Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
9 april 2012, om 06:23 uur
Bekeken:
450 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
201 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

""Elke keer als ik weer 'n overgesubsidieerde staatskunstenaar (6"


 

"Elke keer als ik weer 'n overgesubsidieerde staatskunstenaar (6)"

 

Zaterdag 5 maart 2005.

 

‘s Ochtends email bekeken en een en ander opgezocht op internet. Naar Grou sieraden van Ina opgehaald bij de edel smid  die moesten hersteld. Naar centrum Leeuwarden gelopen om een aardig wandelingetje te maken van een paar uur.

 

KoopZondag Leeuwarden 6 maart 2005.

 

Elf  uur ‘s ochtends met dochter Misja, haar echtgenoot Martijn, kleinzoon Levi, en Ina naar centrum Leeuwarden ge reden. Boodschappen gedaan. Boek van Grunberg gekocht, computerboek over muziek maken, opslaan en bewerken met de computer en een CD van Scott Joplin, ragtime pianist met tracks van rond 1900 en wat later. Ik houd in het bijzonder van pianomuziek van klassiek tot en met moderne jazz, dus ook blues, boogiewoogie. In het restaurant kof fie met appelgebak genomen, daarna ging ik met Ina wandelen naar enkele adressen van kennissen. Niemand thuis. Terug gelopen naar de nieuwbouwwijk waar we nu bij Misja en Martijn een kleine week logeren. Dat was een wan deling van een anderhalf uur door de sneeuw. 

 

Maandag 7 maart 2005.

 

‘s Ochtends om half negen naar de tandarts in Leeuwarden. Controle. Om half elf terug komen om kies te laten trek ken waarvan de wortel door midden is gebroken. Binnen vijf minuten klaar. Nauwelijks napijn maar wel wat lande rig door de verdoving, die deze tandarts altijd overvloedig toepast. Onze schoonzoon brandt op DVD een optreden uit 1969 van de Rolling Stones in combinatie met aantal andere groepen. Het was een indrukwekkend spektakel van Vaudeville allure in een circustent. Een echte Mick Jagger fan ben ik niet alhoewel ik zijn bluesy stem geluid zeer waardeer. Gitarist Brian Jones, vlak daarna om het leven gekomen heb ik altijd interessanter gevonden. Ook hij speelt nog mee bij dit optreden.

 

 

Dinsdag 8 maart 2005

Om negen uur vertrokken van uit Leeuwarden naar Limburg. Eerst nog even in Akkrum lege printercasettes weg ge bracht. Daarna bezoekt Ina haar vader in Renkum, vervolgens rijden we naar onze jongste dochter Natasja in Nijme gen (op de wc hangen merkwaardig genoeg een paar handboeien, zeker om iemand aan de bril te boeien) dan door naar Stramproy. In de avond komt bij mij een stevig griepje opzetten.

 

Woensdag 9 maart 2005.

 

Blijf de hele dag thuis vanwege bovengenoemde klachten. Ina bezoekt de accountant in Weert voor de belasting aan gifte.

 

Donderdag 10 maart 2005

 

Boodschappen gedaan in Weert, o.a.  bij de Hema

 

Vrijdag 11 maart 2005

 

Onderhoud  met accountant die nog enkele waardevolle tips heeft gegeven en door bepaalde omstandigheden onze belasting aangifte niet kan verzorgen. Dezelfde dag een ons bekende boekhouder in Heerenveen gebeld die het wel wil doen op maandagavond.  Het  betekent dat we vanuit Stramproy weer terug moeten zondag naar Friesland en dan dinsdag weer terug naar Frankrijk. Boek over het notoire lastpak Ischa Meijer uitgelezen. Een boeiend relaas over een slordig geleefd leven. Niet direkt voor navolging vatbaar.

 

Zaterdag 19 maart 2005.

 

Opening van tentoonstelling Artistes de Nivernais te Donzy waar Ina en ik deel aan nemen bij gewoond.

 

Vrijdag 25 maart 2005.

