Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
31 maart 2012, om 15:09 uur
Bekeken:
493 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
223 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

""Mannentaal van Broeder Kwaaitaal" "


MANNENTAAL VAN OUDERLING KWAAITAAL 

"Mannentaal van Broeder Kwaaitaal"

EEN ZWART DOODGRAVERS PINGUINPAK GEEFT NOG ENIGE STATUS…

Hij droomde. Een nachtmerrie leek het wel. Wie hij ook verwacht had in die droom, die lummel niet!
Wat kwam die lulde behanger hier uit vreten in dromenland, het eigen territorium omringd door een verweerde muur met een prachtig ijzeren hek?
Het was de in het geloof rechtzinnige Caerel Kwaaitaal, een van de meest stramme ouderlingen in zijn zwarte doodgravers pinguin pak. Ik kende hem wel van zijn zalvende domineespraatjes op de avondjes van de griffermeerde jongelingen bond in vrijgemaakt art. 31 verband rond 1963 toen ik nog genegen was allerlei fijn gristelijke klets praatjes aan te horen.

Wat kwam die knakker eigenlijk doen in die tijd op de wekelijkse literatuur avond van de gristelijke jongemannen vereniging “Op waartse Wegen Naar Omhoog”?
Okee, de zutser vereniging "Opwaartse Wegen Houden We het Droog" was nog tot daar aan toe, maar waarom was Caerel dan in zijn droom nedergedaald als een Grote Boze Beroeps Neger om het Oordeel uit te brengen?

De literatuuravonden waren omstreden onder de stijl gereformeerde kerkgangers. Ruurd Wallebibie, journalist bij de Gereformeerde Elisabethiaansbode, was dan wel de clown van de gemeente, maar ook de voornaamste spreekbuis van de tegenstanders.
Hij beweerde dat het enige boek dat de moeite waard om in te kijken de Bijbel was en dan liefst in de Statenvertaling, verlucht met stichtelijk etsen van Rembrandt.
“ Rembrandt, de prins onzer schilders. We moeten terug naar de tijd van de slaven handel van de VOC!” zei hij vaak. Daar was iedereen het mee eens. Ook Fred van der Wal.
Caerel Kwaaitaal zat meestal in een driedelig krijtstreepjespak of een zwarte outfit die hij van zijn overgrootvader had georven met een wasbleek, geel perkamenten, kalend hoofd in de ouderlingenbank, het weinige hoofdhaar als een vette, glimmende helm over de schedel gelegd met brilkriem en een bevroren glimlach om de dunne lippen in adem loze bewondering op te kijken naar dominee Snijdoodt, die hoog verheven vanaf de kansel meters boven de kerkgangers op sombere toon zijn hel en verdoemenis preken de galmende koude kerk in donderde en alleen ophield als de zwarte collectezak aan een lange steel in de ijzeren calvinistische klauw van broeder Fijnvandraat door de rijen ging.

En was broeder Fijnvandraat of broeder Kwaaitaal ongesteld, misselijk, ziek, waterleiding gasfabriek, dan stond daar nog de onbestorven weduwe Adelheyt Jungemanns von Hövell biss Vlierbesz paraat met het Woord maar niet met de daad.

Zowel Caerel Kwaaitaal als broeder Fijnvandraat spraken meet conssumptie tijdens de koffie in de consistoriekamer achter hun hand vaak minachtend over de preken van Ds. Snijdoodt.
Ze waren het er over eens dat de inhoud ophet nivo van de eerste klas zondagsschool lag, zodat de ruif der genade bij dominee wel erg voor over hing, zodat ook zondaren gered zouden worden, zoals de Bartiaanse theologie beweerde.
“De twijfel druipt soms gewoon van de kansel af! We moeten de classis in lichten en de rijen ddicchten! Zo gaat het niet langer! We glijden af op de glijbaan van het sociologisch gemidddelde als ik zo om mij heen kijk naar de korte rokken en het gebrek aan hoofdbedekking. De klapkuiten vliegen je in het blikveld om de oren! Wij mogen immers van uit de Schrift onze ogen niet op de zonde van het vleselijke genot richten!” zei Broeder Kwaaitaal bezorgd.
“Wat geeft het, zo lang je er maar niet onder zit als de twijfel van de kansel af druipt!” zei de kwezelachtige diaken Lammechien Trippelfietz lachend.
“Die slag is jou, maar wel ingegeven door de Boze! Satan, ga achter mij!” zei Kwaaitaal afgemeten terug.


