Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
3 maart 2012, om 08:14 uur
Bekeken:
624 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
274 [ download ]

Score: 2

(2 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Schilders Galerie Mokum in de 60-er jaren pioniers"


"Schilders Galerie Mokum in de 60-er jaren pioniers, nu epigonen
In de jaren zestig waren de schilders van deze galerie baanbrekers en verzetten zich tegen de suprematie van de post Cobra golf van tienduizenden abstract kliederende totaal talentloze kunst artiesten die ruimschoots free wheelden op kosten van de subisi diërende overheid.

Met de intrede van de handige, boerenslimme, plat Gronings pratende 17-e eeuwse Groningse kerk interieur schilder en namaak stilleventjes Henk Helmantel, een felle fijnchristelijke streng griffermeerde tegen stander van Fred van der Wal, sloeg Galerie Mokum een betreurens waardige commerciële weg in die de oorspronkelijke kunstenaars van de galerie deed vervreemden. 

De weinig inspirerende expossities van potjes en pannetjes, kommetjes met eitjes,imitatie 17-e eeuwse stillevenss en kerkinterieurs, de kunst van het déja vu, is de lijn die ex- ULO leerling Rutger Brandt,een onappetijtelijke praalhans, aanhanger van de Herenliefde en galerie eigenaar van Galerie Mokum promoot uit winstbejag. De tentoonsstellingsopeningen wworden voornamelijk bezocht door de fine fleur homosexuel van de hoofdstad en ik zou niet graag per ongeluk uit een glas wijn een slokje nemen waar net van tevoren een verdorven zoon van Sodom aaan genipt heeft als wij ons realiseren dat 40 % van de hoofdstedelijke bare backers zwaar seropositief is en een One Way Ticket graafwaarts in de kontzak heeft. Volgend jaar gaat de bijdrage voor de ziektekosten weer ruim omhoog dankzij onverantwoordelijk seksjuweel gedrag. Zoals in de nadagen van het Romeinse rijk.

Al jaren lang is Galerie Mokum niet meer dan een expo ruimte van potjes en pannetjeschilders die niets te zeggen hebben.
Ex Galerie Mokum schilder Teun Nijkamp introduceerde Fred van der Wal op Arti et Amicitiae waar hij achteraf heel wat spijt van heeft gekregen naar men zegt in Zeeuwse en Limburgse artistieke kringen als wij café kunstenaar Lull uit Maastricht mogen gelo ven.
Na 1978 sprak Fred van der Wal nog één maal galeriehoudster Dieuwke Bakker op Arti vlak voor haar gewelddadige dood. Zij was er toen al psychisch slecht aan toe.

Op de foto bij dit artikel staat Fred van der Wal in gezelschap van zijn ex minnares Mila H. Volgens Misja M. een lekker wijf en zo was het ook.

 Die Mila was een van, de mooiste wijven van uit mijn kennissenkring en behoorlijk door de wol geverfd omdat ze au pair was geweest bij de grootste porno uitgever uit Engeland, ik kan zijn naam niet noemen, anders is het hommeles. Haar vader verkocht duizenden exmplaren van een in de six ties half verboden porno romannetje "Herinnering en van Fanny Hill" heette dat zouteloze werkje. Hij laadde samen met een latere Haarlemse veilinghouder die toen nog student Nederlands was, zijn auto vol porno en verkocht dat naast zijn uitkering om bij te beunen. Ze woonden aan de Heemsteedse Dreef maar waren in politiek opzicht zo rood als een bloed koraal, dus iedereen van die VVD-ers uit de buurt keek op ze neer. Boven het bed van Mila hingen op haar slaapkamer kamer brede affiches van Che Guevara, Marx, Lenin en Mao, waar ik spottend om moest lachen en toen gelijk er een avond niet bij haar in mocht. Ze werkte in het Scheepvaarthuis en daar liep ik in mijn arme periode dan vanuit de Nieuwe Spiegelstraat een half uur naar toe om twee boterhammen van haar uit de kantine te krijgen. Als ik weer terug gelopen was had ik weer honger. Ik viel toen tientallen kilos af en dat was mooi mee genomen; Ik was op een gegeven ogen lik nog maar 66 kilo en dat is bij mijn 1.84 m. lengte veel te weinig. Als ik niet net op tijd in de contraprestatie wa sbeland om te kunnen vreten was ik verhongerd. Enige steun van mijn familie was uitgesloten, die keerde zich massaal tegen mij toen ik ging schilderen, dat was nog nooit voor gekomen in een familie van zuinige boek houders en pedante schoolmees ters

 Ik was van Galerie Mokum de enige kunstenaar die nog wel eens een aantrekkelijke dame mee nam naar ope ningen van tentoonstellingen en daar waren die andere jongens, van die artistieke binnenvetters en minkuke liaanse miesjmachers met varkenskoppen, die allemaal op biggetjes gelijkende teven mee namen, natuurlijk stinkend jaloers op omdat ik als mooie jongen geen gebrek had aan vrouwelijk schoon om mij heen en zo hoort dat ook bij een artistiek genie als Fred van der Wal, die zijn l*l niet alleen met pissen heeft versleten. In Haarlem, waar ik toen De Jan Cremer Van Kennemer land werd genoemd had ik ook wel de een of andere wulpse D-cupper aan mijn arm hangen, die teven zijn nou allemaal op leeftijd en moeten als hang kutten hun intieme vlees waren hoognodig laten liften, maar dat geeft niks want wie hou van mekoar, zoals de leutige, schilderendde zuiderling Bobber Bokito uut Oeteldonk zegt



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.