Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
8 december 2011, om 13:16 uur
Bekeken:
471 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
248 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"“ Al is het wijntje zuur , het blijft op tafel!” (deel 19)"


“ Al is het wijntje zuur , het blijft op tafel!” (deel 19)

  

U verafschuwt het kryptiese proza dat museum katalogi begeleidt en er alleen toe doet om de meestal gedokto reerde schrijver in het middelpunt te plaatsen ter meerdere eer en glorie van hemzelf.

 

De onbegrijpelijke manier waarop er over kunst wordt geschreven en gesproken staat mij tegen.De ellenlange beschouwingen overladen met irrationeel jargon.Vol met uitspraken die misschien voor teken leraren inte ressant lijken en voor geïnteresseerde leken indrukwek kend mogen schijnen,maar bij nadere analyse geen enkele betekenis blijken te hebben en niet meer zijn dan hoogdravende holle frases.In het allergunstigste geval zijn het metaforen of clichés.

En niemand die het een bal interesseert. Onze intellektuele en kulturele traditie was het enige export artikel waardoor wij ons internationaal konden onder scheiden als kleurloos transito land.

De sociaaldemokratie,dat wil zeggen die kleurloze klootzakken en akulturele ballen gehakt die ons regeren en het koningshuis van parasieten incluis beseffen niet dat ze Nederland als historiese natie naar de sodemieter helpen.Kunst en literatuur beschouwen ze als iets dat probleemloos kan wor den afgeschaft,theoretiese wetenschappen be schouwen ze als oninteressant want je kan het niet vreten en voor rede zijn ze al helemaal niet vat baar.Twee komma zes miljard wordt door de ambte narij in Den Haag zonder morren over de balk ge gooid aan het opvangen en importeren van asiel zoekers,maar de Beeldende Kunstenaars Regeling die slechts 130 miljoen per jaar kostte en een paar duizend kunstenaars van de straat hield,werd afgeschaft.Onze regeerders houden niet van kunst, ze haatten de makers en de artistieke schepping en en dat is misschien wel het aller grootste mysterie uit de kunstgeschiedenis.

 

Veel los geslagen,nauwelijks geschoolde kunste naars beweren nogal eens dat “het kalvinisme in Nederland de kunsten dwars zit” en dat zou dan een verklaring zijn voor de onbeduidende rol die de Nederlandse kunst al decennia speelt.

 

Alweer een mythe!Er is al zo vaak door kunstenaars gezegd dat het kalvinisme de bron is van alle ellen de die zij meestal over zichzelf afgeroepen hebben dat het wel heel erg afgezaagd en clichématig is.

Engeland bijvoorbeeld heeft een heel lange protes tants-puriteinse traditie,die er niet alleen voor ge zorgd heeft dat er geen pendant van de Franse revo lutie heeft plaats gevonden maar ook een heel rijke literatuur en toneel traditie heeft opgeleverd met topakteurs die de beste Nederlandse actrutten en ac treutels in de schaduw laten staan van hun pres ta ties.De oorzaak van het gebrek aan internationaal succes is veel voor de hand liggen der:Nederland is een kleurloos transitoland zonder een echte kulture le hofkultuur,want u denkt toch niet  dat Wij Bea trix Koningin Der Nederlanden en dat oude,zieke aapje Prinz Claus de kultuur en grote dienst be wijzen door éénmaal per jaar de koninklijke sub si die voor de schilderkunst uit te reiken,die “konink lijke” fooi van vijfduizend gulden,die de dames en heren artiesten onder heftige,onderdanige dankbe tuigingen in ontvangst mogen nemen, daarna de vorstin een zweterig kleefhandje geven en nadat ze een knikse hebben gemaakt volgens het protocol achterwaarts lopend de koninklijke ontvangstzaal moeten verlaten. Menigeen struikelt tot grote vreug de en hoon gelach van de opperhofstal meester,de bepoederde hofdames en lakeien.En verder is het geen open deur dat het Nederlandse volk niet be paald begiftigd is met interes ses die verder gaan dan foeballen op de tulleviessie, onsmakelijke sex programmas van Boudewin Büch op de commer ciële zenders en video films over zwaar bewapende pooiers en onbenullige vrijtijds hoer en,die steeds weer in Nederlandse filmprodukties worden opge voerd als het summum van kultuur maat schappe lijke relevantie.Die onsmakelijke belangstelling voor alles wat in de goot leeft,vegeteert en parasi teert heb ik altijd met groot afgrijzen en veront waardiging gade geslagen op afstand,want sommige smerige programmas bekijk ik uit principe niet en dat kunnen de meeste aan porno verslaafde leden van de E.O. mij niet na zeggen. Zelfs bij die keu rige, evangeliese, brave omroep, die TV zender van sukkels zonder sokkels,valt men in kat zwijm bij minderwaardige fielten als Herman Brood,die na maak Lou Reed,maar daar hebben die evangelie kikkers nog nooit van gehoord, die verslijten  alle surro gaat voor echt!

 

Nu dertig jaar later terugblikkend op die opstan dige generatie neo-realistiese schilders van de jaren  ‘60 rond Galerie Mokum, waar U zelf van deel uitmaakte als vaste exposanten  van 1966 af tot 1973 Uw werk tentoonstelde, verklaart  U eindelijk…

 

Net als Pyke Koch ben ik een schilder die op zichzelf staat. Zonder artistiek milieu, kunstzinnige opleiding of afkomst.Daarom kan ik ook niet profi teren van die vriendjespolitiek in kunstenaars land, waar vriendjes weer andere vriendjes reisbeur zen, stipendia en werkbeurzen toe spelen. Denk eens aan de experimente len van vlak na de oorlog;in de jaren veertig wilden de meesten zich aanmelden voor de kultuurkamer of de S.S.,maar na de bevrijding hing en ze het salonkom munistje uit om gemakkelijk subsidies los te peuteren. Denkt U nu alstu blieft niet dat het in christelijke kringen anders gaat sinds de oprichting van die christe lijke ku(ns)takademie te Kampen,want dan komt U totaal verkeerd uit.Die ingelovige kultuurminnende christenen zijn moreel even korrupt,alleen leggen ze daar een dun,ranzig sausje moraal theologie over heen.Ik neem het ze kwalijk dat wat ze met de mond belijden niet genegen zijn om in daden om te zetten, maar juist het tegenovergestelde doen van wat ze hartstoch telijk van de kansel verklaren.

Het lekenpubliek denkt altijd weer dat een kunste naar moet figureren op de barrikades of in literai re,sociale en politieke circuits,maar dat hoeft hele maal niet.Het enige wat hij moet weten is hoe hij een biefstukje bakt,omdat hij anders verhongert en verder moet hij zijn vak verstaan en zich de haren uit de toch al bijna kale kop trekken om inspiratie af te smeken van een buitenaardse instantie. Zo werk ik dus totaal niet.Ik heb een afgerond idee en dan: Hup!Aaan het werk!De ezel roept!

Inspiratie is misschien heel bruikbaar voor in ge voelige, lichtelijk verwijfde dichters als Ruurd W., die half Friesland afracen op een fiets met twintig versnelling en,dan plotseling op de rem gaan staan, over de kop slaan, holderdebolder een dijk af de uiterwaarden inbolderen,temidden van een koeien vlaai belanden,een stompje timmermanspotlood uit de natte kontzak strontzak van de vetleren fiets broek wringen,zich voor hun kop slaan om ver volgens een voor de familieleden onsterfelijk poweem in het Friese dialekt neer te krabbelen.

 

(wordt vervolgd) 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.