Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
4 juni 2011, om 07:47 uur
Bekeken:
649 keer
Aantal reacties:
11
Aantal downloads:
233 [ download ]

Score: 3

(3 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ik bezit duizenden W F Hermans knipsels vanaf 1952"


IK BEZIT DUIZENDEN W F HERMANS KNIPSELS VANAF 1952


MAANDAG BEN IK ONBEKWAAM, DINSDAG BEN IK MISSELIJK, WOENSDAG BEN IK ZIEK, WATERLEIDING, GASFABRIEK…EEN RUSSISCHE PROMOTIE

ONDER PROFESSOREN

Ken je die mop van die Russin die ging promoveren op WFH?........ Dat ging niet door! ...

Fred van der Wal: Ze zullen daar wel weer lazerus geweest zijn!

Ik citeer uit artikel NRC Dinsdag 30 maart 2010 door Wilbert Smulders: 

De Russische Neerlandica Olga Ovechkina promoveert op ‘decadent auteur’ Hermans, mede met hulp van universitair docent Wilbert Smulders uit Utrecht. 

Fred van der Wal: De aanduiding “decadent” kan ik niet bepaald plaatsen. Een existentia listische auteur als Hermans kan geen Westerse decadent zijn. 


Jaren geleden ontmoette ik in de trein twee doctoraal studenten Nederlanda, die studeerden bij Hermans kenner Wilbert Smulders, waarvan één student bezig was met zijn scriptie over de overeenkomsten en tegenstellingen in het werk van Gerard Kornelis van het Reve en W F Hermans.

Voor mij is het duidelijk dat het werk van Hermans als een slinger van Foucault zich beweegt tussen realisme en surrealisme en Gerard Kornelis van het Reve een vertegenwoordiger van de romantiek, beiden vertolkers van een inktzwart post-existentialisme.
Hermans een negentiende eeuwse nihilist. 


Ik vertelde de beide studenten dat ik duizenden knipsels in archief had van Hermans en een groot aantal van van het Reve vanaf de jaren vijftig. De knipsels vertegenwoordigen enkele duizenden euros aan verkoopwaarde. Tevens bezit ik veel soortgelijk materiaal over Johnny van Door, Heeresma en Cremer vanaf de jaren zestig. 

Ik noteerde het adres van de student die bezig was met de Hermans-Reve scriptie en stuurde hem een paar honderd kopieën van artikelen met een begeleidende brief dat er nog eee paar duizend zouden volgen.

Het totale oeuvre van Hermans is in tegenstelling tot dat van Van het Reve zo complex en van een brede horizon dat beide auteurs moeilijk met elkaar te vergelijken zijn en de enige overeenkomst de sprong in het irrealisme van de wanhoop lijkt, die bij Reve gemaskeerd wordt door een pseudo religieuze saus om de amusementswaarde van zijn inhoudsloze proza te verbloemen en bij Hermans een consistent fatalistische toonzetting heeft

Beide auteurs getuigden diverse malen van een dosis humor in hun werk en interviews. Een doctoraal scriptie over humor in het oeuvre van Reve en Hermans zal nog geschreven moeten worden, op de wijze waarop Buddingh’ een studie verrichtte naar de humor bij Lucebert, zoals hij mij eens onder het genot van een ochtend wiskey op Arti et Amicitiae te Amsterdam vertelde.

Ik keek er van op dat Buddingh’al om elf uur des ochtens wiskey dronk en nog meer verraste mij zijn humor studie betreffende Lucebert.

Lucebert is naar mijn bescheiden oordeel een matig dichter en een slecht schilder.

In dec. 2005 tijdens het symposium georganiseerd door het NIP ter gelegenheid van de na gedachtenis aan W.F. Hermans spraken dr. Irina Michaelova, de Russische vertaalster van Nederlandse literatuur en Olga Ovechkina, een promovenda die onderzoek doet naar W F Hermans tbv de universiteit te Sint Petersburg.

In juni 2005 ontving Smulders een e-mail van dr. Irina Michaelova, hoogleraar Nederlandse taal- en letterkunde aan de Universiteit van St. Petersburg. Daarin vertelde zij dat het sinds de val van de Muur gelukkig mogelijk was geworden om ook in Rusland werk van een decadente auteur als Willem Frederik Hermans tot studieobject te kiezen.

Een getalenteerde student, Olga Ovechkina, had zojuist haar studie Nederlands afgesloten. Zij wilde een proefschrift schrijven over Hermans’ werk en was van plan het onderzoek daarvoor gedeeltelijk in Nederland te verrichten. Of zij een jaar onder de begeleiding van Smulders kon studeren?

Eind augustus klopte Olga Ovechkina op de deur van de werkkamer van Smulders. Haar kennis van de moderne Nederlandse literatuur, van het werk van Hermans moest bijgespijkerd worden. Een stevig onderwijsprogramma van één jaar bracht daarin aanzienlijke verbetering, waarna zij terugkeerde naar St. Petersburg, vastbesloten met haar studie Hermans’ werk bij de Russen te introduceren. 

Een “stevig” onderwijsprogramma van één jaar om het literaire klimaat waarin een existen tialistische auteur als Hermans kon gedijen lang genoeg? Hermans is niet los te denken van de literaire Nederlandse ontwikkeling vanaf Forum. Alleen al het bestuderen van de Mandarijnen op Zwavelzuur zou met gemak een jaar studie kosten om elke aangevallen auteur te kunnen plaatsen in het literaire plantsoen. 

