Ik heb er nooit een seconde over wakker gelegen. Ik ben de bekende Lebemann vand ie film Met Jouw Waldhoorn Tussen Mijn Alpen en Waar Tirolers Stoeien Gaan de Alpen Gloeien. Verder intyeresseert mij niets!. Aandachtsgebieden ver schuiven, zoals de PVDA indertijd met zijn verschuivende panelen.
Begin jaren negentig belegde ik mijn geld in vijf huizen, één in Leeuwarden, een tweede als buiten huis aan de wadden, en drie studentenhuizen om baten van te trekken, zodat ik niet van dat Friese artistieke jaloerse bekrompen luizetroepie afhankelijk zou zijn. Het bleek een Meesterzet! Ik ver kocht de huizen weer in 2000 en streek de poet op. In dat jaar werd ik voor de eerste keer miljo nair, na de aandelencrash van 2001 verloor ik de helft van mijn vermogen om in 2007 voor de twee de keer miljonair te worden en in 2008 multimiljonair, in guldens gerekend. En dit alles onder het motto: Nooit gedacht en toch gekregen, lang gewacht en stil gezwegen! Ik ben de bewogen beweger niet! Artistiek gezien dan, hè!

In 1976 eindigde voor mij deelname aan het luilekkerland van de BKR omdat ik dankzij grote inspan ningen en veertien exposities per jaar er in slaagde een zelfstandig inkomen te verwerven en de revenuen ook op gaf bij de aankoopcommissie zoals voorgeschreven. 99% van de gewiekste sub sidie-opvreters deed dat niet en pleegde daarmee fraude.
Tevens werd de opleiding aan Akademie De Schans, waar mijn echtgenote adjunkt-directrice was, opgeheven dus dat zou zes maanden wachtgeld worden. Wij zagen de bui wel hangen dat een terugkeer in de BKR onmogelijk zou worden gemaakt door de Amsterdamse commissies die met hun linkse troebele opvattingen tegen iedereen waren die zich nog enige inspanningen getroostte om een eigen inkomen te verwerven. Lamlendigheid was toen onder de kunstenaars de grote mode!
Enkele commisieleden lieten blijken groen van jaloezie te zijn op onze luxueuze inrichting van onze benedenwoning in de Watergraafsmeer. Verschillende Amsterdamse galeries keerden zich tegen mij, opgehitste collectioneurs waaronder een medisch specialist en laffe collegaatjes eveneens.
Na enig beraad besloot mijn echtgenote een baan aan te nemen aan de NHL te Leeuwarden; prima eerste graads salaris, buiten wonen, goed voor de kinderen en ik slaagde er in toch altijd nog ge noeg geld in te bengen om een aanzienlijk deel bij te dragen. Mijn voornaamste doel is geweest een dak boven jehoofd, genoeg eten en drinken en platen en boeken te kunnen kopen zoals veel als ik wilde. Ik heb in de jaren zestig zeer lucratieve banen in de reclame en de automatisering af gewezen, soms met pijn in het hart, maar ik wist dat ik mijn roeping moest volgen!

06 In welke opzichten verschilt de benadering van kunstenaar schap tussen Frankrijk en Neder land?

Er zijn twee categoriën wat de kunsten betreft: Parijs en het platte land. In Parijs is het onderlinge gehakketak even erg als in Amsterdam, op het platteland zijn het amateurisme en de onderlinge gezelligheid troef. De Franse collegaatjes zijn wel heel wat hoffelijker onder elkaar en prettiger om mee aan tafel te zitten dan de Nederlandse. Ik ga met slechts één in de Morvan woonachtige kunst enares en haar echtgenoot om, een andere heb ik de deur uit getrapt na een overdosis aan artis tiek gebral aan te moeten horen. Ik ben een bescheiden, bedeesd man en praat zelden op fluister toon over mijn magistale Meesterwerken van zons ondergangen in gloeiende couleur local.
Nog onlangs kreeg ik reacties en mails van de een of andere erg artistieke Hollandse onbekende meneer, afkomstig uit een achterstandswijk in Den Haag, die ergens in een berghol een hut had zonder stromend water, die me op uiterst onbeschofte manier begon mede te delen dat mijn werk beslist geen kunst was en zijn eigen werk wel. Dat liedje kennen we onderdehand wel. Het gesprek houdt dan voor mij op. Ik ben hier niet van gediend. Zo iemand denkt zich te kunnen profileren ten koste van mij. Het zal wel weer een ex-contraprestatie BKR-trekker of geborneerde tekenleraar zijn met een hobby en een pseudo artistiek wijf met de hersens van een pissebed.

