Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
4 mei 2012, om 09:26 uur
Bekeken:
502 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
231 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Een echte man houdt al z'n ballen in de lucht!"


Een echte man houdt al z'n ballen in de lucht! (deel 1)

 

Geen spijt dat je beste jaren achter je liggen, meneer Fred van der Wal?

 

Dzjiezus Kraasjt! Gotsalmetruttenbollen! Neen. Ik heb in mijn leven na mijn eenentwintigste niks ge mist. Ik kan een kruising tussen boosheid, wrevel, compassie en minachting opbrengen voor zielige kroegtijgers met identiteiteitsproblemen die voorover met de kop op de bar liggen te jammeren en te snotteren:

 

Als ik het had geweten,

dan had ik het niet gedaan,

mijn lul is naar de kloten

en mijn ballen naar de maan

 

Geouwehoer! Ze waren er toch iedere dag bij. Een echte man houdt al zijn ballen in de lucht, dat lucht op en anders ben je toch een zakkenwasser met een tekort aan goesting. Niemand heeft hen toch verplicht te doen zoals ze deden in hunnen onnozelheid. Als iets je niet bevalt, dan hou je d'r mee op, gewoon. Maar je vast pinnen op meubeltjes in de boenwas, je wijf in trioverband, een huisje, boompje, beestje, ach, wat. Het leven is gewoon All Or Nothing!

Ik bind het liefste mijn geliefde aan de spijlen van het bed of aan de onderste trede van de trap, aan een spreidstok op de zolder en dan lekker te keer gaan met mijn paarse dildo maar wel met genoeg vaseline anders loopt de zuiger rood gloeiend aan, net als bij een motorblok zonder olie, dan loopt alles vast en krijg dat ding er dan maar eens uit met de WC plopper! Nee, daar moet een ontstoppingsbedrijf aan te pas komen

Straks krijg ik mijn AOW. Nog zes maanden. Dan ga ik lachen. Keihard lachen en strijk de poen op. Beslist niet elke dag naar de hoeren, want ik heb niks met hoeren; ’s ochtends vroeg je wel een stuk in je kraag drinken, coke, hasj, heroïne is mijn daaglijkse vitamine. Veel SM sex ook. Pispotten vol pils opzuipen bij optredens van PV & The heartbeats.

Als het aan mij ligt, word ik honderdvijftig. Minimaal. Zodat Nederland tot op de laatste dag voor mij kan dokken, hahaha. Lat die jonge pikkies zich maar lekker in het zweet werken voor mijn poen. Ik ben een man van veel woorden, even veel daden, maar met heel weinig innerlijke konflikten. Depressies ken ik niet, janken doe ik bijna nooit.

Ik houd van humor, ook in een partner en daarom ga ik blind voor Isis Nedloni. Alleen van woe de heb ik een keer gehuild als een hyena in de tuin achter een pruimenboom, toen mijn broer ver moord was en de dader vrijuit ging in 1985. Ik ken verder geen depressies.

Het eerste symptoom van een depressie is energieverlies. Ik ga mijn leven niet weg gooien aan zulke onzin. Mens durf te leven! Bourgondisch leven; wein, weib und gesang en that's all, folks.

Hele diepe dingen roeren wij nou aan. Morele en fysieke moed is belangrijk. Lef! Guts moet je heb ben! Guts, guts, guts! Ik laat mij niet onderschoffelen, door niemand!

De sprong in het ongewisse. Kieregaard. Ik voel mij pas écht leven als ik mijn eigen lot achteloos in de weegschaal van het ongewisse gooi. Het onzekere trekt aan. Het plotselinge, daarom ben ik ook pettig gestoord. Vrouwen die initiatieven nemen en onverwachte invallen hebben zoals Zoenvis, die boeit me en blijft me boeien. Ik laat mij ook letterlijk boeien door Zoenvis met liefde en dan de leren zweep, de riemen, de tepelklemmen, de dildos, de discipline training. Het Heerlijke Zelf gekozen Gro te Lijden. Een archaïsch ritueel van pijn en lust, dominantie en volgzaamheid. Een psychosexueel mysterie. De meeste mannen en vrouwen durven absoluut niets op dit gebied. Zoenvis wel.

