Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
13 augustus 2011, om 10:02 uur
Bekeken:
713 keer
Aantal reacties:
2
Aantal downloads:
494 [ download ]

Score: 3

(3 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Een slecht mens krijgt geen erkenning"


EEN SLECHT MENS KRIJGT GEEN ERKENNING

Boudewijn van Houten: Een slecht mens

Krijgt Boudewijn van Houten (1939) eindelijk erkenning? Zijn debuutroman ‘Onze hoogmoed’ beleeft een herdruk. In gesprek met een obstinaat heerschap dat de totale waarachtigheid nastreeft. ‘De meeste Nederlandse schrijvers hebben niets te vertellen.’

 Wie Heer Van Houten eigenlijk wel is? Ook op de HP/De Tijd-redactie hoorde je die vraag wel eens bij de koffie met stroopwafels. Boudewijn van H. schreef namelijk wel eens een leuk stukje in dit blad. Stukjes over vrouwen. Beperkte horizon lleidt tot tunnelvisie. 
De enige hobby van deze dandy zijn de dames. Niet altijd aardige stukjes. Dat hij zo van ze geprofiteerd heeft. 
Nou, nou: Van Houten weet waarover hij spreekt! 
Hij heeft er honderden tussen de klamme lappen getrokken en meer successen gehad met zijn lustveer dan met zijn pen, dat moeten wij vooral vernemen uit zijn armetierige belevenissen over seksjuwelen uitspattingen. Selectie kent meneer nauwelijks of het moet de dikte van de portemonnee van de dame zijn. ook een uitgangspunt. Een broodje lul als wisselgeld. Vond hij de geslachstdelen van de vrouw niet lijkeen op bolle kinderwantjes van plestik met in het midden een glinsterend natte gleuf? Hij wel. Studiemateriaal geenoeg doorgenomen!
En wroeging heeft de los geslagen meneer geenszins. Wat heeft hij van de genitale ochtend gymnastiek genoten! De lullensmid waarschijnlijk ook met zijn rekeningen voor heling van ongetwijfeld opgetreden geslachtsziektes. Boudewijn is nog uit de tij dat het zieknfonds alles betaalde. 

Onze hoogmoed is het waargebeurde verhaal van een groepje diabolische vrienden begin van de jaren zestig. Gesjeesde studenten, die een heel eigen cultus rondom de dominante leider Max (Theo Kars) bouwen. Immoraliteit is in hun ogen een deugd. Ze houden zich in leven door het plegen van kleine diefstallen. 
Op een gegeven moment besluiten ze de PTT op te lichten. Van de opbrengst starten ze een literair tijdschrift (Tegenstroom) dat één langgerekte uithaal is richting de gevestigde literaire orde – Reve en Hermans uitgezonderd. De heren leven er lustig op los. Maar hun hoogmoed komt voor de val. Justitie rolt de ‘bende’ op. De ik-persoon (Van Houten) moet –net als zijn companen- vijftien maanden brommen. 

Sommige critici zagen Van Houtens debuutroman als een afrekening met Kars, zoals Kars’ boek Een slecht mens een afrekening is met zijn vroegere vrienden, ook met de meeloper van Kars en van Boudewijn, de Heemsteedse notariszoon Kees B. die via de school voor de jounalistiek en een universitaire studie het toch nog tot hoogleraar zou schoppen. 

Toegegeven; van het trio inferno is Boudewijn van H. ongetwijfeld de schrijver die ver boven Kars uit steekt in een vloeiend kwaliteits proza. De publicaties van overheids ambtenaar Kees B. daarentegen dorre academische verhandelingen.

Prof. Dr. K.l.k. (kees) Brants 

conflictstudies.nl

After an education in journalism and working as a journalist, Kees Brants studied political science (1979, cum laude) and mass communication (1981) at the ...

Ik citeer enkele strofes uit interviewtjes met van Houten: 

“Het was eerder de afrekening met een periode in mijn leven,” vertelt hij. “Van de oplichting van de PTT heb ik nooit spijt gehad. Het was geweldloos, niemand was direct de dupe. Erger vond ik dat we middenstanders bestalen, en geld leenden van vrienden, dat we nooit terug gaven. Dat misbruik van vertrouwen was heel misselijk. 
Af en toe komen er wel eens fans langs, die via Theo Kars met zijn werk in aanraking zijn gekomen. “Ik denk dat ze zijn kinderpraat niet langer konden velen. Als ze Kars hadden proberen te benaderen, werden ze buitengewoon pedant bejegend.” 
“Kars dacht altijd dat iedereen hem bedroog. De man is volstrekt paranoïde. Hij is destijds niet voor niets ontoerekeningsvatbaar verklaard door de rechter.” 
 Kars’ boeken hebben nog wel een redelijke oplage gekend. Daarentegen heeft Van Houten zich in leven moeten houden als corrector en door het schrijven van pulpboeken. Van deze broodschrijverij deed hij weer verslag in De vlucht naar voren. Had hij er toch nog wat aan. Ja, Van Houten is arm geweest. Hoewel dat aan de onberispelijkheid van zijn kleding nooit was af te zien. Hij is miskend, maar wie is dat niet? 
Nee, Van Houten heeft geen hoge pet op van de vaderlandse literatuur. “Nederlandse schrij vers hebben totaal geen ideeën. Neem Harrry Mulisch, die altijd maar met de clichés van zijn tijd speelt. Een marktkoopman. Een charlatan. Een totaal oninteressante man. Herinnert u zich nog dat televisiedebat waar Hermans op Mulisch wees en zei: dit is nu een fascist, een echte. Nou, gelijk had hij! Mulisch liep altijd warm voor ondemocratische regimes. Dat geflirt met Cuba… Maar ja, Hermans ging dood, en hop, daar dook Mulisch weer op.”

