Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
5 december 2011, om 21:21 uur
Bekeken:
476 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
219 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"“ Al is het wijntje zuur , het blijft op tafel!” (deel 10)"


“ Al is het wijntje zuur , het blijft op tafel!” (deel 10)

 

Heeft U ooit een moment getwijfeld aan de waarde en het maatschappelijk nut van Uw kunstenaarsschap?

 

Nooit! Geen moment! De tijd zal schiften wat waar devol was en wat niet.Ik heb in de meer dan dertig jaar van mijn kunstenaarsschap zoveel beroemd heden zien opkomen met toeters,tromgeroffel en trompet geschal en nog sneller geluidloos zien onder gaan of afgevoerd worden via de coulissen door de nooduitgang naar de anonimiteit zoals Teun “Steun” Nijkamp,die zo graag Jan Cremer wilde imiteren en daarom een grote four wheel drive strandauto beplakte met zijn eigen naam en daar mee als “stunt” door de Leidsestraat zich liet rijden, want die artistieke sukkel had geen rij bewijs.

Wellicht zijn Uw maatstaven de mijne niet,maar wat dondert het? Ik weet waar ik over praat! Mijn naaste familie,voor zover niet overleden,heeft geen snars verstand of enige notie van kultuur.Een mid dag in dat gezelschap is net een uitzending van de consumenten rubriek of van de vakantieman.  Voetballen,het koningshuis,de paus en de pastoor zijn de gespreks punten die de gemoederen nog enigszins in beweging brengen. En natuurlijk de show pagina van De Telegraaf met fotos van Prins Pils,bijge naamd  Willem De Domme, bij het hossen met een elftal voetballers.Dat is de hofkultuur anno nu van onze olijke dikkerd. Ik ben altijd anti-Oranje gezind en voor een republiek geweest.Het koningshuis vormt het kostbaarste en grootste uitvreters- en uit keringstrek kers bestand van heel Nederland.Het is altijd al een zootje schorum geweest.Lees de ge schiedschrijving er maar op na.Voor school mees ters,boekhouders en ander kantoorpersoneel is kul tuur Toon Hermans en die valse nicht Jos Brink of de huilerige jankkop Henny Huisman,maar daar heb ik schijt aan.Het gaat mij er uitsluitend en alleen om kunst van eeuwigheidswaarde te maken en merkwaardigerwijze zie je dat nu net niet op de tulleviessiebuis van de Evangeliese Omroep met hun hoge etiese maatstaven en himmelhoch jauch zende pretenties.

En dan bedoel ik niet dat lullige naschilderen van 17-e eeuwse stillevens of kerk interieurs waar Henk Hel mantel kampioen in is, want dat is pas echt k*t met peren.

 

Tenslotte bent U,na jarenlange hoog oplopende konflikten met de galerie eigenaresse,uiteindelijk weg gegaan bij Galerie Mokum,toen de situatie met Dieuwke Bakker van Uw kant niet meer bij te leggen leek en U er achter was gekomen hoe U vanaf 1966 jaren lang ten opzichte van de andere door haar vertegenwoordigde kunstenaars finan cieel ernstig benadeeld werd,terwijl zij volgens Henk Romijn Meijer de naam had volkomen on kreukbaar op dit punt te zijn.

 

Ik ben niet iemand die zich zo maar weg laat jagen of voorover op de bar met het moede hoofd zwaar van zelfmedelijden gaat liggen grienen als een hye na ten aanschouwe van alle meesmuilende socië teits bezoekers,zoals die softe huilebalk Teun Nij kamp.Ik heb altijd het beste voor gehad met Galerie Mokum en er indertijd voor gezorgd dat de art direc tor van Panorama een lange reeks van covers aan Galerie Mokum schilders wijdde. Zonder mijn in vloed was dat absoluut anders gelopen. Zelf heb ik twee maal in Panorama gestaan en dat is heel wat moeilijker voor elkaar te krijgen dan zo’n artikeltje in Ku(ns)tbeeld.De vestiging van Galerie Mokum aan de Oude Zijds Voorburg wal - een gouden loka tie - is dankzij de tip uit de antiquarenwereld die ik begin jaren zeventig kreeg,tot stand gekomen. Dieuwke Bakker was er de dame niet naar om hier voor enige dankbaarheid te tonen.Integendeel! Zij schreef dit succes toe aan haar eigen “zakelijk” in zicht en dat berustte uitsluitend op haar grote bek plus een grote dosis fantasie en nergens anders op. Ze heeft vele kansen opzettelijk laten liggen, zo als een aanbod van het Städtisches Museum van Bonn voor een grote overzichtstentoonstelling van alle Ga lerie Mokum schilders en dat had voor een interna tionale doorbraak  kunnen zorgen.Niemand behalve Fred van der Wal durfde over deze zaak zijn mond open te doen.De andere Mokum schilders waren kruiperige lafbekken,die het in hun broek deden voor dat grote smoelwerk en dat moffiese ge schreeuw van Dieuwke Bakker,maar ik heb me nooit laten intimideren.Ik ben een zoon van twee verzetsmensen daar ligt het aan!Haar vennoot Michael Podulke stond achter mijn werk vanaf het eer ste moment dat ik in 1966 de galerie binnen liep en hij bepaalde het artistieke beleid.Dieuwke kon al leen maar centen tellen,verder niets.Ongeveer de helft van de kunste naars, waaronder Clary Masten broek,Wout Muller,Teun Nijkamp en Jasper van Putten was tegen mijn werk,de andere helft was neu traal of had helemaal nergens een mening over.De mislukte,beroeps werkeloze,bescheten  school mees ter,de woordenkakker Sjouke “Kinne bak” Stigter, die nog een inleidend woordje in een Galerie Mo kum catalogus heeft mogen schrijven in een buiten gewoon larmoyant,moeizaam,weinig informatief  school meesters proza,was altijd al fel tegen mijn werk,dat hij als “pop art” om schreef, maar wel wa ren wij jaren lang goed genoeg  om hem en zijn vriendinnetje,een twee meter hoog rossig meisje, drie tot vier keer per week koffie te schenken van ons armoedje.En dat soort grote lummels neemt met die enorme lijven ook nog behoorlijk in,want tevre den zijn ze nooit met die dikke lijven!Dan ben je er niet met zes koppen koffie,want die klaplopers had den aan twee en een halve liter nog niet genoeg!Het was alsof je een emmer leeg gooide in de muil van een nijlpaard!Dat was voor ons in die arme tijd toch wel wat erg begrotelijk,maar daar bekommert een geroetineerde klaploper zich niet om!Op een gege ven moment hebben we in 1977 alles en iedereen die op enigerlei wijze met kunst te maken had ge woon voor goed de deur uit getrapt en daar hebben we ons altijd aan gehouden. Wat mij betreft houd ik mij altijd vast aan het Bijbelse spreekwoord:”Al is het wijntje zuur,het blijft toch gewoon op tafel!” 

