Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
10 december 2011, om 11:16 uur
Bekeken:
567 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
234 [ download ]

Score: 2

(2 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"“ Al is het wijntje zuur , het blijft op tafel!” (deel 22)"


“ Al is het wijntje zuur , het blijft op tafel!” (deel 22)

  

U noemde Uw ouders een chroniese,kwaadaardige ziekte die pas overging toen ze overleden waren?

 

Niet alleen een chroniese ziekte, maar ook een stel immorele parasieten en onbenullige huishoud bacteriën op een zure dweil.

Niet dat ik mij schaam dat onze ouders hun drie kinderen al als baby weg gaven omdat alles ze te veel moeite was,want dat is vandaag aan de dag de heersende mode, maar wel wil ik toch liever zwijgen over de gebrekkige opleiding van mijn vader, die nog geen jaar ulo heeft gevolgd, maar altijd beweerde een HBS te hebben geevolgd en de nederige positie van mijn moeder als winkeljuffrouw en later als werkster bij een tofelemoonse weduwnaar die als werkeloze hulpmonteur lood gieten werkte en wijwater per hektoliter drinkt op sterven na dood is.

Nee, hoor, daar kijk ik helemaal niet op neer als tolerant kunstenaar, maar veel nivo heeft het toch allemaal niet,vind U ook niet?

Die moeder van ons heeft heel cynies heel wat geld op gestreken na het overlijden van mijn broer, die indolente, psychies gestoorde in driedelig pak geklede sukkel  en op die manier heeft zij en haar man heel wat verdiend aan zijn dood, waaraan ons mamaatje in moreel opzicht mede schuldig is door nalatigheid. Bloedgeld.

Zij heeft altijd gezegd en onlangs nog schriftelijk verklaard dat zij haar kinderen altijd heeft gehaat en wenste dat zij nooit ter wereld waren gekomen.

In een brief aan de Stichting ‘40-‘45stond allerlei lasterlijke onzin over mij. Ik heb dat mens sinds mijn tweede niet meer gezien of iets van gehoord!

Affijn, de vrouw die zich mijn biologiese moeder schijnt  te noemen (mij maakt het niets uit hoe ze het noemt) heeft dankzij de moord op mijn broer de hypotheek van die nieuwbouw doorsnee rijtjes woning in een Vinexlokatie stijl nieuwe armoede te Voorthuizen mee kunnen af betalen, heb ik mij laten vertellen door mijn zuster en ook nog een onnozel  dorps pastoortje mee kunnen spekken! Als Rom de geldbuidel hoort rammelen snellen zij toe.

Over paapse parasieten gesproken!

Ik ben mij er overigens zeer van bewust dat het geen enkele zin heeft je op te winden over de lamlendigheid en de domme kwaadaardigheid van mijn familieleden, de onwil, de tegenwerking, de haat, hun bizarre, sexuele afwijkingen en hun afgodiese okkulte, spiritistiese praktijken en paapse gruwelen.

De paapse mis en blijft een gruwel in de ogen des Heren, dat is zeker! Zo zegt de Heide;berger catechismus.

Het is een aan fluiting! Je reinste poppenkast!

 

Het heeft ook weinig zin om deze bejaarde moeder met één klap dood te slaan ,iets dat mij al ex-karateka heel weinig moeite zou kosten, neemt U dat maar van mij aan!

Misschien zou ze dat als beroepsmasochiste nog lekker vinden ook! Als modern,sexueel bevrijd kunstenaar, die op veel terreinen des levens het klappen van de zweep kent en humane, artistieke angehauch te persoon heb ik natuurlijk helemaal niets tegen S.M. praktijken, integendeel,de verbeelding aan de macht is mijn slogan en als die ergens aan de macht is dan is het wel in het S.M. veld, dat is een leuk onderwerp om eens duchtig de komende tijd uit te spitten, al of niet in groepsverband, alhoewel ik daar bij de gemiddelde moeder de vrouw op huishoud schoolnivo in de Pinkstergemeente niet zo gauw mee aan zal komen!

 

Heeft U er ooit naar verlangd dat het allemaal anders was gelo pen?

 

Iedereen heeft zijn niet vervulde dromen te aanzien van die dramas,die het noodlot voor ons in petto heeft en voorwaar,ik zeg U;er is op korte termijn geen oplossing!Op de lange trouwens ook niet,dus dat schiet ook niet op!

Als hadden komt is hebben te laat en padvinders zijn gatvinders, zei mijn opoe altijd, dus wilde ik zo snel mogelijk bij de welpen.

Van kind af aan heb ik altijd geloofd in een betere wereld -zelfs in de meest uitzichtsloze situaties en grootste wanhoop - en dat was mijn red ding.

Bovendien was ik heel gevoelig voor de schoonheid van de natuur,voor bepaalde muziek en de schone kunsten in het algemeen, maar ook voor het bevrijdende moment waarop je met je eerste geliefde samen bent en op een duintop op Vlieland naar de zonsondergang die zomer aan zee en het schemerend invallen van de avond zit af te wachten in woord eloze eensgezindheid en je spontaan in tranen uitbreekt om de schoon heid van het moment waar op alles even in volkomen harmonie met elkaar convergeert. 

Voor een avond die verzoening met de schepping en het heelal en misschien is dat een klein geschenk van de Schepper met de grote S.

Heel bevlogen aanhangers van de E.O zullen zeggen; broeder, oho, broeder aller broeders, juist in dat moment ligt iets van het wezen van God besloten,maar ik vraag ze; hoe kunnen jullie dat zo zeker weten?

Of zitten jullie me zoals zo vaak te besodemieteren met je ge reformeer de kuttenkoppen waar ik zelf bij zit?