 Het thema van de gereformeerde literatuur avonden was net afgesloten met een serie lezingen door de op art. 31 vrijgemaakt gereformeerde literatuurkenner Hans Werklust over een pedofiele dichter en nu zou de spreker een positief christelijke bijdrage leveren aan het gesprek over de gevaarlijke krachten van moderne verhalen en het aanzetten tot tegennatuurlijke ontucht door de film met al die blousons noirs, die maar raak deden, zoals in Les Tricheurs. 
 “ We leven in een onversneden homo cultuur, nee homo dictatuur,” beweerde Jan Luyendekker, gepensioneerd tekenleraar, die zich “gepassioneerd christelijk kunste naar” noemde, in lijn met de theorietjes van de vrijgemaakt gereformeerde hoogleraar H.R. Rookmaaker die volgens drs. John Vrieze stiekem de semi-pornografische etsen van Aat Veldhoen verzamelde. 
 Tekenleraar Jan werd door een in Frankrijk woonachtige kunstenaar ook wel “ De Stalen Jezus Van Zwiggelte” genoemd van wege zijn lijdende befbaardenkop, een vroom ogend stijl griffermeerd heerschap; op het eerste gezicht leek het wel alsof hij net van het kruis was afgesodommieterd, maar onderdehand in het kader van de wederzijdse seksjuwelen handreiking op collegiale artistieke grondslag het akademie model in d’r kut kneep in de bezemkast tussen de lessen door om seksjuweel met zijn fluit stoom af te blazen. 
Caerel Kwaaitaal verhief zijn stem: “ Broeders! Niet alleen de ruif der genade hangt te ver voor over, zodat ieder er maar van mee kan snaaien alsof het een graaibak zoute griotten is, maar de verkondiging is over het algemeen wind van leer van Hervormden op grote wielen die de zuivere leer in een veelvervige scharlaken hoerenrok hebben gestoken, doch tegelijkertijd de verhaalkunst der voorvaad’ren een slavenkostuum hebben aangemeten zodat de schaamte der godvruchtige voorvaad’ren geheel open en bloot ligt.
Mogen wij dat nog langer tolereren? Kunnen wij dat ongestraft accepteren? Dienen wij de blik niet af te wenden?
Ligt juist daar niet de oorzaak van het kwijnende bestaan van de christelijke kunst en literatuur?"
 Ik zag hem meewarig glimlachen toen ik verhaalde over de verhaalkunst van de rebbes. De rabijnen die van generatie op generatie hun verhalen vertelden met de Talmud in het achterhoofd. Verhalen als sappige perziken, de natste van de hele wereld. Sappige vruchten maar met een harde pit, waarop de ongelovige zijn ontuchtige tanden stuk zou bijten.
Via het kerkeblad had ik de belangstellenden voor deze avond op geroepen om als huiswerk de realistische roman “ Met jouw waldhoorn tussen mijn alpen” van Helmut Kletterhorn te lezen en te annoteren.
 Over een Zwitser die het op zijn Zwitsers doet tegen de alpen op en als een berggeit tegen de klippen op neukt met eenvoudige Deernes uit de lager gelegen Konditoreien en Bierstubes in het dal, maar vervolgens de hoogste toppen te bereiken van de Franse alpen en in een kloof stort. 
"De wil des Heer'n geschiedde en het was toch altijd al ene lastpost in de gemeente" schreef een inwoner uit het Groningse Oudeschip in het kerkeblad.
Bergkletteraars! Kunt U nog kletteren kletter dan mee!
En hoe ze als kletteraars leven en lief hebben en andermans levens riskeren als ze buiten de piste om een levensgevaarlijke ski tocht maken op de lange latten. Hoe koene reddingswerkers ze uit een lawine redden en een lobbes van een Sint Bernhardshond met een vaatje konjak om zijn nek de hele meute een vrolijke dronk bezorgt onder de kerstboom tijdens de after ski party.
En het na dat drinkgelag niet bepaald van “Stille Nacht Heilige nacht” er aan toe gaat als de kleren uit gaan… Een weergaloos eigentijds meesterwerk in de christelijke vertel kunst.

