Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
18 december 2011, om 23:11 uur
Bekeken:
512 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
202 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"“ Al is het wijntje zuur , het blijft op tafel!” (deel 38) "


“ Al is het wijntje zuur , het blijft op tafel!” (deel 38)

 

U bent slechts heel kort in het huis van uw ouders geweest als kleuter maar grotendeels opgevoed door Uw grootouders?

 

En wie voedde wie eigenlijk op,mag ik dat even vragen? In de oorlogsjaren was mijn vader lange tijd achtereen afwezig, soms liet de vrouw die zich onze moeder noemde mij als baby gewoon dagen lang alleen zonder iemand te waarschuwen en verzorgde een buurvrouw mij.

 

In aug. 1944 vluchtten mijn ouders op de fiets met mij en mijn zusje een kwartier voor een inval van de SD die om half vier ’s och tends uit Arnhem onder weg was. Ze troffen niemand meer aan op het adres in de zaak in Renkum en hebben die toen met de in boedel  en al ver nield. Tweehonderd kinderboeken zijn gered door buren, sommigen aangetast door regenwater en die vorm den later het begin  van mijn boekenverza me ling.

Er waren boeken bij die in de 19-e eeuw waren geschreven en ze hebben zeker bijgedragen aan mijn belangstelling voor taal. Van aug. 1944 tot de bevrijding verbleef ik in het huis van mijn grootouders en mijn zusje met haar moeder in het huis van haar ouders,dat heeft een acht maanden geduurd.Ik weet nog wel dat ik haar miste en al die tijd niet gezien heb.

Mijn moeder had een hekel aan jongetjes, verkondigde ze altijd, deed afstand van mij en wilde eventueel mijn zusje nog wel even bij zich houden voor zo lang als het duurde,maar ook daar zag ze al gauw van af.

In 1945 betrokken mijn ouders een winkelpand in de befaamde Utrechtse straat te Amsterdam, vlak bij het Rembrandtsplein. Korte tijd kwamen we daar in huis, maar in nov. 1946 woonden we weer in het huis van de grootou ders in de Palestrinastraat. Mijn vader werd met zijn nog geen jaar ULO benoemd  tot rechercheur-inspekteur bij de Politieke Opspo rings dienst en kreeg de keuze over te gaan naar het Buro Nationale Veiligheid dat later de BVD werd.

Hij heeft na een paar maanden ontslag genomen toen bleek dat de P.O.D. de grote oorlogsmisdadigers en colloraboteurs met rust moest laten en alleen de kleintjes mochten worden opgepakt.

Dit was een bevel van regeringswege.

Mijn broertje is toen in die maanden geboren,maar die heb ik de eerste tijd niet gezien.

Begin 1947 gingen we weer voor een paar maanden terug naar de ouders in de Utrechtse straat. Daarna weer naar de grootouders, waar onze vader in 1949 ons op een zomerse middag in mei weghaalde om bij hem en zijn tweede vrouw te gaan wonen die al twee kinderen had.Dat duurde zes maanden die periode en eindigde met een mislukte zelfmoord poging van mijn vader in de keuken met zijn kop in de gasoven.Politie en brandweer sloegen met bijlen de voordeur in en hij werd half buiten westen afgevoerd naar een inrichting waar hij een half jaar verbleef.

Zijn tweede echtgenote verkocht tijdens zijn afwezigheid zijn hele boekenvoorraad aan een ex-S.S.er die in de Oude Manhuispoort een markt kraampje had,waar ik toevallig als elfjarige het Grote Jongens Chemie boek kocht.

In 1949 had mijn vader en zijn tweede echtgenote een moderne boekhandel in de Utrechtsestraat en een antikwariaat op de Oude Grimburgwal. Ik was zeven jaar en ging met een paar jongens vissen vlak om de hoek. Ik geloof niet dat ik wat gevangen heb. Ik keek alleen maar toe. Beide zaken werden opgedoekt toen hij paviljoen 3 indraaide.

Waarschijnlijk heeft vijf jaar incidenteel, onbelangrijk  verzetswerk verricht maar mogelijk zijn het verzinsels. Mijn vader, die toch al psychies niet al te sterk was en sinds kleuterleeftijd onder psychiatriese behandeling stond  is hij nooit meer “normaal”geworden maar de onberekenbare borderline patiënt gebleven waarmee geen normale relatie mee mogelijk was.

 

Tussen 1984 en 1994 heeft U Uw vader slechts twee keer kort gesproken en toen hij uiteindelijk in een psychiatriese inrichting overleed heeft U geweigerd hem die laatste maanden op te zoe ken

En volkomen terecht. Zowel Ina als ik hebben ondanks al zijn smerige streken die hij ons trachtte te leveren alles in het werk gesteld om het bij te leggen, maar op een bepaald ogenblik was de rek er bij ons uit.

Het was gewoon op.

