Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
28 maart 2012, om 13:39 uur
Bekeken:
471 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
175 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Artistieke herinneringen en ander ongenoegen (Deel 3) "


ARTISTIEKE HERINNERINGEN EN ANDER ONGENOEGEN (DEEL 3)

 

In uw visie heeft de kunstenaar een pedagogiese taak?

 

Ja.In zekere zin is hij een voorbeeld,een opvoeder en een geboren schoolmeester op hoog nivo.Hij moet door de kwaliteiten van zijn visie sturend optreden. Hiervoor is gevoel voor traditie en een universele bewondering voor de grote meesters uit heden,verleden en toekomst strikt noodzakelijk.De traditie speelt hoe dan ook een fundamentele rol in de beeldende kunst en de afwij­zing van de traditie begon met de romantiek.

 

U bent niet alleen zeer omstreden als kunstenaar in het Hollandsche artistieke plantsoen maar ook ten dode toe gehaat door vele fijn christelijke kunstenaars,die U veel liever als kristelijke kunstenmakers betitelt,dankzij hun geringe talenten die helaas omgekeerd evenredig zijn met hun megalomanie en hypokrisie.

 

Alleen karakterlozen zoals Hans van Seventer hebben geen vijanden.Ik mag misschien even het grafschrift van Hilaire Bellocs aanhalen:”When I’m dead I hope it will be said,His sins were scarlet but his books were read.”

 

Het probleem van het lege,maagdelijke witte doek of dat vel onbeschreven pa­pier dat de kunstenaar onbarmhartig aanstaart als een lege spiegel?

 

Writers block?Horror vacui?Schildersverdriet?Heb 'k nooit last van gehad!Weet je,als je opvoeders het je 24 jaar onmogelijk hebben gemaakt om je op welke manier dan ook kreatief of anderszins te uiten,ja,dan wil je wel,dan heb je geen tijd te vermorsen en heb je aan modieu­ze onzin of neu rotiese kwalen geen boodschap.Ik kwam jaren gele den op de flat van een vrijgemaakt gereformeerde “kristen” kunstenaar te Kampen,die zich “een pro minent lid van Christian Artists” noemde.Het enige boek dat op tafel lag was niet de Bijbel,maar een verhandeling over depressies.Hij heeft z'n pensioen gehaald zonder van de flat af te springen,maar het scheelde niet veel. Ik zuip me nog elke a­vond een stuk in m’n kraag!Wat dacht je!Ik hoor sommige kunstartiesten vertel­len hoe moeilijk het is als kunstenaar te leven en over het moeizame kreatieve proces,het onbegrip van de burgers,maar dat is bullshit,het is 't gemakkelijkste en domste lopende band werk ter wereld om een schilderij te maken.Het is Big Fun!Het is net zoiets als de televisie aan zetten;je gaat op je reet zitten,op an dermans reet of aan andermans reet en het komt alle maal op je af.Ik schilder nooit zonder alcohol. Wijn is het beste, rode,zware,bedwelmende wijnen.Met bier en wijn kan ik uren doorgaan met schrijven, schilderen of tekenen.Ik brand dan los als een tiet op wonderolie,dus pas maar op dat je niet in de uit laatgassen terecht komt!Toen ik naar de direktie van de Da Costa kweekschool stapte om drie maan den voor het hoofdakte examen af te haken zei de direkteur: "Maar je hoeft nog maar drie maanden en de hemel begint!"

Voor mij was het onderwijzersbestaan met naast mij mijn goed aangepaste,brave,welwillende oppas sende,fijnchristelijke klasgenote Els D. een regel rechte  hel geworden.Mijn ex-klasgenoten,ver moei de,suffe vijftigers,afgebrande,futloze Vutters die op bapo uren zitten te geilen,die jonge bejaarden te­gen wie ik vijf en een half jaar nauwelijks een woord had gesproken tijdens die kweekschooljaren, dach ten dat het me in m'n bol was geslagen.Ze wis ten heel zeker dat ik in de goot terecht zou ko­men, aan de drank,geslachtsziekten of aan de drugs ten onder zou gaan!Ik hoopte ze nooit meer te zien of te horen,maar ik heb me laten overhalen om toch naar die reunie te gaan,waar ik me de hele middag de stront verveeld heb.Niemand had de ander iets te zeggen!

Vorige week liep ik nog een ex-medeleerling bij een bouwmarkt tegen het lijf.  "Hee,ouwe rukker, hoe maak jij het?" vroeg hij.Ik zei:"Hee,hee,let op je woorden,ouwe rukkers zijn uit,man!Alles, okee, baby,alles under control,you know!Play it cool, oh,baby!" zong ik in navolging van die vijftiger jaren hit van die Engelse rocker Billy Fury.Hij begon vreselijk zenuwachtig te lachen.Hij dacht dat ik totaal geschift was omdat ik schilderijen maak te.Hij raasde maar voort:"Jij een kunstartiest? Je haalde alleen maar zessen voor alle vakken op de kweekschool!Jij kunstartiest!Hoe haal je het in je hoofd!Je kon toch nooit wat!Je haalde alleen maar zessen voor alles!Jij kunstartiest?Je hebt nog niet de uitstraling van een pak waspoeder!Jij kunst artiest? Picasso,da’s een kunstartiest!Laat me niet lachen! Dat moet ik mijn vrouw vertellen!Hou toch op man!Je was niet eens van je leven een goede onder wijzer geworden,laat staan kunstartiest!Je haalde hooguit een vijf voor tekenen!Jij kunstartiest?"

