Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
20 mei 2011, om 08:09 uur
Bekeken:
520 keer
Aantal reacties:
4
Aantal downloads:
222 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"De Bedeesde Dubbel gekloonde kegelaar(deel 3) "


De Bedeesde Dubbel gekloonde kegelaar (deel  3) 


Ik zal mij in mijn hoge lichten dichten in zwikkend zwak zinderend zonderling geweeklaag, maar ook in de donkere partijen van mijn zelf geschilderde akwarel des levens  in mijzelve huichelachtig introspectief dwalend als een hongerige dwaalgast met mijn dool aard,  het donker van de lichte kleine dood blond zoet gevooisde orgasmes van lillend vlees met lokkende trillers telescopisch welwillende uitlopers verheven uitstrekken tot in alle uithoeken van het bestaan en dat gaat ver. 

Heel ver! Ja, hoor, dat zal ze leren! 

Mijn bestaan was toch altijd al een hete lucht ballon met de vlam in de pijp. 

De ganse wereld zal in mijn tuitelhoorn flap oren een steeds vager gerucht worden, weg stervend als de stoomfluit van een locomotief op volle snelheid , het Doppler effect, zij liegt haar frekwentie te hoog gestemd tot in alle toonaarden, de snoodaard vervliegt en versmelt met het niets ontziende gelijk van The Pied Piper (Engels, vert.: De Gepijpte Pijper). 

Zo zal ik mij terugvinden in de diepste ravijnen vol k*tkonijnen ,de duisternisse des doods, andermans brood, de dood, honderd in een lood en zoals The Beats al decennia lang zeiden, Beaten down is lookin’up from the bottom of your soul into the cave of Beer Bonkestoter die perplex staat als hij de vrouw, De Vrouw met hoofletters ontdekt. 

Op dit ultieme memento mori der momenten, zij die sterven gaan groeten U, eerbiedwaar dige momenten -k*t met krenten- zullen de periscopen van de neurasthenische naakt lopers  afnokken aan de einder van hunne uitzinnige uitlopers in het moeras hun laatste poging nog een keer willen krijsen om de brug op te halen en zo het geheim aller geheimen te vertellen als het in ’t water valt bij de brugwachter en zo weer als een Phoenix uit zijn as verrezen tot leven te roepen daar waar as op de hoofden werd gestrooid, pek met veren, zonder kleren de zon tegemoet naar ik vermoed, ik drink Pernis met Pythagoras en geen Vermouth, en  de kolere klederen klaagkliederend in het Klaaglied verscheurd om wat niet was en nooit zou worden, doch niet getreurd, even het bios coopkaartje bekeken, daar is de Wibra al weer en kopen we voor een krats nieuwe sokken. 

Helaas ook dan is het te laat en blijft die knol in mijn geitewollen sok zichtbaar als de won de in de sponden van de knot schapenwol. 

Ik zal nooit mijn beloften aan de schoften breken, de schoft van het ijzeren paard is mij heel wat waard als ik begin te roskammen. Tussen de wielen is een waar genot als zij je berijdt en het van Kedeng Kedeng Lekker Ding Lekker Ding gaat.

Recht zo die staat en is er slapte aan de beurs dan is daar de vooroologse Stijfjes Stastok glazen stopfles met Viagra.

Ik zal de levenloze stof zijn van het kruis op het bedekte wapen schild dat flierefluitend met de natte wind mee reist naar misschien de zelfde plaatsen waar het geheim aller geheimenissen is geboren met verve… Het sublieme van de kleine dood is definitief ontvoerd worden door de wezens van het licht naar het donker, doelloos in haar opstijgende koewalitatieve kwaakkwalikwantiteiten als een wervelende troep bonkestoters stapelgekke sterrenstof materie plempen door de trechter van heet heela in mijn diepste wezen. 

Laat mij, laat mij, laat mij met rust, het cahier en haar geheim der geheimenissen. Het ruitjeschrift dat de tekst draagt:De Bedeesde Drum Kogel kegelaar(deel 3) . 

 

Een stem in mij zegt dat ik het  manifest toch moet openen met een Haags Hopjes pennestreek van de week. Ik durf het niet. Ik wil niet. Ik kan niet. Voor ik het weet zit ik weer in een dwangbuis in het leipespeis te raaskallen.

Het zweet plakt in de opengebroken bilnaad. Kikkervisjes zwemmen er lustig doorheen via het doordram darmstelsel hun weg hernemend als spirocheten tot ik ze met breekwater en al uit kots, maar dan zijn het al kikkers geworden die de prismatisch geslepen prinsen  wakker kussen onder tussen . De existentiële angst vermengd met de geur van stroop, honing is zoeter dan bloed,  verschaalde okselzweetlucht, zeg maar stankerdebankie in het kot, waar de Blues zanger zijn Smokestack Lightning (Engels, vert.: Bliksem in het kolensjouwers hok)  laat horen op de gebutste guitaar, dat jammerhout  en door de kilte van een mudje cokes, eierkolen en briketten besluit ik  de knop des gewetens om te draaien en er niet meer aan te denken, geen aandacht aan schenken maar liever een kopje thee voor twee. 

Ik maak mintthee, want ik ben een slap ouwe hoerend mintthee tiepe…

 

(wordt vervolgd) 

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Auteur dezes heeft in algemene zin gepoogd een bepaald tiepe proza te parodiƫren dat in de jaren zestig nog enige opgang maakte, maar nu geheel achterhaald is.
Schrijvers van deze richting zouden te rade kunnen gaan bij teksten van Raymond Carver, Bukowski en Ellroy
die een effectief, kaal proza schrijven zonder aanstellerige parabolen, verkeerde beeldspraak, versleten symbolen of overbodige bijvoeglijke naamwoorden

Geplaatst op: 2011-05-20 18:38:14 uur

Past U vooral op voor de gekloondde kegelaar bij de Bowling in de SuperBowl!

Geplaatst op: 2011-05-20 16:20:49 uur

Er wordt wat afgekrakeeld door gekloonde kontkegelaars!

Geplaatst op: 2011-05-20 15:09:09 uur

Waddeen gel*l!

Geplaatst op: 2011-05-20 08:28:00 uur