We konden niet meer en hebben hem in zijn zieke sop gaar laten koken. De situatie was zo uitzichtsloos dat we er niets mee konden aanvangen. Hij was een ongeneeslijke borderliner en uiterst geraffineerd in zijn krankzinnigheid, daarnaast leed hij ook nog aan allerlei onsmakelijke sexuele afwijkingen.

De huiselijke omstandigheden bij hem en zijn tweede vrouw waren zo gewelddadig dat wij onze kinderen daar geen moment alleen konden laten. Dat geeft een grote druk op je. Het was een familie van gevaarlijke psychopaten. Ik mocht als tienjarige bijvoorbeeld ook niet met mijn oom uit vissen gaan, want tijdens een dronken bui had hij gezegd mij te willen verdrinken uit jaloezie dat hij vanwege zijn impotentie zelf geen kinderen kon krijgen.

Mijn moeder liep voor goed weg toen ik vier jaar oud was en sindsdien heb ik nooit meer iets van haar ge hoord. Ze schijnt lasterlijke brieven over mij rond te sturen aan instanties en kennissen, maar het werkt allemaal niets uit, hetgeen haar ernstig schijnt te frustreren.

Ze schildert me af als een gevaarlijke pooier die elke dag tot twee uur in zijn nest ligt te rotten en een half dozijn meisjes achter de ramen heeft zitten.

Soms denk ik:was het allemaal maar waar,dan zou ik heel wat meer verdienen dan met mijn beeldend werk!

Misschien was het wel het beste geweest als mijn moeder tegelijkertijd met mijn vader in 1949 haar kop in de gasoven had gestoken om eindelijk iets met succes af te maken, dan had ik wellicht meer illusies over dit perverte stel gekoesterd.

Zowel mijn vader als moeder zijn op latere leeftijd roomsch-katholiek geworden en net als mijn walgelijke schoonouders zijn zij de beste antireklame voor die afschuwelijke,heidense afgodendienst,die verant woordelijk is geweest voor de moord op zes mil joen joden. 

 

U beoordeelt mensen bij voorbaat al op hoe zij zich tijdens een vijandelijke bezetting zouden kunnen gedragen?

 

Ik vind die houding het belangrijkste kriterium.Al die vrijetijds schilderen de tekenleraren zie ik als potentiële landverraders en artistiekerige slapjanussen.Ik hoef dit verder niet toe te lichten.

 

U stelt levensgrote vraagtekens bij de vooruitgangsgedachte die heerst in sommige progressieve kringen?

 

Honderd jaar geleden,of nee,eigenlijk nog veel korter geleden,gingen veel mensen dood aan tuberculose. Niet veel later kwamen er medicijn en en nu gaan weer mensen aan tbc dood omdat er resistente tuber kelbacillen zijn, doordat onverantwoordelijke individuën hun kuur niet afmaken en alleen nog tweede lijn bestrijding mogelijk is.

Noemt U dat progressie? Hoe populair is het niet om een computer in huis te halen van duizenden guldens met alles er op en er aan om er vervolgens uitsluitend patience mee te spelen op het beeldscherm en verder niets. Een aktiviteit die U met een spelletje kaarten van een paar gulden ook kunt doen. Al weer een voorbeeld van progressie van het menselijk gedrag?

Of van stupiditeit?

In 1963 al zei een afgestudeerde pedagoog mij dat in de toekomst de televisie een enorm probleem zou worden voor de opgroeiende jeugd en van zeer grote invloed.Wat zien wij nu vandaag de dag?De meeste tieners kunnen nauwelijks lezen en schrij ven en begrijpen geen zinnen van meer dan drie woorden als ze niet worden uitgeschreeuwd op MTV op de maat van stampmuziek.

Die tweedeling van een grote, niet geïnformeerde,ongeïnteresseerde domme massa die net als ten tijde van het Romein se rijk werd zoet gehouden met brood en spelen,nu te vergelijken met de televisie en de bijstand en anderzijds daar diametraal tegenover een techno kra tiese en bestuurlijke elite die de touwtjes financieel-ekonomies en militair-industrieel in handen heeft. Welnu,die ontwikkeling moet door het ontbreken van een morele basis leiden tot een diktatuur.Wat men ook doet,men blijft bedrogen uitkomen ondanks de verhaaltjes van goed willende E.O. dominees om de gereformeerde achterban in slaap te sus sen, maar dat hoeft niet,die slaapt nog steeds.

Het pseudo diepzinnig geleuter over de zin van het bestaan is het gevolg van veel te veel aan vrije tijd en een overvloed aan te vet vreten. Het is met een Big Mac in de maag en een liter cola goed filoso feren over de diepere zin van het bestaan.

Een volmaakte maatschappij willen kreeëren is altijd uitgelopen op moorden, martelen en marcheren.

 

(wordt vervolgd)



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.