Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
1 september 2011, om 15:43 uur
Bekeken:
583 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
217 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Wie te stom is voor de universiteit en te laf voor de handel .."


 “Wie te stom is voor de universiteit  en te laf voor de handel , ja, die wordt vanzelf  tekenleraar als die art. 31 gereformeerde klootzak M.  te Kampen of  gaat zoals die griffermeerde droog stoppel HANK DUVELSJAS 17- e eeuwse stillevens en kerkinterieurs imiteren…”

 

Je hebt van die collegaatjes die maken van plat praten of Fries dialekt een grote ver dienste, die hebben 12 jaar over de lagere school gedaan, zijn ontslagen met S5 uit militaire dienst en vinden dat een bijzonde re prestatie, net zoals mijn gereformeerde  Groningse grote vriend èn mentor, hop man drs. Hans (got, wàt wordt die man me toch oud met zijn dikke bullenkop, die heeft niet lang meer!), die als E.O. dorpsom roeper met prostaat klachten  30 jaar over zijn doktoraal fil sofie deed en met de hakken over de sloot zijn titel heeft gekregen doordat hij be vriend was met die Universiteitspik van de RUG, drs. Corver, die hem matstse vol gens M. d. K. en tegen heug en meug nog een tentoonstelling van mij heeft geopend in Leeuwarden.

Als tegenwoordig iemand  zegt; bij die en die lees ik dat en dat, dan is er altijd wel een fijnchristelijk iemand, bij voorbeeld een lullig E.O. lid, die met een plat accent of knauwend  in Fries dialekt; nou, nou, nou, seg, fryslan boppe nog an toe, daar noemt U me gotverdomme wel effe een paar buitenplaatsen uit Verweggistan op waar ik nog nooit van gehoord heb, is dat nou democratie?

En de hele CDA achterban, die alleen maar naar André H6 luistert  denkt dan gelijk; ja, nog al logisch, die man heeft een paar boeken gelezen, die moet onmiddellijk worden dood geknuppeld. Begrijp je? Dat tot een god heid ver heffen van niks weten, niks kun nen en nergens over kunnen nadenken of mee pra ten… dat is tieperend voor een be paald soort bekrompen, ongeletterde fun damentalische christenen die je vooral in de bevindelijke hoek aantreft, de E.O. aan hang dus. Nergens ben ik zo veel rond wan delen de stommiteiten tegen gekomen als in evangelische, en pinkstergemeentekring en, maar ook onder die stijl kalvinistische  aanhangers van de christelijk gerefor meer de en  vrijgemaakt  art. 31 kerken kunnen ze er wat van op elk cultureel gebied dat je maar kunt verzinnen, alhoewel ik voor au teur Hans Werkman een uitzondering wil maken. Christenen zijn de grootste vijan den van de cultuur, dat is al tijd zo ge weest en dat zal altijd zo blijven. Wie als beeldend kunstenaar per ongeluk  in chris telijk gezelschap belandt vindt een muur van massieve domheid en vijandigheid tegenover zich. In 1976 maakte ik het got betert mee dat een gezelschap griffermeer de tekenleraren debatteerde of je een LP van Bob Dylan uit 1961 nou wel of niet kon draaien op geloofsgronden. Ik vind niet kunnen nadenken binnen die domi neescultuur, dat nergens over mee kun nen praten, dom geboren en nooit iets bij ge leerd,  géén enkele verdienste, hoor.

Die romantische verheerlijking van het laag ge schoolde gristullukke volkje dat uit pure gemakzucht  “alles bij de Heer brengt” om overal bij voorbaat van af te zijn zou in concentratiekampen moeten bijeen worden gedreven met leeuwentemmerszwepen het vel van hun ballen en tieten moeten worden afgeslagen, in gestreepte pakken wor den gehuld en op water en  brood worden gezet met een ijzeren bal aan hun voet, bewaakt door in zwart lederen unformen geklede, sadistische bewaaksters met wolfshonden en stun guns.

