Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
9 januari 2012, om 10:59 uur
Bekeken:
553 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
237 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Gevonden: Gruwelkamer van W F Hermans in groningen 5 JAN. 2012"


GEVONDEN: GRUWELKAMER VAN W F HERMANS IN GRONINGEN DONDERDAG J.L.

 

Donderdag jl. 5 jan. 2012 tijdens een dreigende overstroming van Groningen en Friesland bevond ik mij in Groningen stad en wandelde door een vliegende schijtstorm met regenvlagen door de binnenstad op weg naar Selexzy en daarna naar firma J. de Slegte.

Adressen waar ik beter niet kan komen omdat ik deze zaken altijd verlaat met een of meer boeken.

Bij de Slegte lag in een half open vitrine op de antiquariaats afdeling een eerste druk uit de Ooievaarsreeks met gedichten van Lucebert. Geen mooi uitgegeven pocket. Op goedkoop papier gedrukt.

Ik zag van de aankoop af omdat in vele verzamelbundels het vroeg werk van Lucebert is opgenomen als wartaal.

In dezelfde vitrine lag van Adriaan Morriën “DE GRUWELKAMER VAN W.F. HERMANS OF  IK MOET ALTIJD GELIJK HEBBEN”.

 

(Een vitrine verder een uitgave van “Mandarijnen op zwavelzuur”waarin Morriën onterfelijk belachelijk wordt gemaakt)

 

“DE GRUWELKAMER VAN W.F. HERMANS OF  IK MOET ALTIJD GELIJK HEBBEN”. Uitgeverij De bezige Bij 1955.

Vijfenveertig paginas verdediging van Morriën tegen de aanval die W F Hermans in “Mandarijnen op zwavelzuur” schreef tegen zijn voormalige vriend/collega auteur Morrien.

Het goedkope, hout houdende papier is vergeeld.

 

Enige citaten uit:

 

Maatstaf, 1985 no. 5.

Gesprekken met  ADRIAAN MORRIËN over W.F. Hermans.

door

Paul Aalbers

 

Citaat: Mandarijnen op zwavelzuur beschrijft 'schrijvers en boeken die ten onder gaan.' Eén van de schrijvers die door Hermans in de Mandarijnen uitvoerig gehekeld en bespot wordt is Adriaan Morriën.

 

Citaat: Nadat Hermans de Mandarijnen begon te publiceren sloeg Adriaan Morriën terug met zijn brochure De gruwelkamer van W.F. Hermans  die evenwel nooit de faam heeft verworven die de Mandarijnen kreeg. Verder dan een eerste druk heeft de Gruwelkamer het niet gebracht.

 

Citaat: De felle polemiek met Hermans die volgde op een hechte samenwerking is voor Morriën van verstrekkende betekenis geweest, al was het alleen maar omdat hij er bijna het leven bij verloor.

 

Fred van der Wal: De correlatie tussen de bijna fatale maagbloeding die Morriën opliep en de aanval van W F Hermans is moeilijk te bewijzen.

 

Citaat: Zijn (Hermans) manier van doen werd zelden of nooit ongedwongen of los maar behield de motorische impotentie waaraan de Hollandse burger lijdt.

Citaat: Hermans kon alleen maar omgaan met mensen die het volledig met hem eens waren en dat beperkte onze vriendschap. Hij was ook niet bevriend op basis van wederzijds respect, dat wil zeggen dat je elkaars standpunt zolang respecteert totdat het onmogelijk wordt.

 

Citaat: Was dat voor jou (Morrien) de aanleiding om de Gruwelkamer te schrijven?

Ik ben uiteindelijk met Hermans gebrouilleerd geraakt door een bespreking van Ik heb altijd gelijk in Libertinage. Het was een nogal denigrerende recensie van Yvo Veenstra met de Hermansiaanse titel 'Pietje Bel spelt de krant'.

Van Oorschot die bij de redactievergadering aanwezig was heeft Hermans vóór de publicatie ingelicht.

Hermans reageerde zoals gebruikelijk aanvankelijk laconiek en heeft zich later vreselijk opgewonden. Hij heeft toen drie briefjes verstuurd, één naar Van Oorschot, de ander naar zijn zwager Van Lier en een derde naar mij, waarin hij ons de vriendschap opzegde. Dat gebeurde in 1952 en twee jaar later is Hermans met de publicatie van Mandarijnen op zwavelzuur begonnen waarin hij vele mensen aanviel.

- Jij wilde hem de pas afsnijden .

Ja, ik wilde hem vóór zijn en toen heb ik de brochure De gruwelkamer van W.F. Hermans geschreven.

