Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
9 april 2012, om 06:29 uur
Bekeken:
434 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
198 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

""Elke keer als ik weer 'n overgesubsidieerde staatskunstenaar (7"


"Elke keer als ik weer 'n overgesubsidieerde staatskunstenaar (7)"

 

Vrijdag 1 april 2005.

 

Naar de vrolijke drankorgels Wim en Anneke Koster in Subligny, ongeveer veertig kilometer van ons vandaan. Het adres is heel moeilijk te vinden. We zijn al twee keer verkeerd gereden in het verleden. Wim heeft een kampvuur ge maakt midden in de grote tuin, we zitten buiten in het zonnetje en drinken gekoelde witte Sancerrewijn. Ik ben niet gewend aan het volume dat steeds weer in rap tempo wordt ingeschonken maar drink dapper door. Een anderhalve fles de man is er minstens wel door heen gegaan. Niet echt verantwoord vind ik  achteraf. Ik ben gewend toch een beetje maat te houden in sommige dingen. Niet in alles. Ik neem een aantal fotos met de digitale camera van het samen zijn ter herinnering. Het wordt later dan we eigenlijk van plan waren.

 

Foto Ina en Anneke Koster die het goed samen kunnen  vinden. Zo zal het de oplettende lezer ook niet verwonderen dat Fred van der Wal met Wim Koster na enige glazen gearmd over zijn terrein liep. Life is full of strange surprises, leerde hij vroeger op de middelbare school. Hetgeen hem wel aardig leek als voornaamste leiddraad voor het leven…En geef hem eens ongelijk, lieve lezeres en -essen!

 

Zaterdag 2 april 2005.

 

Ina een flinke kater inclusief hoofdpijn. Aleve helpt. Ik ben enigszins duf maar verder geen last er van. Bomen met de kettingzaag omgezaagd die in de heg groeiden. De berg hout en takken wordt steeds groter. Ik kan langzamerhand geen tak of boomstam meer zien.

 

Zondag 3 april 2005.

 

Rondrit langs verschillende dorpen hier in de buurt en fotos genomen van gebouwen, kastelen.

 

Foto Fred van der Wal febr. 2005 voor Maison l’Ermitage, Couloutre. Let ook eens op de zorgelijke blik van de uiterst serieuze Kunstschilder met een grote K, de berusting op zijn gelaat en  het S-vormig ijzer aan de gevel dat bij uit stek de degelijkheid  suggereert die de eeuwen trotseert en waarnaar de artiest immer tijdens zijn leven streefde…

 

Foto Een vermoeid ogende Fred van der Wal, wederom gesignaleerd in dromenland bij  Hunckemöller Lexis te Weert, lijkt ondanks zijn onschuldige uiterlijk in een compromitterende situatie verzeild geraakt…Onder kenners van het genre rept men zelfs dat de kunstenaar deel uit zou maken van een underground circuit van biseksjuwele, Sadomasochistische travestieten, maar anderen melden daarentegen  pure speculatie op dit vlak en menen dat de artiest overwegend een poseur is. Wij zwijgen echter maar liever en gaan over tot de orde van de dag, wat dan dan ook moge wezen. De afgebeelde persoon hierboven zegt  er maar liever helemaal over te zwijgen om een en ander met de mantel der liefde te bedekken om geen slapende honden wakker te maken.

 

Foto La Belle (?)Madame avec des vetements noirs noemde Fred van der Wal die middag van de tentoonstellin s opening in Donzy haar, het geen in Franse kringen beslist ongebruikelijk is om een dame aldus het licht zinnige hoofdje op hol te brengen…vooral als zij in functie is als secretaresse van het Syndicat des Initiatives. Verklaart dit de licht gepijnigde uitdrukking op heur aangezicht? En is zij wel zo belle als de licht ontvlam bare artiest meent? Wij mogen het hopen alhoewel het niet haar laag uitgesneden decolletee verklaart waar van de artiest als doorgewinterde beha kenner en liefheber de cup inhoud op een bescheiden B cup schatte. Het kleine pluche beertje op haar monsterlijke Oversized handtas kon de goedkeuring van de artiste peintre Hollandais echter deze keer in het geheel niet weg dragen…

 

 

Foto 3 april 2005, zondagmiddag, de doorgaans in zichzelf gekeerde, zo nu en dan zelfs monomaan mompelende, monkelende, bejaarde kunstenaar voor Maison l’ Ermitage.  Twee schotels ontsieren (?) de gevel, jawel, maar het vergaren van  Info uit de wereld van de media en de cultuur gaat hem toch zó aan het hart. En verder? Nou, niks verder. Gewoon...Le ciel est bleu en als iets zwaar weegt… Willen we ook nog even op merken dat de kleur bleu de gevoelige Artiste Peintre met hoofdletters, annex  eminence grise du realisme nog steeds uiter mate flatteert.  En hoe eenvoudig hij ondanks alles altoos van huis uit is gebleven mag ook wel even vermeld worden.  En of we daar rekening mee willen houden. Dank U.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.