Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
20 januari 2012, om 10:03 uur
Bekeken:
487 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
180 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ik sta als één man achter mijn teksten..."


IK STA ALS ÉÉN MAN ACHTER AL MIJN TEKSTEN EN WAT POLITIEK CORRECTE OUWE HOEREN BEWEREN ZAL ME DROGE WORST WEZEN…

 

Een boeiend vraaggesprek met huis- tuin- en keuken genie Fred van der Wal door de ten onrechte zozeer veronachtzaaamde in Limburg beroemde Staf van Suchtelen uit Schin op Geul, die onder een zorgvuldig bewaard gebleven pseudoniem van Tante Greet uit Margraten in zijn vrije tijd zeer verdienstelijk werk verricht onder de Grootorde der bruine broeders van eeuwig durende bijstand, door hand en spandiensten te verrichten aan seksjuweel misbruik binnen de raad van kerken in de refter om een uit mergel opgetrokken huis te bewonen waarvan de kakdoos achter in de tuin staat, hetgeen de inwendige mens sterkt bij temperaturen van min dertien als je met je dikke billen vast vriest door onderkoeling aan de metalen bril. Moet je maar niet een half uur al schijtend de Candy door zitten te nemen in je eigen lucht. En hoe snel de plaatselijke hulp diensten via je GSM niet ter plaatse zijn om het slachtoffer met drilboren los te bikken, daar kan menigeen boven de rivieren een voorbeeld aan nemen.

 

Fred, in een recent weblog van een of andere Fries, die in het verleden op aanvraag toe trad tot de internet redactie van de Volkskrant, staan weer eens voor de zoveelste keer beledigingen van zijn hand te lezen tav jou als kunstenaar en als mens àchter de kunstenaar, hetgeen de machteloosheid van de man kenmerkt want wie het pleit verloren heeft als de strijd al lang beslecht is zoekt de vlucht naar voren in de agressie.

 

Kijk, heer, de oplossing is te vinden in mijn teksten èn schilderijen zelf, kijk maar, er staat niet wat er staat of juist wel, weet ik veel, dat moeten de HH krietiesie maar uitvogelen op de redacties, daar hoef ik niets aan toe te voegen of toe te lichten.

Het neemt niet weg dat ik een pittig briefje naar deze Friese brochum van het desbetreffende weblog heb geschreven waarin ik mijn afkeuring over zijn handelwijze uitspreek dat zo’n vooruitstrevend, menslievend, zelfbewust, gestudeerde en fris moderne man van middelbare leeftijd als soft boterduimpje een tekst neer zet die niet uitmunt in vorm noch inhoud en om die redenen eindigt met een scheldpartij aan mijn adres.

Ik schreef letterlijk: U moest zich diep, dièp schamen, meneer als pvda stemmer en maatschappelijk bewogen beweger die het uit humanistische overwegingen zo goed voor heeft me de rest van de mensheid in zoverre het U voordeel oplevert.

De dooie hond in de pot dus. 

 

Overigens sta ik als één man achter al mijn teksten met het tweesnijdend zwaard van de gerechtigheid als geloofsheld, laat daar geen twijfel over bestaan!

Hoe zou ik ook anders kunnen handelen want het is mij als aanhanger van het creationisme van uit den beginne niet gegeven iets uit niets te scheppen in al mijne need'righeid, want alles wat ik als schrijver en beeldend kunstenaar aandraag draagt ten diepste het stempel van louter en alleen mijzelve, zo helpe mij God almachtig, wiens hand ik in de kleinste dingen van de ons omringende werkelijkheid nog steeds mag bespeuren. Het moet maar eens gezegd worden aan al die Godloochenaars die maar iedere dag hun brakke gedachten spuien in woord en geschrift.

 

Uit dien hoofde beschouw ik de Westerse kunst en cultuur superieur aan elke ander bestel. Daarnaast ben ik een, in kemelharen geklede mantel van de C & A, lid en profeet van de Orde der Onverdraagzamen, een Worlwide Organisation, exclusieve, zeer hoge eisen aan het moreel stellende om terug te slaan, een fameuze groep, waarvan de leden niet terugschrikken voor  militair ingrijpen.

Men is als lid verplicht een ons springplestik in de tangaslip en als oorbellen twee handgranaten met zich mede te dragen om erger te voorkomen, ook als hij/zij zonder kaartje lijn negen neemt of naar Valkenburg af reist om een collegaaatje te bezoeken. 

En dat kunnen wij allemaal ongestraft doen want wij hebben de autori teiten achter ons staan inclusief een license to kill.

 

Mogelijkerwijze zullen deze woorden wel weer tot enorme misverstanden leiden bij de simpele lezer en kunnen zij mij gaan bedreigen met aangifte bij het Meldpunt Voor Discriminatie, hè, Helena, maar dat raakt mij totaaal niet. Wij weten wat er met Troje is gebeurd.

Niks meer van over behalve ruïnes.

De tandeloze tijd. Stichting Openbaar Kunstgebit.

Dat neemt niet weg dat ik zeker weet dat de Nederlander een stiekeme NSB-er is naar de geest, altijd tuk op de ander te verraden of een poot uit te draaien.

Ik bespeur in die mentaliteit iets van wat ik maar zal noemen kinnesinne en jaloezie, maar ook een gebrek aan respect aan autoriteiten. Zo zag ik menig extreem links lid van de Beroepsvereniging van Beeldende Kunste naars in de silver sixties terug komen uit het fascistische Spanje met een zondoorstoofd lijf terug keren. 

Ik zal het voor vandaag maar eens kort houden.

Het zal mij namelijk een rotzorg zijn, want elk volk, elke natie, elke tong krijgt zijn regering die het verdient.

Verder ervoer ik de groep schreeuwerige protestlap dragers als uitzonder lijk goedkoop en gemakkelijk  zolang dat protest op kinderachtige wijze wordt gevoerd door tentjes op te slaan op Wall Street. Daar stap je gewoon over heen met de kapitalistische hink stap sprong.

 

Zelfs in Haarlem of all places sloegen drie, vier niet bepaald werkzame leden van die provinciestad een paar in camouflagekleuren geschilderde legergroen/bruin gekleurde kampeertentjes op in een plantsoen waarvan de grasmat al lang bedekt was met een bruin tapijt van hondendrollen en gingen poffertjes bakken of gevonden kastanjes poffen op een open houtvuur.

Daar heeft de beroemde animatiefilmer Gerrit nog een pakkende sociaal realistische tekenfilm van gemaakt die bij een raadslid van Groen links heel goed viel. Duckstad heette die leuke rolprent. 

 

In a nutshell kan ik mij daarom het volgende voorstellen: een behoudend, gewiekst, liefst fundamentalistisch christelijk zakenman type oplichter Baan, al is hij mij totaal niet sympatiek.

Ronduit pure verachting heb ik voor iemand als Marcel van Dam die met alle woede die in hem is, progressieve idealen verkondigt voor zover het hem revenuen oplevert en aldus predikend hoger en hoger op klom en zijn rijtjeshuis verruilde voor een enorme, miljoenen kostende villa en zijn vriendenkring voor een relatie schare met fijne connecties bij het hof.

 

(wordt vervolgd)

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.