Soms denk ik als ge zonde vaderlander, net als iedereen met het hart op de juiste plaats; A.H. die op de kleintjes let,  heeft toch gelijk gehad als ik in een tram vol zwart joekels zit in Amsterdam !

Hoe christelijk er een kunstenaar, des te slechter zijn werk.

Kijk maar naar dat lerarencorps van de christelijke akademie te Kampen en de onbenullige leerlingetjes. Allemaal afgewe zen bij normale akademies. Zelfs de direk tie! Henk P., Willem Z. en die Menangka auwse Lombokker, de Molukker Ben Manusama, allemaal shit wat ze maken! En een frustraties! Niet te kort! Gotsalmeliefhebbe! Tekenleraren! Breek me de bek niet open.

 

Een zeer aanvechtbare stelling!

 

Nee, hoor, helemaal niet. Integendeel! En dan denk ik weer aan m’n nieuwe, niet zo jonge, tot voor kort zo eenzame liefdes vriendin Tiny uit de Takkenstraat in Leeuwarden, de enige Friese kunstenares die niet als een bunzing de pot uit stinkt en daarom ook aan de lopende band na een cursus van drie weken aan het Creativiteits Centrum te L. prachtige fop kutten in keramiek maakt waar je ‘m zo in zou willen stoppen als heteroseks juwelen man (dan krijg ik een stuk ontroering in mijn strot en mijn ballen, dat wil je niet weten!) en die nooit iets gelezen heeft, behalve de Cosmopoli tain en de Viva, heeft   toch een bijzonder zuiver oordeel over alle dingen des levens en kan, niet gehinderd door enige kennis van zaken, ondanks haar middelbare leef tijd toch nog heel aardig uit  de hoek ko men in haar stamkroeg.

Okee; ze is veel bleker dan tien jaar geleden, maar heeft wel een prachtig krulpermanent en een kittig, kek Persianer bontjasje en doet een week over zo’n damesblad, maar gelet terd zijn is niet het enige criterium voor wat mijn keuze van mijn minnaars en minna ressen als biseksjuweel  betreft. Ander zijds neem ik juffrouwen uit het onderwijs sowieso niet serieus die hun bescheten le ventje lang op een flatje wonen of  bijvoor beeld beweren doktoranda te zijn terwijl ze dat in de verste verte niet zijn en zelfs de meest elementaire begrippen of  vreemde woorden niet kennen en eigenlijk totaal nergens iets van af weten.

 

Het hebben van een zuiver oordeel is dus niet gebonden aan enige scholing of kulturele bagage?

 

Nee, hoor, vraag maar aan Tiny, maar als er tegenwoordig in een E.O. televisiepro gramma een man binnen komt, negen van de tien keer is ie aan de drugs, net uit de gevangenis of aan de drugs, van beroep pooi er, inbreker, aidsofiele huurmoordenaar op christelijke grondslag die zijn kind en zijn wijf net heeft dood geslagen met een bijl en zegt; Hij heb, dan heeft die man automatisch gelijk in die kringen, begrijp je, want alles wat uit de goot komt of daar graag in vertoeft schijnt voor de E.O. programma makers iets heel bijzonders te zijn.

En dat vind ik grote onzin. Een omroep die gedrogeerde sukkels die hun ontlasting niet kunnen op houden als Herman Brood bewierrookt, zouden van het scherm moet en verdwijnen Als iemand zo als ik op het Vossius gymnasium in Amsterdam heeft gezeten en Ateliers’63, toch wel het Bau haus van de zestiger jaren, moeiteloos volg de, daarnaast nog een reclame opleiding volgde en een copywritersdiploma ver wierf, dan telt zijn oordeel merkwaardig ge noeg niet mee bij die Friese  salonkom mu nistiese artistieke haarboeren van de BBK of  van Fria. Het stro komt ze van onder de bemoste pet vandaan en de koeienstront pekt nog aan hun onappetijtelijke zitvlak, waar de honden geen brood van lusten

 

Dat is niet waar, het stikt bij de omroep en van de gemankeerde doktorandussen, die uit arbeiders kringen komen en regelmatig onder de douche gaan 

 

De dood aan de arbeiders, de dood aan de doktorandussen!

