Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
25 april 2011, om 08:33 uur
Bekeken:
637 keer
Aantal reacties:
3
Aantal downloads:
254 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ik ga alleen om met kwalitatief zeer goede, geslaagde collegae!"


Ik ga in principe alleen om met kwalitatief zeer goede, geslaagde collegae!

 

Ik ga alleen om met kwalitatief zeer goede, geslaagde collegae en beweeg mij bij voorkeur  bulkend van de royalties door het leven met een tiet vol met poen die me de bloese uit stulpt,  anders kunnen ze allemaal de pot op! In een wolk van het dure Yves Saint Laurent reukwater voor mannen van de wereld onder het merk Opium, fris gedoucht en in kraakheldere blauwe jeans en gesteven overhemd loop ik vorsend langs de terrassen des levens, in één oogopslag het aanwezige vrouwelijke publiek keurend op kop, cup inhoud, taille, bipsje en glad  geschoren achterpoten en in het ondernavelse graag vrij van bakzillen, vierrussen en schimmels, dus ben ik haast wel verplicht na een aangeboden keil me voor over te bukken om zogenaamd mijn schoenveters vast te maken en gelijk even onder  hun staart te kijken bij het kuiken sexen, waarna ik met een spatel een monster neem van de flora en fauna uit de moerasdelta van Venus, die niet van steen is en rijmt op Penis.

Het doet me denken aan die uitgerangeerde dierenarts die in de kunsthandel ging en na een paar glazen wijn toe gaf dat hij eer echt geen zin meer in had om des nachts om half vier van achter de geurige  reet van Ma  tussen de klamme lappen vandaan te worden gebeld door eeen agrarisch boerenlul om in het pikkedonker naar een bescheten boerderij te rijden om tot aan zijn oksel weer eens in een koeienkut te moeten zitten, want dat deed hem te veel aan de echtelijke samenleving denken als ie de landelijke lucht op snoof en de uier tegen zich aan voelde klotsen. Liefde op het eerste gezicht hebben we het hier over.

 

Een conditio sine qua non. Laten we het daar eens over hebben in al onze van eenvouds verlichte waat'ren. Het lijkt gotsamme wel powezie van de Grote Loetsjebert!

De wijven dus graag goed opgeschilderd en de nagels in de lak gezet. Een enkele tattoo is toegestaan mits niet al te opzichtig en ook de piercings dienen beperkt te zijn tot de tepels en schaamlappen. Graag in de vorm van roestvrij stalen of platina  ringen zodat ik de zaak moeiteloos kan opkrikken met een potkrik, aankoppelen met een draailier, insteken, door halen en af laten glijden en weg slepen als het mij uit komt.

 

En ik kies niet voort minkukels, drugs addicts, verslaafden aan kalmerende middelen of alcohol om zich nog enigszins wankelend staande te houden in hun grauwe onaanzienlijke, onbenullige leventje, en ook niet met beroeps halluvve garen, ex-psychiatrische patienten, laag- of ongeschool den, hetzij provincialen onder beeldende kunstenaars. Alleen aanhangers van het gesundenes volksempfinden en Lee Towers staan in mijn roze balboekje! 

 

Zondag jl bevond ik mij te Clamecy onder de parasol op het enorme terras van Jane en Lee W.  (two very gifted, interesting English artists) die een boot in Engeland hebben liggen in een jachthaven en hier Mercedes rijden of een Triumph Spitfire en in een immens historisch huis wonen in de middel eeuwse stad hier een veertig kilometer vandaan. 

 

Twee schilderijen van Jane hangen aan de muur hier in Couloutre en zo hoort het ook, want talent gaat slechts om met talent en niet met de middelmaat of het artistieke plebs uit de morsige achterbuurtkroegen, buurthuizen en achterafkutknijpjes waar de mokkende, meuterende, minkukeliaanse artistieke meute bijeen schuilt als wezenloze, grauwe pissebedden met hun korte poten onder een natte betontegel. Kwartaalzuipers met huwelijksproblemen, Bokitos met kruip knie, wandelende wratten, Pippi Langstrumpf natte benen, eczeem en venerische ziekten. Nee, daar houd ik mij verre van.

Eerst een gezondheids certificaat en een psychiatrisch rapport opdat ik geen TBR klanten  binnen haal om zich te zetten aan de rijk versierde dis en de dure wijnen, dan drink ik ze liever zelf op en een plezier dat ik dan heb, want hebben is houwen en krijgen is de kunst! 

 

Nee, dat gunnen de achterbakse, minder begaafde collegaatjes als Beer Boebie Bokito mij niet, maar als ik mij daar aan moet storen! Gotsalmetruttenbollen nog an toe! Dan is het end toch zoek?

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Die pletwals speelt Andree Rieu toch in Maastreech?

Geplaatst op: 2011-04-25 15:18:29 uur

Madampje!!!
De pletzwals
HAHAHAHA
wat een mooie uitdrukking!

Geplaatst op: 2011-04-25 11:51:50 uur

weer op zen al te bonte fredvanderpletwals
gortig met een knipoog

maar ik onderschat je niet hoor
hm
;-)

Geplaatst op: 2011-04-25 11:35:37 uur