Laat dat een ieders credo zijn in en buiten de beel dende kunst, dan kan het misschien  toch nog gezellig worden.Ik denk als een genie,lever het werk van een geniaal kunstenaar en formuleer mijn stand punten moeiteloos voor de vuist weg,maar dat was U waarschijnlijk al lang op gevallen!

 

U zegt dat het beeldend kunstenaarsschap vanaf den beginne voor U een levenslang ontmoedig- ings proces was?

 

Dat spreekt bijna vanzelf.Ik mocht van mijn opvoe ders niet naar de akademie voor beeldende kunten, alhoewel daar mijn grootste talent lag.Ik kon kiezen uit een kantoorbaan of de kweekschool voor onder wijzers en koos het laatste als minste van twee kwa den.Mijn opvoeders beloofden mij dat ik na de on derwijzersopleiding naar de akademie mocht,maar hielden die belofte niet.Nu is het niet direkt nood zakelijk om een akademie te bezoeken als men het vak onder de knie wil krijgen,eerder het tegen over gestelde is waar,maar wel doet men daar gemak ke lijk zijn of haar intieme en zakelijke relaties op.De twintigste eeuwse kunst hangt aan elkaar van kun stenaars die nooit of slechts gedeeltelijk een aka demie volgden.Heel vaak pleit het ook niet voor het karakter als iemand vijf jaar braaf en slaafs een kunstschooltje volgt zoals die maat schappelijk zo goed aangepaste brave Henk Helmantel.

Er lopen in ons land onderdehand een twintig dui zend bijstands kunstenaars heel artistiek uit hun ogen te kijken over straat, naar de kroeg en naar de hoerenkast die allemaal even beroemd zijn bij het lo ket van sociale zaken,de bank van lening en de kas telein van het buurtcafé op de hoek.Allemaal veel en veel beroemder dan ik,maar wat voor soort roem is dat nu eigenlijk?Drie hoog achter in Amsterdam Oud West op een benauwde bovenetage met huur subsidie.Het wrakke balkon tegen de gevel geplakt met plakband en velpon.Ik vind het overgesubsi di eerde nullen,dat ganse leger bijstands kunste naars. Omscholen die hele hap.Allemaal achter de compu ter!

 

De christen demokraten,de liberalen,maar ook het grootste deel van de linkse partijen zien kun stenaars als ongewenste elementen die uit de sa menleving verwijderd zouden moeten worden?

 

Ja en ik zou ook helemaal geen bezwaar aantekenen als bepaalde kunstenaars geëlimineerd zouden wor den,bijv. de abstrakte schilders.En verder is en blijft nederland een kleurloos transito land.Niet meer dan een doovoerhaven voor Duitsland,dat zijn achter tuin tevreden moet stellen en vooral gunstig moet stem.Ik heb het met de befaamde kunsthistoricus Dr. Graham Birtwistle er wel eens over gehad waar om economies en militair sterke naties als de V.S. in de jaren zestig en Nederland in de 17-e eeuw kunst produceerden van blijvend,internationaal be lang en wat de achterliggende redenen daarvan zou den kunnen zijn.Dat was een heel interessante dis cussie.Ik zal U de uitkomst niet verraden,die neem ik mee in mijn graf.In de discussies over beeldende kunst voeren kunstpedagogen en schoolmeesters altijd de boventoon en daarom luistert niemand naar ze.Wat dat betreft doen ze hier in Nederland niet onder voor de Duitsers die ook altijd ellenlange ouwehoer verhalen publiceren in de kunsttijdschrift en.Het is merkwaardig dat een kunstenaar minder serieus wordt genomen dan een ambassadeur,die niets anders heeft te doen dan met zijn lul uit zijn broek handjes te geven tijdens recepties en ambas sade parties.Ik verwijt de kunstenaars dat ze het er zelf naar gemaakt hebben,dat ze met alle genoegen een knieval doen voor het kapitaal,de hielen likken van elke met goud behangen  zonnebankbruine co caïne snuivende pooier en zijn hoer die in een auto van zes, zeven ton komt voorrijden.

De kunstenaars gooien zichzelf daarmee weg.Nogal logies dat de minister van OKW indertijd minach tend met één pennestreek de Beeldende Kunstenaars Regeling om zeep hielp.

 

(wordt vervolgd) 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.