 

Er is een trend in kunstenaarskringen en bewoners van de grachtengordel om maar vooral door de arbeider voor vol te worden aan gezien.”

 

Werkvolk stinkt! Heb je er wel eens mee in de lift gestaan? Loodgieters  en werk sters ruiken zo sterk, dat slaat op je keel, dat gaat van uche, uche, uche… je krijgt er een smaak van in je bek  alsof je in de on gewassen derde oksel van een incontinent opoetje hebt gebeten en laat ik je vertellen; er zijn heel wat leukere dingen in het le ven. Ik heb niets op anaal of genitaal bef fen tegen, want de dames eisen me wat  te genwoordig in het al gemeen gangbare seksjuwelen verkeer, laat de vrouwtjes maar schuiven, maar er zijn zelfs aan mijn tolerantie- en reuk vermogen grenzen ge steld door de Heere der Heirscharen!

 

U heeft geen achting voor hoge funktionarissen die in het weekend met ont bloot bovenlijf de haag staan te snoeien?

 

Wat moet je denken van een generaal die zijn uniform niet durft te dragen als hij off duty is? Daar kan ik geen respekt voor op brengen! Als ik of ficier was zou ik trots zijn op mijn uniform en intensief drie vechtsporten beoefenen om iedereen gelijk op zijn bek te slaan die een grote linkse muil durft open te trekken. Een stopkogel voor hun donder kunnen ze krijgen dat linkse tuig! Ik ben vierkant voor een kolo nelsbewind die het linkse schorum stevig aan pakt en op zijn plaats zet! Als ik dan die juffrouw van Groen Links persoonlijk weken lang  intiem mag martelen met elec triciteit op d’r tepels en d’r tumtummetje hebben ze aan mij geen kind, daar geil ik helemaal bij weg! Bij de twee karate scho len waar ik tot 1995 vier maal per week trainde waren zwarte banden, zelfs een tweede dan die ik probleemloos uitschakel de. Daar kan ik dan alleen maar minach ting voor hebben. The survival of the fit test heb ik op mijn ballen getatoeëerd. Ik ben in mijn hele karate carrière als één van de weinigen nooit ook maar één maal knock down gegaan in een partijt je full contact karate ondanks tientallen flinke blessures die soms na zes maanden nog niet genezen waren. Mijn leraar, Hendry

 

Thamrin, zei tegen mij; omdat je niet knock down wilde gaan. Over mentaliteit gesproken! Full contact karate is de hard ste sport die ik op boksen en kontroeien na beoefend heb. Daarbij vergeleken is judo en jiu jitsu, waar ik in de sixties ook twee eerste kyu graden in behaalde, niet meer dan meisjesballet op spitzen in een rose tutu. Een sport voor mietjes, beeldende kunstenaars en gemankeerd onderwijsper soneel dat zich met liefde in zijn reet laat naaien! Nou; ik teken er voor, hoor!”.

 

Waar beoordeelt Fred van der Wal de medemens nog meer op?”

 

Als het vrouwen betreft moeten ze sowie so donker zijn en lang haar, amandel vorm ige ogen, hoge juk beenderen, minimaal 1.75 lang en variërend van cup A tot en met cup D en buiten gewoon  sexueel erva ren zijn, goed ingenaaid dus, goud op snee, niet gebonden en toch gezond in d’r tum tummetje. Liefst bisexueel, vooral niet mo nogaam en lichtelijk aan de perverse kant, dus bij voorkeur goed doorknede S.M. fa nates met lange benen, spannende lingerie en een ruime collectie aan zwepen en an der foltermateriaal in bezit. Wat mannen betreft; bi- of homo sexueel, liefst atle thisch bergbeklimmers tiepe  of  aan de ste vige kant, niet te klein, minimaal 1.80, manlijk en dominant ingesteld, initiatief rijk, ook in de liefde, een aardig partijtje actief kunnen neuken, ook als ze travestiet of sadomasochist zijn, je niet gelijk bij je tepels of recht op de bek pakken en vooral van een behoorlijk nivo, liefst hbo of aka demies geschoold.  Zijn ze daarentegen uit sluitend heterosexueel, dan maakt het mij allemaal niets meer uit, dan heb ik geen verdere interesse, daar valt toch niets mee te beginnen, die gaan uitsluitend voor een broodje lekkend  kutspek en een paar op geblazen siliconen ballonnen”.

