Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
24 december 2011, om 06:35 uur
Bekeken:
585 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
274 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Zonder knapzak en wandelstok maar met opgeruimde blik"


U heeft zich altijd verzet tegen de onder de burgerman gangbare opvatting dat beeldende kunstenaars met een wandelstok en een knapzak, de wereld in moeten trekken om zich als kunstenaar waar te maken.

 

Jahaha, dat is wel een heel romantiese achterhaalde opvatting van het kunstenaarsschap. Dan zou een auteur als Vestdijk geen kunstenaar zijn omdat die in huis bleef en aan de lopende band romans etc. publiceerde. Een oom van mij (Cees Bigot),een boek houder bij een firma van kantoormaterialen en papier ,beweerde ook altijd als hij teveel gezopen had (en dat was eigenlijk wel iedere dag) dat er flink gereisd moest worden door de dames en heren kunstenaars en het liefst naar Spanje om daar een bepaald bordeel te bezoeken waar hij als zeventien jarige hardhandig was ontmaagd door een Spaanse hoer en daarna al zijn spaargeld ook nog werd afgepakt door die veile vrouw.

Ik heb nooit iets in hoeren gezien en vind het maar een onsmakelijke affaire om zo’n dame te bezoe ken.Ik vind het al moeilijk om bij de dokter mijn broek te laten zakken en me in mijn ballen te laten knijpen,maar dat betaalt tenminste nog de verzeke ring terwijl je bij een hoer er flink financieel op moet toe leggen,want ik hoor van de kollegaatjes dat zoiets wel tussen de honderd en duizend gulden kan kosten,al naar gelang de erotiese dienst die men van zo’n vrouwelijke hulp voor de gulp verleenster vraagt!En dan is er nog het taalprobleem.Veel hoeren komen uit het Oostblok zodat je zo’n beetje moet zijn afgestudeerd in de Slaviese talen voordat je een woord kunt wisselen met zo’n juffrouw.

Academici schijnen in deze optiek niet te hoeven reizen of het hoerenlopen te moeten beoefenen en beeldende kunstenaars wel.Vraagt U zich nooit af waarop die mening gefundeerd is?Nee? Nou,ik dus wel!Ik zeg U:ik heb in die veneriese smeerlapperij gewoon geen zin!

Het is heel goed voor te stellen dat het in de 17-e eeuw heel interessant was als jonge,goed gezonde schilder naar Italië te reizen om de benauwde Hollandse horizon te verwijden,alhoewel het over grote merendeel van de toenmalige schilderen de kollegaatjes heel verstandig rustig in Amster dam,Leiden, Delft en Haarlem bleven zitten en daar hun negotie bedreven.De artistieke reiziger uit de 17-e eeuw koesterde echter ten onrechte de idee dat het publiek in Rome zat te wachten op een Ne derlandse schilder want het is slechts een enke ling gelukt zich daar een markt te verwerven, alhoewel allesweter Hans “doktorandus” van Seventer,niet gehinderd door enige kennis,die tot overmaat van ramp ook nog  niet eens leuk uit de hoek kan ko men,het tegen overgestelde beweert. Hij kan deze in kunsthistories opzicht nogal potsierlijke en vol komen ongefundeerde hypothese echter van geen kant waar maken.Het leven van de akademies gevormde aanzicht kaartenverkoper van Seventer gaat niet bepaald over rozen zoals sinds zijn ontslag bij de E.O.,al weer  voor de tweedekeer in 25 jaar in brede kring gevierd als bekend verondersteld mag worden!U kent het spreekwoord van de ezel? Nou, dat is nog eens van toepassing op van Seventer!

In de jaren twintig van deze eeuw kon U per spoor naar Parijs gaan en daar alle kopstukken van de in ternationale Amerikaanse en Europese kultuur ont moeten en bezienswaardigen.Als U bedreven was in een vechtsport zoals Fred van der Wal,die drie eerste kyugraden in Judo,Jiu jitsu en Karate ver wierf,had U Hemingway,die bedroevend slechte amateurbokser op zijn bek kunnen slaan of  de foto grafe Dora Maar (toen een adembenemde stoot!) kunnen neuken,waar U maar lust in had.

Wie in de jaren vijftig naar Parijs trok was wel erg laat en wie dat een tien jaar later deed was te laat, want toen had het zwaartepunt van de internationale kunstsien zich al lang naar New York verlegd.Om daar naar toe te gaan was voor mij onmogelijk.Ik hield me vanaf 1967 na een afwezigheid van tien jaar in Amsterdam,met moeite financieel staande in de hoofdstad die eerste jaren,dus een kulturele vakantie was er al helemaal niet bij en relistiese schilders kwamen niet voor reisbeurzen of subsidies in aanmerking..

Mijn opvoeders gaven mij niet eens toestemming om naar de akademie voor beeldende kusnten te gaan.Het is nu niet meer voor te stellen maar in de jaren zestig had je toestemming van je opvoeders nodig om naar de akademie te gaan,anders ging het feest niet door en kreeg je van de direktie van een akademie een schriftelijke afwijzing.Daarom waren de meeste kunstenaars ook brave,gezags getrouwe, voornamelijk talentloze rijkeluisjongetjes en meis jes, die daar de schone kunsten beoefenden en is er nooit iets van belang van de Rijksakademie afgekomen.

 

Het bekende Amsterdamse artistiek geïnteresseerde drankorgel Mogens Domela-Nieuwenhuis, huisvriend van kunsthandelaar Michael Poldulke noemde U in 1967 een soort monnik?

 

Als een kunstschilder die instelling niet heeft dan kan hij beter een ander beroep kiezen.Om de lol broek-lulbroek uit te hangen laat ik liever over aan arts consultants en andere weinig opwekkende carnavaleske feestneuzen zoals Hans van S. en die om hem heen verzamelde lolbroekerige amateurkunstenaars en tekenleraren met hun uitgestreken smoe len,die ex-leden van de gereformeerde jongelingen vereniging,die altijd in zijn voor een feestje zo lang het netjes blijft.Ik heb bijvoorbeeld ook nooit leer lingen of naaktmodellen (hetgeen eigenlijk op het zelfde neer komt) willen hebben alhoewel mij daar veel geld voor is geboden door aantrekkelijke kapi taalkrachtige dames en heren.Ik ben niet te koop!

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.