De orale traditie. Hoe gereformeerder hoe geiler dus vanaf het begin zit het Eind Goed Al Goed er al in voorgebakken als afgewerkte motor olie een zak fabrieks frieten.

Ik was als aanwezige met stomheid geslagen toen ouderling Kwaaitaal zijn stuk problematiek op tafel in de groep gooide, dat hij sinds het lezen van de roman- hij had het realistische werkje werkelijk door geploegd met rode oortjes- de wijze van omgaan in de kruisbandbroeken onder de Alpen bewoners beter was gaan begrijpen. Dat ze meer voor hem waren geworden dan rond wandelende Zwitserse koekoeksklokken en bittere sjokoladerepen. Dat ze alles behalve een zootje bewoners van een ijsklomp vol met reuzenkeien waren. Dat hij, als meedogenloze, keiharde, gereformeerde houw degen de hoofdpersoon met jagershoed en gemzenveer zelfs in zijn hart gesloten had omdat de algemeen met de mond beleden nasteliefde dat van hem eiste, maar vooral omdat hij zich in de promiscueuze, bisexuele hoofdspersoon Walter von Schnickel-Liebeskartoffel was gaan herkennen. Een betere toelichting op de kracht van dit boek kon ik mij die avond niet wensen. Eindelijk was broeder Kwaaitaal uit de kast gekomen met heel zijn hebben en houwen.

Het was al tegen twaalven toen de mensen druk na pratend de consistoriekamer uit liepen en broeder Kwaaitaal mij hartelijk bedankte voor de fijne avond.
“U ook bedankt voor Uw geweldige inbreng. U heeft deze keer geen wereldse, kwaaie taal gesproken, broeder Kwaaitaal, doch de tale Kanaans! Laten wij de Heere Heere daarvoor op onze knietjes gaan danken. En laten we nu maar eens samen een flesje pikaan maken voor de kurk er af staat te rotten want daar heeft de Heere de wijndruif niet voor geschapen!” antwoordde ik hem lachend, gaf ‘m een knipoog en stak mijn middelvinger op.
“ Van dattum, kwaaitaal, met de noorderwind naar binnen met je stijve lattum en de rechterbil naar boven, dat doet veel beloven, recht zo die gaat voor de mast! Nou ken ik je weer, ouwe rukker!”
Dat was mannentaal onder mannenbroeders.
Zijn antwoord ging verloren in de muziek van de wekkerradio, die mijn vrouw op riep tot de vroege dienst in het zorghuis. Ik kon nog een paar uur blijven liggen! De Heere Heere der Heirscharen zij gprezen en geloofd. En nu gauw de Muzikale Fluitmand aan zetten met dominee Dingemanse dan wordt het een fijne dag!

(wordt vervolgd) 


8
reacties

Fred van der Wal 12-07-2011 12:30
Uit EO redactiekringen bereikte mij een kopie van een mail waarin een moreel verontruste lezer zich bekloeg over mijn weblogs. Ik zou de EO in een kwaad daglicht stellen en met naam en toenaam betrokkenen bij de EO schofferen. Een specifiek weblog werd genoemd, doch- surprise, surprise- niets te vinden dat op de EO en/of zijn medewerkers sloeg.
Wel wil ik graag mede delen dat de EO niet mijn favoriete omroep is maar de VPRO, niet de Cristen Unie maar wel de SP, niet het Gereformeerd Dagblad, maar dan liever De Volkskrant, niet Andries Knevel en die meneer naast hem die zo op het monster van Frankenstein lijkt, maar wel Pouw en Witteman.Tevens zet ik grote journalistieke vraagtekens bij de inhoudelijke kwaliteit van de EO programmas, dat wel, maar mag ik misschien? We leven nog niet in een door de evangelische richting gedicteeerde samenleving.

Bovenstaande bijdrage is uiteraard een fictieve en gebeurtenissen, plaatsen, data en fictieve personen ontsproten slechts aan het perverse brein steller dezes en hebben geen enkele betrekking op de werkelijkheid, noch op bestaande personen en situaties.
Aldus hoop ik de verontruste EO redactie gerust te stellen. Zonder uitzondering frisse, jonge mensen met het eeuwige licht in de ogen op moderne Urker leest geschoeid. Het zo vriendelijk aangeboden proef abonnement op de gids heb ik overigens voorlopig voor alle zekerheid maar afgewezen.
En zo leefden we nog lang en gelukkig.