Wellicht zult U als kind van de vooruitgang zeggen: dat is allemaal je reinste kitsch,die bovenaardse, schone gevoelens en al dat mededogen met de naaste, maar dan zal ik zeggen dat Uw inlevingsvermogen en gevoel voor een gezonde realistiese romantiek is afgestompt.

Die tere, heel breekbare kanten van de werkelijkheid heeft U misschien ook nooit ervaren in Uw leven.

U heeft dan wel de essentie van het leven en een stuk verdieping en trance dentie van het bestaan gemist.

In het licht van een grote liefde ziet de schepping er uit als de voorspel lende eeuwige echo van een geheimzinnig, verborgen, groot, oneindig raadselachtig vredevol paradijs vol veelbelovende perspektieven op de eeuwige toekomst.

Als ziende iets van de onzienlijke door een donkere spiegel in vele raadselen, dat is het enige vooruitzicht van de reflekteren de mensch. Reflektions in a mirror, maar nog veel aan grijpender zong Nico van The Velvet Underground het met haar donkere, dreigende stemgeluid in de mid-sixties; ”I’ll be your mirror.”

 

Het lijkt  er op alsof U weet waar U over spreekt?

 

Als ik de wereld zou aanvaarden zoals die is en hoe die op je af komt in de media en ik niet verder zou kunnen kijken dan mijn neus lang was dan zou  ik nog het liefst  huurmoordenaar of heroinedealer zijn geworden.

Of twaalf meiden achter het raam gezet om ’s avonds het hoerenlopers geld en de huurpenningen op te halen, om vervolgens er één of twee snollen eerts plat te neuken en daarna een potje beuk te geven als ze te weinig hadden in gebracht.

Ja,dat lijkt me wel wat! De man is voor heet souteneurschap geboren. Heur anatomie is d evrouw haaar noodlot. 

Ik geloof dat daar toch wel mijn ware roeping ligt! Ik denk dat ik gewoon van vak moet veranderen!

 

De waarde van sommige eigentijdse kunstwerk- en is volkomen spekulatief  en net zoiets als een loterij met een overwegend aantal nieten, houdt U nog steeds vol, maar alles in de kunst wordt toch meer waard naar gelang de tijd verstrijkt?

 

Sommige optimisten blijven tegen beter weten in graag wachten tot ze een ons wegen, dat is me al lang opgevallen en dan doel ik niet alleen op de sekte der kunsthistorici, die ambtelijk gesalarieerde kaste van gedoktoreerde onaantastbaren, want die hebben nog nooit iets van belang mede gedeeld.

Kijkt U eens: Er zijn natuurlijk uitzonderingen op de regel maar 99 % van de aktuele kunst is over een paar jaar totaal vergeten en weg gegooid in de container of op stoffige zolders beland in een zootje hutkoffers.

De kunstschilder Gestel was in de jaren zestig bij veilinghuis De Zon met een paar tientjes per doek duur betaald en nu (1998) brengt hetzelfde werk meer dan een ton op, dus zo nu en dan gebeurt het omgekeerde van mijn stelling ook wel eens,maar het komt heel zelden voor en het is zeker geen wet van Meden en Perzen, zoals weinig bonafide kunst- handelaren en galeriehouders U daarentegen willen doen geloven.

U kent toch dat zielige geval van dat aantrekkelijke,vers gehuwde, tamelijk naieve miljonairs echt paartje die van miljonairpaps en miljonairmams een miljonairsaardigheidje mochten uitzoeken en graag mee wilden doen met de mode van het te duur betaalde schilderijen kopen,  dus ze schaften een Julian Schnabel aan voor de niet mis te verstane prijs van 225000 dollar (een fooitje vonden ze!) en dachten daar mee een uitverkoopje op de kop te hebben getikt.

Het “kunstwerk” bestond uit een op een houten paneel geplakt in gruzelementen geslagen servies. In hun optiek symbool voor de echtelijke samenleving. 

Drie jaar na de koop was de liefde over en maakte het “kunstwerk”als kunstnijverheidsfrutsel deel uit van de te verdelen boedel bij de scheiding van de twee ex-geliefden om aan de torenhoge financiële eisen van de ex-bruid tegemoet te komen.

Het bittere noodlot dat hen trof dat er geen kopers waren voor het kunstwerk tijdens de veiling wekt nog steeds homeries hoongelach op onder de kunstknechten van het gerenommeerde veilinghuis Sothesby.

Een ander zeer treurig geval is Rob Scholte, sinds enige tijd verlost van zijn achterpoten en baby van de echtgenote door de ontplofte hand granaat onder zijn auto stoel. 

Ze hield er een gestoofde en geblakerde pruim aan over. 

Een moordaanslag die waarschijnlijk eigenlijk bedoeld was voor advokaat O. Hammerstein,die een BMW had die op de auto van Scholte leek en toevallig om de hoek was geparkeerd waar ook Scholtes auto stond.

De jongensboekenachtige paranoia, het megalomane ulonivo en de onvolwassen daden drang van Rob Scholte zal ik verder maar buiten beschouwing laten.

In elk geval stond de zeefdrukkerij van boven genoemde kunstenmaker te koop tegen elk aannemelijk bod en moet Scholte door geldgebrek gedwongen zijn zeefdrukken aan bieden bij kunst uitlenen in den lande. Het kan verkeren verzuchtte Bredero eens en ik zucht met hem mee. Goddank is de levensduur van de roem in zeer veel gevallen maar zeer beperkt. Daar zult U het toch wel mee eens zijn.

De roem van de kunstenaar is zoiets als een spelletje roulette; we zien wel waar het balletje valt en eigenlijk kan niemand het wat schelen zo lang ze er maar aan verdienen.

Het is volkomen willekeurig en heeft niets met talent te maken.

 

(wordt vervolgd) 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.