 

Sexy Maxy in de city of  wel Fred van der Wal’s autobiografische verhalen in “De Stalen Jezus Van Zwiggelte”

 

Na zijn debuut in Galerie Mokum te Amsterdam zomer 1967 zwoer Fred van der Wal (geboren onder het door sex geobse deerde astrologische teken van de Scorpio) zijn decadente, immorele leven waar maar weinigen weet van hebben, niet bepaald af. Integendeel. Maar zijn nieuwe, nog niet uit gegeven boek gaat al weer terug naar het leven in de city, nu naar het Leeuwarden van 1978 en 2002, waar hij maar liefst acht tien buitenechtelijke affaires beleefde met mannen en vrouwen en tot drie maal toe in de tachtiger jaren landelijke publiciteit kreeg vanwege zijn acties op beeldend ge bied. Hij leefde zijn geheime leven temid den van drugsdealers, travestieten, trans sexuelen, sadomasochisten, bi- en homo sexuelen aan coke verslaafde  hoerenjong ens en meisjes van plezier. Op zondag zat hij met een uitgestreken gezicht in een pinkstergemeente handenklappend mee te zingen met de sentimentele opwekkings liedjes. Ging om met portiers van borde len, maar ook met criminelen die meer dan één moord op hun geweten hadden en was er bij toen een psychopatische killer een po ny opblies nadat hij een staaf met vaseline in gesmeerde dynamiet in de reet van de vier voeter had gestoken. Hinneken gebla

zen! Jaren lang was Fred bevriend met de beruchte Hilversumse crimineel Bert P en zijn vrouw Ellen, die hij uit een Amster damse bar had geplukt. De relaties die de auteur met de onderwereld heeft lopen voornamelijk via Horeca gelegenheden in Frankrijk en Nederland. Zijn jarenlange verhouding als vierentwintig jarige jonge man met een vijfenveertigjarige geschei den vrouw uit Hilversum met een hobby voor sexy lingerie en een voorkeur voor S.M. speeltjes beschrijft hij in het verhaal “Spiegelbeeld je doet mij kotsen als ik in de ongewassen derde oksel van m’n opoe bijt” en “Daglicht  stomp mij in mijn got vergeten  smoel als ik de luxaflex open of ik doe je wat…”  alsmede het aangrijpende “De dood van mijn vader was niet meer dan een koude hamburger”. Verder dan Fred van der Wal tot over zijn nek in de goot is afgedaald kan een normaal mens niet gaan. Niet veel mannen zullen ruiter lijk erkennen met liefde de anus van hun geliefde te likken of  met de tong te pene treren, noch de bizarre sexuele techniek van het face sitting te beoefenen hetzij ge nietend  in de touwen te hangen bij  S.M. Meester Tom, Meester Ger of  Meesteres Jacqueline tijdens een urenlange S.M. ses sie.  “Leeuwarden is misschien een achter lijk provinciestadje vergeleken bij Amster dam en Groningen en die Friezen zijn ook niet de slimste, maar je hebt er wel tien spe ciale gelegenheden voor homosexue len, bisex uelen, clubs, discotheken, dark rooms, S.M. Meesters en Meesteressen. Door die overmaat aan koeien en schapen zijn Friezen bloedgeil! Ze stoppen hun lul zelfs in een geit als ze midden in het land staan en een goesting dat ze hebben, die boertjes! Ik heb het zelf gezien!” Met zijn nieuwe boek is Fred van der Wal een regel rechte opvolger van de omstreden Ameri kaanse auteur Charles Bukowski. Dat wil zeggen; veel geweld, karate gevechten, plastisch beschreven banale sex, drugs, geslachtsziekten, afrekeningen in het criminele circuit, mensenoffers en pikzwarte magie in de Satanskerk, drank en kinky sex, geconsumeerd door de hoofdpersoon en zijn companen, waar onder een langha rige gedrogeerde beeldend kunstenaar die totaal de weg kwijt is en alles en iedereen neer maait die op zijn weg komt met zijn op een Brocante markt gekochte Parabel lum met uitgevijlde loop zodat de trekken en velden verdwenen zijn en het wapen niet langer geïdentificeerd kan worden. De dum dum munitie krijgt hij clandestien van een horecabaas uit zuid Frankrijk met con necties bij de Ghanese wit- was maffia.