07 Beschrijf eens een doorsneedag in je Franse omgeving?

Opstaan, variabel tussen half zes en half acht. Gekleed en gedoucht beneden verschijnen. Gasten wordt altoos gevraagd uitsluitend in een badjas en op muilen zich geruisloos door de gangen te begeven en niet in hemmetje en onderbroek, roken is verboden behalve voor Gerard, Bloem en Anneke Koster, anders komen ze gewoon niet. Katten eten geven en water controleren. Bak cornflakes naar binnen lepelen. Is het vrouwtje al op; kopje koffie, van die vreselijke Senseo rotsooi helaas.
Om tien over negen ochtendgymnastiek. Daarna tot voor kort eerst naar "Het Kleine Huis" kijken op SBS6, omdat het altijd prettig is klein behuisden in hunne onaantekkelijke biotoop voorbij te zien schoffelen in de vergeefse pogingen de maatschappij een stuk droog brood af te dwingen, dan één van mijn web logs openen en verlekkeren aan de statistiekteller, reacties beantwoorden, andere weblogs bekijken, mails beantwoorden, nieuw stukje bewerken voor weblog, brievenbus kijken, naar de post, een blues fluitend bij onze vijver, de katten uitlaten, de tuin van een halve hectare rond lopen met de broekspijpen in de sokken tegen teken en even later weer de katten binnen laten, twee kopjes DE koffie, kopje warme sjokola met slagroom, plak koek, twaalf uurtje naar bin nen werken met volkoren stokbrood dat speciaal voor ons wordt gebakken en aan huis bezorgd; okee, je betaalt wat, maar dan heb je ook wat. Het gaat om me gezond per slot van rekening!

Na het twaalf uurtje niet gelijk naar bed zoals menig bejaarde doch aan de verbouw van dit gruwe lijk grote pand. Ik wens mijn beste vijand een groot huis toe. Om drie uur een kopje groene thee met Gin Seng. Overdag wordt geen alcohol gedronken, behalve als er kennissen zijn. Het hangt van hun gewoonte af. Vijf uur naar Dr. Phil kijken hoe we ons in het leven staande moeten houden, zes uur journaal, zeven uur Man Bijt Hond, half acht Vier in het land, acht uur Journaal, kijken of Neder land al dankzij een Atomic Blast is opgeblazen en ondergelopen, bij voorekur om te beginnen
bij Friesland, op donderdag half negen ’s avonds “Help, mijn man is een kutklusser” bekijken onder veel leedvermaak. De sukkels, de losers en de misfits die eerder dwars door hun poot boren dan een spijker in het hout slaan!
Tussen "Kunst en Kitsch" en "The Sopranos" bekijken als het er is. Op Discovery of NGC crime sto ries en WO II stories volgen. Elf uur ’s avonds weblog en mail controleren of de Grote Zoenvis nog haar schepnet heeft uitgegooid en door spartelt in heur roos kleurige biotoop. Twaalf uur bedje toe.
Boodschappen doen met de Peugeot Partner in Donzy, Clamecy of het grotere Cosne meestal ‘s mid dags. Tussen twee lachbuien door aan een tekening of schilderij werken. Niets doen is er niet bij.

