Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
1 december 2011, om 07:52 uur
Bekeken:
413 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
199 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Brief aan directie christian artists rotterdam 2001(deel 3)"


Brief aan directie christian artists rotterdam 2001(deel 3)

 

Ik vind het al heel vervelend om je te moeten uitkleden bij de dokter; laat staan voor een geheel onbekende, tot overmaat van ramp half naakte dame waar je nog voor moet betalen ook en die er volgens mij ook niet echt veel zin in heeft! Het zou geheel andersom moeten zijn; je zou als bezoek ers van zo’n beperkte, naargeestig paars of felrood verlichte, bedompte ruimte, meestal in een ach terbuurt gelegen, waar zoals bekend is veel physiek gevaar dreigt, geld toe moeten krijgen en niet weinig ook!

En je lul wordt vantevoren ook nog hardhandig met een staalborstel door zo'n juforuw die een zeer kachtige greep van uit haar professie heeft ontwikkeld schoon geschrobd en als ze er dan een scheut ontsmettings alcohol over heen gooit sta je te springen en te zingen, maar niet van plezier of dat het je aan zet tot voor het zingen de kerk uit te gaan. Haal op je wekker, snot smaakt lekker!

En verder is mijn voornaamste leefregel in de omgang met de medemens van de vrouwelijke kunne aldus gekenschetst; dampend kopje koffie met in cellofaan ingepakt kaakje, tête à tête drinkend bij gedempt licht in daarvoor aangewezen verwarmde ruimte met veel bruin hout en bij voorkeur op minieme afstand (niet te ver weg, veertig tot zestig centimeter, lekker met mekaar bekken, vooral niet minder of al te lang, anders kom je nog in elkaars ring of confidence en dat wordt bedreigend en on gemakkelijk) van malkander om het echt boeiend te houden met gegarandeerd oogkontakt, dat kan niet missen -blikken die niet doden maar genezen,begeleid door zoetgevooisde klanken (muziek installatie of stemgeluid van dame in kwestie. Iedere vrouw wordt geboren met een so praan of alt vogel in de gouden keel, soms het volume van een mus, dan weer een papegaai of leeuwerik, hetzij nachtegaal en wanneer de woorden haar in de keel stokken kan zij het nog altijd uitzingen)- en bijbehorende ver nauwde (niet benauwend) blikveld, eventueel gefluisterde mede delingen van licht intieme aard, maar ook weer niet te openhartig, erg gezellig, diskretie alom, ghenoeg chips en borrelnoten, maar zoals het beschaafde folks betaamt; vooral de handjes thuis uit het ondernavelse, liefst boven de dekens zoals onze grootouders altijd aan raadden).Ja;zo blijf je lang gezond en zal niemand zich ergens een buil aan kunnen vallen.

Zojuist, vijf minuten geleden bespraken we nog even jullie merkwaardig geheel stofvrije interieur in de flatje ziet hoe zelfs de ogenschijnlijk kleinste details van een bezoek aan jullie worden door ge nomen en hier in huize Lekkerterp herkauwd, geëvalueerd en gekategoriseerd om tot een eenslui dende konklusie te komen. Veel anders hebben we ook niet te doen als kunstartiesten. Hoe houdt Ria al die voorwerpen stofvrij en schoon, zo vroeg en we ons af en bleven het antwoord schuldig, maar mis schien wordt ook dat ons pas in het hiernamaals geopenbaard en neemt zij het geheim mee in haar graf.Sommige dingen moeten een mysterie blijven. Ina merkte wel op: vergeleken bij Ria is het bij ons hier in Oldeboorn toch maar een smerig zootje. Mijn repliek (begrijpelijk; Mannen zijn van nature vies); kammeniks schelen. Je bent man of je bent het niet. Daar dien je je dan ook naar te gedragen. Dat lijkt mij allemaal echte mannentaal. Nu je het zegt: Spinnewebben in alle gaten en hoeken hier voor de koeleur lokaal, zand en modder loop je hier ook nog gemakkelijk binnen van uit de meestal drassige tuin, dus ook dat is weer mooi mee genomen; we moesten er maar met zijn allen in berusten en mee leren leven, zei mij laatst een huisarts en ik zou hier in onze stulp niet echt graag van de grond eten zonder de zekere verwachting binnen een kwartier paarse vlekken en karmozijnrode bulten over het hele lichaam op te zien komen of een lichte miltvuur besmetting op te lopen met fatale afloop. Je hoort wel eens van die gevallen ver weg en het loopt nooit goed af. We zijn me wel een gemakzuchtig stel viespoezen; Ina en ik! Vaatwerk is hier dankzij de vaatwasser wèl immer gereinigd, lipstick zul je niet op de kopjes aan treffen en de altoos klam me handen worden terdege voor de maaltijd gewassen, omdat ik nogal eens in mijn achtergleuf zit te graven naar de dieper liggende gedachten en de achter kant van mijn gelijk, Apollo 13, een reis om de maan, (Houston; we have a problem) de ingrediënten van voedsel en dranken allen ruim binnen de houdbaarheidsdatum bij bezoek aangeboden of ter ont smetting voor gebruik overgoten met zout, peper, mosterd en azijn, gedoucht wordt er nog steeds re gelmatig, ook intiem en de slaapkamer, die op het noorden ligt op 2 km. afstand van een snelweg, dag èn nacht geven tileerd, de E.O. gids en de VPRO gids onberispelijk op de salontafel klaar voor gebruik, de kleding is ook schoon en het gerucht in brede kristullukke kringen dat ik vanwege mijn ongeremde kunstenaar schap van huis uit gewend ben om leeg gedronken, liefst andermans, kristallen wijnglazen en bo kalen in opperste vrij making lallend met een duivelse lach in het open haardvuur te gooien,om daarna onherroepelijk in de hoek van de kamer openbaar te gaan staan te wateren om het vuur te blus sen(zoals Jackson Pollock wel deed met veel succes bij zijn cliëntèle,maar toch niet echt voor herha ling vatbaar.Je kunt beter een eigen, verwaterde vorm zoeken van extreem gedrag in de hui selijke kring. Rummikuppen of Mens erger je nieten.) of luidkeels onoirbare liederen ga zingen op tafel om vervolgens uit te breken in meest gruwelijke vervloekingen,lijkt uit de ongewassen mytho logiese duim gezogen,met die nagels waar aan gebrokkelde, zware, kalvinistiese rouwranden, van een bebaarde (baarden zijn sowieso niet te vertrouwen, heb ‘k ergens gelezen) ex-antroposofiese Friese teken leraar, de alom befaamde sitting duck H. in het Friese moerassige, bemeste, mistige, onaangename,klamme landschap,een omstandigheid waar ik verder het zwijgen toe wil doen en niemand meer mee lastig mag vallen (volgens mijn vrouw die alles beter weet en altijd gelijk heeft ook al heeft ze ongelijk),een persoon van het manlijke geslacht wiens naam ik niet eens meer voluit wil noemen om erger te voorkomen en die ik als een soort Paulus te vuur en te zwaard vervolg (dat kunstenaarschap;toch wel een mooi,maar vooral zwaar beroep) sinds 1978.Je moet nu een maal wat met je teveel aan vrije tijd,je bloeddorst, de eeuwige onvrede (de mooiste vrede die er is) en de kennis van de Schrift met mate en met weinig welbehagen. Wie heeft daar nu nog een antwoord op?Een konstruktieve fase is misschien wel aangebroken. Of niet.

Tien minuten geleden scheen de zon en nu regent het. Zulke dingen gebeuren hier heel regelmatig!

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.