Ik antwoordde:"Maar godverdomme,dat zeg ik toch,man!Zit toch niet zo achterlijk te lullen,zak kenwasser!!!Sodemieter toch op naar je soort,ouwe hoer!Of moet ik je een karateschop voor je treiter verkopen? "Zelf werkte hij tegen zijn zin op een school,ondanks dat hij geen paedophiele indruk maakte,dus eigenlijk had hij zich als een vis in het water moeten voelen,omdat er geen verleidingen op de loer lagen.Hij was eigenlijk veel liever een schrij ver,protestzanger of schilder geworden.Alles was bij het oude gebleven.

 

In het verhaal Koude Watermeloen van Uw eerste verhalenbundel staat een episode beschre ven over de laat­ste maand van Uw vader in zijn huis,eenzaam en verlaten door iedereen, een week voor zijn laatste en defintieve opname in een gekkenhuis en vlak voor zijn dood,die be hoort tot de meest huive­ringwekkende en navran te passages uit de vaderlandse bekentenis literatuur.

Wie zoiets treurigs en mensonterends op deze afstandelijke,meedogenloze,onderkoelde,analyse rende cyniese wijze beschrijft moet niet alleen zijn vader,maar de hele mensheid wel ha­ten.

 

Mijn vader was een half waanzinnige,sexueel geper veteerde slapjanus,een leuge­naar,een fantast,een profiteur,een luilak,een depressieve,deprimerende egoïst en voor heel veel mensen een onmens, iemand die zijn leven lang niet echt heeft hoeven werken,zich niets van zijn kinderen aantrok,zijn geld over de balk smeet en als het even kon altijd van anderen vrat,maar ik haatte hem niet.Misschien is mijn grootste probleem dat ik niet kan haten.Ik minachtte hem wel en in in mijn beste momenten had ik heel even een kubieke millimeter medelijden met hem,maar nooit langer dan twee minuten en nooit meer dan die kubieke millimeter.Hij heeft een spoor van vernieling ge­trokken door het leven van mijn veel te vroeg overleden broer,mijn zuster en dat van mij.Daarin stond hij niet alleen;hij had de support van die hele gedemoniseerde familie in zijn re­deloze haat tegen zijn kinderen.Heel christelijke mensen wreven me altijd onder mijn neus dat je je vader en moeder moest eren en anders regelrecht naar de hel en verdommenis ging,maar in die familie van mij viel niets te eren.En als ik dat dan zei,dan zeiden;ook al is er niets te eren,je moet en zal ze toch eren.Die moffiese Befehl ist Befehl mentaliteit geldt nog steeds in evangeliese kringen.Het is ook geen wonder dat die gerefor meerde Mr. Aantjes probleemloos dienst nam bij de Nederlandse S.S.,daar had het CDA aanvankelijk geen probleem mee.

Vlak voor zijn dood bezochten lna en ik mijn vader  nog een keer.De pis en de stront stonden een deci­meter hoog in het toilet en stroomden traag de gang in.Hij had drie keer per week hulp van de een of ander sociaal voelende welzijnswerker en een werkster die de boel schoon maakte,maar hij deed het allemaal expres op de grond om ze flink wat werk te verschaffen.Hij heeft zijn hele leven iets gehad met stront, pis, geweld,masochisme en sadisme.Overal lag met urine en uit­werpselen besmeurd ondergoed en – in zijn geval heel toepasselijk - boekjes met fotos van piesende en poepende men­sen in alle rangen en standen.Wist U dat je ook staande in zee kan staan kakken als je je zwembroek tenminste uit doet en zo lang over je hoofd trekt want een kapstok is niet in de buurt en men moet goed de stroming in de gaten houden of het eb of vloed is en waar de muien zitten,anders zit je met de eigen gebakken bruine peren lelijk in je maag als ze jouw kant opdrijven met de aanlandige wind mee.De uitwerpselen drijven omhoog en men moet goed uitkijken geen besmeurde rug te krijgen,want dan is het homeries gelach op het terras van De Blauwe Tent aan de Zuid-Boulevard in Zandvoort,waar alle homos als geile apen samen hurken,niet van de lucht.De ex-hbs-er D.M. die tien jaar over zijn hbs a deed trapte een keer op het terras van die homotent in een hondendrol en de homomannen lagen en bloc in katzwijm van het lachen omdat een hunner,de meest Sodomietiese anaal erotikus,die drol daar zelf had neerge legd.Een staaltje tiepiese nichtenlol.Verschillende keren had mijn vader in zijn laatste nadagen geprobeerd het huis in brand te steken door brandende sigarettenpeuken uit te drukken op de dure leren banken,waar tientallen brandgaten in zaten en hij liet als masochist opzettelijk alle deuren open staan,ook ’s nachts, zo dat een potentiële serial killer of beroeps inbreker zich  gemakkelijk toegang kon verschaffen voordat het scheermes zijn stot open jaapte en dat was in zijn buurt niet ondenkbaar want aan de Parkweg, vlak bij de sjieke straat,de Nassaulaan, waar hij woonde barstte het van de half waanzinnige junkies,de alcoholiese zwervers en gajes uit woonwagenkampen bevolkte de discotheken en kroegen. Uiteindelijk is hij gedwongen door een arts een papier te tekenen dat ze hem voor goed konden opsluiten in een gekken huis en daar is hij na een paar maanden de pijp uit gegaan en na afloop gecremeerd.In elk geval heeft hij toen nog een laatste warm afscheid gekregen en een snikhete dag.Hij heeft geleefd als een zelf zuchtig beest en een heiden en hij is gestorven als een beest en een heiden.Dat is alles wat ik er van kan zeggen.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.