Dat heeft me erg aangegrepen. Het schrijven ging tamelijk vlot maar toen ik het eenmaal in druk zag werd ik door een gevoel van medelijden overweldigd. Ik dacht: iedereen keert zich nu tegen Hermans en misschien heeft hij het wel verdiend, maar toch had ik het er moeilijk mee.

- Dat uitte zich ook lichamelijk.

Morrien: Ja, ik heb toen maagbloedingen gekregen en wel zo hevig dat ik buiten bewustzijn raakte en in het ziekenhuis moest worden opgenomen.

 

Fragment uit het vraaggesprek van Max Pam met Hermans dat in Maatstaf nr. 3 van jaargang 1984 is afgedrukt.

 

'Overal kondigde Morriën aan dat zijn brochure zou gaan heten humhumhum op maagzuur. Stamppot op maagzuur of zoiets, ik weet het niet precies meer. En toen kreeg hij het vanzelf aan zijn maag. Daarvoor moest hij naar het ziekenhuis.

Gerard van het Reve, dit is echt waar, is hem daar gaan bezoeken en zei tegen hem: "Nou, die brochure tegen Hermans, die lag je zeker zwaar op de maag, hè?" Toen heeft hij de titel veranderd in De gruwelkamer van W.F. Hermans.

Maar eerst zou die brochure De gruwelkamer op maagzuur heten of zoiets. Tja, dat is nu eenmaal de waarheid. Het leven bakt ons dergelijke poetsen.'

 

Morrien: Maar de rest (van Mandarijnen op zwavelzuur) zit voor mij zo vol met laster en bedrog, dat gaat zo ver, dat je het je eigenlijk nauwelijks meer hoeft aan te trekken. Dat zijn karikaturen en dat is volgens mij ook een tactiek geweest.

(…)

"De wraak die W.F. Hermans uitoefent en die in ieder nieuw boek van deze schrijver wordt herhaald is, hoe banaal het ook moge klinken, een wraak op zijn afkomst, op zijn vader die verantwoordelijk is voor het ontstaan van de zoon, voor het naakte feit van zijn aanwezigheid op deze aarde en verder voor de wijze waarop hem deze aanwezigheid in zijn jeugd werd vergald. W.F. Hermans is een man die in zijn jeugd tekort is gekomen, zoals iedereen, maar die in dit tekort niet heeft leren berusten. Hij is niet in staat te vergeten."

 

- Maar je wilt me toch niet vertellen dat je het eigenlijk een onschuldige brochure vindt.

 

 

 

Morrien: Nee, natuurlijk niet. Het was bedoeld om hem te ontmaskeren.

 

- Het was een keiharde aanval.

 

Morrien: Ja? Nou prima. Uitstekend! Hoera! Hoera! Het gekke is alleen dat mijn brochure eigenlijk onder de tafel is gemoffeld door de tijd. Hij is nooit herdrukt. Ik heb hem een jaar of twee geleden eens herlezen. Toen dacht ik, góh, dat is helemaal niet zo slecht geschreven voor iets van dertig jaar geleden.

 

Fred van der Wal: Na mijn bezoek aan fa. J. de Slegte liep ik terug naar een derde rangs galerie in de hoerenbuurt van Groningen. De vrouwen achter de ramen waren indruk wekkender dan de kunst die in de galerie hing.  Ook bezienswaardiger dan de Groningse dames van de kunstcommissie in hun zeiljoppers met kort geknipt grijs haar, wandelende reclames voor de aanhang van het lesbiesmarxisitiesleninisties kuttenkoppenfront.

Een mij bekende mevrouw die bij een ballotage niet voor mijn werk had gestemd zoals zij mij glunderend mededeelde, verzekerde mij dat de onaantrekkelijke vrouwen allemaal echtge notes van professoren waren en daarom alleen al achtenswaardig, want het zou niet om het uiterlijk gaan in het leven, merkte zij filosofisch op.

De glans van de academische carrières van hun echtgenoten heeft duidelijk niets bijgedragen aan de uiterlijke verzorging en sex appeal van de aanwezigen. Ik dacht even in het varkenshok te zijn beland . 

Ik raakte bijna in gevecht met de voorzitter van de kunstcommissie Piet B. die mij verbood het toilet van de galerie te bezoeken, dat bleek voorbehouden aan de gleuvenbrigade. De dames moesten om de vijf minuten druppen.

Ik zei: Wat maakt het die pispot nou uit of er een kut of een lul boven hangt.

Hij: IK ben hier de baas. IK bepaal waar hier een kut of een lul uit hangt. IK ben hier de baas.

Een bijna Hermansiaanse situatie.

Geen wonder dat Hermans een grondige hekel had aan Groningers en alles wat Gronings is.

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.