 

Met Paul Meegens, een Franse kennis van ons naar Nevers, de hoofdstad van dit departement om twee galeries te bezoeken voor mijn werk. De eerste galerie ziet er zeer sjiek uit, maar wil eigenlijk alleen landschapsschilderijen van de Nievre hebben, dus dat wordt niets. Ze zegt dat mijn werk geschikter is voor Parijs, maar daar heb ik niet zo’n haast mee, dat kan altijd nog en ik wil nog wat meer werken maken die daarvoor geschikt zijn. De tweede galerie die wat moderner werk brengt dan alleen maar impressionistische werken met sympa (hier afkorting van sympatique) dame wil wel een afspraak bij ons thuis maken. We nodigen Paul uit voor kopje koffie in een bar. De barman vraagt of wij Engelsen zijn vanwege ons accent.

 

Zaterdag 26 maart 2005.

 

Henriet Boonstra komt langs en blijft een paar uur. Ik zit net elektriese gitaar te spelen en blijf boven op mijn werk kamer zitten. Bovendien heb ik haar echtgenoot de toegang tot ons huis ontzegd dus is de situatie wat complex omdat zijn arrogante gedrag me begon te vervelen. Ina moet het verdere contact maar onderhouden. Of ik leg het vroeg of laat weer bij. Nog geen beslissing in genomen. Een groot gitaartalent is er niet aan mij verloren gegaan, maar we kunnen niet alles hebben. Wat simpele blues riffs beheers ik echter wel en heb jaen geleden een keer meegespeeld met een paar blues musici in Leeuwarden wat heel erg leuk was.

 

Zondag 27 maart 2005

 

Ina om half zes opgestaan om een half uur later naar Donzy te vertrekken met haar curiosa spulletjes om aan een brocante deel te nemen. Om twee uur is ze weer terug vanwege regenbuien. Heeft toch voor meer dan honderd euro verkocht. Jacqueline en Pieter Osta hebben een antieke tafel voor heel weinig geld van haar gekocht, maar het zij ze gegund. We gaan om vier uur de tafel naar ze toe brengen in Colmery, hier een kilometer of negen vandaan waar ze hun tweede huis hebben. De ontvangst is weer hartelijk en de gesprekken gaan al snel weer over beeldende kunst. Pieter blijkt sinds twee jaar te schilderen hetgeen hem ontspant naast zijn werk als rechter en hij maakt goede vorde ringen alhoewel zijn werk wel abstract is en qua thematiek goed aansluit bij de informelen. Nu is mijn interesseveld niet beperkt tot het realisme alleen en ik geef commentaar op zijn laatste, mijns inziens meest geslaagde werk.

 

Maandag 28 maart 2005.

 

Aan nieuwe tekening gewerkt en administratief werk voor Ina verricht om ZVO vergoeding te kunnen krijgen. ‘s Avonds naar George & Mildred gekeken, een programma dat ik niet graag oversla alhoewel ik de meeste al gezien heb lang geleden.

 

Dinsdag 29 maart 2005.

 

Naar Donzy twee schilderijtjes ophalen van tentoonstelling. Ina heeft er een akwarel verkocht.

Naar Clamecy naar een Centre Control  Technique in Clamecy om oto te laten keuren voor invoer in Frankrijk zodat we Franse nummerplaten krijgen en geen wegenbelasting meer in Nederland hoeven te betalen waar we toch weinig komen.

 

Donderdag 31 maart 2005.

 

Henriet Boonstra op bezoek, de wederhelft van de door de overheid gesubsideerde staatskunstenaar Rommert Boonstra die  tegen de realistiese schilderkunst is. Het gewone verhaal: Mokum is niks, de kunstenaars van Mokum zijn en waren prutsers, Matthijs Roling is volgens hem een aartsreactionair en een conservatief, zijn werk achterhaald en retro, mijn werk is natuurlijk ook niks. Ik heb hem dus weken geleden gemaild dat we maar niet meer bij elkaar over huis moeten komen. Ik voel me door dit soort vervelen de praatjes op onheuse wijze aangevallen en het wekt ergernis op. Ik wil al leen om gaan met collegas of kunsthistorici als het opbouwend is, anders kap ik er mee.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.