 “Tom Lanoye, Kristien Hemmerechts…. verschrikkelijk! Ik was laatst op een tentoonstelling waar die mevrouw Hemmerechts een lezing gaf. 
Ze heeft het twintig keer over haar kut gehad. O, o, o, wat vond ze dat stoer. Kinderlijk. Een feministe van de begintijd. Dat ze zo wordt geprezen is bespottelijk. Maar ja, wat wil je – dat mens heeft reláties. Haar pa was directeur van de Vlaamse omroep. U kunt zich vast wel een voorstelling maken van hoe zoiets werkt. Zeker hier in België.”

W.F. Hermans had een plakkaat boven zijn bureau hangen met de tekst: men schrijft of men heeft vrienden. Een spreuk die Van Houten op het lijf is geschreven. Na Onze hoogmoed raakte hij gebrouilleerd met zijn vroegere vriendjes. Ze stelden het niet zo op prijs als een stel lakeien te worden afgeschilderd.

Boudewijn van Houten: Onze hoogmoed. Aspekt. €19,98.

Een week geleden kocht ik de Grote ABC pocket, een sleutel roman in de eerste persoon voor 0,50 euro in de plaatselijke kringloop winkel. Een redelijk omvangrijke softcover van 315 paginas en en koopje.

Vanaf de eerste pagina blijkt dat Boudewijn van H. kan schrijven en heel wat beter dan Theo Kars.

De Blurb op de flip side van het boek is veel zeggend en dekt de inhoud.

Hierbij de tekst citerende:

“Onze Hoogmoed” is de roman over een groep jongeren, die door onderlinge beïnvloeding en door de dictatuur van hun leider geleidelijk aan tot een volkomen amorele levenshouding geraken. Ze bewijzen hun gelijk met literaire citaten. Steeds meer gaan ze zichzelf bewonderen, de anderen verachten. In het fascissme heerkenneen sommigen van hen een aantal van hun ideeën. De misdaad lijkt hun gerechtvaardigd. Ten slotte plegen ze ook en aar misdrijven en belanden in de gevangenis waar enkelen ontnuchetrd worden.

De ik-figuur van de roman vertlet hoe hij in de ban kwam van de leider. Diens behoeefte aan individuele ontplooiïng leek immers zo logisch en had zoveel charme. In de gevangenis krijgt hij d kaater van deze jarenlange beïnvloeing, breekt met zijn vriend en al diens ideeën-tot hij mekt dat d zaak toch niet zo eenvoudig is…Boudewijn van Houten was met Theo kars oprichter vn het tijdschrift Tegenstroom. Hij publiceeerde artikelen en verhalen in Tirade, Maatstaf, Elseviers Weekblad. Hij woont in Frankrijk.

 Via de voor militire dienst afgekeurde HBS-er D.M. die tien jaar over zijn middelbare school deed en daarna 6 weken economie en 3 maanden psychologie aan de UVA zonder enig succes volgde ontmoette ik in 1966 een paar keer de voortdurende glunderende Heemstede naar Kees B. die een paar straten van mijn woonadres aan de J.C. van Oostzaanenlaan woonde. 
Uit de gepubliceerde verhalen over het trio inferno door van Houten en Kars komt Kees B. naar voren als een licht beïnvloedbaar meelopertje. 
Ik was niet bepaald geïmponeerd door hem. Kenmerkend voor zijn dubbelhartige instelling was de opening die hij verzorgde van een tentoonstelling in Hillegom 1966 waar D.M. en ik ons vroege werk exposeerden. Zijn openingsrede deed aan Allen Ginsberg denken. 
Kees B. vond de kunstwerken allemaal even mooi. 
Een week later verkondigde Kees B. in Bus 1 van Haarlem naar Heemstede luidkeels hoe zeer hij ons werk niets vond. Een toevallige kennis zat achter hem een briefde het D.M. en mij door. 
Kees B. gevraagd naar zijn relaas ontkende deze echter het gepasseerde. Als iets genoeg zegt over iemands karakter…



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Marijes Modderpootjes maat 42?

Geplaatst op: 2011-08-14 09:21:44 uur

Dank Marije
Heb je echt een poezensnuit met een pompoen als hoed?

Geplaatst op: 2011-08-13 10:50:08 uur