Griffermeerde collegas schuwen elk risico. Ik ben geen man die wil beléren; als ik een schilderij of een verhaal maak dan laat ik blijken wat ik bedoel. Duidelijkheid. Maar wat brengen de meeste Nederlandse Schrijvers en schilders: 't is één burgermanstroep die elkaar overeind houdt. Vriendjes aaien; Nepotisme. Slijmballen zijn het! Zo’n Harry Mulisch met zijn reutelende toffeetabakspijp, die man maakt nooit iets mee. Ik vind hem altijd op Guus Geluk lijken van Donald Duck. En Armando zit te dementeren in een rolstoel op een flatje.

 

Daar spreekt de man van extreem rechts?

 

Helemaal niet! Ik stem SP! Ik ben een cultuur anarchist, maar dat begrijpt men niet. Mijn overbuur man in Friesland dacht dat ik bij de Mossad hoorde. We werden afgeluisterd! Niemand krijgt inzage in mijn Geheime Leven dat achter gesloten deuren wordt geleefd. Wat daar gebeurt, dat gaat elke be schrijving te boven. En die mooie vrouw die dan in lingerie in de touwen hangt aan een kruis of een bouwsteiger daar zwijg ik liever over, daar heb ik honderden fotos van, die krijgt niemand te zien..

Nou, dan worden ze in Friesland hysterisch als ze dat horen, daar vinden ze mijn habit buiten alle proporties. Fred staat op, vult een pan met water uit de waskraantafel en brengt hem aan het zing en op de percolator. Uit een oude blikken doos giet hij groene theeblaadjes in een grote pot. Heet water in de pot, een grote theemuts met oren er over. Twee van de katten zitten elkaar grommend aan te staren op de vensterbank. De derde piest in de broodtrommel. Ik bedank voor de aange boden boterham die vochtig is. De vierde kater hangt in de gordijnen. Door de gordijnen sijpelt een schraal winterlicht.

 

Fred: Ik ben nooit ziek. Hooguit om de paar jaren een verkoudheid als ik weer in contact ben, ge weest met Hollanders, dat zijn vaak dragers van kwaadaardige ziektekiemen.

Ik steek met grote weerzin de Grote Rivieren over om me tusen die calvinistische Stijve Jezussen

te begeven.

Ik ben van koud gewalst ijzer, olijfolie van de eerste koude persing, ook in moreel opzicht . Dat is niet altijd zo geweest. Dat heeft zich langzaam aan in mij ontwikkeld. Op de lagere school was ik het ziekelijke, verlegen jongetje, doodnerveus, doodsbang, maar haalde de hoogste cijfers, lag verschrikkelijk met mezelf in de war door die constante dreiging van een vader en moeder die ik jaren lang nooit gezien had maar mij in het slechtste weeshuis van Nederland wilde hebben. Ze voerden tot mijn eenentwintigste een oorlog tegen mij. Ze hebben allebei een periode in een gek kenhuis gezeten, misschien verklaart dat die onverklaarbare haat tegen hun eigen kinderen.

 

Maar het heeft je leven toch een vreemde draai gegeven?

 

Fred (nadenkend): Ach, dat is het lot. Ik heb een onverwoestbaar geloof in het toeval, in het "onver mijdelijke". Als je iets niet nastreeft, krijg je het niet. Alles is mij altijd komen aanwaaien. Als de af grond onafwendbaar leek, was er altijd wel een onverwacht telefoontje of een Aha Erlebniss. Een click; Een instant flash of lightning. Zoals met Zoenvis toen en toen we aan tafel zaten in dat restau rant was het goed raak.

Het onder tafel gebeuren. In de Coupole. Parijs. Ik raad de dames altijd aan als ze daar uit eten

gaan om beslist geen slipje aan te trekken en hun partner daar ook van te informeren, dan wordt het nog voor het soepje vooraf al een eet festijn, daar kan geen kak restaurant met drie

Michelin sterren tegen op, want daar gaan al die halluvve artiesten naar toe als hun wijf een rel in huis heeft getrapt.

Vreten om het goed te maken, ik hebdat zelf gehoord van een minkukel, terwijl ik zeg; herrie in huis, drollen op de bank, daar ben ik niet kinderachtig in, wat had jij nou gedacht.

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.