08 Welke discipline, ordening, archivering hanteer je in je schrij verschap?

Als chaoot ben ik altijd alles kwijt en zoek me het schompes naar van alles. Archivering van de artis tieke werkzaamheden is redelijk op orde, in mappen en dozen, ladekastjes, plestik boxen. Ordening mogen wij bij onze artiest als matig beschouwen. Discipline? Ik houd van mijn werk, of dat nou ver bouwen is, kunstwerken maken of schrijven. Never a dull moment! Ik stel veel uit tot op het laatste moment. De discipline? Ik ben constant de hele dag bezig met van alles!

09 Zijn er privacy-grenzen die je ondanks je grote openhartig heid voor het VKBlog in acht neemt?

Enig gekoketteer met bizarre zaken is mij niet vreemd, kan de onbevoordeelde, serieuze lezer op merken met een zucht naar rust, reinheid en regelmaat aan zijn kop. Ik vind privacy een modieus flauwekulargument. Het is voor de gevoelige eigentijdse medemens bon ton bij het minste of gering ste te roepen dat hij/zij gestalkt door mij wordt. Zouden sommige dames wel willen! Diegenen die zich daar over bekloegen zouden blij moeten zijn dat ik aan onaanzienlijke, opgeblazen ego kunste naars en hun gefrustreerde vrouwtjes nog enige aandacht besteed. Wie zich manifesteert in de pu blieke ruimte zal moeten kunnen incasseren. Uppercuts en geen undercuts. Geen probleem.
Tot aan mijn 53-e karate beoefend weet ik wat incasseren èn uitdelen is. De jaren in de sportschool behoren tot mijn leukste tijd. Vier keer karate in de week, daarnaast kracht training, boksinstructie, hard lopen. Je lichaam als hanteerbaar instrument te ervaren. Tegen je eigen fysieke grenzen aan lopen. Dan leer je het wel af over privacy te zaniken of te jammeren over je onzekere artistieke karakter. Ambieer dan liever een functie bij kindercircus Elleboog of een cultureel centrum in de pro vincie! Haal Amerikaanse popgroepen die geen noot kunnen spelen naar Nederland en loop binnen, maar ga dan niet zitten klagen over je pensioen!

10 Welke eigenschappen kun je in het bijzonder in anderen waarderen?

Intellectuele vaardigheden, culturele belangstelling, prakties inzicht, verbale vaardigheid, zich kun nen gedragen in kringen van hoog tot laag, vernuft, verrassende initiatieven, enige ondernemings zin, niet al te progressief, consistent gedrag, een rijbewijs, creatieve talenten, interesse in al wat leeft en bloeit en toch altijd weer boeit, sportieve prestaties mits niet gebonden aan commercie, aangepast gedrag in gezelschappen, vatbaar voor rede, constructieve vaardigheden ge koppeld aan op de juiste wijze om gaan met gereedschap ter verbete ring van de woonomstandigheden, geen dames die de beha over het bloesje dragen in plaats van er onder, dierenliefde, belangstelling voor historie, gematigde drankzucht, actualiteit, enige beschaving.

Fred, bedankt voor de beantwoording. Je hebt je flink ingehouden! Ik hoop dat nieuwe lezers (M/V) dagelijks je blogs zullen bezoeken en ruimhartig willen aanbevelen. En voorts dat er vrede & vreugde tus sen ons mag blijven heersen. En dat is waarlijk op het VKBlog een serieuze opgave.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Wim
Dat zeg je nu allemaal wel
maar waarom houd jij je kale schedel vast?
als je vrede en vreugde uit
Toch niet bang dat je uit je dak gaat
over de fontanellen gaan wijken?
Fotonen door je brein schieten
gaten in de software van je hard disk?

Geplaatst op: 2012-05-17 13:43:01 uur

'vrede & vreugde'
de woordjes 'broeders en zusters' ontbreken nog...

Geplaatst op: 2012-05-17 11:09:38 uur