Het gerucht gaat dat Fred van der Wal sinds 1967 informant voor de BVD is, schriftelijk contact onderhield met de Ame rikaanse ambassade met betrekking tot een valse dollarsmokkel operati. en vanaf 1978 voor de politieke inlichtingendienst van de politie werkte. Begin zeventiger jaren infil treerde hij in de communistische BBK en stond op de payroll van een geheime dienst. Enkele malen verbleef hij in Oost Duitsland en Jemen voor onbekende doel einden.  In zijn Engelse novelle “Send me the roses screw the thorns” dien en drugs niet als op wekkend snoepgoed van een verveelde generatie decadente  kunstenaars, maar als sexuele aanjager voor sado masochistische sex met bisexuele traves tieten, geheel of gedeeltelijk geopereerde transsexuelen en een in leer geklede trans sexu ele Meesteres die een tentoonstelling van  werken van Fred van der Wal opent met een knallende zweepslag van haar leeuwentemmerszweep om daarna de met pumps geschoeide in dameslingerie gekle de kunstenaar te bewerken met dildos, te pelklemmen, riemen en een paardrijzweep in het chique Pulchri Studio in het bijzijn van het genodigde openingspubliekje. En sex of uit gaan heeft bij Fred van der Wal niets te maken met de glitter en glamour wereld van fotomodellen of mannequins zoals in de stories van Jay McInerney. In het verhaal “Luistervink” beschrijft de au teur hoe hij gewaarschuwd wordt door een niet na der te noemen geheime dienst dat zijn buren hem afluisterden nadat hij ze volkomen te goeder trouw gewaarschuwd heeft voor een hem bekende in Friesland opererende Mossad agent die op een zater dagochtend fotos neemt van de boerderij. Het is duidelijk dat van de man een dossier bij de Mossad was aangelegd.  Als de buurman, die liever anoniem wil blijven en zijn echtgenote de kunstenaar uit lachen vermeldt laatst genoemde een paar weken la ter niet het sinistere voorval als een drietal mediterrane mannen uit een zwarte sedan met een CD nummer stappen op een paar honderd meter van de boerderij en de wo ning binnen gaan als de bewoners afwezig zijn, hoogstwaarschijnlijk om afluister ap para tuur te plaatsen en de telefoon te pre pare ren. Langer dan twintig minuten zijn de ge heimzinnige bezoekers niet binnen ge weest. In  “C’est moi qui fait la musi que” verhaalt de auteur over zijn van sept. 1965 tot mei 1968 bijna drie jaar durende samen wonen met de homosexuele sadoma sochistische Ton, een radiotechnicus te H., die niet alleen muziek maakt, maar hem een kwartier nadat zij elkaar in de Haarlem mer Hout hebben ontmoet verleidt in een nieuwbouwflat terwijl zij op die zomer avond met een glas sherry in de hand sa men naakt op de bank  naar een uitvoering van een moderne stuk electronische mu ziek van Karl Stockhausen luisteren. Bijna drie jaar, van sept 1965 tot juli 1968 zullen zij als minnaars samen wonen. Muziek heeft voor Fred van der Wal altijd nauw samen gehangen met erotiek en sex. Zo werd hij door S.M. Meester Tom te Am sterdam gedomineerd terwijl een langspeel plaat met de koele Jazz van Dave Brubeck zijn hart verscheurende pijn en lustkreten overstemde. Ook deze gebeurtenissen ver woordt de avontuurlijke auteur in zijn laatste bundel.    

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.