ISIS 12-07-2011 13:06
Lieve Fred

 Heerlijk hoe je het weer beetpakt
De vlammende tekst
vol humor en heerlijke exurberante proza....

Weet de E.O ook dat diegene die over je weblogs klaagt een stalker is die je al
 meer dan twee jaar lastig valt dmv stalken via bijdragen, stalken via musea en galeries...en nu weer stalken via de EO....
 Weet de EO ook dat deze klager...deze stalker een atheist is?
 En een atheist kan toch nimmer zijn beklag doen over je soms rauwe heerlijke hersenspinselteksten?
Hopelijk krijgt de EO het nu door dat je extreem lastig wordt gevallen door een ziek persoon die zich blijkbaar erg verveelt.......

Dag snoezepoes
Dat moest ik even kwijt.


ik ben even uithuizig
 dan weet je waar ik uithang; ))))))

tot straks
XXXXXXXXXXXXXX
Verban deze gebruiker (86.84.245.200) Verwijder deze reactie
Fred van der Wal 12-07-2011 13:48
Dear Isis Lief
snoezelsnoezel en poezedepoezel eerst
dan smik smek smak smokkel
ik lust wel meer dan één wokkel
maar liever nog een paprikachip
en op de bank zitten op mekaars lip
en spelen van je wipperdekip
ik bedoel natuurlijk Mens erger je niet
maar dan met fles wijn, bitterballen en een sok friet
mayonaise Hollandaise

nu waar het hierboven over gaat
ik heb de EO gewaarschuwd en op de hoogte gesteld
en het voorval bij de VK gemeld
uit voorzorg


François 12-07-2011 15:55
Die moreel verontruste lezer is natuurlijk mijn gereformeerde buurman Leendert Pielemans.
Hij is lid van van de EO. Dat weet ik omdat de post zijn EO-zooi een keer per abuis in mijn brievenbus heeft gedouwd.
Het komt niet te pas dat Pielemans zich zit te beklagen over serieuze weblogs. Als je wil zal ik hem gratis voor je afrossen.


fred van der wal 12-07-2011 16:22
Het is iemand anders
die mij al heel lang lastig valt
zal wel familie zijn van Pielejojo
ook al heeft hij het niet gedaan
toch maar afrossen
voor alle zekerheid
maar eerst een stroomstootwapen gebruiken
en pepperspray
zukke tiepes willen graag lijden en vervolgd worden
want echt leuk mag het nooit zijn

de thee staat trouwens buiten
groene thee
kun je oud mee worden
Verban deze gebruiker (81.51.188.80) Verwijder deze reactie
Het Volkskrant Blog, joepie! 12-07-2011 16:56
Aanbevolen!!
Verban deze gebruiker (77.169.235.142) Verwijder deze reactie
fred van der wal 12-07-2011 18:13
DAG JOEPIE
DANK VOORR AANBEFFER
DUS ROEP IK: JOEPIE!

Fred van der Wal 13-07-2011 10:28
De EO, die aanvankëlijk in het verhaal van de klager (stalker) mee ging in de klacht over hierbovenstaaand weblog zwijgt nu in alle talen nadat ik de EO redactie had mede gedeeld dat de stalker de EO mail waarin de EO aankondigde mij te laten "vervolgen" op een website publiceerde.
Zelfs deze fijne, immer moreel verontruste, fundamentalistisch christelijke Omroep van Moraaal Ridders had na enig beraad door dat zij in de manupilaties van een stalker waren ingestonken en liet de zaak rusten.
Ontzettend verstandige mensen die EO redactie leden, vooral toen ik aankondigde een klacht bij de Raad voor de Journalistiek en Tros RADAR in te dienen, een omroep die niet zo veel moet hebben van de EO.
En ook bewonderenswaardig hoe zij een EO presentator mee lieten varen op de homo platbodem in de Amsterdamse grachten tijdens de Gay Parade.
En hoe merkwaardig niet een voormalige EO presentator die op moderne wijze verklaarde dat homosexualiteit en christendom te verzoenen waren.
Hoe?
Via de draaideur van de achter uitgang hoogstwaarschijnlijk?
Ze hebben gelijk; een gat is een gat.
Ik denk dat ik het proef abonnement toch maar accepteer van mijn lieve EO vrienden.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.