Olga hield regelmatig contact. Ze vond een baan bij het Nederlands consulaat in St. Petersburg. Smulders vroeg zich af of dat proefschrift er ooit zou komen. In januari nodigde zij hem uit om op 18 maart 2010 de promotie bij te wonen.

 Op donderdag 18 maart2010 betrad Smulders het promotievertrek, toen een bleke Olga ons meedeelde dat de plechtigheid niet door kon gaan. Reden: het quorum van opponenten uit wat daar de dissertatieraad heet, ontbrak. 
Sovjetachtige bureaucratie, Russische slordigheid, of nog erger?

Fred van der Wal: Ze zullen wel weer lazerus geweest zijn.

Wij kregen belet bij de decaan, waar kundig onderhandeld werd en Olga gewoontegetrouw tolkte, met als resultaat de toezegging dat zij de maandag erop alsnog mocht promoveren.

Maandagavond berichtte Olga dat de promotie succesvol had plaatsgevonden: ze had 19 van de 20 stemmen van de dissertatieraad gekregen.

Maar doctor is ze pas als het ministerie van Onderwijs te Moskou de notulen van alles wat op de plechtigheid gezegd is, nog eens heeft nagelopen. En dat duurt naar verwachting één tot anderhalf jaar.

Olga’s promotie, Hermans zou er een mooi verhaal van hebben kunnen maken.

Fred van der Wal: Het zou dan wel een pendant worden van “Nooit meer slapen” en als zodanig een mislukt verhaal. In de herhaling toont een kunstenaar niet zijn meesterschap.


"Nooit meer slapen" van W F Hermans kreeg ik in 1976 kado van de Amsterdamse kunstverzamelaar S. Stigter, nadat hij vernam dat ik nog nooit iets van Hermans had gelezen.

In elk geval heeft Stigter een tekening van mij in zijn collectie. Ik ben hem al lang uit het oog verloren, niet geïnteresseerd in hem en hoogstwaarschijnlijk is hij overleden. In 2005 ging het hem fysiek slecht naar ik vernam van zijn wederhelft.

Niets leidt ooit tot iets, zou Hermans zeggen.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Zonnige dagen
op elk gebied!!!

Geplaatst op: 2011-06-04 15:31:17 uur

HEE MARIJE
BEN BENIEUWD
je maakt er iets van
kiss

Geplaatst op: 2011-06-04 14:57:37 uur

Marije
Dank

Geplaatst op: 2011-06-04 14:23:00 uur

Wat aardig van je Marije
Het valt te bezienswaardigen op:

fredvanderwal.exto.nl

Je hoeft geen kaartje te trekken
maar wordt als eregast ontvangen

Geplaatst op: 2011-06-04 12:47:46 uur

Dag Marije,
Het landschap, de rust, de natuur, de prettige omgang met de Franse en hier gevestigde Amerikaanse en Engelse collegas bevallen mij zeer.

Geplaatst op: 2011-06-04 11:36:28 uur

Dag Doortje,
Ik denk dat "Onder Professoren" van Hermans jou zou aanspreken, het is een hilarische sleutel roman over het arrogante academische milieu met al zijn pretenties zoals zich dat in de provincie Groningen afspeelde.

Geplaatst op: 2011-06-04 11:34:26 uur

Ik beschouw Lucebert wel als de meest interessante van de aan Cobra verwante schilders, maar geloof niet in zijn talent als schilder. Een enkel vroeg gedicht van Lucebert waardeer ik zeer. Zijn onbegrijpelijke associatieve taalgrapjes en die van zijn meede Vijftigers vind ik van het nivo van ulo scholieren die menen dat hun gebbabel iets met cultuur uitstaande heeft.

Geplaatst op: 2011-06-04 11:32:23 uur

Goedemorgen DiStefano
.. Maar aan de handen van pater Beer zaten minder vingers dan Osewoudt kogelgaten ...

Geplaatst op: 2011-06-04 09:58:40 uur

Hallo Marije
Hermans IS een lastige schrijver, volledig mee eens. De Franse literatuur en dat gekoketteer met de Franse cultuur van Hermans zie ik als typerend 19-e eeuws, waarin eigenlijk ook het wereldbeeld van Hermans zijn basis in vindt.
Ik heb niet zoveel met de Franse cultuur meer met de Angelsaksische.

Geplaatst op: 2011-06-04 09:54:07 uur

Dag Alida
Het wereldbeeld van Hermans is eveneens niet het mijne. De zin die jij aanhaalt laat de kracht van Hermans'proza zien. je blijkt dat goed opgemerkt te hebben

Geplaatst op: 2011-06-04 09:50:57 uur

Hoewel ik helemaal niet van W.F. Hermans houd, vind ik "nooit meer slapen" een van de mooiste boeken die ik ooit gelezen heb. ook "de donkere kamer van Damocles" vind ik schiiterend met een prachtige eindzin 'maar in Osewoudts lichaam zaten meer gaten dan ... vingers aan zijn handen had." (naam priester vergeten).

Geplaatst op: 2011-06-04 09:19:02 uur